แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย

แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย

By:  เอ็มอาร์ดีบีบีOngoing
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 rating. 1 review
100Chapters
6.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ผมไม่เคยคิดเลยว่า การให้พี่เมียกับแม่ยายที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศมาอยู่ด้วย จะกลายเป็นการเปิด ‘นรก’ บทใหม่ในชีวิตคู่ของผม ตอนแรกผมคิดว่าพวกเขาจะมาแค่เพิ่มภาระค่าใช้จ่ายเท่านั้น แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่าพวกเขาเรียกร้องส่วนแบ่งมากกว่าสิ่งที่ตัวเองได้รับ — ทั้งที่มันควรเป็นสิทธิ์ของเมียผมคนเดียว แล้วยิ่งตอนที่หัวผมกำลังยุ่งเหยิง สับสนไปหมด อยู่ ๆ ก็มีรูปภาพเด้งเข้ามาในมือถือ เป็นผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเมียผมเป๊ะ นอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ให้คนอื่นเชยชมร่างกายโดยไม่คิดปกปิด

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ความประหลาดใจที่ไม่คาดคิด

海原市から新浜市へ戻った日、それは天野紬(あまの つむぎ)と天野成哉(あまの せいや)の結婚三周年の記念日だった。

紬は新浜へ着く前にインフルエンザにかかり、咳も決して軽くはなかった。

それでも、成哉と息子、娘の三人とはすでに三か月も会っていない。会いたい気持ちが勝ち、無理を押して帰ってきたのだった。

天野家は新浜の名家である。

のちに事業を海原へと広げ、家族も海原へ移り住んだものの、本宅だけは変わらず新浜に残っていた。

その本宅に足を踏み入れた瞬間、紬のスマホにニュースがポップアップで浮かび上がった。

【天野の御曹司、気前よく大金を投じ、人気女優・橋本望美(はしもと のぞみ)のためにキャンプファイヤーを開催】

紬の表情からすっと血の気が引いていく。

天野家で働く家政婦、田中恵子(たなか けいこ)は海原出身で、ニュースを見るなり、慌てて紬に声をかけた。

「メディアなんてデタラメを書くのが大好きなんですよ、奥様。どうかお気になさらないでください。旦那様は今夜、お仕事でお忙しいのですから」

しかし紬は何も言わなかった。

帰る前、紬はわざわざ成哉にメッセージを送っていた。

ただ、そのメッセージはいまもスマホの中で静かに眠っている。

返信は、ひとつもない。

紬はくよくよする性格ではない。それでも考えてしまう。ピラミッドの頂点に立ち、新浜全体の経済の生命線を握るあの男は、一体どれほど忙しいのだろうか。

妻からのたった一通のメッセージに返信する暇もないほどに。

これ以上考えてはだめだ、と紬は自分に言い聞かせた。

コートを脱ぎ、キッズスペースにいる息子と娘のもとへ向かう。

三か月会わないうちに、二人はずいぶんと成長していた。

紬はそっと笑みを浮かべ、おままごとに興じる双子の前でしゃがみ込んだ。

二人は砂で小さな家をつくり、その中に二つの人形を置いていた。一目で、それがパパとママを表しているのだとわかる。

紬は娘の天野芽依(あまの めい)に、からかうように尋ねた。

「ねぇ、この二人は誰なの?」

芽依は砂を盛りながら、顔も上げずに答えた。

「パパと望美さん」

「違うよ」息子の天野悠真(あまの ゆうま)が首を振る。

「僕のおうちに住んでるのが望美さんで、芽依のおうちに住んでるのはママだよ」

「でも私、望美さんにママになってほしいもん」芽依は唇を尖らせた。

紬は思わず動きを止め、そっと芽依のおさげを撫でた。

「ママじゃ、だめなの?」

「ダメなわけじゃないけど、やっぱり望美さんのほうがパパとお似合いだもん」

悠真も自然に頷き、娘は真剣な顔のままだった。

芽依はおしゃれが大好きだ。紬の手を不機嫌そうに払いのけた。

「それにママ、風邪ひいてるでしょ。私から離れててよ。頭も触らないで、髪、ぐちゃぐちゃになるじゃん。これは望美さんが結んでくれた三つ編みなんだよ。崩れたら、望美さんが悲しむでしょ」

