All Chapters of รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา: Chapter 11 - Chapter 20

30 Chapters

บทที่ 11

เฉินซินปลอบใจเธอสักพักอย่าง ‘จริงใจ’ จนกระทั่งที่แผนกเกิดเรื่อง เธอถึงได้ลุกขึ้นและจากไปอูเจียงหนิงเอาเสื้อผ้าของน้องชายที่ส่งออกมาจากห้องไอซียูทั้งหมดไปซัก จากนั้นก็นั่งอยู่ที่เก้าอี้ของโรงพยาบาลเพื่อรอเวลาเข้าเยี่ยม“ญาติคุณอูเหยียนอัน สามารถเข้าไปได้แล้วค่ะ”“ค่ะ!”เธอรีบตาหมอไปฆ่าเชื้ออย่างไม่รอช้า จากนั้นก็เข้าไปในห้องไอซียูของน้องชายวันนี้ถือว่าโชคดี ในระหว่างที่เข้าเยี่ยมอูเหยียนอันกำลังตื่นอยู่อูเจียงหนิงเดินเข้าไป จับมือของน้องชาย พยายามเปล่งเสียงอย่างเต็มที่ อยากจะให้กำลังใจเขาในการให้ความร่วมมือในการรักษาอย่างเต็มที่ “ลูกพี่ลูกน้องเริ่มฉีดยากระตุ้นแล้ว ไม่นานก็จะสามารถไปเก็บสเต็มเซลล์เม็ดเลือดได้แล้วละ!ถ้าช่วงนี้นายน่าเบื่อที่ต้องเอาแต่นอนจริง ๆ ตอนนี้ก็เริ่มคิดได้แล้วนะ พอหายดีแล้วต่อไปอยากไปที่ไหน อยากทำอะไร! พี่จะไปเป็นเพื่อนนายเอง”สถานที่อย่างโรงพยาบาล ไม่ว่าใครที่อยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ก็จะมีความกดดันกันทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นในห้องไอซียู แม้แต่ท้องฟ้าหรือว่าแสงอาทิตย์ก็มองไม่เห็นทั้งสิ้น!เธอเป็นห่วงว่าสภาพจิตใจของน้องชายจะพังทลายลง ดังนั้นพอมีข่าวการเคลื
Read more

บทที่ 12

ไม่แน่วันตกไข่ครั้งหน้า อาจจะสามารถหาโอกาสได้ก็ได้เอื้อมมือไปกดเปิดหน้าต่าง อากาศภายนอกหลั่งไหลเข้ามา เป็นความอบอ้าวและร้อนชื้น ให้ความรู้สึกหายใจไม่ค่อยออกอูเจียงหนิงหลุบตาลง พยายามระงับความรู้สึกทางศีลธรรมที่พวยพุ่งขึ้นมาไม่หยุดในจิตใจของตนเอง!ถ้าเป็นไปได้ เธอไม่อยากเดินไปมาระหว่างผู้ชายทั้งสองคนนี้จริง ๆ เธอเคยจินตนาการถึงความรักที่มีเพียงกันและกันเท่านั้นแต่สำหรับคนธรรมดาแล้ว เงินห้าสิบล้าน เป็นจำนวนที่มากมายมหาศาลจริง ๆ ค่าปรับหนึ่งพันล้าน ยิ่งกว่าตายเสียอีกเพื่อน้องชายแล้ว อูเจียงหนิงแทบไม่สนใจเรื่องอื่น ๆ ถึงขั้นที่ว่าถ้าไม่ได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับตระกูลฟู่ เธอเคยคิดที่จะไปแสดงหนังโป๊จริง ๆ.........ยืนอยู่ในวิลล่าส่วนตัวของฟู่อวี้เฉิน ก็เหมือนกับเดินเข้าไปในห้องทำงานของเขาอย่างไรอย่างนั้นสไตล์เรียบง่ายสีขาว เทาและดำ มองแวบเดียวก็รู้ว่าเจ้าของห้องเป็นผู้ชายที่ใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอูเจียงหนิงไม่กล้าขยับอะไร ดังนั้นจึงนั่งอยู่บนโซฟาที่ห้องรับแขกเท่านั้น เปิดโน้ตบุ๊ค และจัดการเรื่องของบริษัทหลังจากนั้นไม่นาน โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นเป็นข้อความที่ฟู่เชียนเจ๋อส่งมา
Read more

