แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

หน้าฌตรียาเครียดมากตอนที่เข็มฉีดยาแตะแขนเขา แต่สมศักดิ์กับลไมรีบปลอบให้สงบ สมศักดิ์ไม่ลังเลที่จะลูบหน้าผากเด็กหล่อคนนี้"เจ็บเท่ากับโดนแมลงกัดเองนะจ๊ะ ทนหน่อยลูกรัก" ลไมพูดปลอบจนฌตรียาสงบลง ในที่สุดหมอก็เจาะเลือดเด็กคนนี้สำเร็จแล้วก็ตัดผมของเขา ซึ่งแน่นอนว่าฌตรียาไม่เข้าใจว่าทำไปทำไม รวมถึงเก็บน้ำลายด้วย เขายิ่งแปลกใจเมื่อเห็นสมศักดิ์ก็ถูกเจาะเลือด ตัดผม และเก็บน้ำลายเหมือนกัน"ทำไปทำไมครับคุณลุง?" ฌตรียาถามด้วยความสงสัย มองสมศักดิ์ที่กำลังถูกเข็มฉีดยาเจาะและดูดเลือด เด็กคนนี้จริงๆ แล้วไม่กลัว แค่อยากรู้เท่านั้น"อ้อ...เพื่อสุขภาพน่ะจ๊ะ ให้ลุงกับฌตรียาแข็งแรงอยู่เสมอ!" สมศักดิ์ตอบรีบๆ"แต่ป้าลไมไม่ทำเหรอ?" ฌตรียาประท้วง ลไมตกใจแล้วหัวเราะ บอกว่าเธอทำไปเมื่อวานแล้ว"เอ๊ะ ป้าโกหก บาปนะ!" ฌตรียาประท้วงลไมก็พูดไม่ออก บอกว่าเดี๋ยวจะทำแต่ไม่ใช่วันนี้ ในที่สุดฌตรียาก็ไม่จู้จี้อีกเสร็จสิ้นกระบวนการเก็บตัวอย่างเพื่อตรวจดีเอ็นเอ หมอบอกว่านานที่สุดหนึ่งสัปดาห์จะทราบผลฌตรียาเรียกร้องตามสัญญา และได้เที่ยวห้างทั้งวันจนลไมง่วงและเหนื่อย มีแต่สมศักดิ์เท่านั้นที่ยังแจ่มใส ดูผ่านๆ ทั้งสามคน

รู้ตัวอีกทีทั้งคู่ก็กำลังจูบกันอย่างเร่าร้อน ชั่วขณะหนึ่งทั้งสองคนหลงใหลและระบายความคิดถึงที่สะสมมาหลายปีปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทั้งสมศักดิ์และอนงค์ต่างรักกันมาก แต่...ทันใดนั้นพวกเขาก็นึกขึ้นได้ว่าตรงกลางพวกเขามีฌตรียาอยู่ด้วย"อ๊ะ แม่...ฌตรียาเจ็บนะ...!" ฌตรียาประท้วง แล้วมองพวกเขาทั้งสองด้วยความงุนงง ไม่รู้ตัวว่าอนงค์กับสมศักดิ์ทับตัวเขาไป แม้จะโดนแค่แขนซ้ายกับขวาก็ตามทันทีที่การจูบหยุดลง อนงค์รีบตบอกฌตรียาเบา ๆ จนเด็กน้อยค่อย ๆ หลับสนิทอีกครั้ง"หลับได้แล้วจ้า...!" อนงค์กระซิบเบาๆ จนสมศักดิ์ไม่รู้ตัวว่ารู้สึกเหมือนถูกกล่อมให้นอน นึกถึงช่วงแรกๆ ที่พวกเขาแต่งงานกัน อนงค์บางครั้งก็ปรนนิบัติเขาแบบเดียวกับที่ทำกับฌตรียาในตอนนี้เมื่อมองดูใบหน้าสมศักดิ์ อนงค์ก็ตกใจพร้อมกับยิ้มในใจ"ฮึ...ไม่ต่างกันเท่าไหร่เลย" เธอนึกในใจ เพราะว่า...สมศักดิ์หลับไปแล้วปรากฏว่า 'รอ' อนงค์โน้มน้าวฌตรียาให้หลับนานเกินไป สมศักดิ์เลยงีบหลับไป ยิ่งคำพูดอ่อนโยนที่ใช้กล่อมให้หลับด้วยแล้ว ชายคนนี้ยิ่งหลับสนิทเช้าวันรุ่งขึ้น...สมศักดิ์ตกใจที่อนงค์ทิ้งข้อความแชทไว้ให้เขาในมือถือ บอกว่าเธอต้องไปที่ออฟฟิศ และบอกส

