All Chapters of บ่วงปรารถนานายหัวเมฆินทร์: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 22 คืนอันตราย“ปล่อยฉันนะ!..ช่วยด้วย” ชัญญาตะโกนเสียงดัง แต่เสียงของเธอกลับถูกกลบด้วยเสียงเพลงในร้านชัญญาเริ่มรู้สึกสิ้นหวัง เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี กลัวก็กลัว หนึ่งในสามคนจึงพูดขึ้น เพราะไม่อยากให้เธอร้องโวยวาย เพราะมันกำลังเหลือบไปเห็นเมฆินทร์ที่กำลังนั่งจ้องมองพวกมันอยู่“งั้นชนแก้วกับพวกพี่สามคนก่อนสิ แล้วพี่จะไม่ยุ่งกับน้องเลย” หนึ่งในนั้นเสนอ เพราะกลัวคนในร้านจะสังเกตเห็นพฤติกรรมของพวกมัน ก่อนจะรีบปรามเพื่อนให้เก็บมีด“ก็ได้!!!” ชัญญาจำใจยกแก้วของเธอขึ้นดื่ม พวกมันลอบยิ้มอย่างมีเลศนัย “อะไรกัน พี่ยังไม่ได้ชนแก้วกับน้องเลยนะจ๊ะ จะรีบดื่มไปไหน” ชายคนที่นั่งข้างเธอรีบบอก“ชนกับพี่ก่อนสิ อีกแค่แก้วเดียวเอง” ชัญญาพยักหน้า พวกมันรีบสั่งเหล้ามาเพิ่ม และหนึ่งในสามก็แอบหยอดน้ำใสๆ ลงในแก้วเหล้าก่อนจะยื่นให้เธอ โดยที่เธอไม่รู้ตัว ชัญญายอมชนแก้วตามคำขอเพื่อหวังว่าพวกมันจะรักษาสัญญา“ก็ได้!!!” ชัญญาบอกเสียงแข็งกร้าว หลังจากชนแก้วกับพวกมันเสร็จ ชัญญาทำท่าจะลุกขึ้น“โอเค พวกพี่คำไหนคำนั้น” พวกมันคนแรกพูดขึ้น ส่วนอีกสองคนก็พยายามสังเกตอาการของชัญญาและถ่วงเวลาให้ยาคงออกฤทธิ์ แต่พอเห็น

ตอนที่ 24 คืนนี้มีรัก NC“ชัญญ่า พี่ต้องพาชัญญ่าไปโรงพยาบาลนะ” เมฆินทร์พยายามพูด แต่หญิงสาวก็รีบปิดปากของเขาด้วยริมฝีปากของเธอ“ไม่ค่ะ ชัญญาทนไม่ไหวแล้ว” หญิงสาวพูดเสียงกระเส่า เธอเอื้อมมือมาปลดกระดุมเสื้อของเขาออกหญิงสาวจูบสะเปะสะปะเหมือนคนไม่เคยในขณะที่ตนเองปลดกระดุมเสื้อของเขา มือของเมฆินทร์เริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธอ ก่อนจะสอนให้เธอสอดลิ้นเข้ามาสัมผัสกันจนเธอเริ่มชำนาญนานขึ้นเรื่อย ๆ ตามสัญชาตญาณ“พี่เมฆคะ ชัญญารักพี่เมฆ ได้โปรดช่วยชัญญ่าด้วยนะคะ” ชัญญาพูดเสียงคราง“ครับ” เมฆินทร์พูดเสียงแหบพร่า เขาแทบไม่เหลือสติเหลือพอที่จะยับยั้งร่างกายที่พลุ่งพล่านนั้นได้อีกแล้วเมื่อความอดทนอดกลั้นขาดสะบั้นลง เมฆินทร์พลิกตัวหันเข้าหาชัญญาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอื้อมมือโอบกอดร่างบอบบางของเธอไว้ในอ้อมแขน ชัญญาไม่มีอาการขัดขืนเลยแม้แต่น้อย มีเพียงเสียงลมหายใจที่หอบกระชั้นถี่ขึ้นเท่านั้นเมฆินทร์มั่นใจแล้วว่าฤทธิ์จากยากระตุ้นที่พวกมันหยอดให้เธอกินออกฤทธิ์อย่างเต็มที่ ร่างกายของเธอร้อนรุ่มไปด้วยแรงปรารถนา ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายวาววับ ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อยราวกับเชื้อเชิญเขาอยู่ตลอดเวลาน

