All Chapters of ลวงรักวิศวะเถื่อน: Chapter 41 - Chapter 50

75 Chapters

ตอนที่41 ไม่ปราณี🔥(Nc20+)

จากนั้นเขาก็กดลำรักเข้าไปช้า ๆ อีกครั้ง แอรินกระตุกสะโพก ความเจ็บแล่นริ้วไปทุกส่วน น้ำตาไหลพรากออกมาไม่หยุด เธอเม้มปากแน่น ข่มความเจ็บปวดเอาไว้ ดวงตาคมกริบของคนตัวสูงจ้องมองลงมาที่ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาของเธอ ถึงแม้ว่าเธอจะบริสุทธิ์ ก็ใช่ว่าเขาจะปราณีเธอ ไฟปรารถนาในตัวเขามันกลับลุกโชนยิ่งกว่าเดิม ราวกับถูกจุดชนวนด้วยความจริงข้อนี้ มันกำลังย้ำเตือนว่าเขาเป็นคนแรก และเขาจะทำให้เธอจดจำเขาไปตลอดกาล เขาไม่คิดจะสนใจกับเสียงหวานที่เอ่ยออกมาอีก ไม่ว่าจะเป็นคำว่าเจ็บหรือช้า ๆ จากปากของเธอ ก็ถูกกลบด้วยเสียงครางทุ้มต่ำในลำคอของเขา สะโพกสูงใหญ่กดลงอย่างหนักหน่วง ท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่ถูกตอดรัดแน่นด้วยร่องรักบริสุทธิ์ของเธอดันเข้าไปจนมิดลำในครั้งเดียว "กรี๊ดดดดด" เสียงร้องเจ็บปวดของแอรินดังลั่นอีกครั้ง ร่างกายเล็กกระตุกขึ้น มือเล็กจิกไหล่เขาแน่นจนเลือดซิบ เลือดบริสุทธิ์จากร่องรักไหลซึมออกมามากขึ้น ผสมกับน้ำสีใสที่เคยหล่อลื่น แต่ทว่าครั้งนี้เมื่อเขาดันเข้ามาสุดลำ มันรู้สึกเจ็บปวดรุนแรงจนเธอร้องสะอื้นออกมา แต่ทว่าคนตัวสูงไม่หยุดให้เธออีกแล้ว เขากระแทกสะโพกเข้าออกทันทีอย่างดุเดือดและรุนแรง ทุกครั้ง
last updateLast Updated : 2025-12-19
Read more

ตอนที่42 ปฏิเสธไม่ได้🔥(Nc++)

"แต่ฉันเจ็บอยู่เลย อีกอย่างเมื่อคืนนายก็กระแทกฉันจนระบมไปหมดแล้ว"เธอพยายามขัดขืน แต่เขาไม่ฟังเสียงเธอ จับยกสะโพกเธอขึ้นเล็กน้อย จ่อท่อนเอ็นตั้งตรงไปที่ร่องรักของเธอ แล้วกดสะโพกเธอลง ให้ปลายหัวบานดันแยกกลีบเนื้อบวมเป่งออกอีกครั้ง "อื้อ~"แอรินครางเสียงแผ่ว เมื่อท่อนเอ็นเข้าไปในร่องรักที่ยังช้ำและแคบแน่นของเธอ ความเจ็บจุกปนเสียวแผ่ซ่านทันที แต่ทว่ามีความเปียกชุ่มจากน้ำสีใสเริ่มไหลใหม่ช่วยให้ลื่นขึ้นกว่าเมื่อคืน เมื่อเข้าไปจนมิดลำ ต้าร์เองก็ครางต่ำในลำคอ มือหนาบีบสะโพกเธอแน่นขึ้น "ขย่มสิ เอาคืนฉันให้หนำใจเธอเลย" แอรินกัดฟัน ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ ขึ้นลง ท่อนเนื้อแดงก่ำของเขาถูไถกับผนังร่องรักที่ตอดรัดแน่นทุกครั้งที่เธอยกตัวขึ้นแล้วกดลงใหม่ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเบา ๆ ในห้องเงียบสนิท หน้าอกอวบอิ่มของเธอสั่นไหวกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะ มือของเธอเกาะอกแกร่งของเขาแน่นเพื่อทรงตัว "อืม แรง ๆ เลย" คนตัวเล็กค่อย ๆ เร่งจังหวะเร็วขึ้นตามที่เขาต้องการ สะโพกกลมกลึงขยับขึ้นลงเร็วและแรงกว่าเดิม ร่องรักตอดรัดท่อนเอ็นแน่นทุกจังหวะ จนเขาคำรามออกมาอย่างถูกใจ "ใช่ แบบนั้นแหละ ขย่มให้สุด ซี้ดดด
last updateLast Updated : 2025-12-19
Read more

