แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย

แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย

بواسطة:  เอ็มอาร์ดีบีบีمستمر
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 تصنيف. 1 review
100فصول
6.8Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

ผมไม่เคยคิดเลยว่า การให้พี่เมียกับแม่ยายที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศมาอยู่ด้วย จะกลายเป็นการเปิด ‘นรก’ บทใหม่ในชีวิตคู่ของผม ตอนแรกผมคิดว่าพวกเขาจะมาแค่เพิ่มภาระค่าใช้จ่ายเท่านั้น แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่าพวกเขาเรียกร้องส่วนแบ่งมากกว่าสิ่งที่ตัวเองได้รับ — ทั้งที่มันควรเป็นสิทธิ์ของเมียผมคนเดียว แล้วยิ่งตอนที่หัวผมกำลังยุ่งเหยิง สับสนไปหมด อยู่ ๆ ก็มีรูปภาพเด้งเข้ามาในมือถือ เป็นผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเมียผมเป๊ะ นอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ให้คนอื่นเชยชมร่างกายโดยไม่คิดปกปิด

عرض المزيد

الفصل الأول

บทที่ 1 ความประหลาดใจที่ไม่คาดคิด

巨大なマフィア一ファミリーのドンに嫁いで5年目。私は、彼がくれたお守りを持ち歩くたびに激しい頭痛に襲われることに気がついた。外科医である私は、すぐに危険を察知した。

お守りの中から小さな匂い袋を取り出し、コスリー病院の毒物学研究所に持ち込んだ。医師が調べたところ、中に入っていたのは遅行性の毒で、被害者の肉体を蝕むだけでなく、徐々に不妊に至らしめるものだという。

私は泣き叫んだ。「そんなはずないわ!夫がくれたものなのよ!彼の名前はヴィンチェンツォ・カースリー。この病院のオーナーよ!」

医師は困惑した顔で私を見た。「お嬢さん、冗談はよしてください。私はカースリー氏とマダムを存じ上げています。お二人はとても仲睦まじいご夫婦ですよ。それに、マダムはつい先日、男の子を出産されたばかりです。今もVIP病室で、お二人で赤ちゃんに付き添っておられます」

そう言って、医師はスマートフォンの写真を見せてきた。

ヴィンチェンツォは、いつものようにカースリー家の紋章が刺繍された黒のスーツを着ていた。彼の腕の中には赤ん坊が抱かれており、その隣に寄り添う女は……

私の知っている顔だった。彼女の名前はクローディア・ヘンダーソン。

ヴィンチェンツォがずっと「義妹」だと呼んでいた女だ。

……

診察室を飛び出した私は、すぐにエレベーターに乗り込み、最上階のVIP病棟へと急いだ。ヴィンチェンツォ・カースリーの口から直接、説明を聞かなければ気が済まなかった。

エレベーターが最上階に到着し、まさに降りようとしたその時、廊下の奥から聞き慣れた二人の声が聞こえてきた。

「ヴィンチェンツォ、お前もいい度胸してるよな。イザベラの鼻の先で、クローディアと自分の子供を隠しているなんて。もし彼女にバレたらどうするつもりだ?

正直なところ、お前が何を考えているのか全く分からないよ。子供の頃はお前、クローディアに夢中だったじゃないか。それが大人になって突然イザベラに惚れ込み、クローディアを追い出すことになった。

