All Chapters of ลวงรักวิศวะเถื่อน: Chapter 61 - Chapter 70

270 Chapters

ตอนที่61 ควรถอย

เวกัสสบถออกมา ก่อนจะเอ่ยต่ออีกประโยค ที่ทำเอาคนที่ได้ยิน จากตอนแรกที่ตกใจกับคำต่อว่าของเขา ถึงกับหลุดยิ้มออกมาทันที "ถ้าเธออยากถ่าย ฉันก็จะไปส่งเธอที่หน้าร้าน แต่ฉันไม่ลงจากรถไปด้วยนะ เพราะฉันไม่ชอบสถานที่อะไรแบบนั้น" "จริงนะ" น้ำชาระบายยิ้มออกมา รู้สึกดีใจที่อย่างน้อยเขาก็ยังแคร์ความรู้สึกของเธอบ้าง แสดงว่าหากเธอค่อย ๆ ละลายความเย็นชาของเขาที่มีต่อเธอไม่นานเธออาจจะประสบผลสำเร็จก็ได้ใครจะไปรู้ เวลาต่อมา รถกระบะกลางเก่ากลางใหม่ค่อย ๆ จอดและดับเครื่องยนต์ที่หน้าร้านขายวัสดุก่อสร้างแห่งหนึ่ง ในตลาดตัวเมือง โดยน้ำชาเป็นคนลงไปจัดการซื้อของทุกอย่างตามรายการที่จดเอาไว้ในกระดาษ ส่วนคนขับอย่างเวกัสนั้นเลือกที่จะนั่งรออยู่บนรถ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมามีข้อความที่ถูกส่งเข้ามาตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มออกมาเล็กน้อย เมื่อเห็นรายชื่อของคนที่ส่งข้อความมาหา เขากดเข้าไปอ่านทันทีอย่างไม่รอช้า ตัวเล็ก: อาทิตย์หน้าเจอกันค่ะ ตัวเล็ก: หวังว่าพี่คงจะไม่ลืมสัญญา ในใจของเขารู้สึกสว่างวาบขึ้นมา มันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เธอคนนี้ยังคงเป็นแสงสว่างของเขาอยู่เสมอ ขนาดว่าตั

ตอนที่62 อวดดี🔥

"....." "ตอนนี้มันอาจจะพอถอยได้นะมุก เพราะมันยังไม่ทันถึงเดือนนึงเลยด้วยซ้ำที่มึงอยู่กับเขา แต่ถ้ามึงปล่อยให้นานกว่านี้ คนที่เจ็บที่สุดมันก็คือมึง ถ้าเขาไม่มีความชัดเจน ที่เราทำได้ง่าย ๆ เลย ก็คือเราต้องถอยออกมา" "มึงก็พูดง่ายสิ สมมุตินะ...กลับกันถ้ามึงเป็นกูตอนนี้มึงจะทำยังไง" "ถอยไง กูก็จะถอย ถ้ามึงคิดจะเปรียบเทียบเรื่องของกูกับเรื่องของมึง บอกได้เลยว่ามันต่างกันมาก ถ้าไอ้ต้าร์มันไม่มีคลิปลับนั่นของกู กูไม่มีวันอยู่กับมันแบบนี้หรอกกู ไม่มีวันยอมผู้ชายอย่างมัน มึงก็รู้" "....." "แต่ที่ต้องทนแม่ง!!! อยู่แบบนี้ ก็เพราะว่ามันมีคลิป มันเอาคลิปนั้นมาขู่กู มึงเข้าใจกูไหม แต่ในกรณีของมึงมันไม่ได้มีอะไรเลยที่พี่เขามาขู่มึงได้ มันอยู่ที่ตัวมึงเอง" "มึงไม่ได้รักมึงก็พูดได้สิ มึงก็รู้ว่ากูชอบเขา แล้วยิ่งพอได้มาใกล้ชิดกัน กูก็ยิ่งชอบมากขึ้นไปอีก ตอนนี้กูอาจจะรักเขาแล้วด้วยซ้ำ มึงจะให้กูตัดใจจากคนที่กูรักได้ง่าย ๆ ยังไง" "นี่มึงรักเขาแล้วเหรอว่ะ กูคิดว่ามึงแค่ชอบเฉย ๆ นะ" "ไม่รู้สิ กูยังไม่รู้เลยว่าความรักคืออะไร อย่างเดียวที่กูรู้ตอนนี้ก็คือว่าถ้าเขาไม่ได้มีผู้หญิงคนอื่นมาก่อนกูจริง กูก็

