Alle Kapitel von secret love ความรักหรือแค่ความลับ: Kapitel 191 – Kapitel 200

“งั้นตอนนี้เราไปแช่น้ำอุ่นกันดีไหม เดี๋ยวพี่นวดไหล่ให้”“เค้กไม่ได้ปวดไหล่สักหน่อย อย่ามาหาข้ออ้างเลยพี่น่ะ เค้กจะไปอาบคนเดียว อย่าลืมสิพี่อยู่ระหว่างการถูกลงโทษอยู่นะคะ”“งั้นพี่จะไปสูบบุหรี่นะ”“พี่แม็กซ์เวล” คนตัวเล็กเรียกเขาเสียงดุ เพราะช่วงนี้เธอเขี่ยวเข็นให้เขาเลิกบุหรี่อยู่ “ถ้าพี่สูบเราแยกกันนอนด้วยเลยดีไหมคะ”“โอเคๆ ยอมครับ”“….”วันต่อมาคัพเค้กเดินทางไปบ้านคุณยาย“คัพเค้กคุณพ่ออยากให้พี่ ถ่ายชีวิตประจำวันที่พี่อยู่กับคุณยาย ลงโซเชียล แล้วก็พูดถึงตัวพี่ว่าตอนนี้ พี่อยากอยู่ที่นี่ดูแลคุณยายกับคุณน้า พูดไปตามความจริง เพราะพี่อยากทำแบบนั้นจากใจจริง อยากชดเชยเวลาที่หายไปให้กับทุกคนในครอบครัวของเรา คุณพ่อบอกว่าทำตามใจพี่ได้เลย คุณพ่อก็พูดความจริงไปทั้งหมดแล้ว ไม่เป็นไรหรอกเรื่องกระแสตีกลับ เค้กคิดว่ายังไง”“เค้กว่าดีที่สุดค่ะพี่โดนัท สบายใจที่สุดด้วย ว่าแต่พี่อยากทำแบบนั้นรึเปล่าละคะ”“พี่น่ะได้อยู่แล้ว แค่ไม่สบายใจว่าคุณยายกับคุณน้าจะคิดแบบไหน เลยอยากปรึกษาเค้กก่อน”“ได้ค่ะงั้นเดี๋ยวเราไปคุยกับคุณยายแล้วก็น้ากุ้งนางด้วยกัน”โดนัทยิ้มกับคัพเค้ก“อืม! ว่าแต่เค้กกับพี่แม็กซ์เวลช่วงน

“แม็กซ์เวลได้ยินแบบนั้นถึงกับวางโทรศัพท์ลงตั้งใจฟัง”“เอ่อ! พี่โดนัทคะ คือว่า…” คัพเค้กพยายามจะพูดห้ามพี่สาวแต่ทว่าไม่ทัน“เค้กฟ้าครามเค้าได้ทุนไปเรียนอะไรที่ออสเตรเลียเหรอ”“เรียนแพทย์ค่ะ”“ว้าย! ดีเข้าไปอีก ครบจบที่ฟ้าครามเท่านั้น”แม็กซ์เวลลงจากเตียงเดินเข้ามาหาคัพเค้ก กอดอกยืนมองเธออยู่ไม่ห่าง “เค้กฟ้าครามนี่ใคร ตกลงแฟนเก่ารึว่าอะไร ผู้ชายของเค้กแปลว่าอะไร” แม็กซ์เวลถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ “อ้าว! เค้กเธออยู่กับDaddyเหรอ”“ใช่โดนัทพี่ฟังที่เธอพูดอยู่ตลอดนั่นแหละ พอดีเค้กเปิดลำโพง” “เอ่อ!…คือ…พี่แม็กซ์เวลโดนัทพูดเล่นกับเค้กเฉยๆ นะคะ ที่จริงไม่ได้มีอะไรหรอกนะคะฟ้าครามคือเพื่อนแถวบ้านค่ะพี่”“งั้นเหรอคงไม่มีอะไรจริงๆ นั่นแหละเพราะกลับมาเค้กไม่เห็นเล่าอะไรให้พี่ฟังเลย ถ้าไม่บังเอิญมาได้ยินแบบนี้พี่คงไม่รู้แน่ๆ จริงไหมคัพเค้ก” แม็กซ์เวลมองคัพเค้กด้วยสายตาเข้มดุ“พี่แม็กซ์เวลฟ้าครามเป็นเพื่อนค่ะ ไม่ได้มีอะไร เค้กแค่ยังไม่ได้บอกพี่ก็เท่านั้น” “วันนี้ขับรถไปเองก็แล้วกันนะ พี่จะไปก่อนไม่อยากรอแล้ว” พูดจบก็เดินออกไปจากห้องทันที “พี่โดนัทแย่แล้ว พี่แม็กซ์เวลโกรธเค้ก”“เธอก็ไม่สะกิดบอกพี่เลย