なのにその後、あらゆる手を尽くしてクローディアを連れ戻し、挙句の果てに彼女との間に子供まで作った……なぁ、ヴィンチェンツォ。お前は一体誰を愛しているんだ?」

その瞬間、背筋に冷たいものが走り、体が急にこわばった。

ファビアン・グレンジャーの声だった。彼は幼い頃からヴィンチェンツォを知っている仲だ。

ヴィンチェンツォは長い間沈黙していた。やがて、彼は口を開いた。

「俺が愛しているのはイザベラだ。だが、クローディアを見捨てることもできない。チェモラで彼女が辛い思いをしていたと知って、胸が痛んだんだ。

イザベラは俺の妻になった。俺がクローディアを守る唯一の方法は……彼女に俺の血筋を継がせることだった」

ファビアンはため息をついた。

「だが、もしイザベラが妊娠したらどうする?クローディアは俺の従妹だ。彼女の子供が父親なしで育ち、一生惨めな思いをするなんて見たくないんだ」

エレベーターのドアが軋みながら閉まり始めた。完全に閉まり切る直前、ヴィンチェンツォが低く囁くのが聞こえた。

「心配するな、そんなことは起こらない」

ファビアンは一瞬遅れて聞き返した。「なんだって?」

だが、私には分かった。今やすべてを理解した。

彼は、私が彼の子供を身ごもることはないと言っているのだ。

すでに私を不妊にする遅行性の毒を盛っていたのだから、私が彼の子供を産めるはずがない。

私は外に飛び出して彼らを問い詰めるようなことはしなかった。彼らの会話が、すでにすべての答えを出していたから。

ポケットの中でスマートフォンが振動した。画面が明るくなり、ヴィンチェンツォからの新着メッセージが表示された。

【イザベラ、明日は港で君を待っているよ。俺があげたお守りを持ってくるのを忘れないで。あれが君の旅の安全を守ってくれるからね】

感情が爆発しそうだった。大粒の涙が頬を伝って流れ落ちた。

ヴィンチェンツォはマフィアのトップ、すなわちドンであり、常に多忙を極めていた。それにもかかわらず、結婚して以来、私が海外出張から戻るたびに、彼は必ず港で私を待っていてくれた。

いつも事前にレストランを予約し、花束を渡して、私の帰りを歓迎してくれた。毎回、ずっとそうだったのだ。

彼の友人から、私がヴィンチェンツォの初恋の相手だと聞いたことがある。あの頃、彼が私を振り向かせ、ついに私が受け入れるまで、彼は文字通り命がけで私を追い求めたのだと。

さらに彼は莫大な資金を投じて最高の医療チームを雇い、両親が西海岸に残してくれた私の病院の運営を立て直し、医療サービスの向上まで手助けしてくれた――すべては、私と一緒にいるためだった。

結婚後、ヴィンチェンツォは私をさらに甘やかした。

ある時、私が「母さんが恋しい」と少しこぼしただけで、彼は真夜中にもかかわらずすぐに行動を起こし、あらゆる人脈を駆使して、翌朝の太陽が昇る前に、母が私に残した家宝を見つけ出してくれたことがあった。

しかし、あれほどロマンチックな男が、実は私の背後でこっそりと別の家族を作っていたのだ。

突然、すべての辻褄が合った。

クローディア・ヘンダーソンが、私よりもカースリー邸の隅々まで熟知していたのも無理はない。人生の大半をチェモラで過ごしたはずの彼女が、ヴィンチェンツォの友人たちをあだ名で呼べるのも無理はない。

