Beranda / วัยรุ่น / ลวงรักวิศวะเถื่อน / ตอนที่45 ความบังเอิญไม่มีในโลก

Share

ตอนที่45 ความบังเอิญไม่มีในโลก

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-21 21:08:45

ส่วนอีกฟากฝั่งหนึ่งเป็นกลุ่มของรุ่นพี่คณะวิศวะที่เป็นคณะจัดค่ายอาสากำลังยืนรวมตัวกันอยู่ หนึ่งในนั้นคือเวกัส สายตาคมของเขากำลังจ้องมองไปยังร่างบางคุ้นตาที่กำลังนั่งอยู่ในแถวหนึ่ง ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะลงชื่อมาค่ายนี้ด้วย ที่สำคัญคือเธอไม่ได้บอกเขา

"นั่นน้องมุกดากับเพื่อนนี่หว่า เขาบอกมึงหรือเปล่าว่ะ? ว่าจะมาค่ายนี้ด้วย"

เลโอหันไปเลิกคิ้วถามเพื่อนสนิท ที่กำลังยืนทำสีหน้าเคร่งขรึมอยู่ แค่หันไปมองเขาก็รู้ทันทีว่าเพื่อนคงไม่รู้เรื่องนี้แน่นอน ไม่งั้นคงไม่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับแบบนี้

"ว่าแต่เขาไม่บอก แล้วมึงล่ะบอกเขาหรือยังเรื่องค่ายอาสา แต่ก็ว่านะ...."เลโอยังคงพูดย้ำไม่หยุด ก่อนจะเอ่ยถามถึงสิ่งที่ตนกำลังสงสัยเพื่อนอยู่

"กูเห็นพักนี้มึงชอบแอบคุยโทรศัพท์บ่อย ๆ มึงคุยกับใครว่ะ"

"....."

"ถ้าให้กูเดา คงไม่ใช่น้องมุกดาใช่ไหมว่ะ"

"เสือก!"

เวกัสหันมาตอบเพื่อนเสียงเรียบ แต่ทว่าหนักแน่น ภายในใจยังคงกรุ่นโกรธคนตัวเล็กที่ทำอะไรไม่บอกเขาอีกแล้ว ทั้งที่เขาเพิ่งบอกกับเธอไปหยก ๆ ว่ามีเรื่องอะไรห้ามปิดบังเขาทั้งนั้น แต่เธอกลับกล้าทำเรื่องนี้ มันเหมือนกับเธอกำลังท้าทายอำนาจของเขาอยู่

แต่ที่น่าแปลกใ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนที่75 ทางไหนก็เจ็บ

    "จะไปไหนคะ" โมจิที่เห็นคนตัวสูงกำลังจะวิ่งตามผู้หญิงคนนั้นออกไป เธอก็รีบเดินมาจับแขนของเขาเอาไว้ทันที จากตอนแรกที่คิดว่าผู้หญิงคนนั้นก็คือผู้หญิงที่เขาดีลมานอนด้วยเหมือนทุกครั้ง ทว่าตอนนี้มันกลับไม่ใช่เมื่อเธอรู้สึกว่าเขาแคร์ผู้หญิงคนนั้นมากกว่าเธอ "ก็ไหนบอกว่ารอโม สรุปว่าพี่โกหกโมเหรอคะ" "ฉันไม่ได้โกหก" "หึ แล้วพี่จะวิ่งตามเธอไปทำไมคะ พี่ก็แค่ปล่อยเธอไปไม่ใช่เหรอ" คนตัวสูงส่ายหน้ารัวทันที"ฉันปล่อยไปไม่ได้" โมจิยิ้มออกมาอย่างข่มขื่น นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่เคยเห็นท่าทางสับสนและอ่อนไหวของเขาขนาดนี้ ครั้งสุดท้ายน่าจะคือตอนที่เธอตัดสินใจที่จะไปเรียนต่อเมืองนอก ตอนนั้นเขาเองก็ทำท่าทางแบบนี้กับเธอเหมือนกัน "พี่เปลี่ยนใจไปชอบเธอแล้วเหรอคะ" เวกัสนิ่งเงียบ ใบหน้ายังคงหงุดหงิดที่ไม่สามารถวิ่งตามมุกดาออกไปได้ ส่วนผู้หญิงตรงหน้าก็เอาแต่ตั้งคำถามกับเขาไม่หยุด "พูดมาสิคะ วันก่อนพี่ยังบอกฉันอยู่เลยว่ารอโมกลับมา" "....." เวกัสยังคงนิ่ง เขายกมือขึ้นปัดผมไปมาด้วยความหงุดหงิดกับสถานการณ์ตอนนี้ คนตรงหน้าเขาก็ไม่สามารถให้คำตอบได้ ส่วนคนที่เพิ่งวิ่งออกไป เขาก็อยากจะตามเธอกลับมา สรุปแล้วความรู้สึก

