All Chapters of รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา: Chapter 21 - Chapter 30

30 Chapters

บทที่ 21

“ทำไมเหรอ? คุณคงไม่ได้มีเรื่องอะไร ไปหลอกอาเล็กผมนะ?”อูเจียงหนิงรีบส่ายศีรษะ “ไม่ ไม่มีค่ะ”ฟู่เชียนเจ๋อหัวเราะเบาๆ “ความสัมพันธ์ของพวกคุณเป็นหัวหน้ากับลูกน้อง ที่จริงมีเรื่องปิดบังนิดๆ หน่อยๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก! ขอแค่ไม่กระทบต่อผลประโยชน์ของบริษัท เขาน่าจะไม่ใส่ใจ”“ค่ะ…ไม่เกี่ยวกับเรื่องงานแน่นอน”อีกทั้งเธอคิดว่า ต่อให้ฟู่อวี้เฉินรู้ความจริงทั้งหมด ก็น่าจะไม่ถึงกับโกรธจนเอาเรื่องถึงที่สุด อย่างมากก็แค่ไล่เธอที่เป็นตัวปัญหาออกจากฟู่ซื่อ!ขอแค่เธอรีบพิชิตใจฟู่เชียนเจ๋อให้อยู่หมัด และมีครรภ์ในท้อง ก็ไม่ต้องกลัวฟู่อวี้เฉินแล้ว“จะว่าไปนะ อาเล็กผมยอมให้มีเลขาผู้หญิงอยู่ข้างๆ เนี่ย ทำให้ผมแปลกใจมากเลย”เพราะว่ารอบตัวฟู่อวี้เฉิน ตั้งแต่คนขับรถ ผู้ช่วย ไปจนถึงทีมผู้บริหารโดยตรงที่อยู่ใต้เขา ล้วนแต่เป็นผู้ชาย“ฉันต้องผ่านการประเมินหลายชั้นกว่าจะได้ตำแหน่งนี้ค่ะ!”เพื่อแฝงตัวอยู่ข้างกายฟู่อวี้เฉิน ตอนนั้นเธอต้องใช้ความพยายามอย่างมากตอนแรกเธอก็กะจะให้คนตระกูลฟู่ช่วย แต่พอคิดดูอีกที ถ้าหากใช้เส้นสาย คาดว่าคงไม่ได้รับความไว้วางใจจากฟู่อวี้เฉิน! ดังนั้นเธอจึงกัดฟันสู้ อดหลับอดนอนอ่านหนัง
Read more

บทที่ 22

แต่ฟู่อวี้เฉินแค่กวาดตามองอย่างเรียบๆ แวบหนึ่ง และพยักหน้าตอบสั้นๆ “อืม ระหว่างทางรถติดนิดหน่อย”“ไม่เป็นไร! ฉันถือว่าออกมาสูดอากาศ” ลีน่าเดินไปที่ข้างๆ เขาอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ใส่ใจกับท่าทีที่เย็นชาของฟู่อวี้เฉินเลยสักนิด และยังหาเรื่องคุยเอง “ไม่เจอกันนานขนาดนี้ อวี้เฉิน นายคิดถึงฉันไหม?”ไม่รู้ว่าเธอตั้งใจถามแบบนี้ หรือเป็นแค่การทักทายตามประสาเพื่อนเก่าแต่เอาเป็นว่าสีหน้าของฟู่อวี้เฉินยังคงเรียบเฉย และตอบเบาๆ ว่า “งานที่บริษัทยุ่งมาก”เหมือนว่าไม่ได้ยินสิ่งที่อยากได้ยิน ดวงตาของลีน่าฉายแววผิดหวังเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กลับมาร่าเริงอีกครั้ง “ทำด้านการลงทุนเป็นหลักเหรอ?”“อืม”“พวกนายคุยอะไรกันอยู่น่ะ ทำไมไม่เข้ามาสักที! ทุกคนรออยู่น่ะ!” ลีน่าไม่ทันได้พูดต่อ ฉินซือเย่ที่อยู่ข้างในก็เดินออกมาพร้อมกับเสียงโวยวายแล้วลีน่ายิ้มแล้วยิ้มอีก “กำลังคุยเรื่องงานกับอวี้เฉินน่ะ”“เอ๊ะ? พูดถึงเรื่องนี้ ลีน่าเธอกลับมาครั้งนี้ ตั้งใจจะอยู่สักพักเลยไม่ใช่เหรอ? เธอก็เรียนด้านการเงินเหมือนกัน ลองไปทำงานที่บริษัทของอวี้เฉินสิ!”“ฉันน่ะไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ไม่รู้ว่าอวี้เฉินสะดวกไหม”ฉินซือเย่กั
Read more

