บททั้งหมดของ Instant Billionaire (tagalog) Part 2: บทที่ 81 - บทที่ 90

Nagbulungan ang mga bisita at malungkot na nagkatinginan. “Well, to be honest, we really are ignorante,” ang sabi ng investment baker, nasaktan sa sinabi ni Wesley. “Ayoko nang marinig pa ang tungkol dito,” biglang sabi ni Ethan mula sa kabilang side ng table. Katulad ni Celia, maitim niyang iniisip ang kanyang sekretarya. How had she let these people get in? Tumingin ang lalaki sa mga mata ni Ethan. Sila ay kasing ligaw at galit na parang marahas na dagat. Lumiit ang lalaki sa kanyang upuan at tumingin sa ibaba, namula. He didn't dare to say more.Tumayo si Alex at pumunta sa banyo. Pumasok siya sa bulwagan at lumiko sa isang sulok, nakita niya si Wesley at ang lalaking kumuha sa kanya. Nakatayo lang sila sa labas ng banyo, at napansin ni Alex na basa ang mukha ni Wesley. Baka hinugasan lang niya, pagtataka ni Alex. Nagsindi ng tabako ang lalaki at iwinagayway ito sa mukha ni Wesley. "Muntik mong ilabas ang sikreto ngayon lang," he hissed. "It's okay," Wesley slurred. "Ang mga taong i

Ang Thorntons ay patuloy na humahabol kay Alex, determinadong maghiganti. Nagalit si Alex at lalong nagalit at nagalit sa pagsalakay. Naisip nila na maaari nilang i-bully siya, at madali siyang talunin. Kung hindi niya ito tatapusin ngayon, hinding-hindi sila titigil sa pag-uusig sa kanya. Marami sa mga lalaki ang bumagsak sa lupa, bumagsak nang napakalakas na ang daan ay natatakpan ng mga bitak. "Let's go." Hindi nila inaasahan na ganoon kalakas si Alex. Lahat sila ay matatapang na lalaki na maingat na napili para sa kanilang napakahusay na kasanayan sa martial arts. Nakatitiyak silang magtatagumpay silang talunin si Alex ngunit napatunayang mali. Ang mga elite na martial artist na ito, bawat isa ay nagkakahalaga ng milyun-milyong dolyar, ay nabawasan sa wala. Nanginginig ang kanilang mga paa, at nababalot ng dumi at dugo ang kanilang mga mukha. Tinatalo sila ni Alex, at hindi siya gumagamit ng anumang espesyal na trick o galaw para gawin iyon. Sa isang sipa, isang suntok at isang s

Habang tumataas ang kanilang mga problema, tinawag ni Lincoln ang buong pamilya Ambrose upang magkita sa isa sa kanilang maraming isla, ang Fairview Island. Sa araw ng pagpupulong, ang tanawin ay hindi patas. Ang hangin ay napakalamig, ang malalakas na ulap ng ulan ay nakasabit sa kalangitan, at ang hangin ay humahampas sa isla mula sa dagat. Sa kabila ng madilim na kapaligiran, ang isla ay puno ng mas maraming aktibidad. Ang pagdating ng mga miyembro ng pamilya ay nagdulot ng kaguluhan sa mga hindi mapakali na mga tauhan, at ang mga helicopter ay dumarating at umaalis sa isla nitong huling dalawang araw. Nagtipon ang mga miyembro ng pamilya sa parlor ng pangunahing gusali. Sa isang malaking bintana na nakadungaw sa dagat, pinagmamasdan nila ang mga alon at hangin na humahampas sa baybayin ng kanilang kanlungan sa isla. Ang kanilang mga kalooban ay kasing-kulimlim ng panahon, kung hindi man masyadong magulong. Ang bawat isa sa kanila ay tahimik na nakaupo, pinag-iisipan ang kanilang k

Natigilan ang lahat. Hindi sila makapaniwala sa sinabi ni Nelly. Sa sobrang pag-aalaga nila kay Alex, alam nilang hindi na siya papayagan ni Lincoln na bumalik sa pamilya pagkatapos ng lahat ng nangyari. It was unthinkable.Napamilipit sina Flora at Gideon sa pagbanggit ng pangalan ng kanilang anak. Kinakabahan silang lumipat sa kanilang mga upuan at pinag-aralan ang mukha ni Lincoln nang may pangamba. Si Lincoln ay sumalungat. Alam niyang mahal at inalagaan ni Alex ang kanyang pamilya, at wala siyang ibang hinangad kundi ibalik ang pagmamahal na iyon. Ngunit siya ay isang mapagmataas na tao, at namuhay siya ayon sa mga prinsipyo. Si Alex ay gumawa ng kanyang pagpili, at ang pagpili na iyon ay may mga kahihinatnan. Walang makakapagpabago nito. "Alex," mahinang bulong niya, at ang mga alaala ng kanyang apo ay dumaloy sa kanyang isipan. Isang malungkot na tingin ang bumungad sa kanyang mukha, at ang kanyang mga mata ay natubigan. Nilingon niya si Nelly at tumingin sa mga mata nito. "Hind

Ang balita ng pagdating ni Alex ay mabilis na kumalat, at ang buong pamilya ay nagmadali sa parlor upang tanggapin siya. Pagpasok niya sa kwarto ay naupo na sila. Bawat mata sa silid ay nasa kanya, ngunit ang kanyang buong atensyon ay nasa kanyang lolo. Alam niya na walang ibang hahayaan ang kanilang sarili na mag-react sa pagkakita sa kanya hanggang sa malaman nila kung ano ang sasabihin ni Lincoln. Lumapit si Alex sa kanyang lolo na may mabagal na hakbang at isang deferential postura. Nang makarating siya sa upuan ni Lincoln, ibinaba niya ang kanyang mga mata. Isang salita lang ang sinabi niya. “Lolo.” “Iyan lang ba ang sasabihin mo, Alex?” Tanong ni Lincoln sa tonong nag-aalala. Sa sandaling sinabi ito, naunawaan ng lahat na ang pagpapatalsik kay Alex ay hindi na mababawi nang ganoon kadali. Nakahinga si Nathan. Wala siyang pakialam sa nangyari sa kanyang Tita Flora, at hindi mahalaga sa kanya kung makakatulong si Alex sa pamilya. Ang tanging bagay na inaalala niya ay dapat na mana