彼女のような「義妹」が、彼に仕事を放り出させ、世界中を旅行して回るのに付き合わせることができたのも納得がいく。

クローディアは義妹なんかでは全くなかった。どう見ても、幼い頃からヴィンチェンツォと許嫁の仲だったのだ。彼女が彼の婚約者だったのだ。

そして私こそが、彼らの関係においてずっと邪魔者扱いされていたのだ。

再びスマートフォンが震えた。今度は、クローディアから送られてきた家族写真だった。

写真にはこんなメッセージが添えられていた。

【ベラ、そもそもあなたのものじゃない場所にしがみつくのはやめて。もっと賢い人だと思ってたけど、意外と往生際が悪いのね。

ヴィンチェンツォはこの子が自分にそっくりだと言っているわ。あなたはどう思う?】

私はそのメッセージをちらりと見ただけで、チャット画面を閉じた。彼女がそこまで彼を欲しいと言うのなら、くれてやればいい。

連絡先リストを開き、もう忘れかけていた番号をタップした。

「アレクサンダー……賭けは私の負けよ。あなたについて行くわ。でも、一つお願いがあるの。私が死んだように偽装してちょうだい」
توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Pakorn
Pakorn
ขอตอนต่อไปครับ
2026-01-01 21:14:14
2
0
100 فصول
บทที่ 1 ความประหลาดใจที่ไม่คาดคิด
สมศักดิ์ หนุ่มหล่อหุ่นดีกำลังยิ้มหน้าบาน ค่ำคืนนี้เป็นคืนสำคัญสำหรับเขากับอนงค์ผู้เป็นภรรยาของเขา เพราะเป็นวันครบรอบ 4 ปีที่แต่งงานกันพอดีสมศักดิ์เป็นแค่เซลส์ของดีลเลอร์รถที่ขึ้นชื่อว่าขายยากซวยชะมัด...ทางกลับบ้านยังเหลืออีกเกือบครึ่งทาง ฝนที่ตอนแรกแค่โปรยๆ ตอนนี้เทลงมาไม่ลืมหูลืมตา สมศักดิ์เลยต้องหลบฝนอยู่ข้างทางจู่ๆ มือถือเครื่องเก่าก็ดัง มีแชตเด้งเข้ามา เขานึกว่าเป็นภรรยา เพราะนี่ก็สามทุ่มแล้ว แต่พอเปิดดู กลับเป็นเบอร์ที่ไม่รู้จัก"ใครส่งมาเนี่ย ทำไมมีรูปแนบด้วย" เขาคิดในใจ แต่กลับต้องช็อกตอนกดเปิดรูปทั้งสามใบตาแทบถลน ใจเต้นแรง รูปนั้นเป็นผู้หญิงสวย ผมยาว ใส่เดรสสีแดงสดสุดเซ็กซี่ จนเห็นชุดชั้นในเลือนรางผู้ชายปกติคนไหนดูแล้วก็ต้องใจสั่น!ถึงภาพจะเบลอนิดๆ เหมือนแอบถ่ายในผับหรือคลับ แต่หน้าก็ยังพอมองออกผู้หญิงคนนั้นไม่ได้อยู่คนเดียว มีผู้ชายวัยกลางคนแต่งตัวเนี้ยบดูรวย โอบเอวเธออยู่ แถมยังหอมแก้มอย่างสนิทสนมผู้หญิงคนนั้นหน้าเหมือน...อนงค์ ภรรยาเขาสมศักดิ์รู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ตัวแข็งทื่อไปเลยนั่นคืออนงค์จริงๆ เหรอ...ทำไมถึงสนิทกับผู้ชายแก่ๆ แต่งตัวดีแถมยัง
اقرأ المزيد
บทที่ 2 แม่ยายกับพี่เมีย
