Lumakad si Catalina papasok sa pamilyar na gusali nang hindi kumakatok, mabigat ang kanyang bawat hakbang patungo sa pintuan. Just as she was about to knock, it swung open, revealing a grinning Russell.“Russell,” tawag niya sa wakas, nanginginig ang boses matapos ang ilang oras ng paglalakad at paglilinis ng gulo sa kanyang isipan.“Miss na rin kita, shortcake,” sabi nito habang niyayakap siya nang mahigpit.Sa sandaling naramdaman ni Catalina ang mga bisig nito, bumagsak ang mga pader na matagal niyang itinayo sa paligid ng sarili. Her emotionless mask fell away, replaced by uncontrollable tears as she clung to him.“Russell…” bulong niya sa pagitan ng mga hikbi, nanginginig ang katawan habang niyayakap ito ng mas mahigpit.“Hindi ko alam na miss mo rin ako ng ganito,” he joked softly, guiding her inside and shutting the door behind them.Ngunit hindi siya sumagot. She simply cried, letting everything spill out without restraint. Sinubukan niyang magsalita pero hindi niya alam kung
Last Updated : 2026-04-07 Read more