แม็กซ์เวลหลังจากที่คัพเค้กกดตัดสายไป เขาก็หยิบกุญแจรถแล้วแทบจะเหาะตามเธอมา ตอนนี้เขายืนอยู่หน้าบ้านคุณยายของเธอ แต่เขาโทรหาคัพเค้กไม่ติด แล้วในบ้านคุณยายก็ดูเงียบมากเหมือนทุกคนเข้านอนกันแล้ว แม็กซ์เวลเลยตัดสินใจโทรหาโดนัท ครืดดด ครืดดดด “ฮัลโหล”“โดนัทพี่แม็กซ์เวลเองนะ”“อืม! ค่ะ พี่มีอะไรคะ”“ตอนนี้พี่อยู่หน้าบ้านคุณยายพี่โทรหาคัพเค้กไม่ติดเลย”“อยู่หน้าบ้านคุณยายเหรอคะ”“อืม!”“โอเคเดี๋ยวโดนัทออกไปเปิดประตูให้ค่ะ” โดนัทรีบเดินออกไปจากห้องและไปเปิดประตูให้เขา “พี่ตามเค้กมาเหรอ” โดนัทถามเขาทันทีเพราะท่าทางแม็กซ์เวลดูเหนื่อยๆ “อืม! ทะเลาะกันนิดหน่อย แล้วเค้กอยู่ไหน”“เค้กหลับไปแล้วค่ะ โดนัทก็หลับไปแล้วเหมือนกัน” “โทรทีนะที่มากวน พี่มาถึงแต่โทรหาคัพเค้กไม่ติดเลย”“ไม่เป็นไรค่ะ พี่เข้าบ้านมาก่อนสิคะ โทรศัพท์คัพเค้กแบตหมดรึเปล่า โดนัทไม่เห็นคัพเค้กหยิบโทรศัพท์เลย คงจะง่วงมาก เดี๋ยวโดนัทไปปลุกคัพเค้กก่อน” โดนัทเดินเข้าไปในห้องนอน โดยที่ให้แม็กซ์เวลรอที่ห้องนั่งเล่น ไม่นานคนตัวเล็กเดินออกมาจากห้องนอน ด้วยท่าทางงัวเงีย “พี่ตามมาทำไมคะ”“มานั่งนี่มา”“เค้กง่วง”“พี่ก็ง่วง”“งั้นพี่ก็น

