All Chapters of รักวุ่น ๆ ของคุณเลขา: Chapter 1 - Chapter 10

อูเจียงหนิงแฝงตัวอยู่ครึ่งปี ในที่สุดก็บรรลุเป้าหมายแล้ว!หลังจากสัมผัสแนบชิดกับเจ้านายของตัวเองมาทั้งคืน เธอนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงของโรงแรม ถึงแม้ความปวดเมื่อยทั่วทั้งร่างที่ราวกับแยกส่วนแล้วประกอบขึ้นมาใหม่จะทำให้อดขมวดคิ้วไม่ได้ แต่ก็ยังทำตามคำแนะนำของแพทย์ต่อไป กัดฟันทนต่ออีกสามนาทีโดยไม่ขยับแม้แต่น้อยเพื่อเพิ่มโอกาสในการตั้งครรภ์เวลานี้ หลังจากที่ชายคนนั้นสมปรารถนาก็หลับลึกไปเรียบร้อยแล้วลมหายใจที่สม่ำเสมอแฝงไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ มือใหญ่ที่กระดูกข้อต่อเรียวยาวอาศัยช่วงแขน รวบเอาบางของเธอเอาไว้อย่างแน่นหนา ราวกับว่าเธอเคลื่อนไหวแค่เพียงเล็กน้อย เขาก็สามารถลืมตาตื่นขึ้นได้แล้วแต่อูเจียงหนิงรู้ว่าเขาไม่มีทางตื่นขึ้นมาตอนนี้เนื่องจากสาเกที่ประธานของตนเองควรจะดื่มในคืนนี้ ถูกตนเองเปลี่ยนมาเป็นเหล้าฤทธิ์แรงแทน ไม่อย่างนั้นแผนในการลอบมีความสัมพันธ์จะสำเร็จได้ยังไง?อูเจียงหนิงหยิบมือถือขึ้นมา หลังจากยืนยันวันตกไข่ของตัวเองอีกครั้ง ถึงได้หลุดจากอ้อมแขนของเขา หยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น หนีไปอย่างเร่งรีบหลังจากเข้าลิฟต์ สิ่งแรกที่เธอทำคือต่อสายโทรศัพท์อูเจียงหนิงแ

หลังจากที่อูเจียงหนิงไปแล้ว คิ้วหนาของฟู่อวี้เฉินยังคงขมวดมุ่นผ่านไปสักพัก ประตูของห้องประธานก็ดังขึ้นอีกครั้งแต่คนที่มาไม่ใช่อูเจียงหนิง แต่เป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเด็กยันโตของฟู่อวี้เฉิน ฉินซือเย่คนยังไม่ได้เข้ามา เสียงเอะอะก็ดังขึ้นมาก่อนแล้ว“ให้ตายสิ ไม่รู้ว่าปู่ฉันเป็นบ้าอะไร จะให้ฉันไปดูตัวให้ได้! อวี้เฉิน นายว่า พวกเขาแต่ละคนเป็นบ้ากันไปหมดหรือเปล่า พวกเขาบ่นเรื่องสืบทอดทายาททั้งวันเลย! พ่อฉันไม่มีแรงเล่น แล้วฉันมีแรงหรือไง! ฉวยโอกาสตอนที่ยังหนุ่ม ฉันอยากใช้ชีวิตไปวัน ๆ อีกหลายปี ฉันไม่คิดจะแขวนคอบนต้นไม้บิดเบี้ยวเพียงต้นเดียวหรอก!”เขานั่งลงบนโซฟา ดวงตาที่เรียวยาวของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจที่มีต่อการบังคับแต่งงานเมื่อสังเกตเห็นว่าฟู่อวี้เฉินไม่ได้พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ฉินซือเย่ไม่พอใจเบ้ปากแล้วลุกขึ้นเดินไป “นี่ ยังไงนายก็ดีกว่านี่นา! เรื่องลำดับอาวุโส ในตระกูลฟู่มีแค่หลานชายนายเท่านั้นที่ถูกต่อว่าเพราะไม่ยอมสืบทอดวงศ์ตระกูล ไม่ใช่นาย”“มีธุระงั้นเหรอ?”ฟู่อวี้เฉินยังคงเย็นชา บนใบหน้าหล่อเหลาไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ฉินซือเย่ส่งเสียงไม่พอใจ พลางกรอกตา “ฉันว่าน

จากโรงพยาบาลกลับมาที่ห้องเช่า หลังจากที่อูเจียงหนิงล้างหน้าล้างตาแล้วก็เปลี่ยนชุดนอนแล้วนอนลงบนเตียงแล้ว ถึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และกดเปิดในหน้าฟีดไลน์ของฟู่เชียนเจ๋ออยากดูว่าข้างในมีข้อความอะไรที่สามารถใช้ได้บ้าง เพื่อที่ตนเองจะได้นำมาเอาอกเอาใจเขาจุดนี้ เขากลับแตกต่างกับฟู่อวี้เฉินไม่มากนัก แทบจะไม่มีหน้าฟีดอะไรเลยบางทีผู้ชายอาจไม่เหมือนกับผู้หญิง ที่ชอบโพสต์อะไรพวกนี้สินะ!ด้านในมีเพียงแค่ลิงก์โครงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เพียงไม่กี่ลิงก์เท่านั้น แล้วก็แชร์เว็บไซต์ทางการเมื่อตอนครบรอบตระกูลฟู่อูเจียงหนิงไถฟีดไปมา ทันใดนั้นก็มองเห็นรูปถ่ายใบหนึ่ง!ฉากหลังเป็นโรงพยาบาลที่อยู่ในต่างประเทศ น่าจะเป็นระบบทางเดินอาหาร ฟู่เชียนเจ๋อยังใช้ภาษาอังกฤษเขียนด้วยว่าไม่ได้นอนทั้งคืนดูเหมือนว่า เขาน่าจะเป็นโรคกระเพาะเหมือนกันอาการป่วยของตระกูลฟู่น่าจะสืบทอดกันมาสินะ?เธอยังจำได้ว่าตัวเองเพิ่งจะเป็นเลขาของฟู่อวี้เฉินได้ไม่นาน มีครั้งหนึ่งที่เขามีอาการปวดท้องตอนอยู่ที่สำนักงาน บนใบหน้าหล่อเหลานั้น เจ็บปวดจนเหงื่อไหลท่วมตัว หน้าไม่มีสีเลือดแม้แต่น้อย อีกทั้งยังเร่งด่วนอย่างมาก โชคดีที่ใ

