All Chapters of LOVE MECHANIC วิศวะรักข้ามโซน: Chapter 51 - Chapter 60

EP.48ในวันต่อมา โปรดมาถึงมหาวิทยาลัยโดยมีพี่ชายมาส่งเหมือนเช่นเคย ปราณยังคงทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง และยังนั่งอยู่กับเธอที่โรงอาหารจนกว่าจะถึงเวลาเรียน โดยมี แพรขวัญ มิย่า และโรส นั่งอยู่บนโต๊ะอาหารด้วยกันกระทั่งเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของพี่ชายดังขึ้น ปราณหยิบขึ้นมาดู เขามองเธอแวบหนึ่งก่อนจะรับสาน โปรดรู้ได้ทันทีว่าใครที่โทรหาพี่ชายเธอ ต้องเป็นมีคุณอย่างแน่นอน!“ฮัลโหล”“กูอยู่โรงอาหาร” เขาบอกตำแหน่งอย่างชัดเจน ก่อนจะมองไปยังน้องสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ “อยู่กับ...ไอ้โปรด”“เจอกันที่เดิม ไม่ต้องมา กูจะแดกเสร็จแล้ว” ปราณบอกกับคนในปลายสายเพียงเท่านั้น เป็นการเน้นย้ำอย่างชัดเจนว่า เขาไม่ต้องการให้เพื่อนมาที่นี่ ในขณะที่เขากำลังอยู่กับน้องสาวในระหว่างที่นั่งกินข้าวกันอยู่นั้น โปรดจึงทำทีเป็นว่าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พร้อมแสดงสีหน้าเรียบเฉยที่สุด เธอตั้งใจกดเข้าแชตของมีคุณเพื่อตอบเขากลับทันทีโปรด : โปรดถึงมหาวิทยาลัยได้พักนึงแล้วค่ะ เมื่อกี้พี่โทรหาพี่ปราณหรือเปล่ามีคุณ : ใช่ พี่อยากเจอเราจังโปรด : พรุ่งนี้แล้วค่ะ โปรดอดทนมากๆ เลยมีคุณ : พี่ว่าพี่เดินไปหาเราหน่อยดีกว่า ข้อความสุ

EP.50วันต่อมา ซึ่งเป็นวันเสาร์ที่โปรดและมีคุณวางแผนจะอยู่ด้วยกันทั้งคืนแพรขวัญ ส่งข้อความมาถามด้วยความเป็นห่วงและสงสัย เพราะกลัวแผนจะล่ม“วันนี้ยังมาที่คอนโดฉันอยู่หรือเปล่าตามที่คุยกัน”[ ไม่ไปแล้ว ยกเลิกทั้งหมด ]แพรขวัญสังเกตได้ว่าน้ำเสียงของโปรดยังดูเหนื่อยล้ามากเหลือเกิน จึงไม่ได้ซักไซร้อะไรต่อ เธอจึงเปลี่ยนเรื่องคุย และให้โปรดได้พักผ่อนโทรศัพท์ของโปรดยังคงมีเสียงแจ้งเตือนและสายเรียกเข้าดังไม่หยุดตั้งแต่เช้า ทั้งหมดเป็นของมีคุณเพียงคนเดียว เขายังคงพยายามติดต่อเธออย่างหนัก แต่โปรดเลือกที่จะปิดกั้นทุกช่องทางการสื่อสารโปรดนั่งคิด นอนคิด ถึงความสัมพันธ์ที่หลบซ่อนและภาพบาดตาที่เห็นเมื่อวาน เธอรู้สึกว่าความเหนื่อยล้าและความไม่มั่นคงนี้มันมากเกินไปแล้วเธอเริ่มคิดหนักว่าจะปรึกษาเรื่องนี้กับบิดามารดาดีหรือเปล่า เพราะตั้งใจอยากให้พวกท่านทราบเรื่องของเธอกับมีคุณ ซึ่งแต่เดิมก็เป็นสิ่งที่เธอคิดไว้อยู่แล้ว เพื่อหาทางออกให้กับความสัมพันธ์ที่พี่ชายไม่เห็นด้วยแต่กับสิ่งที่เธอได้เห็นเมื่อวาน...ความตั้งใจเดิมกลับถูกแทนที่ด้วยความลังเล เธอรู้สึกเหนื่อยล้า จนไม่อยากเริ่มต้นบทสนทนาที่ต้องใช้พลั

