บททั้งหมดของ Instant Billionaire (tagalog) Part 2: บทที่ 101 - บทที่ 110

Nanginig sa galit ang lalaking nakaputi, at nakatayong nakatitig sa roulette wheel ang lalaking guwapo. Gulat na gulat ang lahat sa paligid dahil sa nangyari. Tumayo si Alex at tumingin sa kanyang mga kalaban na may matagumpay na ngiti sa kanyang mukha. Isang ikot pa, at matatapos na ito. Nakanganga ang direktor, at ang lalaking nakaputi ay nagiging asul na. Pinandilatan niya si Alex na may matinding galit sa kanyang mga mata. "Last round," sabi ni Alex. Inagaw ng lalaking nakaputi ang bola sa manibela at hinawakan ito sa nakapikit niyang kamao. Nakatitig siya ng malalim sa mga mata ni Alex. “Parehong taya?” tanong niya.Nag-isip sandali si Alex. "Paano ang tungkol sa animnapung milyong dolyar sa oras na ito?" sagot niya sa wakas. "Kung kaya ng iyong casino na magkano." Ang mga tao ay sumabog sa isang natigilang bulungan. “Nagbibiro ka,” bulalas ng direktor, ngunit may pag-aalala sa kanyang mga mata. Ang lalaking nakaputi ay parang gusto niyang itapak si Alex sa lupa noon at doon. Pagk

Umupo si Debbie. Dahil nakatulog siya sa paghihintay kay Alex, suot pa rin niya ang kanyang pang-araw-araw na damit, at natutuwa siyang makita itong inaantok na nakaupo sa kama sa ganoong tamang kasuotan. Ni hindi pa niya nahuhubad ang kanyang coat. Nang tumingin ito sa kanya, naisip niya ang lahat ng nangyari sa kanila, at kung gaano kakaiba at kaguluhan ang kanilang buhay. At gayon pa man, sa kabila ng lahat ng bagay na inaasahan niya ngayon, ang tunog ng pagtawag nito sa kanya sa kanyang pangalan ay naging normal na pakiramdam niya. Kasama niya, siya pa rin ang batang lalaki mula sa Preston. Siya pa lang si Alex. Bigla siyang nakaamoy ng pagkain, at napagtanto niyang gutom na gutom na siya. "Debbie, pinagluto mo ba kami?" tanong niya at hinaplos ang mukha nito. She smiled joyously back at him, as if she had forget about it herself. "Oo. Ginawa ko ito habang hinihintay kita." "Debbie, hindi mo kailangang gawin iyon," sabi niya sa isang nagpapasalamat ngunit nag-aalalang boses. "Buon

Napahiya si Suzan. Lumingon siya kay Alex at sumandal sa tenga nito. "Ito ang ilang mga kamag-anak sa panig ng aking ina," bulong niya sa kanya. "Lagi naman silang ganito. Pasensya na. Huwag mo na lang silang pansinin." Lumayo siya sa kanya, humarap sa mga babae, at ngumiti sa kanyang mukha. "Guys," sabi niya nang may labis na kasiyahan sa abot ng kanyang makakaya. “Ito ang tiyahin ko, Tabitha Hadley.” Magalang na tumango si Alex. Gusto niyang iwasan ang hidwaan. "Hello," magalang niyang sabi. Halos mapahagalpak ng tawa si Max. Anong uri ng pangalan ang Tabitha? naisip niya.Napansin ni Tabitha ang kanyang pagngisi at hinanakit ang mga ito. Siya ay tumingin bilang kung ang mga ito ay isang bagay na siya ay nasimot off ang kanyang boot. Pagkatapos ay bumalik siya kay Suzan. "Mahal, dapat mo talagang itapon ang mga taong ito," malamig na sabi niya. "Hindi mo maaaring payagan ang riff-raff na tumakbo sa iyong bagong tahanan." Tumingin si Alex sa kanya nang nanunuya, at tinitigan siya nito

Nagpalitan ng masamang tingin sina Alex at Tabitha, ngunit iniwan nila ang isa't isa. Lumayo sina Tabitha at Sasha para hanapin ang iba pa nilang mga kaibigan sa villa. Umiling si Suranne sa iritasyon at pinuntahan ang iba pa niyang mga bisita. Binigyan ni Rose si Alex ng isang nahihiyang ngiti. "Wala talaga akong planong pumunta sa Baltimore. Nandito ako nang hindi sinasadya, ngunit kung makikita kita, sulit ito. Mag-isa ka ba dito?" "Ang aking babae ay may iba pang mga lugar na mapupuntahan," mabilis na sabi ni Alex. Namula si Rose. Siya ay madalas na maging isang sinta saan man siya pumunta, madaling maakit na mga lalaki. It was strange to find herself liked someone she used to hate so much, but she found she really don't mind.Noon, hindi hinabol ni Rose si Alex dahil talagang gusto niya ito ngunit dahil sinusubukan nitong isulong ang sarili sa lipunan. Sa huli ang gusto niya ay kayamanan at kaluwalhatian. Pero ngayong muli niyang nakilala si Alex, nalaman niyang gusto niya talaga

Si Sasha ay tumatawa pa rin sa kanyang ulo, na para bang ang sitwasyon ang pinakanakakatawang bagay sa mundo. Binigyan ni Alex si Tabitha ng malamig na tingin. "Oo, iyon mismo ang kotse na ibig kong sabihin. Ang kotse para sa prinsipal ng Oak Ridge High School. Susunduin ako nito, dahil ako ang prinsipal ng Oak Ridge. Hindi ko alam kung paano ito lilinawin." Nagdial siya sa kanyang driver at sinabi sa kanya ang address na kasalukuyang hinihintay niya. "Well, well!" Pakunwaring gulat na sabi ni Tabitha kay Joe. "Gaano ka-competitive. Kamakailan lang ay nagtapos kayong dalawa sa unibersidad, at sinasabi na niya na siya ang prinsipal ng isa sa pinakamahalagang paaralan sa lungsod! Gusto kong makita kung sino ang susundo sa kanya.""Oo!" sigaw ni Sasha. "We'll wait and see. Wala kang pakialam sa amin na maghintay, di ba, Alex?" Hindi sigurado si Joe kung ano ang iisipin. Hindi pa niya kilala si Alex para magyabang noon. Ngunit ilang oras na rin ang lumipas mula nang magkita silang dalawa.