บทที่ 23

“พูดจริงนะ สองคนนี้ยืนด้วยกัน ฉันว่าเหมาะสมกันสุดๆ!” เขาหย่อนก้นนั่งลงที่ข้างๆ ฟู่อวี้เฉิน “นายว่าเลขาสาวคนนี้ของนายเนี่ย สามารถเปลี่ยนความคิดที่จะไม่แต่งงานของหลานชายนายหรือเปล่า? นี่ อวี้เฉิน นายจะไปไหน?” ฉินซือเย่พูดยังไม่ทันจบ ที่นั่งข้างๆ ก็ว่างเปล่าไปเสียแล้วทิ้งให้เขากับลีน่าสองคน หันไปมองหน้ากัน“นี่เขาเป็นอะไร?” ลีน่าอึ้งไปชั่วขณะ“ไม่รู้สิ” ฉินซือเย่ส่ายศีรษะ หลังจากนั้นครุ่นคิดคนเดียวครู่หนึ่ง “หรือว่า…หรือว่าเขารู้สึกว่าเลขาคนนั้นไม่คู่ควรกับหลานชายตัวเอง ก็เลยจะไปห้ามไม่ให้พวกเขาคบกัน?”ลีน่าเม้มริมฝีปาก และไม่ได้พูดอะไรแต่ว่าเธอสัมผัสได้อย่างชัดเจน ท่าทีของฟู่อวี้เฉินที่มีต่อเลขาสาวคนนี้ไม่ธรรมดาแน่นอนฉินซือเย่ชำเลืองมองลีน่าแวบหนึ่ง ก็รู้ทันทีว่าเธอคิดอะไรอยู่ จึงพูดด้วยรอยยิ้ม “เธอกำลังคิดว่าระหว่างอวี้เฉินกับเลขาอูจะมีอะไรกันใช่ไหม?”“ผู้ชายกับผู้หญิงเจอกันทุกวัน จะมีความรู้สึกต่อกันก็ไม่แปลกหรอกมั้ง?”“ผิด! ผิดอย่างมหันต์!” สำหรับเรื่องนี้ ฉินซือเย่รู้สึกว่าตัวเองมีสิทธิ์พูดมากที่สุด! “อย่างแรกเลย ที่จริงอวี้เฉินมีความคิดที่จะไล่เลขาอูออกนานแล้ว แค่ยังไม่
Read more

บทที่ 24

อูเจียงหนิงอยากอธิบาย จึงพยายามหลบไปด้านข้าง หวังหาโอกาสให้ตัวเองได้พูดแต่ท่อนแขนของเขากำลังออกแรง จึงรัดตรึงตัวเธอไว้แน่นอย่าว่าแต่หนีเลย แค่ขยับก็ยังยาก!“ประ ประอื้อ…”อูเจียงหนิงออกแรงผลักหน้าอกของฟู่อวี้เฉินแต่พละกำลังแค่นี้ มันเล็กน้อยจนไม่คู่ควรจะเอ่ยถึงด้วยซ้ำเขาแค่ใช้มือข้างที่ว่าง ก็สามารถจับข้อมือที่เรียวบางของเธอ และยกขึ้นเหนือศีรษะได้อย่างง่ายดายคราวนี้ อูเจียงหนิงกลายเป็นเนื้อบนเขียงที่เขาจะทำอะไรก็ได้แล้วจริงๆ…ท้องฟ้าภายนอกค่อยๆ มืดลง ภายในวิลล่าที่ไม่ได้เปิดไฟ ไม่นานนักเสื้อผ้าก็หล่นกระจัดกระจายเต็มพื้นแม้เคยมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดในคืนนั้น เธอก็ยังคงปรับตัวได้ยาก และถูกดึงข้อเท้ากลับมาครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งกลางดึกสุดท้ายแล้ว แม้แต่ตอนล้างเนื้อล้างตัว ก็ถูกฟู่อวี้เฉินอุ้มไปอุ้มกลับอูเจียงหนิงไม่เหลือแม้แต่แรงจะยกแขนแล้ว และคิดว่าตอนนี้เขาน่าจะหายโมโหแล้วมั้ง?แต่ปรากฏว่า…“อธิบายมา”“...” โอเค สุดท้ายก็หนีไม่พ้น“เพื่อนสนิทของคุณ คือเชียนเจ๋อเหรอ?”ฟู่อวี้เฉินไม่ได้ลืม เธอพูดว่าหลังเลิกงานแล้วจะไปหาใคร“ไม่ใช่อยู่แล้ว ฉันกับผู้จัดการฟู่แ
Read more