ตอนที่63 อยากจะถอย

"อย่าท้าฉันนะแอริน" คนตัวสูงพูดจบก็ดึงข้อมือเล็กเดินออกมาจากด้านหลังชั้นวางหนังสือทันที สวนทางกับต้นกล้าเพื่อนสนิทที่ส่งสายตามามองเขาด้วยความไม่เข้าใจ "ไอ้ต้าร์ มึงจะไปไหน?" แต่ทว่าคนตัวสูงก็ไม่สนใจ เขายังคงดึงมือเธอออกไปจากห้องสมุด เดินตรงไปยังห้องน้ำด้านหลังของอาคารเรียนเก่า ผลักตัวเธอเข้าไปในห้องน้ำที่แทบจะผุพังนั้นทันทีด้วยความแรงจนร่างเล็กกระเด็นชนเข้ากับฝาผนัง "โอ้ยย!!!" "ไม่ต้องมาสำออย ร้องโอดโอย เก็บเสียงเธอไว้ครางตอนถูกฉันเx็ดดีกว่า" "ไอ้ผู้ชายทุเรศ!! ไอ้สกปรก!! ชอบพูดจาหยาบคาย คิดไว้แล้วว่าคนอย่างนายนิสัยมันก็ต่ำสถุนแบบนี้นี่แหละ" ต้าร์ขยับเดินเข้าไปใกล้เธอ ใช้มือหนาบีบคางเล็กแน่น จนแอรินนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ แต่ทว่าเธอก็ยังคงเชิดหน้าท้าทายสายตาของเขาด้วยความไม่เกรงกลัว"เอาสิ อยากเอาก็เอา" "หุบปากของเธอไปซะแอริน บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องมาท้า ยังไงฉันก็ต้องเอาเธออยู่แล้ว ที่พาเข้ามาในห้องน้ำ ก็เพราะว่าจะเอา ได้ยินไหม" แคว้ก!!! คนตัวสูงฉีกเสื้อยืดของเธอจนขาดวิ่น เผยให้เห็นชุดชั้นในสีดำที่ห่อหุ้มอกอวบขาวผ่อง ที่เขาใช้มือดึงมันลงมา ก่อนจะก้มลงใบหน้าลงไปฟัดอย่างแรง จนเนิน

ตอนที่64 เหนื่อยและอึดอัด

"กูว่าจะถอยแล้วเหมือนกันว่ะ" แอรินที่ได้ยินคำนั้นของเพื่อน ก็เงยหน้าขึ้นมามองหน้าเพื่อนทั้งน้ำตาอาบสองแก้ม มือบางยกขึ้นปาดน้ำตาออกจากดวงตาคู่สวย "หมายความว่าไง?" "โอ้ยยย!! เอาเรื่องมึงก่อนเถอะ ต้าร์ทำอะไรมึง ทำไมมึงถึงร้องไห้หนักขนาดนี้" มุกดาพูดพลางขมวดคิ้วเรียวสวย เมื่อเห็นเสื้อยืดที่เพื่อนสวมอยู่ มันเป็นเสื้อยืดตัวเดียวกับของต้าร์ ที่เธอเห็นเขาใส่อยู่เมื่อเช้านี้ "เรื่องเดิม ๆ" "เดิม ๆ แล้วมึงเสียใจทำไม ในเมื่อมึงก็รู้อยู่แล้วว่ามึงต้องเจอเรื่องแบบนี้" "กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ แต่ช่างเถอะ กูก็แค่อยากระบายอารมณ์ตัวเอง" "....." "ตอนนี้คงไม่มีเรื่องอะไร สำคัญกว่าเรื่องของมึง สรุปมึงไปเจอเรื่องอะไรมา" มุกดาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดวงตากลมโตเหม่อลอย ในใจตอนนี้มันรู้สึกเหนื่อยและอึดอัดกับความรู้สึกของตัวเองเต็มที เธอไม่อยากจมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้อีกต่อไป ที่บอกว่าตัวเองเก่งและทนไหวนั้น เป็นเพียงคำพูดที่เธอใช้หลอกตัวเองก็เท่านั้น เพราะเมื่อเจอสถานการณ์แบบนี้จริง ๆ ใจเธอรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน อยากจะร้องไห้ระบายอารมณ์เหมือนแอรินบ้าง ก็กลับร้องไม่ออก มันรู้สึกจุกอยู่ในใจ "กูอยาก