บทที่ 13

ในเวลานี้ ในมือของอูเจียงหนิงกำลังจับของสิ่งนี้ไว้ จะวางลงก็ไม่ได้ เก็บเอาไว้ก็ไม่ได้ ทำได้เพียงแข็งทื่ออยู่ตรงนี้เท่านั้นโชคดีที่ฟู่อวี้เฉินก้าวเท้ายาว ๆ เข้ามา แล้วเอากล่องเล็กสีเงินไป“อาหารเย็น กินแล้วหรือยัง?”อูเจียงหนิงส่ายหน้า “ยังค่ะ”เธอไม่เพียงไม่ได้กินข้าวเย็น ตอนเวลาอาหารกลางวันอยู่ที่โรงพยาบาล ก็ไม่ได้กินเช่นกันอึ้งไปชั่วขณะ อยู่ ๆ อูเจียงหนิงก็รู้สึกตัวว่าทำไมประธานของตนเองถึงได้ถามแบบนี้ ด้วยสถานะของเธอในตอนนี้ ประโยคต่อไปควรต่อด้วย “ฉันจะไปที่ห้องครัวทำให้คุณเดี๋ยวนี้ค่ะ!”แต่ปัญหาคือ…เธอทำได้แค่ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใส่ไข่เท่านั้น“ประธานฟู่ ฉัน…”“ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ทำเสร็จแล้วผมจะเรียกคุณ”เมื่อพูดประโยคนี้จบ ฟู่อวี้เฉินก็เข้าไปในห้องนอนเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดลำลองออกมา จากนั้นก็เข้าไปในห้องครัวเมื่ออูเจียงหนิงได้ยินเสียงน้ำที่ซาวข้าว ถึงได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง นี่เขาต้องการเข้าครัวด้วยตัวเอง เพื่อทำอาหารให้เธอกินงั้นเหรอ?!เดินตามไปด้วยความกลัว เธอรีบพูดว่า “คุณทำงานมาเหนื่อยทั้งวันแล้ว ฉันกินอะไรก็ได้ค่ะ ไม่กินก็ได้เหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนี้ก็ได้
Read more

บทที่ 14

ก่อนที่เธอจะพูดอธิบาย เขาก็พูดออกมาก่อน “อย่าพูดว่าคุณรู้สึกผิดอะไรนั่นเลย ตื๊อผมมานานขนาดนี้ ผมรู้ว่าคุณไม่ใช่คนที่จะมารู้สึกผิดกับผม”“...”“พูดความจริง”ฟู่อวี้เฉินไม่ได้หลอกง่ายขนาดนั้นหลัก ๆ ในหกเดือนนี้ อูเจียงหนิงเข้ามาใกล้อย่างไม่ย่อท้อจริง ๆ ถึงขั้นยิ่งพ่ายแพ้ก็ยิ่งกล้าหาญเสียด้วยซ้ำผู้หญิงคนหนึ่ง แม้แต่ศักดิ์ศรีก็ยังไม่ต้องการ เธอจะมีจิตสำนึกงั้นเหรอ?เมื่อเห็นว่าแผนนี้ไม่ได้ผล อูเจียงหนิงทำได้เพียงเก็บสีหน้าเอาไว้ แล้วถอนหายใจเท่านั้น “ประธานฟู่ คุณอยากฟังความจริงจริง ๆ เหรอคะ?”“พูด”“ความจริงก็คือ ตอนที่ฉันเริ่มแอบชอบคุณ ก็เข้าใจความแตกต่างระหว่างเราสองคนอย่างชัดเจนมากแล้ว! ดังนั้นฉันเลยตั้งเป้าหมายให้ตัวเอง เรื่องที่ฉันชอบคุณ ขอเพียงสมหวังได้นอนกับคุณสักครั้งก็จบแล้ว!”“...”“ฉันไม่เคยคิดจะเป็นแฟนของคุณ”ฟู่อวี้เฉินเลิกคิ้ว เส้นโครงร่างสมบูรณ์และหมดจด “ทำไม?”“เพราะตำแหน่งของฉันตอนนี้ถึงจะเป็นเลขาของประธาน แต่ฉันรู้สึกว่าความสามารถของตัวเองไม่ได้หยุดแค่ตรงนี้! ขอเพียงขยันทำงานมากขึ้น หมั่นศึกษามากขึ้นละก็ ฉันสามารถก้าวหน้าในฟู่ซื่อกรุ๊ปได้! แต่ ถ้าฉันเป็นแฟน
Read more