ตอนที่43 อยากไปไกล ๆ

รถหรูของเวกัสขับเข้ามาจอดหน้าคณะบริหาร เขาหันมองคนตัวเล็กที่เตรียมตัวจะลงจากรถ เขารู้ว่าเธอกำลังไม่พอใจที่เขาไปเที่ยวผับกลับดึกทุกคืน "เดี๋ยว!!" มือหนาจับแขนของเธออย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นเธอเตรียมตัวจะลงจากรถโดยไม่เอ่ยอะไรออกมาสักคำอีก "เป็นอะไร? ไม่พอใจอะไรฉัน" "ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ แค่อยากจะรีบไปเรียน" เธอเอ่ยตอบ พลางหันมาส่งยิ้มบาง ๆ ให้เขาเพื่อบอกเขาว่า เธอไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ ทั้งที่เขามองออกว่าเธอฝืนยิ้มแค่ไหน "เดี๋ยวนี้หัดพูดโกหกนะมุกดา" "หึ พี่อยากให้ฉันตอบแบบไหนคะ หรือเพราะพี่รู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นอะไร เลยแกล้งถามออกมา" เวกัสยกยิ้มมุมปากถูกใจกับท่าทางแสนพยศของเธอ มุกดาดูเหมือนจะเป็นคนที่หัวอ่อนแต่ทว่าแท้จริงแล้วเธอนั้นดื้อมากกว่าที่เห็น "ปล่อยได้แล้วค่ะ ฉันจะไปเรียน" "เลิกเรียนแล้วส่งข้อความหาฉัน" "วันนี้ฉันจะกลับไปนอนที่ห้องค่ะ" มุกดาตอบพลางจ้องหน้าเขาด้วยแววตาที่ไม่เกรงกลัว เธอจะไม่ยอมกลับไปนอนที่คอนโดเขาคนเดียวอีกแล้ว ในเมื่อเขามีธุระต้องออกไปดึกดื่นทุกคืน มันก็ไม่ต่างอะไรกับการที่เธอนอนที่หอพักคนเดียว แต่ทว่าคนตัวสูงที่ได้ยินประโยคนั้นของเธอดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองเ
last updateLast Updated : 2025-12-20
Read more

ตอนที่44 มาค่ายเดียวกัน

"แล้วตกลงฉันจะลงจากรถได้ยังคะ"คิ้วสวยเลิกขึ้นถามเขาด้วยท่าทางไม่เกรงกลัว เธออยากไปให้พ้นหน้าเขาเสียตั้งแต่ตอนนี้ "ถึงฉันจะไม่อยู่ ก็ไม่ได้แปลว่าเธอคิดจะทำอะไรหรือไปไหนโดยที่ไม่บอกฉันได้ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันโทรมาหรือส่งข้อความหา ถ้าเธอไม่ตอบกลับหรือรับสายฉัน คงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น" "ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ" เธอเอ่ยบอกไปอย่างประชดประชัน ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถทันที ก้าวเข้าสู่หอพักของตัวเองโดยไม่มองเหลียวหลังรถคันหรู ที่คนในรถกำลังมองตามหลังเธอจนสุดสายตา แกร๊ก!! มุกดาเปิดประตูห้องพักด้วยหัวใจที่หนักอึ้งทันทีที่ประตูห้องปิดลงเสียงดังปัง เธอก็ทิ้งตัวลงนั่งกอดเข่าแนบชิดประตูทันที ใบหน้าสวยก้มลงน้ำตาไหลอาบสองแก้ม เธออึดอัดเหลือเกินที่ต้องทำตัวแบบนี้มันไม่ใช่นิสัยของเธอเลย ขนาดเธอพูดประชดเขาไปแบบนั้น เขายังไม่คิดที่จะบอกเธอเรื่องค่ายอาสา เธอเองก็แปลกใจอยู่เหมือนกันว่ามันมีอะไรสำคัญถึงขนาดที่เธอไม่สามารถรู้ได้ การที่คนเราเลี่ยงตอบสถานที่ที่จะไปตรง ๆ แต่กลับใช้คำว่าไปธุระมันหมายถึงว่าเธอห้ามยุ่งเรื่องนี้ มันก็แปลว่ามันคงสำคัญกับเขามากถึงได้บอกเธอไม่ได้ ทำไมแค่เริ่มต้นความรักของเธอ ถึงไ
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