ตอนอยู่ที่ออฟฟิศ หัวของสมศักดิ์ยิ่งปวดตุบๆ ผู้จัดการสาขากดดันเขาซึ่งตอนนี้เป็นเซลส์อาวุโส เพราะยอดขายร่วงลงทุกสัปดาห์"ถ้าอีกสองเดือนข้างหน้ายังพลาดเป้า เตรียมตัวไว้เลย จะมีการปลดคนงานเป็นระลอก" ผู้จัดการขู่สมศักดิ์ยิ่งทุกข์หนักโทรศัพท์ส่งเสียงดัง ปรากฏว่าเป็นภรรยา "พี่ ไปรับแม่เลี้ยงกับพี่เมียของหนูหน่อยสิ พี่ก็หยุดงานนี่ เอารถหนูไปก็ได้!"น้ำเสียงของอนงค์เหมือนเจ้านายสั่งลูกน้อง แต่โชคร้ายที่สมศักดิ์ก็ปฏิเสธไม่ลง"จ้าๆ ที่รัก เดี๋ยวพี่ไปรับเอง!" เขารีบตอบ ทั้งที่เมื่อกี้ใจลอยไปไกลที่สนามบินจาการ์ตา สมศักดิ์ก็ยังเหม่อๆ แทนที่จะตั้งใจรอแม่ยายกับพี่เมียจริงๆ"นี่สมศักดิ์ใช่ไหม สมศักดิ์?" เสียงผู้หญิงวัยกลางคนที่ยังสวยเอ่ยทักเธอใส่เสื้อชีฟองบางๆ พอโปร่งหน่อย คู่กับกระโปรงทรงดินสอรัดรูป พอให้เห็นสัดส่วนชวนใจสั่น ผมเกล้ามวยเรียบร้อยมีปอยผมหลุดลงมานิดหน่อย ให้ลุคดูหรูแต่ก็มีเสน่ห์เย้ายวน"ครับ ผมสมศักดิ์ เอ่อ…คุณป้าเป็นใครครับ รู้ชื่อผมได้ยังไง?" เขาตอบตะกุกตะกัก พลางมองความสวยของป้าคนนี้อย่างทึ่ง"ฉันป้าอาชรา แม่เลี้ยงของอนงค์ ภรรยาเธอไง!" หล่อนยิ้มกว้าง"โธ่…ป้า เอ๊ย แม่ยาย
اقرأ المزيد
บทที่ 3 สิ่งยั่วยวนถาโถมไม่หยุด
“ขะ…ขอโทษครับ…!” สมศักดิ์รีบปล่อยอ้อมกอดที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แต่พอทั้งคู่เผลอล้มลงบนเตียง ผ้าขนหนูที่พันตัวลไมก็หลุด…ภาพตรงหน้าชัดเต็มตาส่วนสัดที่อวบอิ่ม และระหว่างขาของลไมเผยให้เห็นชัด สมศักดิ์รีบเบือนหน้า ใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆลไมแค่ยิ้มมุมปากหลังเห็นความ "สุภาพ" ของสมศักดิ์ แล้วค่อยๆ จัดผ้าขนหนูให้เข้าที่เข้าทาง ท่าทีแบบนี้ยิ่งทำให้สมศักดิ์เหมือนถูกทรมานหวานๆ อยู่ข้างใน“โอเคค่ะสุดหล่อ งั้นฉันออกไปก่อนนะ” ลไมพูด เสียงยังคล้ายเสียงครางเบาๆ เหมือนจงใจแหย่คนที่ใจกำลังว้าวุ่น“กลิ่นเธอนี่ทำฉันละสายตาไม่ลงเลย” ลไมกระซิบอีกที หัวใจสมศักดิ์ยิ่งเต้นไม่เป็นจังหวะยิ่งไปกว่านั้น…เขาเองก็ห่างจากอนงค์มานานมากแล้ว!สิ่งยั่วยวนมาไม่ขาดสาย ทำเอาใจสมศักดิ์เริ่มไหว และสมองเริ่มหยุดทำงานชั่วขณะแต่ความคิด "นอกลู่นอกทาง" โดนเขารีบปัดทิ้ง เมื่อนึกถึงวิดีโอสั้นๆ ที่ถูกส่งมาจนเลือดขึ้นหน้าเมื่อกี้เขารีบทำงานบ้านให้เสร็จแล้วกลับเข้าห้องตัวเอง ก่อนบอกอย่างสุภาพว่าห้องพร้อมเข้าอยู่แล้วลไมที่เพิ่งสวมเสื้อยืดเสร็จยิ้มหวาน ทำเป็นลืมเหตุการณ์เมื่อครู่ที่ยังทำให้ลมหายใจของสมศักดิ์ติดๆ ขัดๆป้าอาชราที