บทที่ 15

อูเจียงหนิงคิดไม่ถึงเลยว่า ฟู่อวี้เฉินที่เป็นประธานกลุ่มบริษัท จะมีทักษะการทำอาหารเทียบได้กับมืออาชีพ!อาหารจิงกั่งดั้งเดิม ทำได้ไม่ด้อยไปกว่าโรงแรมห้าดาวเลย“ประธานฟู่ บ้านของคุณควรจะมีพ่อครัวเต็มไปหมดไม่ใช่เหรอคะ?”ต้องให้เขาลงมือทำอาหารด้วยเหรอ?มือที่ถือตะเกียบของฟู่อวี้เฉินหยุดชะงัก เม้มริมฝีปาก “หลังจากพ่อแม่ตายไป ผมจากประเทศไปหลายปี”“อ้อ...”พอคิดดูก็สมเหตุสมผลฟู่อวี้เฉินกับฟู่เชียนเจ๋อห่างกันแค่สามปี งั้นพ่อแม่ของเขาน่าจะมีลูกตอนแก่ อายุน่าจะค่อนข้างมากแล้ว พอแอบเหลือบมองเขา อูเจียงหนิงสังเกตเห็นว่าฟู่อวี้เฉินแม้แต่ตอนกินข้าวก็ให้ความรู้สึกว่าถูกอบรมมาอย่างดี การเคลื่อนไหวแผ่วเบา เคี้ยวอย่างช้า ๆ ลูกกระเดือกที่โผล่ออกมา เคลื่อนไหวขึ้นลงไปตามความถี่ในการเคี้ยวของเขาอาหารมื้อหนึ่งเธอกินจนไม่อยากวางตะเกียบลง!แต่เวลาอาหารเย็นต้องสิ้นสุดลงเสมอ“คุณไปอาบน้ำ ผมจะเก็บกวาด”ฟู่อวี้เฉินทิ้งคำพูดเอาไว้ แล้วก็ลุกขึ้นอูเจียงหนิงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง หยิบชุดนอนและผ้าขนหนูออกมาจากในกระเป๋าที่ตัวเองเอามาแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำในห้องนอนหลักของวิลล่าที่นี่ใหญ่จริง ๆ...จา
Read more

บทที่ 16

“คืนนี้ไม่ทำ นอนเถอะ”……ตอนแรกคิดว่าพอเปลี่ยนสถานที่ ตัวเองจะต้องพลิกไปพลิกมา นอนไม่หลับแน่ๆแต่ผลคือเตียงของฟู่อวี้เฉินนอนสบายมาก!เตียงเล็กๆ ในห้องเช่าของเธอ เทียบไม่ติดเลยเพิ่งล้มตัวลงนอนได้ไม่นาน อูเจียงหนิงก็หลับแล้ว แถมยังฝันอีกด้วยช่วงแรกของฝันจำไม่ได้ ตอนหลังภาพเปลี่ยนกะทันหัน กลายเป็นภาพเธอกับเฉิงซินไปเรียนใบอนุญาตขับขี่ซีหนึ่ง!พอเห็นว่ากำลังจะภาคปฏิบัติ อูเจียงหนิงก็รีบหัดขับรถทันทีแต่พฤติกรรมของครูฝึกคนนี้แปลกมาก!ทันทีที่เธอยื่นมือไปกำคันเกียร์ คู่ฝึกก็ดึงมือของเธอออกไปกำอีก ก็ดึงออกอีก……อูเจียงหนิงร้อนรนจนแทบกระทืบเท้า จึงจะสะดุ้งตื่นจากฝัน!พอลืมตาขึ้น เพดานที่ไม่คุ้นเคยทำให้เธอชะงักไปชั่วขณะหลังจากตั้งสติอยู่หลายวินาทีจึงจะนึกขึ้นได้ เธอย้ายมาอยู่ที่วิลล่าของฟู่อวี้เฉินแล้วเมื่อเธอค่อยๆ หันหน้าไป ใบหน้าอันหล่อเหลาจนไร้ที่ติของเขาก็ปรากฏสู่สายตา! พอมองใกล้ๆ อูเจียงหนิงพบว่า เขานอกจากมีใบหน้าที่คมเข้มแล้ว ผิวพรรณยังดีมากด้วย…ถ้าไม่ติดว่าขมวดคิ้วจนใบหน้าหล่อบูดบึ้งเหมือนไปโกรธใครมา คงจะดูดีกว่านี้มาก!ว่าแต่ทำไมความไม่สบอารมณ์ของเขา เริ่มตั้งแต่เช้
Read more