“ฟ้าครามนี่พี่แม็กซ์เวลนะเป็นคู่หมั้นของคัพเค้ก แม็กซ์เวลนี่ฟ้าครามเพื่อนของคัพเค้ก เรียนกันมาตั้งแต่เล็กๆ บ้านฟ้าครามก็ไม่ไกลจากบ้านเราหรอก เวลาไปโรงเรียนก็ไปพร้อมกันทุกวัน ทำความรู้จักกันไว้นะลูก” คุณยายแนะนำทั้งคู่ให้รู้จักกัน “ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ฟ้าครามเอ่ยทักทาย“ครับยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน เค้กสนิทกับใครผมก็อยากสนิทด้วยครับ” แม็กซ์เวลพูดพร้อมกับยิ้มให้ “ฟ้าครามนั่งก่อนสิลูกทานข้าวด้วยกันก่อน แล้วค่อยกลับ คัพเค้กไปบอกคุณน้าหน่อยลูกว่าข้าวต้มของคุณแม่ฟ้าครามเดี๋ยวค่อยปรุง” คุณยายเอ่ยชวน “ได้ค่ะ” คัพเค้กลุกขึ้นเดินเข้าไปในครัวฟ้าครามนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามกับแม็กซ์เวล มองสบตาเขาตรงๆ “ฟ้าครามใกล้จะกลับไปเรียนต่อแล้วเหรอลูก” คุณยายชวนเขาคุย “อีกสองวันก็กลับแล้วครับคุณยาย คงคิดถึงที่นี่น่าดูเลย”“อีกนานไหมกว่าจะกลับมานี่อีก”“สามเดือนครับคุณยาย”“ไปนานจังคุณแม่คงคิดถึง ตั้งใจเรียนนะลูกนะ”“ครับคุณยาย”“วันนี้ตรงนี้ลมแรงจัง ยายขอเข้าไปนั่งในบ้านดีกว่าเริ่มคัดจมูกแล้วก็แสบตา ฟ้าครามไม่ต้องเกรงใจนะลูก กินเยอะๆ นะยายขอเข้าบ้านก่อน”“ครับคุณยาย”“ผมไปส่งครับคุณยาย” แม็กซ์เวลพยุงคุณ

“ฟ้าคราม ฉันอยากเตือนนายเรื่องคัพเค้กหน่อย นายอย่าคิดว่าที่นายพยายามทำมาทั้งหมดฉันไม่รู้สึก ฉันห้ามความรู้สึกของนายที่มีต่อคัพเค้กไม่ได้อยู่แล้วอันนี้ฉันเข้าใจ แต่นายก็ควรรู้ว่าตอนนี้คัพเค้กรู้สึกกับนายแค่เพื่อนจริงๆ ถ้านายไม่อยากเสียความเป็นเพื่อนไปด้วย ฉันขอเตือนให้นายหยุด และอย่าคิดว่าตัวเองยังมีโอกาสเพราะเราสองคนเป็นแค่คู่หมั้นกันยังไม่ได้แต่งงาน มันไม่ใช่ฟ้าครามเราสองคนรักกัน” “นายเป็นคนใช้ได้พูดตรงๆ ฉันชอบนายมากเหมือนที่นายพูดนั่นแหละฟ้าคราม ถ้าเป็นคนอื่นทำแบบนี้ฉันคงไม่ใจเย็นแล้วมายืนคุยกับนายแบบนี้หรอก แต่เอาเถอะนายกับคัพเค้กเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ฉันไม่อยากให้นายหรือเค้กต้องเสียเพื่อนดีๆ ในชีวิตไป รักษาไว้เถอะนะฟ้าครามเพื่อนที่วิ่งเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ น่ะนายหาที่ไหนมาทดแทนไม่ได้อีกแล้ว อย่าทำให้เค้กต้องลำบากใจเลย” “ผมขอโทษนะครับพี่หมึก ผมจำเป็นต้องพูดตรงๆ” “แบบนี้ดีมากเลยครับคุณแม็กซ์เวล ดีสำหรับฟ้าครามด้วย” “ผมเข้าใจนะครับที่พี่พูด ผมยอมรับว่ายังรู้สึกกับเค้กจริงๆ แต่พอได้ฟังพี่แม็กซ์เวลพูดผมก็รู้สึกเลยว่าผมทำผิด ผมเกือบทำให้ทุกคนเข้าหน้ากันไม่ติด ทั้งที่เค้กก็พูดกั