ตอนที่ 26 เกินห้ามใจในช่วงสาย ภูผาขับรถมาจอดที่หน้าบ้านของคุณพรรณรายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาตั้งใจจะมาคุยกับชัญญาให้รู้เรื่อง แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบเพียงความว่างเปล่า รินรดากำลังวุ่นวายอยู่กับการทำอาหารในครัว เธอได้ยินเสียงรถขับมาจอดก็รีบออกมาดูก่อนจะชนเข้ากับภูผาที่เดินตามหาชัญญาไปทั่วบ้านร่างบางของรินรดาเซถลาไปตามแรงปะทะ ภูผาตกใจรีบคว้าเอวบางไว้ได้ทันท่วงที ร่างของเธอแนบชิดกับอกแกร่งของเขาในชุดนอนผ้าซาตินบางเบาที่เผยให้เห็นรูปร่างอรชร“โอ๊ะ! โอ๊ยย!!..ขอโทษค่ะพี่ภู” รินรดาอุทานเสียงตกใจ แต่ก็รู้สึกเขินจนหน้าแดงก่ำเมื่อเต้านมอวบเต่งตึงของเธอแนบชิดกับอกแกร่งของเขาอย่างจัง สัมผัสอุ่นร้อนจากร่างกายของภูผาทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวชุดนอนผ้าซาตินบางเบาที่เธอสวมใส่อยู่ไม่ได้ช่วยปกปิดอะไรมากนัก รูปร่างอรชรของเธอปรากฏชัดต่อสายตาของภูผาที่กำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาที่ลุกโชน“น้องริน!!!..เจ็บตรงไหนมั้ยครับ” ภูผาประคองร่างเธอแล้วเอ่ยถามด้วยความตกใจเช่นกัน มือหนาของชายหนุ่มยังคงประคองเอวบางของเด็กสาวเอาไว้ราวกับต้องมนต์สะกด ภาพเธอใส่ชุดนอนเซ็กซี่แบบนี้ นาน ๆ เขาถึงจะได้เห็นสักครั้งรินร

ตอนที่ 28 รักน้องสะใภ้ NCขณะที่ทั้งคู่กำลังทานอาหารค่ำกันอย่างออกรส ภูผาก็เริ่มเล่าถึงเหตุการณ์วุ่นวายในคืนแต่งงานของเขาให้รินรดาฟัง เขาเล่าถึงเรื่องที่อรปรียาพยายามฆ่าตัวตาย ทำให้เขาต้องทิ้งชัญญาไว้ที่ห้องหอเพื่อไปช่วยอรปรียาโดยด่วน โดยไม่รู้เลยว่าในคืนนั้นรินรดาก็อยู่ที่นั่นด้วยและเธอก็เป็นคนส่งรูปถ่ายที่ทั้งคู่กอดกันไปให้ชัญญา“คืนนั้นมันวุ่นวายมากจริงๆ นะน้องริน” ภูผาเล่าด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย“ลูกน้องคุณแม่โทรมาบอกพี่ว่าเธอกำลังจะฆ่าตัวตาย พี่ก็ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยต้องรีบไปช่วยเธอ”“คุณแม่น้องรินท่านโกรธพี่มากเลยครับ” ภูผาพูดเสียงเครียด“เมื่อเช้านี้ท่านโทรมาต่อว่าพี่ยกใหญ่เลย แต่พี่ก็ผิดเองจริง ๆ แหละ” รินรดาฟังเรื่องราวของภูผาอย่างตั้งใจ เธอรู้สึกเห็นใจภูผา แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกดีใจที่ความสัมพันธ์ระหว่างภูผาและชัญญากำลังสั่นคลอน“อย่าเพิ่งคิดมากเลยค่ะ พี่ภู”“รินเข้าใจค่ะ” รินรดาพูดเสียงอ่อนโยน“พี่ภูคงลำบากใจมาก”“คุณแม่น้องรินท่านบอกว่าพี่ไม่ให้เกียรติพี่ชัญญา แล้วก็ยังทำให้ท่านเสียหน้าในคืนนั้นอีก” ภูผาเล่าต่อไปเพื่อให้รินรดาสงสาร“เอาเป็นว่ารินจะช่วยพูดกับพี่ชัญญ

ตอนที่ 30 ระวังโดนจับได้นะน้อง...ผับหรูที่ภูผาพารินรดามาเยือนในค่ำคืนนี้ โดดเด่นด้วยการเล่นแสงสีที่สาดส่องไปทั่วบริเวณ โคมไฟระย้าขนาดใหญ่ระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้าจำลอง สร้างบรรยากาศหรูหราและมีระดับใจกลางห้องโถงกว้างขวาง สำหรับผู้ที่ต้องการสัมผัสบรรยากาศปลอดโปร่ง บริเวณทางเข้าด้านหน้าถูกจัดสรรเป็นสวนหย่อมเล็กๆ ร่มรื่นด้วยพรรณไม้นานาชนิด คลอเคล้าด้วยเสียงเพลงหลากสไตล์ที่บรรเลงขับกล่อมรินรดานั่งจิบเครื่องดื่มสีสวยบนโซฟาหนังสีแดงเข้ม เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ผับหรู เพื่อสำรวจผู้คนที่มาเยือนยามราตรีด้วยความใคร่รู้ แต่ละคนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าหรูหราและมีสไตล์ บางคู่กำลังโยกย้ายร่างกายไปตามจังหวะดนตรี ในขณะที่บางคนนั่งสนทนากันอย่างออกรส แสงไฟสลัวๆ สาดส่องไปตามใบหน้าและเรือนร่างของผู้ที่มาร่วมสนุกในค่ำคืนนี้ แต่แล้วสายตาของเธอก็หยุดชะงักลงที่โต๊ะหนึ่ง ซึ่งมีชายหนุ่มหล่อสองคนนั่งอยู่ พร้อมกับหญิงสาวอีกหนึ่งคนรินรดารู้สึกคุ้นหน้าชายหนุ่มคนหนึ่งในกลุ่มนั้นอย่างประหลาด ราวกับเคยพบกันมาก่อน แต่เธอก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอเขาที่ไหน ชายหนุ่มคนนั้นมีรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมคาย ดวงตาคมเข้มที่ดูมีเสน่ห์