บทที่ 17

ชั่วพริบตานั้น อูเจียงหนิงถึงขั้นอยากพุ่งเข้าไปปิดปากของฟู่เชียนเจ๋อ!แต่เธอไม่กล้าเพราะภารกิจสิบล้านของเธอ ยังต้องพึ่งเขานะสุดท้ายแล้ว เหตุการณ์จบลงด้วยการที่ฟู่อวี้เฉินพูดทิ้งท้ายอย่างเย็นชาว่า “นายดื่มเถอะ ฉันไม่ชอบ” “อาเล็กของผมเป็นอะไรแต่เช้าเนี่ย? งานไม่ราบรื่นเหรอ?”ฟู่เชียนเจ๋อรับกาแฟมาจิบหนึ่งคำ สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชมในฝีมือของอูเจียงหนิง “อร่อย! อาเล็กไม่ชอบ แต่ผมชอบ”“...”เธอในตอนนี้นอกจากพูดขอบคุณด้วยรอยยิ้มที่แข็งทื่อ ก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่าควรจะตอบอย่างไร“ใช่แล้ว เลขาอู หลังเลิกงานคุณว่างไหม? ผมมีปัญหาเกี่ยวกับแผนงานหลายโครงการอยากถามคุณหน่อย เราไปหาร้านอาหารสักร้าน ค่อยๆ นั่งคุยกันเป็นยังไง?”ตามหลักแล้ว โอกาสที่จะได้ใกล้ชิดเป้าหมายแบบส่วนตัวอย่างนี้ อย่างไรอูเจียงหนิงก็ไม่ควรปฏิเสธ!แต่สถานการณ์ตอนนี้…เธอไม่กล้าตอบตกลงทันที“ฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ เอาแบบนี้ก็แล้วกัน ไว้ตอนบ่ายฉันจะแจ้งคุณอีกที โอเคไหมคะ?”“โอเค งั้นผมจะรอข่าวจากคุณ”……เพราะปกติฟู่อวี้เฉินก็เป็นคนพูดน้อยอยู่แล้ว ชั่วขณะอูเจียงหนิงจึงมองไม่ออกว่าเขากำลังโกรธหรือไม่โกรธเมื่อการประชุมในช่ว
Read more

บทที่ 18

เมื่อได้ยินเสียง อูเจียงหนิงก็เปลี่ยนเป็นยิ้มแบบมาตรฐานของเลขา แล้วผลักประตูเข้าไป“กาแฟของคุณค่ะ ฉันเพิ่งชงเสร็จ”ฟู่อวี้เฉินไม่ได้แตะกาแฟ และไม่ได้มองเธอ สายตายังคงจดจ่ออยู่กับเอกสารในมืออูเจียงหนิงรู้สึกกระอักกระอ่วนไม่มากก็น้อย แต่ในเมื่อมาแล้ว ก็ทำได้เพียงกัดฟันอธิบาย “เรื่องกาแฟ คุณเข้าใจผิดจริงๆ! ก่อนหน้านี้ตอนฉันไปชงกาแฟให้คุณ ผู้จัดการฟู่ก็ไปพอดี พอเขาได้กลิ่นหอมของกาแฟ ก็บอกว่าอยากลองชิม! แล้วคุณคิดดูสิ…ฉันเป็นแค่เลขาของประธาน จะไปล่วงเกินหลานชายแท้ๆ ของคุณเพราะกาแฟแก้วเดียวได้ยังไง!”หลังจากที่เธอพูดจบ ถึงขั้นเตรียมใจไว้แล้วว่าจะถูกเขาเมินอีกรอบแต่ปรากฏว่า…ฟู่อวี้เฉินง้อง่ายกว่าที่คิด“แค่นี้จริงเหรอ?”“แค่นี้จริงๆ ค่ะ! ส่วนแก้วเมื่อเช้า ผู้จัดการฟู่เป็นคนวานฉัน ฉันคิดว่าก็แค่ชงกาแฟแก้วเดียว ไม่ได้เสียเวลามากนัก ก็เลยตอบตกลง” อูเจียงหนิงก้มหน้าพูดจนจบ “ถ้าคุณไม่โอเคกับเรื่องนี้ ต่อไปถ้าผู้จัดการฟู่ให้ฉันช่วยชงกาแฟอีก ฉันจะปฏิเสธเขา และบอกเขาว่า ทำแบบนี้จะทำให้คุณโกรธโดยตรงเลยค่ะ”เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ คิ้วของฟู่อวี้เฉินก็ขมวดเข้าหากันทันที“ผมไม่ได้บอกว่าผมโ
Read more

