All Chapters of ลวงรักวิศวะเถื่อน: Chapter 51 - Chapter 60

แอรินคิดตามที่เพื่อนพูด มันก็อาจจะเป็นไปได้และก็อาจจะเป็นไปไม่ได้เหมือนกัน แต่ตอนนี้เธอเองก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว นอกจากต้องยอมตามเกมเขาไปก่อน จนกว่าเธอจะหาทางกำจัดคลิปบ้า ๆ นั่นได้ เรื่องทุกอย่างระหว่างเธอกับเขาถึงจะจบลง "มึงกับกูนี่สมเป็นเพื่อนรักกันจริง ๆ นะ ดันมาเจอปัญหาของความสัมพันธ์พร้อมกันอีก แล้วคราวนี้จะให้ใครเป็นฝ่ายปลอบใจใครล่ะว่ะ" มุกดาเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกปลง เธอเองก็ยังเอาตัวไม่รอด ตอนนี้คงไม่มีหน้าไปช่วยเหลือใครได้ "เราก็ปลอบใจกันและกันนี่แหละ ถ้ามึงเจ็บกูก็ปลอบ ถ้ากูเจ็บมึงก็ปลอบมันก็แค่นั้นเอง" "...." "แต่ตอนนี้กูขอนอนก่อนได้ไหมว่ะ ถ้าเกิดว่ามึงยังไม่หลับ แล้วก็อยากจะไปทานข้าว มึงปลุกกูด้วยนะ" แอรินทิ้งตัวลงหลับตาไปทันที ส่วนมุกดาที่ไม่ได้มีความคิดที่จะอยากลงไปทานข้าวตั้งแต่แรก ก็ทิ้งตัวลงนอนหลับตามเพื่อนไปเหมือนกัน ไม่นานทั้งสองคนก็เข้าสู่ห้วงนิทรา จนถึงเวลาที่รุ่นพี่นัดให้ลงไปทานอาหารเย็น ซึ่งทั้งเวกัสและต้าร์ที่กำลังมองหามุกดาและแอรินก็ถึงกับออกอาการหัวเสียทันที เพราะมองไม่เห็นคนตัวเล็กทั้งสองคนลงมาทานข้าวพร้อมกับนักศึกษาคนอื่น มือหนาของเวกัสหยิบโทรศัพท์กดโทร

แอรินหอบหายใจเหนื่อย ใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นรัว เป็นครั้งแรกที่เธอจะได้ทำรักกับเขา ในขณะที่เขาสวมแว่นตาหนาเตอะ เขายังคงปกปิดตัวเองเวลาอยู่สังคมภายนอกเหมือนเดิม แค่เฉพาะอยู่กับเธอเท่านั้น ที่เธอจะได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเขา ทำให้ตอนนี้เธอรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร แต่มันรู้สึกถึงความร้อนแรงของเขาที่มากกว่าปกติ อีกทั้งเป็นการทำรักนอกสถานที่ครั้งแรก ทำให้ใจเธอเต้นตึกตักจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ร่างสูงจ้องมองใบหน้าสวยที่มีแววตาตื่นตระหนก แต่ทว่าแฝงความร้อนแรงอยู่ในนั้น เขาผลักเธอให้นอนราบลงไปกับโต๊ะนักเรียนที่วางกองกันอย่างยุ่งเหยิงอีกครั้ง เนื้อไม้เย็นยะเยือกสัมผัสแผ่นหลังบางของเธอ ทำให้แอรินสะดุ้งตัวเล็กน้อย แต่ทว่าความร้อนจากฝ่ามือของต้าร์ที่กดไหล่เธอลง ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและถูกครอบครอง เขาโน้มตัวลง จูบเธออย่างดุดัน ลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของเธอ ดูดกลืนรสชาติหวานล้ำของเธอราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัว "อืม"แอรินครางแผ่วในลำคอ ความรู้สึกถูกบุกรุกแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกตัวอ่อนระทวย แต่ในขณะเดียวกันก็ปลุกเร้าความต้องการลึก ๆ ในตัวเธอให้ลุกโหม เธอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งข

แรงจูบนั้นเนิบนาบในช่วงแรก แต่ทว่าเมื่อมุกดายกมือขึ้นโอบลำรอบคอของเขา เหมือนตอบรับด้วยการเอียงคอรับจูบนั้น คนตัวสูงก็หมดความอดทนอดกลั้นทันที เขาขบเม้มริมฝีปากเธออย่างดุดันและเร่าร้อน ลิ้นร้อนของเขาพยายามจะสอดเข้าไปสัมผัสลิ้นของเธออย่างหิวกระหาย มือข้างหนึ่งโอบเอวบางไว้แน่น อีกข้างลูบไล้ขึ้นไปที่ท้ายทอย ดึงให้เธอแนบชิดเข้ามามากขึ้น จนไม่มีช่องว่างให้แม้แต่มดสักตัววิ่งผ่านไปได้ “อืม” มุกดาครางเบา ๆ ในลำคอ ร่างกายอ่อนยวบลงไปในอ้อมแขนเขา เธอรู้สึกถึงความร้อนรุ่มจากร่างกายของเวกัสที่ส่งผ่านมาถึงเธอ หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบจะได้ยินเสียงดังกึกก้องในห้องที่เงียบสงัด จูบนั้นกินเวลายาวนานหลายนาที ทั้งดุเดือดและเต็มไปด้วยความต้องการที่อัดอั้นมาตลอดทั้งวัน มันเกิดจากอารมณ์ขุ่นมัวแต่ไม่มีโอกาสได้ปลดปล่อย ยิ่งไม่ได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง ทำให้เขายิ่งมีความต้องการมากกว่าปกติ ความร้อนแรงของจูบนั้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของทั้งคู่ เวกัสรู้สึกได้ถึงความต้องการที่กำลังลุกโชนในตัวเขา เหมือนไฟที่ถูกจุดติดและลุกลามไปทั่วร่างกายอย่างรวดเร็ว ก่อนเขาจะผละริมฝีปากออกจากเธอชั่วครู่ มองลึกลงไปที่ดวงตากลมโตของมุกดา

