All Chapters of secret love ความรักหรือแค่ความลับ: Chapter 121 - Chapter 130

คนตัวเล็กได้ยินแบบนั้นถึงกับหน้าซีดเผือด เขารู้ชื่อจริงๆ ของฉันแล้ว เขาจะบอกคุณหญิงรึเปล่า แล้วถ้าคุณหญิงรู้เรื่องนี้ คุณยายฉันล่ะท่านจะเป็นยังไงต่อ “ตกใจงั้นเหรอ”“พี่รู้หมดแล้ว พี่จะบอกอะไรให้นะคัพเค้ก พี่กับโดนัทไม่ได้อยากหมั้น ไม่ได้เต็มใจกันทั้งคู่ โดนัทหนีไปเพราะเธอมีแฟน เธอหนีไปกับแฟนของเธอ และพี่ก็ดีใจมากที่โดนัทตัดสินใจแบบนั้นเพราะการหมั้นเวรนี่จะได้ยกเลิกไป จนเธอโผล่มา เธอเป็นลูกที่เขาไม่ต้องการก็น่าจะรู้ตัวเองดีไม่ใช่เหรอ เธอทำเรื่องบ้านี่ก็เพราะต้องการแลกเศษเงินของพ่อกับแม่เลี้ยงของเธองั้นเหรอ เธอทำคนอื่นลำบากไปหมด เธอมันน่ารังเกียจยอมทำเพื่อเงิน พี่เกลียดผู้หญิงแบบนี้ เพราะฉะนั้นเธอก็จงก้มหน้ารับกรรมในสิ่งที่เธอเลือกไปซะคัพเค้ก”“พี่รู้ว่าเธอไม่ใช่โดนัท ตั้งแต่วันแรกแล้ว ให้โอกาสเธอแล้ว แต่เธอก็ยังไม่สำนึก”“พี่แม็กซ์เวล พี่มันคนใจร้าย ถ้าพี่รู้แล้วว่าฉันไม่ใช่พี่โดนัทแต่พี่ยังทำเรื่องนั้นอีก พี่มันก็ไม่ใช่คนดี พี่บอกว่าพี่มีอะไรกับพี่โดนัทแล้ว และยังมาบังคับให้ฉันมีอะไรกับพี่อีกเนี่ยนะ พี่มันโรคจิต” คัพเค้กมองหน้าเขาจ้องตาเขม็ง อย่างไม่ยอมแพ้แม็กซ์เวลกัดกรามแน่นโกรธจน

“พี่ห้ามฉันไม่ให้โกรธพี่ได้ แต่พี่ไม่ได้ห้ามฉันเกลียดพี่ แล้วพี่ก็บอกว่าพี่เกลียดฉัน ฉันขอเกลียดพี่คืนก็แล้วกันนะคะ ฉันเกลียดพี่มากๆ เลยรู้ไว้ด้วย”แม็กซ์เวลยิ้ม มองจ้องคัพเค้กด้วยสายตาเย็นชา “ดีเกลียดพี่ไว้มากๆ เลยนะน้องคัพเค้กคนสวย วันไหนที่เธอตกหลุมรักพี่ขึ้นมาจะได้เจ็บเจียนตายไง ยิ่งเธอพูดแบบนี้ยิ่งท้าทายคนอย่างพี่ไม่รู้เหรอ ยิ่งเธอบอกว่าเกลียดพี่มาเท่าไหร่ พี่ก็ยิ่งอยากเอาชนะ สนุกจังโว้ย รู้อะไรไหมน้องคัพเค้กคนสวย พี่จะทำให้น้องตกหลุมรักจนขาดพี่ไม่ได้เลยเชียวล่ะ”“เอาเป็นว่าเราย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยดีไหม ตัวติดกัน 24 ชั่วโมงเลยดีกว่าเนอะ เกลียดกันขนาดนี้ น่าสนุกดี” แม็กซ์เวลพูดพร้อมยิ้มกวนประสาทใส่คนตัวเล็ก“ไม่นะ” คัพเค้กร้องเสียงหลง “ทำไม เธอเริ่มเองนะ”“ฉันอยากมีพื้นที่ส่วนตัว”“ก็ได้ พื้นที่ส่วนตัว ให้ก็ได้ แต่เธอต้องมาหาพี่ทุกครั้งที่พี่เรียก เรียกมาทำอะไรคงไม่ต้องบอกนะ”แม็กซ์เวลออกคำสั่งพร้อมกับส่งยิ้มกวนประสาทมาให้คัพเค้กอีก เพราะพอใจที่ออกคำสั่งกับเธอสำเร็จคนตัวเล็กจำใจพยักหน้าตอบรับ คัพเค้กนะคัพเค้ก สู้เขาไม่ได้สักทาง แล้วยังจะไปปากเก่งหาเรื่องใส่ตัวทำไมเนี่ย แอบบ่นตัวเ