ตอนที่65 ไม่มีวัน

"ทำไมมึงไม่ลองคุยกับต้าร์ดี ๆ ว่ะ กูว่าเขาก็ดูไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้น" หลังจากทานข้าวเที่ยงเสร็จทั้งสองคนก็เดินมานั่งเล่นที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ห่างไกลจากคนอื่นพอสมควร เพราะยังพอมีเวลานั่งพักหายใจ ก่อนจะไปทำงานต่อในช่วงบ่าย "น้อยไปล่ะสิ มึงไม่รู้หรอกเวลามันพูดกับกูสองคน มันพูดว่าอะไรบ้าง มันชอบเอาเรื่องคลิปมาขู่ ทำให้กูเกลียดมัน" "เกลียดแล้วมึงจะทำอะไรได้ว่ะ เกลียดแล้วมึงมีทางหนีเขาพ้นหรือเปล่า คลิปมึงก็อยู่กับเขา สู้มึงทำตัวดี ๆ ไม่ดีกว่าเหรอว่ะ เผื่อบางทีมึงอาจจะมีความสุขก็ได้ ไม่ต้องมานั่งทุกข์ใจอยู่แบบนี้" "ไม่มีวันหรอก มันไม่ใช่สุภาพบุรุษ กูก็จะทนเท่าที่กูจะทนได้ หากวันไหนกูทนไม่ได้แล้วมันอยากจะปล่อยคลิปกูขึ้นมา ก็ให้มันปล่อยไปเลย อย่างมากกูแค่หายไปจากโลกใบนี้" "คิดอะไรบ้า ๆ เรื่องนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะเว้ย ถ้าให้คิดจริง ๆ เนี่ย มึงเป็นคนเริ่มเรื่องนี้ก่อนด้วยซ้ำ ถ้ามึงไม่ทำท่าทีรังเกียจหรือชอบต่อว่าเขาบ่อย ๆ กูว่าบางทีเขาอาจจะไม่ได้คิดอะไรขนาดนั้นก็ได้ อีกอย่างเขาก็มีบุญคุณไปช่วยมึง ถ้าไม่ได้เขาป่านนี้มึงก็คงจะเป็นเมียไอ้โรคจิตนั่นไปแล้ว" แอรินเม้นปากแน่น ดวงตากลมโตทอดมอ

ตอนที่66 อยากพอแล้ว

ส่วนมุกดาหลังจากที่ตกตะกอนความคิดของตัวเองได้ว่า ควรจะมาเคลียร์กับเขาให้รู้เรื่อง จึงตัดสินใจเดินมายังจุดนัดพบที่เดิมของเธอเหมือนเมื่อคืนก่อน ทว่าระหว่างทาง เธอเจอกับน้ำชาเดินสวนเธอมาพอดี รุ่นพี่สาวไม่ได้ส่งยิ้มให้เธอเลยสักนิด ทำเพียงแค่หยุดยืนตรงหน้าเธอและพูดประโยคที่เธอไม่คิดว่าจะได้ยินมาก่อน "ไปหาเวกัสเหรอ" "พี่มีอะไรหรือเปล่าคะ?" เธอไม่เอ่ยตอบคำถามของน้ำชาออกไป แต่กลับเป็นฝ่ายเอ่ยถามสิ่งที่เธอสงสัยแทนว่าเพราะอะไรคนที่ไม่ได้รู้จักกันและไม่เคยพูดคุยกันเลยแม้แต่คำเดียว ถึงได้มาหยุดยืนขวางทางเธออยู่แบบนี้ "เปล่าค่ะ พี่ไม่ได้มีอะไร พี่ก็แค่อยากรู้ว่าน้องเป็นอะไรกับเวกัสเพื่อนของพี่" มุกดาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย เธอแย้มริมฝีปากเพียงนิด นึกถูกใจที่ตัวเองเดาความคิดของอีกฝ่ายได้ "ฉันคิดว่ามันไม่น่าใช่คำถามของคนที่ไม่สนิทกัน มาถามกันแบบนี้นะคะ ฉันจะเป็นอะไรกับพี่เวกัส มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับพี่ค่ะ ถึงแม้พี่จะบอกว่าพี่เป็นเพื่อนของพี่เขา แต่พี่ก็ไม่มีสิทธิ์จะรู้ว่าเราสองคนเป็นอะไรกัน" น้ำชาที่ได้ยินประโยคตอบกลับของคนตรงหน้า ก็รู้สึกหน้าชาไปทันที เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าผู้หญิงที่ดูท่าทางเรียบ