ตอนที่45 ความบังเอิญไม่มีในโลก

ส่วนอีกฟากฝั่งหนึ่งเป็นกลุ่มของรุ่นพี่คณะวิศวะที่เป็นคณะจัดค่ายอาสากำลังยืนรวมตัวกันอยู่ หนึ่งในนั้นคือเวกัส สายตาคมของเขากำลังจ้องมองไปยังร่างบางคุ้นตาที่กำลังนั่งอยู่ในแถวหนึ่ง ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะลงชื่อมาค่ายนี้ด้วย ที่สำคัญคือเธอไม่ได้บอกเขา "นั่นน้องมุกดากับเพื่อนนี่หว่า เขาบอกมึงหรือเปล่าว่ะ? ว่าจะมาค่ายนี้ด้วย" เลโอหันไปเลิกคิ้วถามเพื่อนสนิท ที่กำลังยืนทำสีหน้าเคร่งขรึมอยู่ แค่หันไปมองเขาก็รู้ทันทีว่าเพื่อนคงไม่รู้เรื่องนี้แน่นอน ไม่งั้นคงไม่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับแบบนี้ "ว่าแต่เขาไม่บอก แล้วมึงล่ะบอกเขาหรือยังเรื่องค่ายอาสา แต่ก็ว่านะ...."เลโอยังคงพูดย้ำไม่หยุด ก่อนจะเอ่ยถามถึงสิ่งที่ตนกำลังสงสัยเพื่อนอยู่ "กูเห็นพักนี้มึงชอบแอบคุยโทรศัพท์บ่อย ๆ มึงคุยกับใครว่ะ" "....." "ถ้าให้กูเดา คงไม่ใช่น้องมุกดาใช่ไหมว่ะ" "เสือก!" เวกัสหันมาตอบเพื่อนเสียงเรียบ แต่ทว่าหนักแน่น ภายในใจยังคงกรุ่นโกรธคนตัวเล็กที่ทำอะไรไม่บอกเขาอีกแล้ว ทั้งที่เขาเพิ่งบอกกับเธอไปหยก ๆ ว่ามีเรื่องอะไรห้ามปิดบังเขาทั้งนั้น แต่เธอกลับกล้าทำเรื่องนี้ มันเหมือนกับเธอกำลังท้าทายอำนาจของเขาอยู่ แต่ที่น่าแปลกใ
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

ตอนที่46 สถานการณ์อึดอัด

มุกดาและแอรินเลือกที่จะเดินไปนั่งแถวหลังสุดทั้งสองคนนั่งเก้าอี้ตัวเดียวกัน ตอนที่กำลังนั่งอยู่ต้าร์กับต้นกล้าก็เดินมาถึงที่พวกเธอสองคนนั่ง ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กับเธอและแอริน "นายมาค่ายนี้ด้วยเหรอ?" "อาจารย์อุษาเป็นคนลงชื่อให้เรา 2 คน" มุกดายิ้มตอบกลับไปอาจารย์อุษาที่ต้าร์ว่าคืออาจารย์ประจำของคณะวิศวะที่มาสอนที่คณะบริหาร ฟังดูมันก็เป็นไปได้อยู่เพราะอาจารย์อุษานั้น นักศึกษาในคณะทุกคนรู้ว่าอาจารย์มีความเอ็นดูต้าร์เป็นพิเศษ "ตอแหล" เสียงหวานของแอรินก่นด่าออกมาเบา ๆ แต่ทว่ามุกดาที่นั่งใกล้กัน ได้ยินมันอย่างชัดเจน เธอตวัดสายตาไปมองเพื่อนสนิท เห็นเพื่อนนั่งนิ่งเฉยใบหน้าหันออกมองนอกหน้าต่างรถ คิ้วเรียวสวยก็ขมวดเข้าหากันทันทีด้วยความสงสัยว่าเพื่อนกำลังต่อว่าใครอยู่ "มึงเป็นไรแอริน กูได้ยินมึงด่าใครว่าตอแหล" มุกดาเอ่ยถามเพื่อนทันที หลังจากต้าร์กับต้นกล้าเดินเลยไปนั่งเก้าอี้ด้านหลังของพวกเธอสองคน "กูไม่ได้ด่าใคร มึงได้ยินว่าอะไร" "มึงอย่ามาทำหน้าซื่อตาใสแอริน มันขัดกับบุคลิกมึงโคตร ๆ เลยว่ะ มึงไม่พอใจอะไรต้าร์มันบอกกูมาเลยดีกว่า" "ปกติกูก็ไม่ชอบหน้ามันอยู่แล้ว มึงก็รู้" แอรินตอบกลับไปด้ว
last updateLast Updated : 2025-12-22
Read more