“แม็กซ์เวล พาน้องมาบ่อยๆ นะ หนูโดนัทน่ารักมากเลยรู้ตัวไหมจ๊ะ ยายอยากมีหลานสาว ไว้มาอีกนะ ยายจะทำของอร่อยๆ ให้ทานอีก”“แม็กซ์เวลว่าไงลูก ทำไมเงียบ”“ได้ครับจะพามาบ่อยๆ ครับ”“วันหมั้นยายเห็นหนูโดนัทก็ว่าสวยมากแล้วนะ แต่วันนี้ไม่แต่งหน้าแบบนี้ สวยมากกว่าอีกนะลูก น่าเอ็นดูจริงๆ ใช่ไหมแม็กซ์เวล”“ครับ”“เป็นอะไรกินอย่างเดียวไม่พูดไม่จา เลยหลานชายยาย”“ก็แกงเขียวหวานคุณยายอร่อยไงครับ”“ปากหวานตลอด ดูแลน้องด้วย แกะกุ้งให้น้องด้วยแม็กซ์เวล”“ไม่เป็นไรค่ะคุณยาย โดนัทแกะเองดีกว่าค่ะ พี่แม็กซ์เวลน่าจะไม่ถนัด” คนตัวเล็กหยิบกุ้งแม่น้ำมาแกะ แล้วก็วางในจานให้เขา คุณยายมองคู่หมั้นของหลานชายแล้วยิ้ม พอใจทุกอย่างในความเป็นเธอ แม็กซ์เวลปรายตามองคนข้างกาย ยิ่งคุณยายของเขาชื่นชมเธอเท่าไหร่เขายิ่ง หงุดหงิดรำคาญคนตัวเล็กไปหมด “กุ้งน่ะไม่ต้องแกะให้พี่แล้ว กินเองไป”“เรานี่ยังไงแม็กซ์เวล จะเสียงดุใส่น้องอะไรขนาดนั้น” คุณยายดุเขาทันทีเพราะไม่ชอบใจน้ำเสียงที่เขาพูดกับคู่หมั้น“ผมเปล่าดุนะครับคุณยาย ผมพูดปกติเลยครับ” “ปรับเสียงให้นุ่มนวลหน่อย ต้องสอนด้วยเหรอเวลาพูดกับผู้หญิง ยายฟังเมื่อกี้ยายยังไม่ชอบเลยนะ”