紬はそっと自分のマスクに触れた。子どもたちが望美の人形の服をどう作るか、興奮気味に話し合っている。その一方で、ママを表す小さな人形は隅に追いやられ、誰からも見向きされていない。

胸がきゅっと締めつけられ、口の中に苦味が広がる。

娘の言う望美は、夫・成哉の「心を許した相手」だった。

新浜メディアがもてはやす、運命のカップル。

紬と成哉が内密に結婚していたこの数年間、望美こそが誰もが認める天野家の夫人かのようだった。

だがまさか、たった数か月会わない間に、血のつながった我が子までもが望美のほうに懐いているとは。

紬は目を伏せ、長く黙って子どもたちを見ていた。やがて恵子に促され、シャワーを浴びるために二階へと向かう。

ちょうどその時、成哉の秘書である木村健一(きむら けんいち)が駆けつけ、紬の姿を見て一瞬、目を見開いた。

「奥様。社長は今夜、ご用事でお戻りになれません。望美さんへのプレゼントを、こちらへ持ってくるよう仰せつかりまして」

「ええ、わかったわ」紬は静かに答えた。

健一が去ると、胸の奥が鋭く痛んだ。

自分の夫は、他の女性への贈り物のことは覚えていても、妻との三周年の記念日は覚えていない。

紬は成哉にビデオ通話をかけた。

電話はすぐにつながる。

「どうした?」

画面に映ったのは、成哉専用のラウンジ。

煌びやかな照明に照らされた室内は、隙間なく行き届いた贅沢で埋め尽くされ、新浜市の富が凝縮された空間だった。

成哉は千万円もするオーダーメイドのスーツを身にまとい、ワイングラスを片手にソファに身を沈めていた。

その姿には、新浜の実業家にありがちな小利口な雰囲気は一切ない。洗練された気配と、どこか冷ややかな整った眉目。高嶺の花のように遠い存在感を漂わせている。

多くの人が決して手の届かない、憧れの象徴。

そんな男を、紬は丸六年間、変わらず愛してきた。

紬は口調を和らげた。「私たち、ずいぶん会ってないわ。今夜……」

「天野さん……」

紬の言葉が終わらないうちに、電話の向こうから甘くか細い女性の声が響いた。

望美だった。

すぐにビデオ通話は切られた。

切れる直前、成哉は淡々と一言だけ言い残した。「帰ってから話す」

紬はスマホを強く握りしめた。

そして、静かに窓の外へ目を向ける。

高層ビルの群れが夜の闇を押し上げるようにそびえ立ち、車の流れは光の帯を織り成し、息をのむほどの華やぎで街を染めていく。

その喧騒の中心で、夫の成哉は数兆もの資産を操り、新浜の世を動かしている。

ただ、妻である彼女にだけには、微塵の優しさも示さない。

六年間、成哉の態度は変わらず冷淡で、よそよそしかった。

穏やかな眼差しの奥には、隠しきれない無関心が潜んでいる。

紬は長い間、その心を取り戻そうと努めてきた。

だが今日、ふと、自分でも驚くほどに疲れ切った、と感じた。

かけ直すこともせず、紬はそのまま眠りに落ちた。

翌日、ようやく成哉からメッセージが届く。

【すまない。3周年おめでとう】

続いて、短い一文。

【これは埋め合わせだ】

直後、銀行口座に九桁の入金通知が届いた。

紬は無言でメッセージをスワイプした。

そのとき、望美のSNS投稿がポップアップで浮かび上がる。

【F国で8ヶ月かけてオーダーメイド、生涯に一度しか作れないダイヤモンドリング。天野さん、ありがとう】

望美は微笑み、白い指先には大粒のダイヤがきらめいている。

高くそびえるタワーのふもと、ローズレッドのスカートが風に揺れ、その贅沢な気配は見る者を酔わせるほど艶やかだった。

「心を込めた」という事実は、痛いほど伝わってくる。

紬の脳裏に、嫁ぐ前の記憶がよみがえった。

静かで古風な本宅。成哉は廊下をすっと通り過ぎ、その瞳は波立つことなく、紬の幼い期待を簡単に見抜いた。

成哉は言った。「お前と結婚はする。だが、それだけだ」

以前は、「お金なんていらない、たくさんの愛がほしい」なんて言葉は気取りだと思っていた。

だが今になって、ようやく悟る。

六年間抱き続けてきた望み――欲しかったのは、成哉の愛だけだったのだ。そしてそれを一度も手にしたことはなかった。

胸に渦巻く思いを押し込み、紬は階下へ降りた。

小さな庭園から、芽依の無邪気な声が響く。だがその声には、不満の色がはっきりと滲んでいた。

「ママ、なんで帰ってきたの?本当は今日、望美さんがコンサートに連れて行ってくれるって言ってたのに……クマさんが踊るショーを見るはずだったのに……あーあ、ママが永遠に帰ってこなければよかったのに……」