EP.52โปรดเลือกที่จะเงียบเหมือนเดิม ไม่ตอบคำถามทิ่มแทงใจของพี่ชาย แล้วหลับตาลงอย่างช้า ๆปราณนั่งอยู่ปลายเตียงอีกครู่หนึ่ง เขาหันหลังให้น้องสาว รับรู้ได้ถึงความเปราะบางของเธอ“พี่รักแกมากนะโปรด” ปราณพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนกว่าที่เคย “พี่เป็นห่วง และพี่ก็มีเหตุผลของพี่”ปราณทิ้งประโยคที่เต็มไปด้วยความรักและความเป็นห่วงเอาไว้ให้น้องสาวคิด โปรดนอนฟังอย่างเงียบ ๆเมื่อเห็นว่าน้องสาวไม่มีทีท่าว่าจะเปิดปาก ปราณก็ลุกออกจากห้องไป ปล่อยให้น้องสาวอยู่กับความรู้สึกของตัวเองเมื่อเสียงประตูปิดลง โปรดจึงค่อย ๆ ขยับใบหน้าออกจากหมอนช้า ๆ แล้วมองไปยังประตูห้อง ความรู้สึกของเธอยิ่งสับสนกว่าเดิม ทั้งตื้นตันในความรักของพี่ชาย และยังคงเจ็บปวดกับภาพที่เห็นสายของวันต่อมา มีคุณลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยอาการหนักอึ้งที่ศีรษะ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเป็นอย่างแรก พลันดูเวลาบนจอซ้ายด้านบน ตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงตรงของวันจันทร์เขาลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้า ปรับสายตาให้โฟกัส และยังคงมึนหัวจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมากเมื่อคืนวันนี้เขามีเรียนช่วงบ่าย ตอนเย็นก็มีกิจกรรมของคณะอีก... โคตรไม่อยากไปไหน ทำอะไรเลยสักอ

หลังเลิกเรียน โปรดรีบส่งข้อความไปหามีคุณ รอไม่นานเขาก็ขับรถมาจอดรอรับเธอที่หน้าอาคารคณะการบิน ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ในจังหวะนั้นเสียงโทรศัพท์จากพี่ชายก็ดังขึ้น[ รอพี่อยู่ที่ตึกนะ วันนี้คณะพี่มีกิจกรรมเสร็จช้าหน่อย ] เสียงปราณฟังดูเครียดจนผิดปกติ [ ถ้าถึงบ้านแล้วมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ]โปรดรู้สึกหวั่นใจขึ้นมาทันที เสียงของพี่ชายคล้ายจะไม่พอใจอะไรบางอย่าง หรือว่า...เขาเห็นรูปคู่ของเธอกับมีคุณที่ถูกนำไปลงเพจของมหาวิทยาลัยแล้วทันทีที่ขึ้นรถ เธอก็เล่าความกังวลให้มีคุณฟังทันที “ตื่นเต้นจังค่ะพี่คุณ ก่อนหน้านี้พี่ปราณโทรมาบอกว่าถึงบ้านแล้วมีเรื่องจะคุย”“ทำไมไม่บอกมันไปล่ะ ไม่ต้องรอให้ถึงบ้านหรอก” มีคุณพูดอย่างไม่ยี่หระ “เดี๋ยวมันก็เห็นเราสองคนด้วยตาตัวเองแล้ว”“กังวลด้วย กลัวด้วยค่ะ กลัวพี่ปราณจะบังคับให้เราสองคนเลิกกัน”“แต่พี่ไม่เลิกกับโปรดแน่” มีคุณรีบยืนยันหนักแน่น “เพิ่งคบกันไม่ถึงวัน จะให้เลิกเหรอ? พี่ไม่ยอมหรอก”รถซูเปอร์คาร์ของมีคุณถูกจอดไว้ที่หลังอาคารคณะวิศวกรรมศาสตร์ เขาจับมือเธอไว้แน่นก่อนจะจูงให้เดินไปยังลานเกียร์สถานที่จัดกิจกรรมของคณะด้วยกันบรรยากาศรอบลานเกียร์ที่เต็มไปด้

EP.55ปราณและมีคุณกลับมาที่ลานเกียร์ ซึ่งตอนนี้กิจกรรมเริ่มคึกคักขึ้นแล้ว ทั้งสองเดินมาคู่กัน มีคุณกอดคอกับปราณอย่างสนิทสนม ผิดกับภาพความตึงเครียดและอารมณ์ที่รุนแรงก่อนหน้านี้โปรดที่ยืนอยู่กับเพื่อน ๆ เห็นว่าพี่ชายและแฟนหนุ่มเดินกลับมา ก็รีบเดินเข้าไปหาด้วยความร้อนรน เธอเช็คร่องรอยบาดเจ็บบนใบหน้าของทั้งสองคนอย่างละเอียด กลัวว่าจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นลพี่ปราณ! พี่คุณ! คุยอะไรกันคะ ไม่ได้ต่อยกันใช่ไหม” โปรดถามด้วยความเป็นห่วงมีคุณยิ้มให้เธอ ก่อนจะตอบ “ไม่ได้ต่อยกันหรอก แค่เคลียร์ใจ”“ตกลงยังไงคะ แบบว่า...”โปรดกำลังจะถามต่อว่าเขาคุยอะไรกัน แต่ถูกปราณขัดจังหวะทันที!ปราณหันไปมองตรงจุดหนึ่ง เขาเห็นว่าไลลายืนอยู่ข้างหน้าไม่ใกล้ไม่ไกล สายตาของเธอกำลังจ้องมองมาที่พวกเขาอย่างไม่พอใจปราณหันกลับมาหาเพื่อนสนิทพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบ “มึงแน่ใจเหรอวะว่าจะไม่มายุ่งกับมึงจริงๆ” ปราณพูดเสียงเบร แต่แฝงความไม่พอใจ“แล้วเธอมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง”“กูก็ไม่รู้”ไลลายืนมองสามคนนั้นด้วยความเจ็บใจ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและริษยา เธอรู้ดีว่าตอนนี้เธอไม่มีสิทธิ์เข้าไปพูดคุยหรือแสดงตัวต่อหน้าคนเหล่