All Chapters of secret love ความรักหรือแค่ความลับ: Chapter 201 - Chapter 207

“แค่เธอใส่เถอะรับรองพี่แม็กซ์เวลกลับมาอย่างเร็วเลยล่ะ แค่นี้นะน้องพี่ จะรีบไปจัดการทุกอย่างให้เธอ” โดนัทวางสายไปแล้ว ด้านแม็กซ์เวล บินไปถึงสิงคโปร์ก็ไม่มีเวลาโทรหาคัพเค้กเลย ได้แต่ส่งข้อความแม็กซ์เวล : เค้กพี่ถึงที่พักเรียบร้อยแล้วนะ เค้กทำอะไรอยู่ คัพเค้ก : อ่านหนังสือค่ะ แม็กซ์เวล : จะนอนกี่โมง พรุ่งนี้เรียนตอนเช้าอีกใช่ไหมคัพเค้ก : เดี๋ยวก็เข้านอนแล้วค่ะ แม็กซ์เวล : พี่จะโทรหาพรุ่งนี้นะ เดี๋ยวต้องออกไปทานข้าวกับผู้ใหญ่ คัพเค้ก : โอเคค่ะ อ๋อ มีเรื่องจะขออนุญาตพี่หน่อยค่ะ เค้กขอจัดต้นคริสต์มาสได้ไหมคะแม็กซ์เวล : ได้สิแต่จะทำคนเดียวเหรอ รอพี่กลับไปช่วยไหม คัพเค้ก : เค้กจะทำบางส่วนเท่าที่ทำได้ไว้ก่อนนะคะ อันไหนไม่ได้จะรอพี่นะคะ แม็กซ์เวล : ครับ แม็กซ์เวล: เค้กพี่ถึงร้านอาหารแล้วพรุ่งนี้โทรหานะครับ คัพเค้ก : ค่ะไม่เห็นบอกว่าคิดถึงเลย รึฝันดีนะครับ เงียบไปแบบนี้เลยเหรอ พี่แม็กซ์เวลโกรธงั้นเหรอ เมื่อกี้ฉันก็น่าจะบอกเขานะว่าฟ้าครามแค่จะให้ส่งหนังสือให้เขา แย่แน่เลยคัพเค้กพี่แม็กซ์เวลโกรธแน่ๆ “….”วันต่อมา @เพนต์เฮาส์แม็กซ์เวล “คุณคัพเค้กค่ะ มีของมาส่งค่ะ แต่กล่องใหญ่มากเลยค

แม็กซ์เวลมองสบตาสวยที่เยิ้มหวานเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้วถอดเสื้อออกทันทีตามที่คนตัวเล็กบอก“ทำไมพี่หล่อจัง” มือเล็กลูบไล้อยู่ตรงแผงอกเขา “หึ! เมามากรู้ตัวรึเปล่า อยากให้ถอดกางเกงด้วยไหม”“ถอดด้วยค่ะ แล้วก็หยิบเสื้อคลุมตรงนั้นมาสวม เค้กอยากมีซานต้าเป็นของตัวเองด้วยเหมือนกัน” “ได้สิ คืนนี้จะจัดของขวัญชุดใหญ่ให้เลยนะครับ” เขารีบทำตามที่คนตัวเล็กสั่ง เหมือนเด็กว่าง่ายขึ้นมาเลย และแถมด้วยการถอดจนหมดเหลือแค่ตัวล่อนจ้อน หยิบเสื้อคลุมซานต้ามาสวม แม็กซ์เวลหยิบขวดไวน์ที่เหลือมาเปิดแล้วยกกระดกดื่มจนหมด มองคนตัวเล็กที่มองเขาตาหวานเยิ้ม “หันหลังสิคัพเค้ก พี่จะมอบของขวัญให้”คัพเค้กทำตามทันทีโดยรีบนั่งคุกเข่าหันหลังไปเกาะพนักพิงโซฟาเชิดก้นขึ้นเหมือนต้องการเชื้อเชิญ แม็กซ์เวลบีบขยำก้นอวบเล่นอย่างนึกมันเขี้ยว ก้มลงไปจูบไหล่นุ่ม จูบไซซ์ซอกคอขาว มือใหญ่บีบขยำหน้าอกอวบแทรกนิ้วมือเข้าไปปัดป้ายยอดอกสีหวาน “ให้ถอดไหมคะ”“ไม่ต้องชุดเธอน่ารักพี่ชอบ อยากเย็xเค้กคาชุดแซนตี้แบบนี้แหละเซ็กซี่ดี”“อื้อ! เบาๆ หน่อยสิคะบีบแรงจัง”“บีบนมเบาๆ เหรอ ยั่วกันขนาดนี้เธอไม่โดนเบาๆ หรอกนะคืนนี้คัพเค้ก รู้ตัวใช่ไหม”“เค้