「そうだよ。パパだって望美さんのほうが好きだよ。成実おじさんが言ってたもん。パパは望美さんと結婚できなかったから、ママと結婚したんだって。ママもきれいだけど、僕は望美さんのほうが好きだな……」

悠真はしょんぼりとうつむいていた。

その無邪気な残酷さが、紬の胸に容赦なく突き刺さった。

結婚できなかったから?

驚愕に心が止まり、痺れたように感覚が遠のく。

紬は二人の子供に目を落とした。

悠真と芽依を出産したとき、紬は難産で大出血し、生死の境をさまよった。

二人の子供は生まれつき体が弱かった。睡眠時間を削ってまで尽くした献身的な育児が、やがて紬自身の身体を壊す原因となってしまった。

その後、新浜で問題が起きた。

天野家当主・天野崇(あまの たかし)が重病になったのだ。

成哉は新浜へ戻って采配を振るうことになり、子供たちも連れて帰ることになった。

紬は近年ずっと二つの都市を往復していたが、悠真と芽依は、紬からどんどん離れていった。

紬は気づけば部屋に戻っていた。

子供たちには家庭教師の授業があり、恵子が二人を送り出している。

紬は多忙の合間を縫い、成哉に会う約束を取った。

自分は成哉の妻だ。

子供のことも、望美のことも、夫に確かめるべき理由がある。

だが返ってきたのは、「重要な用事があるから、明日の夜にしよう」

ただそれだけ。

紬は言葉にならない苦さを噛みしめた。

気づけば足は家を離れ、無意識のまま、かつて成哉と出会った寺へ向かっていた。

新浜の寺院は規模こそ小さいが、敷地に足を踏み入れた瞬間、静謐な空気が身を包む。

荘厳な仏塔の前、そこで娘の明るい声が響いた。

「望美さん、これ、本当にどんな願いでも叶えてくれるの?」

「もちろんよ」

紬は息を呑んで顔を上げた。

少し離れた場所で、望美と成哉が二人の子供の手を引いていた。

まるで家族そのもののように寄り添い、仏塔の前で仲睦まじく手を合わせていた。
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Pakorn
Pakorn
ขอตอนต่อไปครับ
2026-01-01 21:14:14
2
0
100 Chapters
บทที่ 1 ความประหลาดใจที่ไม่คาดคิด
สมศักดิ์ หนุ่มหล่อหุ่นดีกำลังยิ้มหน้าบาน ค่ำคืนนี้เป็นคืนสำคัญสำหรับเขากับอนงค์ผู้เป็นภรรยาของเขา เพราะเป็นวันครบรอบ 4 ปีที่แต่งงานกันพอดีสมศักดิ์เป็นแค่เซลส์ของดีลเลอร์รถที่ขึ้นชื่อว่าขายยากซวยชะมัด...ทางกลับบ้านยังเหลืออีกเกือบครึ่งทาง ฝนที่ตอนแรกแค่โปรยๆ ตอนนี้เทลงมาไม่ลืมหูลืมตา สมศักดิ์เลยต้องหลบฝนอยู่ข้างทางจู่ๆ มือถือเครื่องเก่าก็ดัง มีแชตเด้งเข้ามา เขานึกว่าเป็นภรรยา เพราะนี่ก็สามทุ่มแล้ว แต่พอเปิดดู กลับเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก"ใครส่งมาเนี่ย ทำไมมีรูปแนบด้วย" เขาคิดในใจ แต่กลับต้องช็อกตอนกดเปิดรูปทั้งสามใบตาแทบถลน ใจเต้นแรง รูปนั้นเป็นผู้หญิงสวย ผมยาว ใส่เดรสสีแดงสดสุดเซ็กซี่ จนเห็นชุดชั้นในเลือนรางผู้ชายปกติคนไหนดูแล้วก็ต้องใจสั่น!ถึงภาพจะเบลอนิดๆ เหมือนแอบถ่ายในผับหรือคลับ แต่หน้าก็ยังพอมองออกผู้หญิงคนนั้นไม่ได้อยู่คนเดียว มีผู้ชายวัยกลางคนแต่งตัวเนี้ยบดูรวย โอบเอวเธออยู่ แถมยังหอมแก้มอย่างสนิทสนมผู้หญิงคนนั้นหน้าเหมือน...อนงค์ ภรรยาเขาสมศักดิ์รู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ตัวแข็งทื่อไปเลยนั่นคืออนงค์จริงๆ เหรอ...ทำไมถึงสนิทกับผู้ชายแก่ๆ แต่งตัวดีแถมยัง