คนตัวสูงยกมือหนาจับข้อเท้าของร่างบาง ดึงร่างกายของเธอให้เลื่อนมาที่ขอบโต๊ะอย่างรวดเร็ว ขาเรียวยาวของเธอห้อยลงข้างโต๊ะ ไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกจากปากของเขา มีเพียงสายตาดุดันที่กำลังจับจ้องเนินอวบอิ่ม ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำรักจากลิ้นร้อนของเขา เธอยังนอนหายใจหอบจากการปรนเปรอท่อนเนื้อจนเสร็จสม กลิ่นคาวน้ำรักยังคงไหลเวียนอยู่ในโพรงปาก แต่ทว่าเมื่อรู้สึกถึงมือร้อนผ่าวที่จับขาของเธอ ร่างกายก็กระตุกตกใจทันที “พะ พี่ ฉันยังไม่หายเหนื่อยเลยนะ”เธอเอ่ยเสียงสั่น คล้ายกำลังอ้อนวอนเขาอยู่ในที แต่ทว่าคนตัวสูงไม่สนใจคำพูดนั้นของเธอ อารมณ์ของเขามันไปไกลกว่านั้นมาก เขาจับขาทั้งสองข้างของเธอยกขึ้น พาดลงบนไหล่กว้างของตัวเอง ก่อนจะแยกขาเธอกว้างออกจากกัน ร่องรักตอดตุบเปียกชุ่มเปิดเผยออกมาเต็มตา กลีบเนื้อสีชมพูบวมเป่ง น้ำสีใสไหลเยิ้มลงมาตามง่ามขา เวกัสมองภาพนั้นแล้วรู้สึกยิ่งกระหาย ท่อนเนื้อยาวใหญ่ที่ยังคงแข็งคัด เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและน้ำรักของเขา จ่อตรงเข้ากับร่องรักคับแคบนั้น เขาใช้มือข้างหนึ่งจับส่วนโคนของท่อนลำบีบเค้นเบา ๆ ก่อนจะถูไถหัวเห็ดบานฉ่ำไปตามกลีบเนื้อด้านนอกช้า ๆ เพื่อเพิ่มความหล่อลื่นและความกร

"รุ่นพี่คนนั้นมันเป็นแฟนของมุกดาเหรอว่ะ" ต้นกล้าหันไปถามต้าร์ด้วยความสงสัย ทั้งสองคนได้ยินคำพูดของรุ่นพี่คณะวิศวะที่พูดแซวกัน จึงตีความความหมายไปถึงมุกดา เพราะตอนนั่งบนรถบัสก็เห็นนั่งอยู่ด้วยกัน "ไม่รู้ว่ะ" "มุกไม่รู้เหรอว่ะ ว่านั่นแม่ง!!! เสือผู้หญิงตัวพ่อจัด ๆ เลยนะ" ด้วยความที่ทั้งสองคนเองก็ชอบเที่ยวผับ ไปนั่งดื่มเหล้ากันเกือบทุกคืน จึงมักจะเจอกลุ่มของเวกัส อยู่ที่นั่นทุกคืนเหมือนกัน บางครั้งก็เห็นมีผู้หญิงหลายคนแวะเวียนไปนั่งดื่มอยู่ด้วย ไม่นานก็ออกไปกับผู้หญิงพวกนั้น แต่นั่นมันก็ช่วงก่อนหน้านี้มาแล้ว เพราะระยะหลังทั้งเขาและต้าร์ย้ายไปนั่งดื่มกันอีกผับหนึ่ง "กูเคยเตือนเขาไปแล้ว ดูเหมือนจะไม่ทันแล้วว่ะ มึงก็ได้ยินเหมือนที่กูได้ยินไม่ใช่เหรอว่ะ" "แล้วมึงกับแอรินล่ะ เมื่อกี้ก็ไปออกกำลังกายกันมาเหมือนกันไม่ใช่เหรอว่ะ" "เสือก!" "กูไม่ได้เสือก แต่กูเห็นมึงกับเขาเข้าไปในห้องเก็บของด้วยกัน แล้วก็หายเข้าไปเลยกูยืนรอตั้งนานมึงก็ไม่ออกมาสักที" "มึงนี่เสือกของจริงเลยนะ จะบอกอะไรให้ ระหว่างกูกับแอรินก็แค่เอากันเท่านั้น ยัยนั่นไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับกูทั้งนั้นแหละ" ต้าร์ปฏ