"ช่างมัน ล้มละลายเลยไปเลยก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยสองคนชั่วนั่นก็ไม่ได้เอาเงินของฉันไปใช้!" สมศักดิ์ตัดบทอย่างรวดเร็วพร้อมแสดงความโกรธ จนอนงค์ต้องเงียบไปชั่วครู่และถอนหายใจหนัก ๆ"ต้องใช้เวลาเกลี้ยกล่อมเขาสักหน่อยรึเปล่า...?" อนงค์คิดในใจ ดูเหมือนจะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆผู้หญิงสวยคนนี้เหมือนรู้จุดอ่อนของสมศักดิ์ ตั้งแต่คบกันหลายปีตอนยังเป็นนักศึกษา แล้วก็แต่งงานกัน อนงค์จำท่าทีของสามีได้หมดสมศักดิ์กลับเฉยชาหยิบบุหรี่ของเขาแล้วสูบต่อหน้าภรรยาเลยจนอนงค์ต้องเอาทิชชู่ปิดจมูกและปาก เพราะควันที่สมศักดิ์จงใจเป่าไปข้างหน้า แต่เธอจงใจไม่ตักเตือน เพราะรู้ว่ายิ่งตักเตือนสมศักดิ์ยิ่งโกรธมากขึ้นแล้วก็มีคำพูดของอนงค์ออกมาทำให้สมศักดิ์อ้าปากค้างและไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ แม้แต่บุหรี่ในมือก็รีบดับทันที"ครั้งนี้เธอไม่ได้โกหกใช่ไหม?"ทันใดนั้นสมศักดิ์ก็ท่าทีอ่อนลง และจ้องมองใบหน้าอนงค์อย่างคมกริบ คนถูกมองก็ไม่ยอมแพ้ มองตากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"สาบานต่อพระเจ้า ครั้งนี้ฉันไม่ได้โกหก!" อนงค์ตอบอย่างเด็ดขาด"อืม...อย่าเอาพระเจ้าเข้ามาเกี่ยวนะ จำพฤติกรรมของเธอที่ผ่านมาได้ไหม! ถ้าฉันไม่ใจกว้าง เธอไม่มี

"ทำไมตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอถึงไม่ยอมบอกความจริงเรื่องฌตรียา?" สมศักดิ์จ้องมองอนงค์ ลูกชายของพวกเขาตอนนี้หลับสนิทแล้ว หลังจากงานเลี้ยงวันเกิดเล็กๆ ที่พวกเขาจัดให้เมื่อสักครู่"ฉันเคยอยากจะบอกนะ แต่ตอนนั้นคุณมันหยิ่งยโสเกินไป ปฏิเสธฉันตลอด ท้ายที่สุดฉันก็เลยปล่อยไว้ คิดว่าสักวันคุณต้องรู้ความจริงเอง" อนงค์ตอบ"อืม...เธอก็รู้ใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงทำกับเธอแบบนั้น? แต่...โอเค ตอนนี้ฉันยอมรับแล้วว่า ฉันทำตัวเหลวไหลเกินไป!" สมศักดิ์พูดพร้อมกับมองออกไปที่หมู่บ้าน ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ระเบียงชั้น 2"เราคุยเรื่องอื่นดีกว่า...ฉันไม่อยากให้คืนนี้พังเพราะเรื่องในอดีต ไว้สักวันคุณก็จะรู้เองว่า ฉันไม่ได้แย่อย่างที่คุณคิดตลอดมา!" อนงค์พูดพลางจิบน้ำผลไม้"ก็ได้...เธอคงเหนื่อยแล้ว เพิ่งมาถึงก็ต้องทำอาหาร แล้วก็เฝ้าฌตรียาฉลองวันเกิด ฉันกลับบ้านข้างๆ ก่อนนะ" สมศักดิ์พูด"สมศักดิ์...คุณลืมไปแล้วเหรอ เรายังเป็นสามีภรรยากันอยู่นะ ที่นี่ก็เป็นบ้านของคุณด้วย?" อนงค์พูดราวกับขอให้สมศักดิ์กลับมาอยู่ที่นี่ชั่วครู่ทั้งคู่จ้องมองกัน สมศักดิ์ถอนหายใจยาว"ขอโทษนะอนงค์ ฉันยัง...ยังลืมเรื่องที่มากัสซาร์ไม่ได้ แต่ฉันก็

และเป็นอย่างที่คาดไว้...! เมื่อถึงวันนัดพิจารณาคดี 3 สัปดาห์ต่อมา สมศักดิ์ชนะคดี และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ไพโรจน์กับเอกวิทย์ก็หายตัวไปและกลายเป็นผู้ต้องหาหลบหนีตามหมายจับของตำรวจและอัยการ!เพราะในคำฟ้องที่เขาชนะนั้น สมศักดิ์ซึ่งมีบัญญัติ ทนายความเป็นผู้แทน ได้ขอให้ดำเนินคดีกับทั้งสองคนนี้ด้วย เพราะพวกเขาก่ออาชญากรรมต่อตัวเขาสิ่งแรกที้กลับมาสู่มือของเขาคือ บ้านหรูของเขาที่สวยงาม รวมถึงอาคารชุดหลายแห่งที่เขาเป็นเจ้าของ ซึ่งกระจายอยู่ทั่วจาการ์ตา สุราบายา และบาหลี"กุญแจบ้าน...งั้นบ้านที่สวยงามของผม?"สมศักดิ์จ้องมองใบหน้าทนายความและฝ่ายกฎหมายของเขาด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ บ้านหรูของเขาที่ถูกไพโรจน์กับเอกวิทย์ยึดครองอยู่หลายเดือน วันนี้เริ่มกลับมาเป็นของเขาแล้วการพิจารณาคดีครั้งนั้นมีแค่ทนายความกับโนตารีไปเข้าร่วม สภาพจิตใจที่ยังไม่มั่นคงทำให้เขาไม่อยากไปศาลในวันพิจารณาคดี เขาคิดว่าถ้าไปแล้วคงทำให้คดีพังไปอีก"ใช่ครับคุณสมศักดิ์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป บ้านหลังนั้นรวมถึงรถยนต์หลายคันที่นั่น อาคารชุดหลายแห่งกลับมาเป็นของคุณแล้ว แม้แต่รถยนต์สองคันที่ถูกไพโรจน์กับเอกวิทย์ยึดไปก็เอากลั