Read more
บทที่ 2 แม่ยายกับพี่เมีย
ตอนอยู่ที่ออฟฟิศ หัวของสมศักดิ์ยิ่งปวดตุบๆ ผู้จัดการสาขากดดันเขาซึ่งตอนนี้เป็นเซลส์อาวุโส เพราะยอดขายร่วงลงทุกสัปดาห์"ถ้าอีกสองเดือนข้างหน้ายังพลาดเป้า เตรียมตัวไว้เลย จะมีการปลดคนงานเป็นระลอก" ผู้จัดการขู่สมศักดิ์ยิ่งทุกข์หนักโทรศัพท์ส่งเสียงดัง ปรากฏว่าเป็นภรรยา "พี่ ไปรับแม่เลี้ยงกับพี่เมียของหนูหน่อยสิ พี่ก็หยุดงานนี่ เอารถหนูไปก็ได้!"น้ำเสียงของอนงค์เหมือนเจ้านายสั่งลูกน้อง แต่โชคร้ายที่สมศักดิ์ก็ปฏิเสธไม่ลง"จ้าๆ ที่รัก เดี๋ยวพี่ไปรับเอง!" เขารีบตอบ ทั้งที่เมื่อกี้ใจลอยไปไกลที่สนามบินจาการ์ตา สมศักดิ์ก็ยังเหม่อๆ แทนที่จะตั้งใจรอแม่ยายกับพี่เมียจริงๆ"นี่สมศักดิ์ใช่ไหม สมศักดิ์?" เสียงผู้หญิงวัยกลางคนที่ยังสวยเอ่ยทักเธอใส่เสื้อชีฟองบางๆ พอโปร่งหน่อย คู่กับกระโปรงทรงดินสอรัดรูป พอให้เห็นสัดส่วนชวนใจสั่น ผมเกล้ามวยเรียบร้อยมีปอยผมหลุดลงมานิดหน่อย ให้ลุคดูหรูแต่ก็มีเสน่ห์เย้ายวน"ครับ ผมสมศักดิ์ เอ่อ…คุณป้าเป็นใครครับ รู้ชื่อผมได้ยังไง?" เขาตอบตะกุกตะกัก พลางมองความสวยของป้าคนนี้อย่างทึ่ง"ฉันป้าอาชรา แม่เลี้ยงของอนงค์ ภรรยาเธอไง!" หล่อนยิ้มกว้าง"โธ่…ป้า เอ๊ย แม่ยาย
Read more
บทที่ 3 สิ่งยั่วยวนถาโถมไม่หยุด
“ขะ…ขอโทษครับ…!” สมศักดิ์รีบปล่อยอ้อมกอดที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แต่พอทั้งคู่เผลอล้มลงบนเตียง ผ้าขนหนูที่พันตัวลไมก็หลุด…ภาพตรงหน้าชัดเต็มตาส่วนสัดที่อวบอิ่ม และระหว่างขาของลไมเผยให้เห็นชัด สมศักดิ์รีบเบือนหน้า ใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆลไมแค่ยิ้มมุมปากหลังเห็นความ "สุภาพ" ของสมศักดิ์ แล้วค่อยๆ จัดผ้าขนหนูให้เข้าที่เข้าทาง ท่าทีแบบนี้ยิ่งทำให้สมศักดิ์เหมือนถูกทรมานหวานๆ อยู่ข้างใน“โอเคค่ะสุดหล่อ งั้นฉันออกไปก่อนนะ” ลไมพูด เสียงยังคล้ายเสียงครางเบาๆ เหมือนจงใจแหย่คนที่ใจกำลังว้าวุ่น“กลิ่นเธอนี่ทำฉันละสายตาไม่ลงเลย” ลไมกระซิบอีกที หัวใจสมศักดิ์ยิ่งเต้นไม่เป็นจังหวะยิ่งไปกว่านั้น…เขาเองก็ห่างจากอนงค์มานานมากแล้ว!สิ่งยั่วยวนมาไม่ขาดสาย ทำเอาใจสมศักดิ์เริ่มไหว และสมองเริ่มหยุดทำงานชั่วขณะแต่ความคิด "นอกลู่นอกทาง" โดนเขารีบปัดทิ้ง เมื่อนึกถึงวิดีโอสั้นๆ ที่ถูกส่งมาจนเลือดขึ้นหน้าเมื่อกี้เขารีบทำงานบ้านให้เสร็จแล้วกลับเข้าห้องตัวเอง ก่อนบอกอย่างสุภาพว่าห้องพร้อมเข้าอยู่แล้วลไมที่เพิ่งสวมเสื้อยืดเสร็จยิ้มหวาน ทำเป็นลืมเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ยังทำให้ลมหายใจของสมศักดิ์ติดๆ ขัดๆป้าอาชราที