ตอนที่47 ไม่ยอมกัน

เวกัสได้ยินประโยคนั้นของมุกดา เขาถึงกับชะงักนิ่งไปทันที ไม่คาดคิดมาก่อนว่าประโยคที่เธอพูดมันจะรู้สึกกระแทกใจเขาอย่างจังขนาดนี้ ผู้หญิงที่ดูหน้าซื่อตาใสแบบเธอดูจะมีอะไรน่าสนใจหลายอย่าง บทที่เธอจะไม่ยอมเธอก็ไม่ยอม หัวเด็ดตีนขาดยังไงเธอก็ไม่ยอม "ระหว่างเราสองคน ฉันอยากจะรู้ว่าจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน รู้หรอกค่ะว่าคนแบบพี่คงไม่คิดจะยกสถานะให้ใคร แต่ฉันก็อยากจะรู้ว่าตัวเองจะต้องตกอยู่ในสถานะแบบนี้ของพี่ไปจนถึงเมื่อไหร่" "มันเพิ่งเริ่มต้นเองนะมุกดา แค่นี้เธอก็มาเรียกร้องนั่นนี่จากฉันแล้วเหรอ ตอนที่เอากันตอนแรก ฉันว่าฉันบอกไปชัดเจนแล้วนะ" "....." "ตอนนั้นเธอเองก็รับได้ ผ่านมายังไม่ทันถึงเดือนเลย เรื่องมากแล้วเหรอว่ะ" "ฉันไม่ได้เรื่องมากค่ะ ฉันยอมรับได้ถ้าตัวเองต้องตกอยู่ในสถานะนี้ของพี่ไปตลอด ก็ยอมรับได้ จนถึงวันที่ฉันรู้สึกว่าทนไม่ไหวฉันก็จะไปเอง แต่พี่ก็ต้องยอมรับให้ได้เหมือนกัน ถ้าฉันก็จะทำกับพี่ไม่ต่างจากที่พี่ทำกับฉัน" "ดูเหมือนเธออยากเอาคืนฉันมากเลยนะ" "เอาคืนอะไร? พี่ทำอะไรให้ฉันต้องเอาคืนคะ พี่พูดถูกค่ะ ที่เรื่องนั้นเราตกลงกันอย่างชัดเจนแล้ว" "....." "ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วค่
last updateLast Updated : 2025-12-22
Read more

ตอนที่48 ไม่เป็นอย่างที่คิด

รถบัสแล่นไปตามทางมุ่งหน้าสู่โรงเรียนทุรกันดารในจังหวัดเชียงใหม่ แต่ก่อนที่จะถึงจุดหมายปลายทางในเวลาช่วงเย็น คนขับก็ได้แวะพักในจุดพักรถจุดแรก ในเวลาแปดนาฬิกา เป็นจุดที่ให้นักศึกษาทุกคนได้ลงมาหาซื้ออาหารเช้าขึ้นไปรับประทานบนรถ จุดนี้จะแวะเพียงแค่ 15 นาทีเท่านั้น "เอาล่ะค่ะ อีกเดี๋ยวรถจะจอดให้น้อง ๆ ทุกคนลงไปเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยนะคะ แล้วก็ให้ซื้อพวกขนมปังหรือนม อะไรที่สามารถขึ้นมาทานบนรถได้ เป็นอาหารเช้าก่อนนะคะ หลังจากนั้นเราจะยิงยาวเลยค่ะ แล้วก็จะพักอีกครั้งหนึ่งในเวลา 13:00 น เพื่อทานอาหารกลางวันนะคะ" เสียงหวานของรุ่นพี่สาวสวยคนเดิมพูดในโทรโข่ง มุกดาเพิ่งสังเกตว่ารุ่นพี่คนนี้ก็ขึ้นนั่งรถบัสคันเดียวกับเธอด้วย แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือดูเหมือนเธอจะถูกมองจากรุ่นพี่คนนี้เป็นพิเศษ "เธอจะลงไปเข้าห้องน้ำหรือเปล่า?" "ลงค่ะ เพราะฉันหิว" ตอนที่รถจอดสนิท มุกดาก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้เธอเอี้ยวหน้าหันไปมองเพื่อนสนิท ที่ตอนนี้ยังคงหลับไม่รู้เรื่อง แต่ที่ทำให้หัวคิ้วเรียวสวยของเธอขมวดทันทีด้วยความสงสัยคือต้าร์เองก็นอนหลับและอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกับเพื่อนของเธอ ภาพที่เห็นมันช่างต่างกันกับคำพูดก่อนหน
last updateLast Updated : 2025-12-22
Read more