ตอนที่67 ไม่มีความรู้สึกอะไร

"แล้วมันยุ่งยากตรงไหนคะ ในเมื่อตอนที่ฉันเดินเข้ามา ฉันก็เดินเข้ามาเอง พอฉันอยากจะออก ฉันก็จะออกไปเอง พี่ไม่มีสิทธิ์มาห้ามหรือบังคับฉันทั้งนั้น" "ก็ลองดูสิ ถ้าฉันยังไม่เบื่อ เธอก็ห้ามออกไปไหนทั้งนั้น" มุกดาปากเหวอ น้ำตาไหลลงอาบสองแก้ม ไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะพูดประโยคนี้ออกมา เธอยกกำปั้นทุบหน้าอกแกร่งของเขารัว ๆ ด้วยความคับแค้นใจ ที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรได้เลย สุดท้ายสิ่งที่เธอคิด มันก็ไม่มีทางเป็นไปได้ "พอได้แล้วมุกดา" "ฮึก ฉันไม่เข้าใจว่าพี่ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร ฮึก ในเมื่อพี่ไม่ได้คิดอะไรกับฉัน พี่แค่ต้องการร่างกายของฉัน พี่จะไปหาผู้หญิงคนอื่นก็ได้ไม่ใช่เหรอคะ มีผู้หญิงมากมายขนาดไหนที่ต้องการนอนกับพี่" "แต่ฉันไม่ต้องการนอนกับผู้หญิงพวกนั้น ฉันต้องการนอนกับเธอ เข้าใจหรือเปล่า เธอควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ฉันติดใจเธอ ตั้งแต่ฉันเอากับเธอฉันก็ไม่เคยคิดอยากไปเอากับคนอื่น" ร่างเล็กระบายยิ้มข่มขื่นออกมาทั้งน้ำตา ถ้าหากเขาจะพูดถึงความภูมิใจ เธอบอกตามตรงเลยว่าไม่มีความภูมิใจในตัวเองเลยแม้แต่นิดเดียว เธอไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ ที่เธอต้องการมันไม่ใช่แค่ความสุขทางกาย แต่เธอต้องการความสุขทางใจจากเขาด้วย

ตอนที่68 ห้องน้ำร้อนรัก🔥(Nc20+)

คนตัวสูงผลักแอรินเข้ากับผนังกระเบื้องเย็นเฉียบอย่างดุดัน มือหนาของเขาจับคางเธอยกขึ้น บดขยี้ริมฝีปากเข้ากับกลีบปากของเธอด้วยจูบที่หิวโหยดั่งสัตว์ป่า จูบนั้นไม่ใช่แบบอ่อนโยน มันเริ่มต้นจากความไม่พอใจ ไปจนถึงความต้องการทางร่างกายที่เริ่มปะทุขึ้น ลิ้นร้อนของต้าร์สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของแอริน ดูดกลืนลิ้นเล็กของเธออย่างดุเดือด กึก! เสียงฟันกระทบกันเบา ๆ ขณะที่มือหนาของเขาลูบไล้ลงมาตามแผ่นหลังเธอ กดสะโพกแนบชิดจนรู้สึกถึงความแข็งขืนที่กำลังตื่นตัวในกางเกงของเขา "อืม" คนตัวเล็กส่งเสียงครางในลำคอ ตอบสนองด้วยการกัดริมฝีปากล่างของคนตัวสูง จูบนั้นกินเวลายาวนาน มันร้อนแรงจนน้ำลายไหลเยิ้มออกมา ก่อนที่เขาจะถอนจูบออก ลมหายใจหอบถี่ มองหน้าเธอด้วยสายตาคมหยาดเยิ้มที่เต็มไปด้วยไฟแห่งความปรารถนา "เธอยั่วฉันเองนะแอริน"เขาเอ่ยเสียงพร่า ก่อนจะก้มลงจูบซ้ำ คราวนี้เขาลากเลียลิ้นร้อนไปตามซอกคอเธออย่างหิวกระหาย ขบเม้มจนเกิดรอยแดงก่ำไปทั่ว อย่างไม่สนใจว่าใครจะเห็น คนตัวสูงไม่รอช้า มือหนาของเขาดึงเสื้อนักศึกษาของแอรินขึ้นอย่างรวดเร็ว ถลกมันพ้นหัวเธอ โยนทิ้งลงบนฝาชักโครก เหลือเพียงบราเซียสีดำห่อหุ้มก้อนเนื้