บทที่ 25

ผลจากการปลดปล่อยทั้งคืนคือ…วันรุ่งขึ้น ขณะที่อูเจียงหนิงมาทำงาน เธอรู้สึกเหมือนถูกสูบพลังชีวิตออกไปจนหมด!ปวดเอว ขาชา เสียงแหบแล้วหันมาดูฟู่อวี้เฉินในตอนประชุมช่วงเช้า เขากลับอยู่ในสภาพที่อิ่มเอมเปรมปรีดิ์ แม้แต่เสียงพูดก็ยิ่งทุ้มและมีพลังขึ้นหลังจากฟังผู้บริหารระดับสูงรายงานการดำเนินงานจนจบ เขาชำเลืองมองอูเจียงหนิงแวบหนึ่ง หลังจากนั้นใช้ซอฟต์แวร์ภายในของบริษัทบนโน้ตบุ๊คส่งข้อความให้เธอ[ประธานกรรมการบริหาร-ฟู่อวี้เฉิน : ถ้าง่วงมาก ไปนอนพักในห้องพักผ่อนของผมได้นะ]ไม่นานนัก บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของอูเจียงหนิงก็มีข้อความนี้เด้งขึ้นเธอรีบกวาดมองรอบตัวทันที เมื่อพบว่าไม่มีใครสนใจเธอ จึงจะคลิกเปิดเพื่อตอบกลับ[เลขาประธาน-อูเจียงหนิง : ไม่เป็นไรค่ะประธานฟู่ แบบนี้มันดูไม่ดี]แม้ห้องพักผ่อนของอวี้ฟู่เฉิน ก็อยู่ส่วนในของห้องทำงานประธาน ถ้าเขาไม่อนุญาต ไม่มีใครเข้าไปได้แต่…ปัญหาคือ ในสายตาของฟู่อวี้เฉินนั้น ฟู่เชียนเจ๋อเป็นหลานชายแท้ๆ ไม่ใช่คนนอกสักหน่อย!ถ้าหากเธอไปนอน ตอนตื่นเดินออกจากห้องพักผ่อนส่วนตัวของประธาน แถมยังเจอฟู่เชียนเจ๋อที่อยู่ข้างนอกพอดี! นั่นคงเป็นหายนะระดับนรก
Read more

บทที่ 26

[หัวหน้าทีมโครงการพิเศษ-ฟู่เชียนเจ๋อ : ไม่ต้องห่วง ผมไม่ให้อาเล็กรู้เรื่องนี้ ก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ?]อูเจียงหนิงคิดไม่ถึงว่าจะมี ‘ลาภลอย’ แบบนี้ด้วย ถ้าเธอยังปฏิเสธอีก ไม่เท่ากับทิ้งโอกาสที่ฟ้าประทานเหรอ!เธอตอบฟู่เชียนเจ๋อกลับไปว่าโอเคอย่างไม่ลังเลทันทีหลังจากการประชุมช่วงเช้าจบลง ฟู่อวี้เฉินก็ไปคุยเรื่องบริษัทสาขาต่างประเทศกับบรรดาผู้ถือหุ้นแล้ว อูเจียงหนิงเคลียร์งานบนโต๊ะจนเสร็จ หลังจากนั้นโทรหาเฉิงซิน“ทางเหยียนอันเป็นไงบ้าง? วันนี้เธอได้ไปเยี่ยมไหม?”“สบายใจได้เลย ช่วงวันทำงานของเธอ ฉันไปทุกวัน! และยังได้ถามหมอเจ้าของคนไข้ของเขาเป็นพิเศษ เกี่ยวกับเรื่องการปลูกถ่ายไขกระดูกด้วย! จนถึงตอนนี้ ครอบครัวน้าชายเธอให้ความร่วมมือดีมาก” เฉิงซินอดไม่ได้ที่จะบ่น “พอรับเงินแล้ว ท่าทีก็เปลี่ยนไปจริงๆ!”อูเจียงหนิงเม้มปาก ไม่อยากพูดถึงครอบครัวน้าชาย “ฉันหวังแค่ว่าเหยียนอันจะหายดี”เฉิงซินถอนหายใจ “ใช่แล้ว ภารกิจของเธอมีความคืบหน้าบ้างไหม? มีโอกาสรุกฟู่เชียนเจ๋อบ้างไหม?”เงินชดเชยสองร้อยล้าน เธอถึงกับปาดเหงื่อแทนเพื่อนสนิท!“ตอนนี้พวกเราถือว่าเป็นเพื่อนกันมั้ง อีกทั้ง…รอบตกไข่ของฉันในเดือ
Read more