Read more
บทที่ 4 เงาที่คอยยั่วเย้าไม่เลิกรา
สมศักดิ์นั่งเหม่ออยู่ในห้อง ยังพันผ้าเช็ดตัวอยู่ ร่างกายกำยำล่ำสันยังเปียกชื้นจากการอาบน้ำภาพถ่ายกับวิดีโอที่เหมือนอนงค์กับภาพของป้าอาชราและลไมสลับเข้ามาในหัวไม่หยุดเขาเผลอถอนหายใจ ตั้งแต่คบกันจนแต่งงาน เขาไม่เคยสักครั้งที่จะทรยศความไว้ใจของอนงค์แต่ตอนนี้…สิ่งยั่วยวนมันไม่ได้มาจากข้างนอก แต่มาจากในบ้าน!อนงค์ ภรรยาของเขาเมื่อก่อนก็ไม่ต่างกัน เริ่มจากเซลส์ขายบ้านธรรมดา สร้างทางเดินงานจากศูนย์ทั้งคู่แต่งเพราะรักกัน คบกันตั้งแต่ปีสามจนเรียนจบแล้วค่อยแต่ง เป็นคู่รักดังในมหาวิทยาลัย ไปไหนก็ไปด้วยกัน ติดหนึบหวานชื่น"เราเริ่มจากศูนย์ไปด้วยกันนะ เราต้องไปได้ดีเหมือนคนอื่นแหละ" อนงค์เคยบอก แล้วก็ช่วยกันตัดสินใจเลื่อนการมีลูกออกไปก่อน อยากให้ชีวิตมั่นคงก่อนแต่ปีครึ่งที่ผ่านมา อาชีพของอนงค์พุ่งแรงแบบก้าวกระโดดเพราะภรรยานี่แหละ จากเช่าบ้านเล็กๆ ตอนนี้มีบ้านดีๆ ขนาด 45 ตร.ว. ในหมู่บ้านระดับกลางแถมตอนนี้ยังมีรถเอสยูวีคอมแพ็กต์จอดหรูในโรงรถ เป็นพาหนะประจำตัวอนงค์ไปทำงานพองานเติบโต ลุคของอนงค์ก็เปลี่ยนตาม เธอไปซาลอนบ่อยขึ้น อดีตดาวมหาวิทยาลัยยิ่งสวยจัด กลายเป็นสาวสังคมคนใหม่ ขวัญใจช
Read more
บทที่ 5 ไม่รู้ตัวว่าช่วยลูกค้ารายใหญ่
บ้านเงียบกริบ โต๊ะอาหารว่างเปล่า ประตูห้องแม่ยายกับพี่เมียปิดสนิท แปลว่ายังไม่ตื่นสมศักดิ์ถอนหายใจ โล่งใจที่สติยังอยู่ครบ ยังรักษามารยาทตัวเองได้ ไม่บ้าบิ่นไปเคาะห้องพี่เมียหรือแม่ยาย เพื่อจะไปดับไฟแรงๆ จากเมื่อวาน ไหนจะอนงค์ที่ทำให้เขาต้อง "อด" ยาวเพิ่มเข้าไปอีก"จะไปทำงานเหรอสมศักดิ์? ทำไมไม่เอารถไปล่ะ" อยู่ๆ เสียงป้าอาชราดังขึ้น ทำเอาเขาสะดุ้งตอนกำลังจะสตาร์ตมอเตอร์ไซค์ซวยหรือโชคช่วยกันแน่…!เขาอ้าปากค้าง กับลุคแม่ยายที่ยังใส่ชุดนอนบางใส แถมไม่สวมชุดชั้นใน!บางมุมก็เห็นของส่วนตัวรางๆ!