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนที่74 อยู่ในความรู้สึก

    เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงที่ทั้งสองคนใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำ จนมุกดาต้องอ้อนวอนให้เวกัสหยุดรังแกเธอเสียเสียที เขาถึงได้ยอมผละร่างกายตัวเองออกและจัดการอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัว ก่อนจะออกมานั่งรออาหารที่สั่งในห้องนั่งเล่นด้วยกัน กริ๊ง! กริ๊ง! ไม่ถึงสิบนาที ก็มีเสียงกดกริ่งหน้าห้องดังขึ้น มุกดาเป็นคนลุกขึ้นไปเปิด เพราะคิดว่าเป็นอาหารที่คนตัวสูงสั่งมา แต่ทว่าเมื่อเปิดประตูออกมานั้น เธอกลับเจอกับหญิงสาวร่างเล็กคนหนึ่ง ยืนส่งยิ้มร่าเริงอยู่ตรงหน้าประตู ในมือเธอคือกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ "เอ่อ ไม่ทราบว่าคือคุณคือใครคะ" เสียงเล็กนี้ไม่ใช่เสียงของมุกดา แต่เป็นเสียงของผู้หญิงตรงหน้าที่เอ่ยถามเธอออกมาด้วยความสงสัย คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน พลางสอดส่องสายตาเข้ามาในห้อง ก่อนจะเจอกับร่างสูงของเวกัสที่เดินตรงมาทางนี้พอดี "พี่เว" "ตัวเล็ก" สรรพนามที่ทั้งสองคนเรียกกันนั้น ทำให้ขาเล็กของมุกดาแข็งไปทันที ทุกอย่างรอบตัวพลันหยุดชะงักเหมือนกับลมหายใจของเธอที่แทบจะหยุดลงไปในเวลานั้น ความสงสัยที่ถูกเก็บกดไว้ เฉลยออกมาทันที จนเธอต้องหันไปมองสำรวจผู้หญิงคนนั้นชัด ๆ อีกครั้ง ถึงได้เห็นว่าเธอส่งยิ้มให้กับคนตัวสู

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนที่73 เธอเป็นของฉัน🔥(Nc++)

