เฉินซินปลอบใจเธอสักพักอย่าง ‘จริงใจ’ จนกระทั่งที่แผนกเกิดเรื่อง เธอถึงได้ลุกขึ้นและจากไปอูเจียงหนิงเอาเสื้อผ้าของน้องชายที่ส่งออกมาจากห้องไอซียูทั้งหมดไปซัก จากนั้นก็นั่งอยู่ที่เก้าอี้ของโรงพยาบาลเพื่อรอเวลาเข้าเยี่ยม“ญาติคุณอูเหยียนอัน สามารถเข้าไปได้แล้วค่ะ”“ค่ะ!”เธอรีบตาหมอไปฆ่าเชื้ออย่างไม่รอช้า จากนั้นก็เข้าไปในห้องไอซียูของน้องชายวันนี้ถือว่าโชคดี ในระหว่างที่เข้าเยี่ยมอูเหยียนอันกำลังตื่นอยู่อูเจียงหนิงเดินเข้าไป จับมือของน้องชาย พยายามเปล่งเสียงอย่างเต็มที่ อยากจะให้กำลังใจเขาในการให้ความร่วมมือในการรักษาอย่างเต็มที่ “ลูกพี่ลูกน้องเริ่มฉีดยากระตุ้นแล้ว ไม่นานก็จะสามารถไปเก็บสเต็มเซลล์เม็ดเลือดได้แล้วละ!ถ้าช่วงนี้นายน่าเบื่อที่ต้องเอาแต่นอนจริง ๆ ตอนนี้ก็เริ่มคิดได้แล้วนะ พอหายดีแล้วต่อไปอยากไปที่ไหน อยากทำอะไร! พี่จะไปเป็นเพื่อนนายเอง”สถานที่อย่างโรงพยาบาล ไม่ว่าใครที่อยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ก็จะมีความกดดันกันทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นในห้องไอซียู แม้แต่ท้องฟ้าหรือว่าแสงอาทิตย์ก็มองไม่เห็นทั้งสิ้น!เธอเป็นห่วงว่าสภาพจิตใจของน้องชายจะพังทลายลง ดังนั้นพอมีข่าวการเคลื
Read more