“ค…ครับแม่ยาย ผมไปทำงาน เอามอเตอร์ไซค์ไปละกัน กลัวติดรถติดครับ” เขาตอบพลางหาเหตุผลแล้วรีบสวมหมวกกันน็อก เพราะทนดูภาพยั่วๆ ตอนเช้าในวันที่ฟ้าหม่นไม่ไหวแล้วก็รีบเข็นรถออกจากประตูบ้าน โค้งหัวให้ป้าอาชรานิดๆ“น่าสงสารเจ้าสมศักดิ์ เมื่อคืนคงไม่ได้ปลดปล่อยแน่ ยัยอนงค์ก็เกินไป เอาแต่ทำงาน ผัวกลับปล่อยให้อึดอัด” ป้าอาชราคิดในใจ เข้าใจสายตาแว้บๆ ของเขา พร้อมบอกให้ "ลูกเขย" ขับขี่ปลอดภัยระหว่างทาง เขาเกือบเฉี่ยวรถคนอื่นหลายครั้ง สมองโฟกัสถนนไม่ได้เลยเมื่อถึงไฟแดงเขาก็สะดุ้ง มอเตอร์ไซค์ของเขาเกือบถ
Read more
บทที่ 6 ชะตาของสมศักดิ์เปลี่ยน
ทันใดนั้น พรทิพย์เรียกเลขาฯ ที่พาสมศักดิ์กับทีมการตลาดเข้ามาเมื่อกี้"แอ๊กเนส เรียกคุณอนันต์กับคุณชัยโยมาหน่อย บอกให้ทั้งสองเตรียมร่างสัญญา เราจะซื้อรถ 100 คันจากดีลเลอร์นี้ และเฟสสองจะสั่งเพิ่มอีก 150 คัน" พรทิพย์พูดรวดเดียว ทำเอาสมศักดิ์กับเพื่อนร่วมทีมอ้าปากค้าง หันมามองหน้ากันทั้งที่สมศักดิ์เพิ่งได้ข้อมูลว่า พรทิพย์เป็นลูกค้าที่คุยยาก เจ้าระเบียบ และขึ้นชื่อว่าถือตัว"คุณพรทิพย์เป็นซีอีโอบริษัทท่องเที่ยวใหญ่และอีโก้สูง พวกคุณต้องโน้มน้าวให้เธอยอมเซ็นสัญญา" คำของผู้จัดการสาขายังดังก้องในหัวสมศักดิ์แต่ตอนนี้ เขายิ่งช็อกเมื่อรู้ว่าลูกค้าคนนี้คือพรทิพย์ คนเดียวกับที่เขาเพิ่งช่วยไว้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนและยังไม่ทันที่เขาจะเริ่มพูดอะไร พรทิพย์ก็ตกลงสั่ง 100 คันทันทีแบบไม่อ้อมค้อม เกินคาดไปไกลจากนั้นสมศักดิ์ก็ยุ่งทันที ประสานงานกับอนันต์และชัยโย สองสตาฟของพรทิพย์ เพื่อเคลียร์ดีลใหญ่โดยที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ว่าพรทิพย์เอาแต่ยิ้มหวานมองเขาอยู่ตลอด ไม่ถึงชั่วโมง ทุกอย่างก็เรียบร้อยตกลงกันว่าจะทยอยส่งมอบ เริ่มสัปดาห์หน้า หลังจากมัดจำเข้าบัญชีดีลเลอร์"สมศักดิ์ ต่อไปฉันติดต่อกับคุณ
Read more
บทที่ 7 สิ่งยั่วยวนยิ่งทวีคูณ
"พี่ลไม…!" สมศักดิ์ที่ยังนุ่งผ้าขนหนูอยู่รีบพุ่งไปที่ครัว แล้วก็ช็อกเมื่อเห็นผู้หญิงหุ่นแน่นคนนี้ล้มอยู่บนพื้นครัว มือกุมขาเอาไว้ "สมศักดิ์ ช่วยฉันหน่อย เมื่อกี้มัวแต่เพลินคุยโทรศัพท์ ไม่รู้เลยว่ามันมีทางต่างระดับ" ลไมบ่นพลางคว้ามือแข็งแรงของสมศักดิ์ ที่รีบฉุดตัวเธอขึ้นมาอย่างว่องไว ถึงลไมจะหุ่นอวบ ๆ ดูมุ้งมิ้งนิด ๆ แต่สมศักดิ์ก็อุ้มเธอขึ้นได้แบบไม่ลำบาก แล้วพาไปนั่งที่โซฟาตรงห้องกลาง สมศักดิ์ก้มลงดูขาของลไม ที่กำลังทำหน้าเหยเกเพราะเจ็บ "เดี๋ยวนะพี่ลไม