ตอนที่49 ความสงสัย

"ทำไมเธอชอบไปยืนอยู่ข้างผู้ชายคนอื่นด้วย ที่ยืนมีตั้งเยอะตั้งแยะ" ออกจากร้านสะดวกซื้อมาได้ เวกัสก็ดึงแขนเล็กของเธอเดินหลบสายตาผู้คนไปยังมุมหนึ่งของจุดพักรถ ตรงนี้ค่อนข้างมีผู้คนบางตาพอสมควร เพราะส่วนใหญ่นักศึกษาจะไปออกันอยู่ที่ร้านสะดวกซื้อและหน้าห้องน้ำ "แล้วทำไมจะยืนไม่ได้คะ เขาก็คือเพื่อนของฉัน เราไม่ได้เป็นอะไรกัน อีกอย่างยืนห่างกัน ไม่ได้ยืนชิดกันสักหน่อย" "ฉันไม่ชอบ ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าเป็นผู้หญิงของฉัน ห้ามไปเข้าใกล้ตัวผู้หน้าไหนทั้งนั้น" "งั้นฉันก็ห้ามพี่เข้าใกล้ผู้หญิงคนอื่นได้เหมือนกันใช่ไหมคะ มันจะได้แฟร์ ๆ ด้วย ในความสัมพันธ์ของเรา" ดวงตาคมกริบของเวกัส จ้องมองใบหน้าของเธออีกอย่างชัด ๆ แววตาของเขามันบ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจและสงสัยว่าอะไรทำให้เธอเปลี่ยนตัวเองไปในชั่วพริบตาได้ขนาดนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ตอนที่เราตกลงในความสัมพันธ์กัน เธอดูจะหัวอ่อนและเชื่อเขาไปหมดทุกอย่าง "ใครยุเธอให้มาพูดกับฉันแบบนี้ เพื่อนเธอเหรอ?" "มันไม่ต้องมีใครยุหรอกค่ะ แค่ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังเสียเปรียบพี่" "....." "คิดดูนะคะ พี่สามารถใช้ชีวิตปกติของพี่ได้ทุกอย่าง จะไปไหนพี่ก็ไม่เคยเห็นต้องราย
last updateLast Updated : 2025-12-23
Read more

ตอนที่50 ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว

หลังจากนั้นตลอดทางจนถึงจุดหมาย มุกดาก็นั่งเงียบ ขนาดตอนรถบัสแวะพักให้คณะค่ายอาสาลงไปรับประทานอาหารที่ศูนย์อาหารจุดพักรถแห่งหนึ่ง เธอก็เลือกที่จะไปทานกับแอรินที่ก็ยังดูอารมณ์ไม่ดีไม่ต่างจากเธอ เราสองคนไม่ได้พูดคุยอะไรกัน แต่ก็มองตากันตลอดเหมือนกำลังหาจังหวะที่จะระบายความรู้สึกในใจของเราให้กันและกันฟัง จนขึ้นมาบนรถบัสเธอก็เจอกับเวกัสนั่งรอเธออยู่ เห็นเขาจับโทรศัพท์พิมพ์ข้อความอะไรอยู่ เธอก็ไม่ได้มีคำพูดอะไรที่จะคุยกับเขา ยังคงนั่งเงียบไปตลอดทาง ภายนอกดูเหมือนเธอนั่งหลับ แต่ทว่าแท้จริงแล้วในหัวของเธอกำลังครุ่นคิดเรื่องนั้นอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะพยายามสลัดออกไปแค่ไหน เธอก็ไม่สามารถทำได้เลย เวลาต่อมา รถบัสจอดลงบริเวณลานกว้างของโรงเรียนแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ในเวลา 17:00 น มีคณะครูและผอ. ของโรงเรียนรวมถึงชาวบ้านบางส่วนมาต้อนรับนักศึกษาทั้งหมด 75 คน อย่างอบอุ่น หัวหน้าคณะอาสาที่ชื่อน้ำชา กำลังประกาศกำหนดการต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้น ที่เธอรู้ชื่อของรุ่นพี่คนนี้ เพราะรุ่นพี่ทุกคนได้แนะนำตัวเองตอนอยู่บนรถบัส พี่ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะสนิทกับเวกัสเป็นพิเศษ ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่ารุ่นพี่คนนี้อ
last updateLast Updated : 2025-12-23
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status