    “โอ้ยยย พี่เบาหน่อย อ๊าสสส”มุกดาร้องครางแทบขาดใจ แต่ทว่าเขากลับยิ่งชอบใจ ตอกอัดเร็วขึ้น เอ็นร้อนจ้วงแทงลึกสุดโคนทุกครั้ง หัวแดงก่ำครูดผนังอ่อนนุ่มด้านในแรงจนเธอเสียวซ่านสุดขีด มือข้างหนึ่งตบก้นเธอแรง ๆ หลายครั้ง จนขึ้นรอยแดง อีกข้างเลื่อนลงไปสะกิดติ่งสีสดจนเธอตัวเกร็ง มุกดาเสียวจนตาพร่ามัว ร้องครางไม่เป็นภาษา น้ำสีใสพุ่งทะลักหลายรอบ แต่เขาก็ยังไม่หยุด ยังคงกระแทกดุเดือดต่อเนื่องนาทีแล้วนาทีเล่า ซอยถี่ยิบไม่ผ่อนแรง จนในที่สุดร่างเล็กก็ตัวสั่นสะท้านสุดขีด “อ๊าสสสส ไม่ไหวแล้ว อร้ายย”เสียงเธอแผ่วลง จังหวะเดียวกับที่ร่องรักบีบรัดแน่นสุดกำลัง ก่อนที่ร่างเธอจะทรุดฮวบลงกับเตียง หมดสติไปทันที เวกัสสูดลมหายใจแรง กระแทกต่ออีกไม่กี่ครั้ง น้ำรักอุ่นร้อนพุ่งทะลักเข้าไปเต็มโพรงอ่อนนุ่มของเธออีกครั้ง "อึก อ๊าสสส โอ้ววว"เขาคำรามดังลั่น ก่อนจะทิ้งร่างลงทาบทับร่างอ่อนปวกเปียกของเธอ มือลูบผมเธอแผ่วเบา กระซิบข้างใบหูเล็ก “จำไว้นะ ว่าเธอเป็นของฉัน ถ้าฉันไม่ให้ไป เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น" เช้าต่อมา เป็นเวลาเกือบบ่ายโมงแล้ว ทั้งที่วันนี้มุกดามีเรียนเช้า แต่ทว่าเวกัสที่ไม่มีเรียน และตื่นก่อนเธอต

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนที่72 พาทัวร์ห้อง🔥(Nc20+)

    "เธอก็รู้นิ ว่าฉันอยากให้เธอทำอะไร"คนตัวสูงเอ่ยตอบ สองมือหนาบีบสะโพกกลมกลึงของเธอแน่นจนเกิดรอยแดง กดร่องเธอลงไปให้เสียดสีกับท่อนเนื้อร้อนผ่าวของเขา มุกดาไม่รอช้า เธอยกสะโพกตัวเองขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นร่องรักอวบอูมที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำสีใสที่ไหลเยิ้ม ก่อนจะจับเอ็นร้อนของเขาตั้งตรงรูร่องที่ขมิบตอดลมตุบ ๆ แล้วค่อย ๆ กดตัวลงไปอย่างเชื่องช้า "อ๊าสสส จะ จุก อื้อ~"เธอร้องครางเสียงหลง แต่ทว่าไม่คิดหยุด กดลงไปจนหัวเห็ดบานฉ่ำนั้นทะลุเข้าไปในรูร่องที่ตอดรัดแน่น ท่อนเนื้อหนาแทรกเข้ามา ยืดผนังเนื้อนุ่มให้ขยายออกกว้าง เธอรู้สึกเหมือนร่องรักถูกฉีกขาดออกจากกัน แต่ทว่าเป็นความเจ็บปนเสียวซ่านที่ทำให้เธอสุขสม คนตัวเล็กเริ่มโยกตัวช้า ๆ ก่อน ขย่มขึ้นลงเบา ๆ เพื่อให้รูร่องกลืนกินเอ็นร้อนทั้งท่อนจนมิดด้าม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังพลั่ก ๆ ผสมกับเสียงน้ำสีใสที่ไหลเยิ้มตามจังหวะ เวกัสกัดฟันกรอด มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นไปบีบอกอวบของเธอ ที่กำลังกระหวัดกวัดแกว่งไปมาต่อหน้าเขา ใช้นิ้วเรียวบีบบี้หัวนมที่แข็งเป็นไตจนเธอร้องครางดังลั่น "อ๊าสสส สะ เสียว" "เร็วขึ้น ขย่มให้แรงกว่านี้ ซี้ดด"เขาสั่งเสียงกร้าว สองมือจั

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนที่71 ต้องการอะไรคะ?🔥(Nc20+)