“มันหายไปแล้วจะถามทำไมอีกละคะ ถ้าจะทำอันใหม่มาให้ไม่ต้องนะคะ”“โอเคไม่ทำก็ไม่ทำ” แม็กซ์เวลมองคนตัวเล็กขับรถยิ้มๆ @เพนต์เฮาส์แม็กซ์เวล“เค้กพี่เมามากเลยอาบน้ำให้หน่อยได้ไหมครับ”“พี่อาบเองได้ค่ะไม่ได้เมาขนาดนั้นหรอก เค้กจะนอนแล้วง่วง ฝันดีนะคะแล้วก็อย่าเสียงดังด้วยนะคะ” ว่าจบก็เดินไปในห้องแต่งตัวเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อยและกลับมาล้มตัวลงนอนที่เตียงนุ่ม “เค้กจะนอนเลยจริงเหรอ”“จริงสิคะ ก็เค้กง่วงอาบน้ำเรียบร้อยแล้วด้วยค่ะก่อนออกไปรับพี่ นอนนะคะ”“เด็กอนามัยจริงๆ เลยควรไหมเนี่ย ควรมีเมียเป็นหมอไหม”“บ่นอะไรคะเค้กได้ยินนะคะ”“กำลังจะรีบไปอาบน้ำครับ อย่าเพิ่งหลับนะครับ เดี๋ยวมานอนกอด”แม็กซ์เวลเดินเข้าไปในห้องน้ำ รีบอาบน้ำแล้วรีบ ออกมาใส่ชุดนอน เดินออกมาคัพเค้กหลับไปแล้ว “ยัยคัพเค้กแป้งนุ่มไหนบอกว่านอยด์แต่ก็หลับปุ๋ยไปซะแล้ว” แม็กซ์เวลเดินกลับไปในห้องแต่งตัวเปิดลิ้นชักแล้วหยิบสร้อยเกียร์ของเขาออกมา เดินกลับไปที่เตียงแล้วค่อยๆ สวมสร้อยให้คนตัวเล็กเบาๆ จริงๆ แล้วสร้อยของเขาไม่ได้หายไปไหนแล้วก็ไม่ได้ให้ใครก่อนหน้านี้หรอก แค่ถอดเก็บไว้ แต่ไม่คิดว่าคัพเค้กจะอยากสวม สร้อยเกียร์ดูจะไม่เข้ากับคุณ

วันต่อมา @โรงพยาบาลTKแม็กซ์เวลขับรถสปอร์ตคันหนูตรงมารับภรรยาที่โรงพยาบาล คัพเค้กส่งข้อความมาบอกเขาว่าถ้ามาถึงแล้วให้รอหน่อย เพราะเธอยังตรวจคนไข้ไม่เสร็จ เขาเดินไปซื้อกาแฟแล้วไปนั่งรอคัพเค้กอยู่แถวๆ หน้าห้องตรวจ สักพักคัพเค้กเดินออกมาจากห้องตรวจ คนตัวเล็กกวักมือเรียกเขา แม็กซ์เวลเดินเข้าไปหา พยาบาลผู้ช่วยยิ้มให้เขา “พี่มารอนานรึยังคะ”“ไม่นานเพิ่งมาถึง กลับกันเลยไหม”“ไปค่ะ”“….”“คุณหมอเค้กคะ” เจ้าตัวเล็กเรียกเธอไว้ แล้วเดินอุ้มตุ๊กตากระต่ายน้อยมาหาเธอ “ว่าไงคะวันนี้น้องน้ำหวานคนสวยไม่ร้องไห้แล้วเนอะ พี่พยาบาลชมกันใหญ่เลย เก่งมากๆ เลยนะคะ”คัพเค้กลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ เจ้าตัวเล็กยิ้มหวานทันที ที่ได้รับคำชม “แล้วนี่คุณแม่ไปไหนคะ”“คุณแม่ไปซื้อขนมค่ะ”“งั้นให้หมอนั่งรอคุณแม่เป็นเพื่อนก่อนไหมคะ”“ค่ะ”คัพเค้กหันมายิ้มกับแม็กซ์เวลแล้วก็จูงมือเล็กไปนั่งที่เก้าอี้ใกล้ๆ “ทำไมผู้ชายคนนั้นเขาต้องเดินตามเรามาด้วยละคะ” เจ้าตัวเล็กหันไปมองแม็กซ์เวลแล้วก็กระซิบถามคัพเค้ก “อ๋อ! คนนั้นเขามารับหมอกลับบ้านค่ะ”“พี่เขาเป็นแฟนคุณหมอเหรอคะ”“คนสวยลองไปถามเขาสิคะ”“ถามได้เหรอคะ” เจ้าตัวเล็กมองเธอทำตา