ตอนที่69 ไม่เห็นค่า

หลังจากบทรักในห้องน้ำผ่านพ้นไป ทั้งสองคนก็ลุกขึ้นต่างคนต่างแต่งตัวให้เรียบร้อย บรรยากาศระหว่างกันกลับมาอึมครึมอีกครั้ง "เธอนี่เก่งนะ" คนตัวสูงเอ่ยขึ้นมา มองร่างเล็กที่กำลังติดกระดุมเสื้อนักศึกษา "หมายความว่าไง?" "ก็หมายความว่า ฉันคิดไม่ผิดไง ว่าเธอมันร้อนแรงขนาดไหน ฉันเอาไม่กี่ครั้งเธอก็เก่งขึ้น จนฉันไม่ต้องสอน ไม่ต้องบอกว่าต้องการอะไร" "ฉันหัดเรียนรู้ไง" เธอหันมาสบตากับเขาหลังจากแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ดวงตากลมโตจ้องมองเขา พลางยกยิ้มมุมปาก "อยู่กับคนเลวแบบนาย ฉันก็ต้องปรับตัวให้มันเข้ากับนายไง" "นี่!!!" "โอ้ยยย!" มือหนากำข้อมือเล็กแน่น จนแอรินส่งเสียงร้องออกมาเบา ๆ แต่ทว่าเธอก็ไม่ได้ทำสีหน้าหวาดกลัวเขาเลยแม้แต่น้อย ยังคงเชิดหน้าขึ้นเพื่อเป็นการท้าทายเขาต่อ "ฉันเลวยังไงมันก็ผัวเธอนั่นแหละ" "ผัวเหรอว่ะ" "....." "คำนี้มันมีไว้ใช้สำหรับคนที่ฉันเต็มใจจะให้เป็นผัวเท่านั้น ซึ่งมันไม่ใช่นาย เพราะนายบังคับฝืนใจฉันให้ต้องมาอยู่ในสถานะนี้" "แน่ใจเหรอว่าฉันบังคับ เมื่อกี้เธอเป็นคนเอ่ยชวนฉันด้วยซ้ำไป เป็นคนขย่มฉันจนแตก เธอเองมันก็ร่านไม่แพ้กันนั่นแหละ" ต้าร์กัดฟันพูดออกมาให้เธอรู้สึ

ตอนที่70 ขอเวลาได้หรือเปล่า🔥(Nc++)

เวกัสยกยิ้มมุมปากกับประโยคนั้นของเธอ มันฟังดูคล้ายว่าเธอกำลังมีความรู้สึกพิเศษให้กับเขามากกว่าสถานะคู่นอน "ฉันบอกเธอตอนไหน ว่าฉันไม่เห็นค่าของเธอ" "....." "ที่ตามเธอเหมือนคนบ้า ยอมแลกรถกับไอ้เลโอเพื่อไม่ให้เธอจำได้ ขับรถมาดักรอเธออยู่ที่ตรงหน้าซอยหอพักของเธอ แบบนี้เรียกว่าฉันไม่เห็นค่าเธอหรอกเหรอ" มุกดาเม้มปากแน่น ความคิดของเธอตอนนี้กำลังสับสนอย่างหนัก ไม่เข้าใจว่าประโยคที่เขาพูดออกมานั้น เพื่อต้องการให้เธอกลับไปอยู่ในสถานะเดิม หรือเขารู้สึกตามคำพูดของตัวเองจริง ๆ "ฉันไม่ได้บอกว่ามันไม่มีโอกาสที่ฉันจะรู้สึก แค่อยากขอเวลาได้หรือเปล่า" "ขอเวลา?" "....." "ขอเวลาอะไรคะ" "ก็ขอเวลาให้ฉัน ได้เรียนรู้เธอบ้างยังไงล่ะ" มุกดาชะงักนิ่งไปทันที เมื่อได้ยินประโยคนั้น เธอแทบจะหยุดหายใจ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังอยู่ในความฝัน เพียงแค่เธอหนีหน้าเขาไม่กี่วัน มันทำให้เขาเปลี่ยนความคิดไปได้ขนาดนี้เลยหรือ ทั้งที่ล่าสุดที่เราเจอกัน เขายังมองเธอเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ของเขาอยู่เลย "พี่คิดแล้วใช่ไหมคะ ถึงได้พูดออกมา" "....." "ขอร้องเถอะค่ะ อย่าทำให้ฉันคิดไปไกลมากกว่านี้เลย ถ้าพี่ไม่ได้รู้สึกอย่างที

...

5 6 7 8 9

...

SCAN CODE TO READ ON APP