اقرأ المزيد
บทที่ 4 เงาที่คอยยั่วเย้าไม่เลิกรา
สมศักดิ์นั่งเหม่ออยู่ในห้อง ยังพันผ้าเช็ดตัวอยู่ ร่างกายกำยำล่ำสันยังเปียกชื้นจากการอาบน้ำภาพถ่ายกับวิดีโอที่เหมือนอนงค์กับภาพของป้าอาชราและลไมสลับเข้ามาในหัวไม่หยุดเขาเผลอถอนหายใจ ตั้งแต่คบกันจนแต่งงาน เขาไม่เคยสักครั้งที่จะทรยศความไว้ใจของอนงค์แต่ตอนนี้…สิ่งยั่วยวนมันไม่ได้มาจากข้างนอก แต่มาจากในบ้าน!อนงค์ ภรรยาของเขาเมื่อก่อนก็ไม่ต่างกัน เริ่มจากเซลส์ขายบ้านธรรมดา สร้างทางเดินงานจากศูนย์ทั้งคู่แต่งเพราะรักกัน คบกันตั้งแต่ปีสามจนเรียนจบแล้วค่อยแต่ง เป็นคู่รักดังในมหาวิทยาลัย ไปไหนก็ไปด้วยกัน ติดหนึบหวานชื่น"เราเริ่มจากศูนย์ไปด้วยกันนะ เราต้องไปได้ดีเหมือนคนอื่นแหละ" อนงค์เคยบอก แล้วก็ช่วยกันตัดสินใจเลื่อนการมีลูกออกไปก่อน อยากให้ชีวิตมั่นคงก่อนแต่ปีครึ่งที่ผ่านมา อาชีพของอนงค์พุ่งแรงแบบก้าวกระโดดเพราะภรรยานี่แหละ จากเช่าบ้านเล็กๆ ตอนนี้มีบ้านดีๆ ขนาด 45 ตร.ว. ในหมู่บ้านระดับกลางแถมตอนนี้ยังมีรถเอสยูวีคอมแพ็กต์จอดหรูในโรงรถ เป็นพาหนะประจำตัวอนงค์ไปทำงานพองานเติบโต ลุคของอนงค์ก็เปลี่ยนตาม เธอไปซาลอนบ่อยขึ้น อดีตดาวมหาวิทยาลัยยิ่งสวยจัด กลายเป็นสาวสังคมคนใหม่ ขวัญใจช
اقرأ المزيد
บทที่ 5 ไม่รู้ตัวว่าช่วยลูกค้ารายใหญ่
บ้านเงียบกริบ โต๊ะอาหารว่างเปล่า ประตูห้องแม่ยายกับพี่เมียปิดสนิท แปลว่ายังไม่ตื่นสมศักดิ์ถอนหายใจ โล่งใจที่สติยังอยู่ครบ ยังรักษามารยาทตัวเองได้ ไม่บ้าบิ่นไปเคาะห้องพี่เมียหรือแม่ยาย เพื่อจะไปดับไฟแรงๆ จากเมื่อวาน ไหนจะอนงค์ที่ทำให้เขาต้อง "อด" ยาวเพิ่มเข้าไปอีก"จะไปทำงานเหรอสมศักดิ์? ทำไมไม่เอารถไปล่ะ" อยู่ๆ เสียงป้าอาชราดังขึ้น ทำเอาเขาสะดุ้งตอนกำลังจะสตาร์ตมอเตอร์ไซค์ซวยหรือโชคช่วยกันแน่…!เขาอ้าปากค้าง กับลุคแม่ยายที่ยังใส่ชุดนอนบางใส แถมไม่สวมชุดชั้นใน!บางมุมก็เห็นของส่วนตัวรางๆ!“ค…ครับแม่ยาย ผมไปทำงาน เอามอเตอร์ไซค์ไปละกัน กลัวติดรถติดครับ” เขาตอบพลางหาเหตุผลแล้วรีบสวมหมวกกันน็อก เพราะทนดูภาพยั่วๆ ตอนเช้าในวันที่ฟ้าหม่นไม่ไหวแล้วก็รีบเข็นรถออกจากประตูบ้าน โค้งหัวให้ป้าอาชรานิดๆ“น่าสงสารเจ้าสมศักดิ์ เมื่อคืนคงไม่ได้ปลดปล่อยแน่ ยัยอนงค์ก็เกินไป เอาแต่ทำงาน ผัวกลับปล่อยให้อึดอัด” ป้าอาชราคิดในใจ เข้าใจสายตาแว้บๆ ของเขา พร้อมบอกให้ "ลูกเขย" ขับขี่ปลอดภัยระหว่างทาง เขาเกือบเฉี่ยวรถคนอื่นหลายครั้ง สมองโฟกัสถนนไม่ได้เลยเมื่อถึงไฟแดงเขาก็สะดุ้ง มอเตอร์ไซค์ของเขาเกือบถ