ผมไปเอาน้ำแข็งมาให้ น่าจะช้ำ" ไม่รอให้ลไมตอบ สมศักดิ์ก็รีบไปที่ตู้เย็น ตักน้ำแข็งแล้วหาผ้าขนหนูผืนเล็กมาห่อไว้ ตอนนี้สมศักดิ์ก็กำลังถือก้อนน้ำแข็งไว้ในมือ พลางนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้า จะว่าซวยก็ซวย จะว่าโชคดีก็ได้ เพราะท่านั่งของเขาทำให้หน้าไปอยู่ตรงหว่างขาของลไมพอดี แถมร่องเล็ก ๆ ระหว่างต้นขายังโผล่ให้เห็น เพราะกางเกงที่ลไมใส่มันสั้นมาก แล้วยิ่งต้นขาสองข้างของลไมผิวขาวอมเหลือง มีไรขนอ่อน ๆ อีก ยิ่งทำให้ความหื่นของเขาคุมแทบไม่อยู่ สมศักดิ์กลั้นไม่ไหว… ผ้าขนหนูที่พันเอวเริ่มดันตุงขึ้นอย่างช้า ๆ ตัวเขาเองก็ตกใจ แต่ก็ห้ามไ
Read more
บทที่ 8 เกือบไปอีกแล้ว
"อ้าว ทำไมรีบไปทำงานจัง ยังเช้าอยู่เลยนะ" ป้าอาชรา ทักสมศักดิ์ ตอนหกโมงครึ่งที่เขาแต่งตัวเรียบร้อย แถมตัวหอมพร้อมออกจากบ้าน ป้าอาชรามีนิสัยว่าตื่นเช้ามาต้องดื่มน้ำเปล่าก่อนทุกวัน ก็เลยเดินไปที่ครัวตามความเคยชินเคย ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะเจอสมศักดิ์กำลังจะออกไปโรงรถข้างบ้าน เพื่อไปเอามอเตอร์ไซค์คันโตไปทำงาน "กลัวกันรถติดน่ะ…แม่ยายก็รู้ ๆ อยู่ว่ากรุงเทพรถมันแย่" สมศักดิ์ตอบ พลางสายตาก็เผลอมองชุดนอนบาง ๆ ของป้าอาชรา ที่มองแล้วใจแทบไม่อยู่กับตัว ชุดนอนสีครีมของป้า ทั้งบางทั้งสั้นเลยเข่า ทำให้เห็นเรียวขายาว ๆ ชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น เหมือนป้าจะไม่ได้ใส่อะไรข้างในเลย ทำเอาใจสมศักดิ์เต้นแรง ใจลอยไปไกล ไหนเมื่อวานเพิ่งเกือบเลยเถิดกับลไมมาอีก เช้านี้สมองเขายิ่งรวนไปใหญ่ "เอ่อ…ตานี่ สายตาไปอยู่ที่ไหนน่ะ" ป้าอาชราว่าเข้าให้ แต่ก็ยิ้มมุมปากแบบเจ้าเล่ห์ รู้ดีว่าลูกเขยเลี้ยงคนนี้มองสำรวจเรือนร่างเธออยู่ "อะ…เอ่อ…แม่ยาย…วันนี้แต่งตัว…เซ็กซี่จัง" สมศักดิ์หลุดปากพูดออกมาตรง ๆ โดยไม่รู้ตัว ป้าอาชราถึงกับชะงักนิดหนึ่งกับความกล้าของสมศักดิ์ ก่อนจะเอามือปิดปากกลั้นหัวเราะ แถมลึก ๆ ก็ยังแอบด
Read more
บทที่ 9 ซีอีโอผู้เหงา
ประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง สมศักดิ์ขออนุญาตเดชาหัวหน้าสาขา เพื่อออกไปพบลูกค้า ไม่รู้ทำไมครั้งนี้สมศักดิ์ถึงไม่บอกว่าไปเจอลูกค้าไหน เดชาเองก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกัน แต่ก็เก็บไว้ไม่ถามให้เสียฟอร์ม ไหน ๆ ช่วงนี้ทางสาขาก็กำชับให้ฝ่ายขายออกไปหาลูกค้าเองอยู่แล้ว แบบ "วิ่งหาลูกค้า" มากกว่านั่งรอ ดังนั้นมันก็ยังถือว่าอยู่ในกรอบงาน… สมศักดิ์ขี่มอเตอร์ไซค์ตรงไปยังร้านอาหารที่พรทิพย์จองไว้ พนักงานเสิร์ฟพาเขาไปยังห้องส่วนตัวด้านใน ปรากฏว่าเป็นห้องส่วนตัวซึ่งยังสูบบุหรี่ได้อยู่ ทำให้เขาโล่งใจ เพราะยังเหลือเวลาก่อนถึงนัดเกือบชั่วโมง จะได้นั่งรอแบบไม่เบื่อ "ให้เราเป็นฝ่ายมารอเขาดีกว่า ถ้าให้เขามารอเรามีหวังซวยแน่ ถ้าคุณพรทิพย์โมโหแล้วยกเลิกสัญญาใหญ่ คราวนี้ชีวิตการทำงานของกูพังชัวร์" สมศักดิ์คิดในใจ พลางจิบกาแฟร้อน แล้วลองหยิบผลไม้สดที่พนักงานเอามาเสิร์ฟมาชิม เขาถอดแจ็กเก็ตออก เผยให้เห็นเชิ้ตเข้ารูปที่เน้นให้เห็นรูปร่างล่ำ ๆ ชัดขึ้น จนพนักงานเสิร์ฟของร้านหรูยังแอบเหลือบมองหุ่นของสมศักดิ์อยู่เงียบ ๆ เรื่องการแต่งตัว ภรรยาอย่างอนงค์ถือว่าดูแลเขาดีมาก เธอเป็นคนคอยซื้อเสื้อผ้าดี ๆ ให้ตลอด ท
Read more
บทที่ 10 เริ่มจะเคืองแล้ว
ตอนนี้สมศักดิ์นั่งเหม่ออยู่ในห้องทำงานเล็ก ๆ ของตัวเอง คำพูดสุดท้ายของพรทิพย์ยังวนอยู่ในหัว ทำให้เขาทั้งไม่อยากเชื่อทั้งสับสน พรทิพย์ชวนเขาไป ยอกยาการ์ตา อีกประมาณสองอาทิตย์ข้างหน้า บอกเหตุผลว่าอยากให้เขาไปดูตอนส่งมอบรถล็อตใหญ่ให้บริษัทของเธอที่มีสาขาอยู่ที่ยอกยาการ์ตาและเซมารัง สิ่งที่ทำให้สมศักดิ์นั่งนิ่ง ๆ อยู่แบบนี้คือสายตา "แปลก ๆ" ของพรทิพย์ตอนชวนไป มันทำให้เขารู้สึกเหมือน...มีอะไรบางอย่างมากกว่างาน "ฉันอาจจะแค่คิดมากไปเอง" เขาบ่นในใจ พยายามปัดความหมายแบบอย่างอื่นทิ้งไป ในเมื่อที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดเรื่องนอกใจเลยสักครั้ง สมศักดิ์ก็เลยไม่ค่อยเปิดพื้นที่ให้ตัวเองคิดลึกไปทางนั้น ยิ่งพรทิพย์เป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท และอีกไม่นานเขาก็กำลังจะได้โบนัสก้อนโตจากดีลนี้ด้วย ความสวยของผู้หญิงนักธุรกิจคนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับป้าอาชราหรือลไม แถมยังไม่ห่างจากอนงค์ภรรยาของเขามากนัก ถึงพรทิพย์จะอายุ 30 แล้ว แต่เพราะดูแลตัวเองดี ใช้ของแพง ผิวพรรณหน้าตาเลยยังดูเหมือนสาวยี่สิบต้น ๆ ในฐานะผู้ชายปกติที่ช่วงนี้แทบไม่ได้รับความเอาใจใส่จากภรรยา ความคิดลึก ๆ ในหัวสมศักดิ์ก็เริ่มเต้นระบ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status