คัพเค้กนิ่ง แม็กซ์เวลยิ้มอย่างพอใจ จับคนตัวเล็กให้นั่งคร่อมลงบนตักแกร่ง เขาคิดถึงกลิ่นหอมแบบฉบับของเธอมาทั้งอาทิตย์แล้ว ไม่รู้ทำไม “จูบสิ”“พะ..พี่ ไม่จูบเองละคะ”“อยากให้เราเริ่ม ทำสิ”“คือ เค้กจูบไม่เป็น เอ๊ย! ฉันจูบไม่เป็น จะให้เริ่มยังไงคะ”“แทนตัวเองว่าเค้ก อีกสิ ได้ยินแล้วรู้สึกอารมณ์ดี”คนตัวโตว่าจบก็ซุกหน้าหล่อไปจูบไซซ์ตรงซอกคอขาวนุ่ม สูดกลิ่นกายสาวเข้าปอดลึกๆ อย่างชอบใจ “ทำไมตัวหอมจัง” แม็กซ์เวลพูดงึมงำอยู่ที่ข้างหู จมูกโด่งซุกไซซ์สูดดมไม่ยอมหยุด มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อเธอ ลูบไล้แผ่นหลังนุ่ม และวกกลับมาบีบเต้าอวบนุ่มหยุ่น “พี่แม็กซ์เวลจะทำอะไร”“จูบไง”“แต่พี่ไม่ได้จูบอย่างเดียว”“ก็ไม่ได้บอกว่าจะจูบแค่ปาก นมก็จะจูบ”“พี่หยุดนะคะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“แค่นัวกัน ไม่เห็นเป็นไรเลย เปิดเสื้อสิ อยากฟัดนม”“ไม่ได้ค่ะ ห้ามทำอีก” มือเล็กดันคางเขาเอาไว้ “เธอไม่ใช่คนที่จะมาออกคำสั่ง เธอเป็นคนที่ต้องทำตามคำสั่งนะคัพเค้ก อย่ามาต่อต้าน”“ก็พี่จะมาทำอะไรแบบนั้นตรงนี้นี่คะ”“ได้งั้นกลับบ้าน ไปทำกันต่อบนเตียง”แม็กซ์เวลอุ้มคนตัวเล็กลงจากตักเขา คนตัวสูงยืนขึ้น จับแขนเล็กให้เดินตามเขากลับบ้

แม็กซ์เวลนอนเกร็งไปทั้งตัว ยัยนี้นอนร่วมเตียงกับผู้ชายครั้งแรกแล้วนอนแบบนี้งั้นเหรอ อ่อยกันรึเปล่านะยัยคัพเค้กแป้งนุ่ม แม็กซ์เวลขยับตัวตะแคงกอดคนตัวเล็กกลับ พร้อมกับส่งมือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อ บีบเคล้นคลึงเต้าอวบหมายจะแกล้งคนที่ตั้งใจอ่อยเขา นิ่งสักพักคนตัวเล็กขยับตัวเล็กน้อย เหมือนรำคาญที่ถูกกวนตอนหลับ “หึ!” แม็กซ์เวลหัวเราะ ยัยคนพิลึก ผู้หญิงบ้าอะไรนอนหลับทิ้งตัว จับนมยังไม่รู้สึกตัวเลย บ้าจริงแล้วนี่ถ้าไม่ใช่เขาล่ะ ถ้ายัยนี้ไปนอนกับเพื่อนรึใครคนอื่นละ ได้โดนลักหลับกันพอดี เขาคิดอย่างหงุดหงิด แต่รู้สึกดีกับร่างกายนุ่มนิ่มของอีกคนที่นอนเบียดเขาอยู่ตอนนี้ไม่น้อยไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไร จนเผลอหลับไป เช้าวันต่อมา คัพเค้กตื่นขึ้นมาแล้วต้องตกใจกับท่านอนของตัวเอง “บ้าจริงไปกอดเขาแบบนั้นได้ยังไง ดีนะที่เขายังหลับอยู่ไม่งั้นคงดุฉันอีกแน่ๆ” คนตัวเล็กบ่นพึมพำกับตัวเองแล้วรีบลงจากเตียงไปเข้าห้องน้ำรีบทำธุระส่วนตัวให้เสร็จ แล้วเดินออกมาปลุกเขา “พี่แม็กซ์เวลคะ ตื่นได้แล้วค่ะ”คนตัวโตที่ตื่นตั้งแต่เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเมื่อกี้แล้ว แต่แกล้งทำเป็นเหมือนเพิ่งตื่น เขาลงจากเตียงแล้วไปเข้าห้องน้ำ ออกมา