บทที่ 19

ในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกงาน อูเจียงหนิงตั้งใจเผื่อเหลือเผื่อขาดไว้ โดยนัดเจอกับฟู่เชียนเจ๋อในอีกหนึ่งชั่วโมงให้หลัง!ความคิดของเธอคือต้องแน่ใจก่อนว่าฟู่อวี้เฉินไปพบลูกค้าแล้ว หลังจากนั้นตัวเองค่อยไปตามนัด“ประธานฟู่ คุณน่าจะเสร็จประมาณกี่โมงคะ?”“คุณมีธุระเหรอ?” เขาไม่ตอบ แต่ถามกลับแทนอูเจียงหนิงส่ายศีรษะ “ก็ไม่เชิงว่ามีธุระค่ะ แค่คิดว่าถ้าคุณต้องใช้เวลาค่อนข้างนาน ฉันจะไปกินข้าวกับเพื่อนสนิทของฉัน”ฟู่อวี้เฉินเงยหน้ามองเธอ ผ่านไปสักพักก็พูด “ถึงแม้พวกเรากำลังคบกัน แต่คุณมีอิสระ ผมไม่จำกัด”ก็แค่นัดเจอเพื่อน ต่อให้เขาไม่ไปพบลูกค้า เธอก็ทำได้อยู่ดี“งั้นฉันเข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณประธานฟู่”อูเจียงหนิงหมุนตัวจะเดินออกจากห้องทำงานประธาน แต่จู่ๆ เขาก็เรียกเธอจากด้านหลัง“เดี๋ยวก่อน”“มีอะไรจะสั่งอีกเหรอคะ”เขาขมวดคิ้ว “อูเจียงหนิง หลังเลิกงานแล้วผมเป็นแฟนคุณ สรรพนามประเภท ‘ประธานฟู่’ กับ ‘ท่าน’ เลิกใช้ให้หมด”มันมักจะทำให้ฟู่อวี้เฉินรู้สึกอึดอัด!แม้เขาไม่เคยมีแฟน แต่ก็เคยเห็นคนอื่นคบกัน! มีคู่รักที่ไหนที่อีกฝ่ายทำตัวนอบน้อมถ่อมตนกับอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลาเหมือนอูเจียงหนิง?ฟู่อวี้เฉิ
Read more

บทที่ 20

“แน่นอน! พูดจริงนะ”เขาถึงขั้นตั้งใจเก็บซ่อนรอยยิ้ม บนใบหน้าอันหล่อเหลาเต็มไปด้วยความจริงจังบอกตามตรง ฟู่เชียนเจ๋อยิ่งเป็นคนเข้าถึงง่ายแบบนี้ อูเจียงหนิงก็ยิ่งสงสัยว่า ทำไมเขาถึงเป็นคนที่ยืนหยัดจะเป็นผู้ถืออุดมการณ์ไม่แต่งงาน!แต่เรื่องนี้…ถ้าเขาไม่ได้เอ่ยขึ้นเอง เธอไม่สามารถถามตรงๆ!เพราะตามหลักแล้ว น่าจะมีแค่คนในตระกูลฟู่ที่รู้เรื่องนี้ อูเจียงหนิงที่เป็นแค่เลขาของฟู่ซื่อ เธอจะไปรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรหลังจากทั้งสองคุยเรื่องกาแฟสองสามประโยค และสั่งอาหารง่ายๆ สองสามอย่าง ก็เริ่มเข้าสู่ประเด็นหลักสำหรับเรื่องปรึกษาด้านการลงทุน อูเจียงหนิงยังถือว่าชำนาญพอตัว! แม้สู้ฟู่อวี้เฉินไม่ได้ แต่ก็เพียงพอที่เธอจะรับมือฟู่เชียนเจ๋อแล้ว“ผู้จัดการฟู่ คุณดูโครงการนี้สิ มีปัญหาตั้งแต่เริ่มการสอบทานธุรกิจแล้ว! ตอนสอบทานธุรกิจต้องไปเช็กข้อมูลของคู่ค้าที่กรมพัฒนาธุรกิจการค้าให้ชัดเจน อย่างเช่นการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้น วิธีลงเงินทุน หรือแม้แต่คดีความต่างๆ ที่บริษัทเคยตกเป็นจำเลยมีอะไรบ้าง”ที่ฟู่เชียนเจ๋อเสียเปรียบก็เพราะอยู่ต่างประเทศมาโดยตลอดเพราะข้อมูลพวกนี้ ที่ต่างประเทศจะเปิดเผยต่อสาธารณะ
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status