บทที่ 27

อูเจียงหนิงหันไปยกเก้าอี้มานั่งลงตรงหน้าโต๊ะ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับฟู่เชียนเจ๋อ ก่อนจะโบกมือและพูด “แต่ละคนมีไลฟ์สไตล์ของตัวเอง ไม่แต่งงานก็ไม่เป็นไรค่ะ”“แล้วคุณล่ะ?”ฟู่เชียนเจ๋อยื่นตะเกียบให้เธออย่างเป็นธรรมชาติอูเจียงหนิงรับไว้ แล้วยิ้มบางๆ “บอกตรงๆ แบบไม่กลัวคุณหัวเราะเยาะเลยนะ ตอนนี้ฉันอยากทำงานอย่างเดียว ยังไม่เคยคิดเรื่องอื่น! แต่ถ้าให้เดาจากสถานการณ์ของฉันในตอนนี้ ฉันก็น่าจะไม่แต่งงานค่ะ”นี่เป็นเรื่องจริงไม่ใช่คำพูดที่เธอพูดเพื่อเอาใจเขาเพราะต่อให้น้องชายของเธอได้รับการปลูกถ่ายไขกระดูก หมอก็บอกแล้วว่า อาจมีโอกาสกลับมาเป็นได้อีกทุกเมื่อ!ไม่ว่าจะรักษาแบบประคับประคอง หรือหาคนบริจาคไขกระดูกต่อไป ทั้งหมดล้วนเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่น้อยเลยลองถามดูสิ ในบรรดาผู้ชายธรรมดา จะมีสักกี่คนที่ยินดีช่วยแฟนเลี้ยงน้องชายของเธอ? พอถึงเวลา เธอคงถูกตราหน้าว่าเป็น “ผู้หญิงแบกน้องชาย” เป็นแน่อูเจียงหนิงไม่อยากลำบากคนอื่น และไม่มีทางทอดทิ้งน้องชาย ดังนั้นความรักเอย การแต่งงานเอย สำหรับเธอแล้ว มันเลื่อนลอยเกินเอื้อมชีวิตบีบคั้นเธอจนไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนี้“คุณ…มีปัญหาส่วนตัวอะไรหรือเปล่า?
Read more

บทที่ 28

“ข้ออ้าง! ต้องเป็นข้ออ้างแน่ๆ!” ฉินซือเย่กัดฟันอย่างผิดหวังในตัวเขา “อวี้เฉิน นายลองมองลีน่าดีๆ อีกที! ฉันกล้าพูดเลยว่า ในโลกนี้แทบไม่มีผู้หญิงคนไหนที่สวยกว่าเธออีกแล้ว นายแน่ใจเหรอว่าไม่เอา?”ฟู่อวี้เฉินหมดคำจะพูดแล้วเขาถอยหลังสองสามก้าว เว้นระยะห่างจากอีกฝ่ายเล็กน้อย “นายว่างจนจับคู่ให้คนอื่นมั่วไปหมดแบบนี้ ฉันควรโทรหาลุงฉินไหม?”เมื่อฉินซือเย่ได้ยินแบบนี้ ก็รีบส่ายหน้าทันที “อย่าๆๆ! นายดูนายสิ ล้อเล่นกันแค่นี้ นายชอบเล่นแรงตลอดเลย!”เขายังจะกล้าพูดต่อซะที่ไหนล่ะ?ได้แต่รีบดึงฟู่อวี้เฉินกลับมา แล้วพูดกับลีน่าด้วยรอยยิ้ม “พวกเธอน่าจะมีเรื่องงานต้องคุยกัน ฉันไปก่อนนะ! ทางโน้นมีเพื่อนเรียกฉันไปดื่มน่ะ!”ลีน่าพยักหน้า “โอเค แต่นายจำไว้นะ ดื่มแล้วอย่าขับรถ”“ไม่ต้องห่วง ฉันน่ะ เคารพกฎจราจรที่สุดแล้ว!”หลังจากเธอยิ้มอย่างจนปัญญา ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองฟู่อวี้เฉินนี่แหละผู้ชายที่แม้จะผ่านไปหลายปี เธอก็ยังลืมไม่ได้…ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว หัวใจของเธอก็เต้นเร็วจนเกินจะควบคุม!ฟู่อวี้เฉินเปิดประตูห้องทำงาน แล้วพูดด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ “เชิญ”ลีน่าเดินตามเข้าไป จากนั้นตั้งใจมองไปที่
Read more