اقرأ المزيد
บทที่ 6 ชะตาของสมศักดิ์เปลี่ยน
ทันใดนั้น พรทิพย์เรียกเลขาฯ ที่พาสมศักดิ์กับทีมการตลาดเข้ามาเมื่อกี้"แอ๊กเนส เรียกคุณอนันต์กับคุณชัยโยมาหน่อย บอกให้ทั้งสองเตรียมร่างสัญญา เราจะซื้อรถ 100 คันจากดีลเลอร์นี้ และเฟสสองจะสั่งเพิ่มอีก 150 คัน" พรทิพย์พูดรวดเดียว ทำเอาสมศักดิ์กับเพื่อนร่วมทีมอ้าปากค้าง หันมามองหน้ากันทั้งที่สมศักดิ์เพิ่งได้ข้อมูลว่า พรทิพย์เป็นลูกค้าที่คุยยาก เจ้าระเบียบ และขึ้นชื่อว่าถือตัว"คุณพรทิพย์เป็นซีอีโอบริษัทท่องเที่ยวใหญ่และอีโก้สูง พวกคุณต้องโน้มน้าวให้เธอยอมเซ็นสัญญา" คำของผู้จัดการสาขายังดังก้องในหัวสมศักดิ์แต่ตอนนี้ เขายิ่งช็อกเมื่อรู้ว่าลูกค้าคนนี้คือพรทิพย์ คนเดียวกับที่เขาเพิ่งช่วยไว้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนและยังไม่ทันที่เขาจะเริ่มพูดอะไร พรทิพย์ก็ตกลงสั่ง 100 คันทันทีแบบไม่อ้อมค้อม เกินคาดไปไกลจากนั้นสมศักดิ์ก็ยุ่งทันที ประสานงานกับอนันต์และชัยโย สองสตาฟของพรทิพย์ เพื่อเคลียร์ดีลใหญ่โดยที่เจ้าตัวไม่ทันรู้ว่าพรทิพย์เอาแต่ยิ้มหวานมองเขาอยู่ตลอด ไม่ถึงชั่วโมง ทุกอย่างก็เรียบร้อยตกลงกันว่าจะทยอยส่งมอบ เริ่มสัปดาห์หน้า หลังจากมัดจำเข้าบัญชีดีลเลอร์"สมศักดิ์ ต่อไปฉันติดต่อกับคุณ
اقرأ المزيد
บทที่ 7 สิ่งยั่วยวนยิ่งทวีคูณ
"พี่ลไม…!" สมศักดิ์ที่ยังนุ่งผ้าขนหนูอยู่รีบพุ่งไปที่ครัว แล้วก็ช็อกเมื่อเห็นผู้หญิงหุ่นแน่นคนนี้ล้มอยู่บนพื้นครัว มือกุมขาเอาไว้ "สมศักดิ์ ช่วยฉันหน่อย เมื่อกี้มัวแต่เพลินคุยโทรศัพท์ ไม่รู้เลยว่ามันมีทางต่างระดับ" ลไมบ่นพลางคว้ามือแข็งแรงของสมศักดิ์ ที่รีบฉุดตัวเธอขึ้นมาอย่างว่องไว ถึงลไมจะหุ่นอวบ ๆ ดูมุ้งมิ้งนิด ๆ แต่สมศักดิ์ก็อุ้มเธอขึ้นได้แบบไม่ลำบาก แล้วพาไปนั่งที่โซฟาตรงห้องกลาง สมศักดิ์ก้มลงดูขาของลไม ที่กำลังทำหน้าเหยเกเพราะเจ็บ "เดี๋ยวนะพี่ลไม ผมไปเอาน้ำแข็งมาให้ น่าจะช้ำ" ไม่รอให้ลไมตอบ สมศักดิ์ก็รีบไปที่ตู้เย็น