    คนตัวสูงยังคงตวัดลิ้นรัวเร็ว หยอกเย้าร่องรักของเธออย่างบ้าคลั่ง เขาไม่มีหยุดจังหวะให้เธอหายใจเลย จนกระทั่งความคั่งค้างที่อยู่ภายในถูกปลดปล่อยออกมาเป็นของเหลวสีใสที่พุ่งทะลักเข้าไปในโพรงปากของเขาทุกหยาดหยด "อร้ายยยย" มุกดากรีดร้องออกมาด้วยความเสร็จสม สะโพกสวยกระตุกหลายครั้งจนหมดแรงฟุบลงตรงบ่าของเขา เป็นจังหวะให้คนตัวสูงที่จัดการร่องรักของเธอเสร็จแล้ว ยกตัวเธอขึ้นอุ้มเดินไปยังโซฟาในห้องนั่งเล่น เขาวางเธอให้นอนหงายลงบนโซฟาตัวยาว ขณะที่เขายืนจ้องมองร่างกายขาวผ่องของเธอ พลางถอดเสื้อผ้าบนร่างกายของตัวเองออกจนหมดทุกชิ้น เมื่อเขาเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่า แก่นกายยาวใหญ่ที่ขึ้นแข็งตั้งลำก็ปรากฏต่อหน้าของเธอ ถึงแม้จะเห็นมาหลายครั้ง ทว่าเธอก็ไม่สามารถทำใจให้ชินกับความอลังการและน่ากลัวของมันได้เลย ไม่ว่าจะกี่ครั้งที่เห็น เธอก็จะรู้สึกเสียวท้องน้อยวูบวาบ มือและเท้าจิกเกร็งขึ้นมาทันที เพราะเคยสัมผัสความเสียวซ่านและน่ากลัวของมันมาแล้ว ทำให้ทุกครั้งจะรู้สึกตื่นเต้น ใจกระหน่ำเต้นรัวราวกับมีใครเข้ามาตีกลองอยู่ในอกของเธอ เวกัสที่เห็นใบหน้าของหญิงสาวขึ้นสีแดงก่ำ ก็ยิ้มกริ่มออกมา อีกทั้งยังท้าทายสายต

  • ลวงรักวิศวะเถื่อน   ตอนที่70 ขอเวลาได้หรือเปล่า🔥(Nc++)

    เวกัสยกยิ้มมุมปากกับประโยคนั้นของเธอ มันฟังดูคล้ายว่าเธอกำลังมีความรู้สึกพิเศษให้กับเขามากกว่าสถานะคู่นอน "ฉันบอกเธอตอนไหน ว่าฉันไม่เห็นค่าของเธอ" "....." "ที่ตามเธอเหมือนคนบ้า ยอมแลกรถกับไอ้เลโอเพื่อไม่ให้เธอจำได้ ขับรถมาดักรอเธออยู่ที่ตรงหน้าซอยหอพักของเธอ แบบนี้เรียกว่าฉันไม่เห็นค่าเธอหรอกเหรอ" มุกดาเม้มปากแน่น ความคิดของเธอตอนนี้กำลังสับสนอย่างหนัก ไม่เข้าใจว่าประโยคที่เขาพูดออกมานั้น เพื่อต้องการให้เธอกลับไปอยู่ในสถานะเดิม หรือเขารู้สึกตามคำพูดของตัวเองจริง ๆ "ฉันไม่ได้บอกว่ามันไม่มีโอกาสที่ฉันจะรู้สึก แค่อยากขอเวลาได้หรือเปล่า" "ขอเวลา?" "....." "ขอเวลาอะไรคะ" "ก็ขอเวลาให้ฉัน ได้เรียนรู้เธอบ้างยังไงล่ะ" มุกดาชะงักนิ่งไปทันที เมื่อได้ยินประโยคนั้น เธอแทบจะหยุดหายใจ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในความฝัน เพียงแค่เธอหนีหน้าเขาไม่กี่วัน มันทำให้เขาเปลี่ยนความคิดไปได้ขนาดนี้เลยหรือ ทั้งที่ล่าสุดที่เราเจอกัน เขายังมองเธอเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ของเขาอยู่เลย "พี่คิดแล้วใช่ไหมคะ ถึงได้พูดออกมา" "....." "ขอร้องเถอะค่ะ อย่าทำให้ฉันคิดไปไกลมากกว่านี้เลย ถ้าพี่ไม่ได้รู้สึกอย่างที

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status