บทที่ 29

“งั้นแสดงว่าแค่เธอยอม นายก็จะให้ฉันเป็นเลขานายใช่ไหม?”ลีน่าแอบบิดเบือนประเด็นเล็กน้อย หวังคว้าโอกาสให้ตัวเอง!จัดการฟู่อวี้เฉินนั้นไม่ง่าย แต่จัดการเลขาของเขา น่าจะไม่ได้ยากขนาดนั้นมั้ง! เป็นแค่เรื่องที่ต้องเสียเงินเพิ่มอีกหน่อยเองเธอคิดเอาไว้แล้วว่า ผู้หญิงที่อยู่รอบตัวอวี้ฟู่เฉิน คงไม่มีใครที่ไม่หวั่นไหวหรอก! แต่เชื่อว่าไม่นานพวกเธอก็จะเข้าใจเองว่า นอกเหนือจากเรื่องงานแล้ว ฟู่อวี้เฉินไม่มีทางมีความสัมพันธ์อย่างอื่นกับพวกเธอ!ตอนนี้ยังสามารถได้เงินจากเธอก้อนหนึ่ง และถอนตัวอย่างเงียบๆ คิดว่าน่าจะเกลี้ยกล่อมได้ไม่ยากขณะที่ฟู่อวี้เฉินกำลังจะเอ่ยปาก ทันใดนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นจากข้างนอก…“ประธานฟู่ ฉันเองค่ะ”พูดถึงใคร ใครก็มาพอดีอูเจียงหนิงที่ไปงีบมาแล้ว มาส่งเอกสาร“เข้ามา”เมื่อได้ยินเสียงท่านประธานของตัวเอง เธอจึงจะเปิดประตู และรายงานโดยตรงตามความเคยชิน “ประธานฟู่ เอกสารการสอบทานธุรกิจที่คุณต้องการ ฉัน…หามาครบแล้วค่ะ”ที่เสียงของอูเจียงหนิงชะงัก เป็นเพราะสังเกตเห็นว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องทำงานประธานผู้หญิงนี่จะโทษว่าเธอเห็นเรื่องธรรมดาเป็นเรื่องแปลกไม่ได้นะ เพร
Read more

บทที่ 30

“ประ ประธานฟู่?”“คุณเต็มใจย้ายตำแหน่ง?”สมองของอูเจียงหนิงในเวลานี้เหมือนนาฬิกาที่สปริงหลุด หยุดทำงานไปในทันที!ลำคอของเธอเกร็งฉับพลัน ไม่รู้ว่าตัวเองควรพยักหน้าหรือส่ายหน้าดีดวงตาของฟู่อวี้เฉินราวกับเหวลึก เอาแต่จ้องอูเจียงหนิง แต่ไม่พูดอะไรสักคำ…หลังจากนั้นเกือบหนึ่งนาที ในที่สุดเขาก็เอ่ยปาก“ออกไป”……อูเจียงหนิงกับฟู่อวี้เฉินเริ่มสงครามเย็นกันแล้วพูดให้ถูกคือ เขาเย็นชาใส่ เธอทำหน้างงหลังจากเกิดเหตุการณ์ย้ายตำแหน่งในช่วงบ่าย ฟู่อวี้เฉินก็ไม่เคยพูดกับอูเจียงหนิงสักคำ แม้แต่ตอนประชุมผู้ถือหุ้น เขาก็เรียกผู้ช่วยโครงการไปเอาเอกสารแทนที่จะเรียกเธอในที่สุดอูเจียงหนิงก็ทนรอจนเลิกงาน เธอคิดเอาไว้ว่า รอกลับถึงบ้านค่อยลองหยั่งเชิงเขาดู แต่เมื่อเธอออกจากบริษัท และนั่งรถไฟใต้ดินกลับถึงวิลล่า เมื่อเปิดประตู ก็พบว่าฟู่อวี้เฉินทำอาหารเย็นเสร็จ และยกมาวางไว้บนโต๊ะอาหารแล้วไม่รู้ว่าเขากินหรือยังนะ แต่ตัวเขาอยู่ในห้องทำงานแล้ว!ประเด็นคือวันนี้อูเจียงหนิงทำเรื่องที่ผิดต่อเขาไว้ ดังนั้นหัวใจของเธอจึงกระสับกระส่ายเธอค่อยๆ เดินย่องไปแอบฟังที่ประตูห้องทำงาน…อืม ฟู่อวี้เฉินน่าจะกำล
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status