All Chapters of Pagmamay-ari Kita: Chapter 111 - Chapter 120

Noah's POV Tatlong araw mula ng kausapin ko si Frank,tatlong araw ko na ring hinihintay ang tawag mula sa kanya..kung ano ang resulta ng pinagawa ko rito. Nasa parking lot ako ng mismong company ko nang tumunog ang cellphone ko.Si Frank,kaya agad kong sinagot. "kita tayo..sa dati.",sabi niya saka nawala sa linya. Marahas muna akong napabuntong hininga, saka sumakay ako sa aking sasakyan, at agad kong pinaharurot. Pagkaraan ng ilang minuto, nakarating din ako sa wakas.Pumasok ako sa loob-sa pribadong silid sa itaas ng Del Fierro Holdings -gusaling pagmamay-ari niya. Pero ngayong gabi,parang hindi ko na siya kilala. Tahimik si Frank habang inilalapag ang folder sa harap ko. “Hindi direktang galaw ng board member,” panimula niya. “May nag-udyok,may nagpondo. At may personal na dahilan.” Hindi ako nagsalita.Hinihintay ko ang pangalan. Binuksan niya ang unang pahina.Kaya parang may malamig na bakal na tumama sa dibdib ko. “Hindi ito p'wedeng totoo…” mahina kong sabi.

Ariana's POVIto na ang araw nang aming pinakahihintay-ang araw ng kasal namin ni Phyton.Maaga pa lang,gising na ako-kahit halos hindi ako nakatulog kagabi. Hindi dahil sa kaba, kundi dahil sa dami ng iniisip. Kasalukuyan akong nakaupo ako sa harap ng salamin habang inaayos ng make up artist ang buhok ko.Simple lang ang napili kong gown.Walang sobrang palamuti. Sapat lang para iparamdam sa’kin na isa itong napaka espesyal na sandali. “kinakabahan ka ba?” tanong ni Dad habang nakasandal sa may pintuan ng kwarto. Ngumiti ako ng bahagya.“Medyo lang po.”sagot ko. Lumapit siya at hinawakan ang balikat ko,tapos na rin naman akong ayusan ng babaeng make up artist. “Sigurado ka na ba?” Tumango ako. “Opo.” Wala nang maraming salita. Isang mahigpit na yakap lang ang ibinigay niya bago siya lumabas para ihanda rin ang sarili. Makalipas ang ilang minuto,tumayo na ako mula sa pagkakaupo ko't lumabas- habang ang babaeng make up artist ay nakaalalay sa likuran ko. Pagdating sa la

Ariana's POV Naramdaman ko ang pagmasahe ko sa magkabila kong dibdib. "alam mo bang sobrang sabik na ako sayo,baby?" mahina niyang sabi sa tainga ko.Dama ko ang mainit nitong hininga na dumampi sa balat ng leeg ko. Bahagya ko siyang tinulak para pagpalitin ang posisyon namin.ng asawa ko.Ngayon,nasa ibabaw niya ako,siya naman ang nasa ilalim ko. Para akong wild sa mga sandaling ito, at nawala sa isip ko na may baby sa tiyan ko.Pagkatapos,ako mismo ang humalik sa kanya. Hinawakan naman niya ang magkabilang pwetan ko habang ang mga labi namin ay patuloy na kinakain ang bawat isa Nang ipasok niya ang kanyang dila sa loob ng bibig ko at agad niyang ginalugad ang bawat sulok ng kaloob looban ng bibig nito. Napaungol ako sa loob ng bibig niya dahil sa ginawa niyang pagsipsip sa dila ko.Pero, napasinghap ako ng muli niya akong ibalik sa ilalim niya-na agad bumaba ang halik nito sa punong tainga ko, at sa leeg ko. Gumagapang na rin ang kamay niya sa likod ko para tanggalin ang

Misty's POV Masaya akong naiiyak habang nakikita ko kong paano magtama ang mga mata nina Ariana at Sir Phyton. Mula sa kinatatayuan ko, medyo may kalayuan sa kanila, kitang-kita ko ang lambing sa bawat galaw ni Sir-kung paano niya hawakan ang kamay ni Ariana na para bang natatakot siyang mawala ulit ito. At si Ariana… ang ngiti niya ngayon, ibang-iba.Sobrang saya niya. Napasinghot ako at palihim na pinunasan ang luha kong pumatak sa mukha ko. “Grabe ka, Misty. Naiiyak ka na naman,” bulong ko sa sarili ko.Pero masaya ako para sa kanila. Sa tabi ko, may maliit na mesa na may simpleng handa-mga lutong paborito ni Ariana na ako rin ang naghanda kanina. Gusto kasi ni Sir na maging simple lang ang lahat. Walang engrandeng dekorasyon. Walang maraming tao. Sila lang ng pamilya niya. Napatingin ako kay Phrea na kumakaway sa’kin. Nakasuot siya ng maliit na bestida, na mas lalo siyang gumaganda habang lumalaki.Nagiging kamukha ni sir phyton. "nandito lang si Tita,” sabi ko, sabay kaw

Ariana's POVAng paglipas ng maraming buwan-matapos ang lahat ng nangyari.Minsan naiisip ko, parang panaginip lang ang lahat.Yung mga gabi ng pag-aalala.Yung mga lihim na unti-unting nabunyag.Yung mga taong nagtangkang sirain ang pamilya namin.Yung takot na baka muli na namang may mawala.Pero heto kami ngayon,mas tahimik,mas buo, at mas matatag.Marami kaming pinagdaanan bago naging maayos ang lahat.Hindi naging madali ang pagharap sa katotohanan,lalo na noong lumabas ang tunay na magkadugo kami ng asawa ko, at ang kamag-anak namin na gusto kaming sirain dahil sa pansariling interes.Pero sa huli, nanaig pa rin ang pagmamahalan namin, at napanagot ang dapat managot.Sa loob ng mga buwang iyon, mas nakita ko ang pagbabago kay Phyton. Mas naging maingat siya,mas naging bukas. Mas pinaparamdam niya araw-araw na kami ang prayoridad niya, at ang pagmamahal niya para sa amin ni Phrea.At ako rin,natutong hindi na tumakbo palayo kapag nahihirapan. Natutong magsalita,natutong ipaglaban ang