ถึงขนาดไม่ต้องหันกลับไปมอง เธอก็คาดเดาได้แล้ว“อาเล็ก? ผม...ผมกับเลขาอู...”อูเจียงหนิงมองตามสายตาของฟู่เชียนเจ๋อ ฟู่อวี้เฉินกำลังขมวดคิ้ว ความเจ็บปวดทำให้ร่างกายของเขาสั่นไหวเล็กน้อยแต่เขาไม่ได้มองอูเจียงหนิง ดวงตาทั้งคู่จับจ้องไปที่ยาในมือของฟู่เชียนเจ๋อไม่วางตายานี้ ฟู่อวี้เฉินรู้จักเป็นยาที่เลขาของตนเองเพิ่งจะบอกว่าไม่ได้เอามาด้วยเมื่อหนึ่งนาทีที่แล้วราวกับเวลาหยุดนิ่งกะทันหันไม่กี่นาทีต่อมา ฟู่อวี้เฉินก็หันหลังจากไป ถึงแม้จะปวดท้องจนถึงขีดสุดแล้ว ก็ไม่ได้ทำให้ฝีเท้าของเขาหยุดลงแม้แต่น้อยฟู่เชียนเจ๋อมีปฏิกิริยาตอบสนอง เรียกตามหลังเขาอยู่สองสามครั้ง “อาเล็ก! อาเล็กรอผมก่อน!”อูเจียงหนิงก็รู้ตัวเช่นกันว่าสร้างปัญหา แต่เธอนึกถึงข้อตกลงของตระกูลฟู่ คิดถึงน้องชายของตนเองที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย จึงทำได้เพียงคำนึงถึงเป้าหมายเท่านั้น“ผู้จัดการฟู่ คุณกินยาก่อนเถอะ! ฉันจะไปดูสถานการณ์ทางประธานฟู่หน่อย”“ครับ คุณรีบไปเถอะ! โรคกระเพาะของอาเล็กร้ายแรงกว่าผม คุณต้องโน้มน้าวให้เขาไปที่โรงพยาบาลนะครับ!”เธอพยักหน้า ไล่ตามไปทางที่ฟู่อวี้เฉินจากไปอันที่จริงโรคกระเพาะของเขาอยู่

ตระกูลฟู่มีห้องผู้ป่วยวีไอพีที่จัดไว้เป็นพิเศษในโรงพยาบาลเวอร์ถึงขั้นที่ว่า ทั่วทั้งชั้นต่างก็เป็นของตระกูลฟู่ นอกจากหมอในวอร์ดและพยาบาลแล้ว ผู้ป่วยคนอื่นไม่มีสิทธิเข้ามาแม้แต่อูเจียงหนิงก็ต้องรอให้ฟู่อวี้เฉินที่อยู่ด้านในฟื้นแล้ว และระบุว่าต้องการพบ เธอถึงได้รับอนุญาตให้เหยียบเข้ามา“ประธานฟู่”“อืม”ฟู่อวี้เฉินมีความอดทนอย่างหาได้ยาก ตอบเธอกลับมาหนึ่งคำ ซึ่งประหลาดอย่างมากอูเจียงหนิงเดินไปที่ข้างเตียงผู้ป่วย ก้มหน้าลง “ขอโทษค่ะ...คุณอย่าไล่ฉันออกได้ไหมคะ? ต่อไปนี้กระเป๋าของฉันจะต้องพกยาไปทุกที่ทุกเวลาแน่นอนค่ะ จะไม่เกิดเหตุการณ์อย่างนี้อีกแล้ว!”ถ้าเธอไปจากฟู่ซื่อกรุ๊ป งั้นก็จะไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้เจอฟู่เชียนเจ๋อ ยิ่งเข้าใกล้เขายิ่งไม่ต้องพูดถึง! ตอนนี้ เธอยังหวังว่าจะสามารถใช้เรื่องงาน เพื่อติดต่อกับเขามากขึ้นได้ฟู่อวี้เฉินขมวดคิ้ว “ผมเคยบอกเหรอว่าจะไล่คุณออก?”“เปล่าค่ะ”“งั้นคุณก็อย่าพูดมาก”“ค่ะ!”เขาหยิบโทรศัพท์มา เหลือบมองดูเวลาตอนนี้เช้าตรู่แล้วใช้แขนพยุงตัวขึ้นนั่งบนเตียงผู้ป่วย “ผมจะให้คนขับรถส่งคุณกลับไป”“ไม่ต้องค่ะ! ฉันปล่อยให้คุณอยู่โรงพยาบาลคนเดี