ตักน้ำแข็งแล้วหาผ้าขนหนูผืนเล็กมาห่อไว้ ตอนนี้สมศักดิ์ก็กำลังถือก้อนน้ำแข็งไว้ในมือ พลางนั่งยอง ๆ อยู่ตรงหน้า จะว่าซวยก็ซวย จะว่าโชคดีก็ได้ เพราะท่านั่งของเขาทำให้หน้าไปอยู่ตรงหว่างขาของลไมพอดี แถมร่องเล็ก ๆ ระหว่างต้นขายังโผล่ให้เห็น เพราะกางเกงที่ลไมใส่มันสั้นมาก แล้วยิ่งต้นขาสองข้างของลไมผิวขาวอมเหลือง มีไรขนอ่อน ๆ อีก ยิ่งทำให้ความหื่นของเขาคุมแทบไม่อยู่ สมศักดิ์กลั้นไม่ไหว… ผ้าขนหนูที่พันเอวเริ่มดันตุงขึ้นอย่างช้า ๆ ตัวเขาเองก็ตกใจ แต่ก็ห้ามไ
اقرأ المزيد
บทที่ 8 เกือบไปอีกแล้ว
"อ้าว ทำไมรีบไปทำงานจัง ยังเช้าอยู่เลยนะ" ป้าอาชรา ทักสมศักดิ์ ตอนหกโมงครึ่งที่เขาแต่งตัวเรียบร้อย แถมตัวหอมพร้อมออกจากบ้าน ป้าอาชรามีนิสัยว่าตื่นเช้ามาต้องดื่มน้ำเปล่าก่อนทุกวัน ก็เลยเดินไปที่ครัวตามความเคยชินเคย ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะเจอสมศักดิ์กำลังจะออกไปโรงรถข้างบ้าน เพื่อไปเอามอเตอร์ไซค์คันโตไปทำงาน "กลัวกันรถติดน่ะ…แม่ยายก็รู้ ๆ อยู่ว่ากรุงเทพรถมันแย่" สมศักดิ์ตอบ พลางสายตาก็เผลอมองชุดนอนบาง ๆ ของป้าอาชรา ที่มองแล้วใจแทบไม่อยู่กับตัว ชุดนอนสีครีมของป้า ทั้งบางทั้งสั้นเลยเข่า ทำให้เห็นเรียวขายาว ๆ ชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น เหมือนป้าจะไม่ได้ใส่อะไรข้างในเลย ทำเอาใจสมศักดิ์เต้นแรง ใจลอยไปไกล ไหนเมื่อวานเพิ่งเกือบเลยเถิดกับลไมมาอีก เช้านี้สมองเขายิ่งรวนไปใหญ่ "เอ่อ…ตานี่ สายตาไปอยู่ที่ไหนน่ะ" ป้าอาชราว่าเข้าให้ แต่ก็ยิ้มมุมปากแบบเจ้าเล่ห์ รู้ดีว่าลูกเขยเลี้ยงคนนี้มองสำรวจเรือนร่างเธออยู่ "อะ…เอ่อ…แม่ยาย…วันนี้แต่งตัว…เซ็กซี่จัง" สมศักดิ์หลุดปากพูดออกมาตรง ๆ โดยไม่รู้ตัว ป้าอาชราถึงกับชะงักนิดหนึ่งกับความกล้าของสมศักดิ์ ก่อนจะเอามือปิดปากกลั้นหัวเราะ แถมลึก ๆ ก็ยังแอบด
اقرأ المزيد
บทที่ 9 ซีอีโอผู้เหงา
ประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง สมศักดิ์ขออนุญาตเดชาหัวหน้าสาขา เพื่อออกไปพบลูกค้า ไม่รู้ทำไมครั้งนี้สมศักดิ์ถึงไม่บอกว่าไปเจอลูกค้าไหน เดชาเองก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกัน แต่ก็เก็บไว้ไม่ถามให้เสียฟอร์ม ไหน ๆ ช่วงนี้ทางสาขาก็กำชับให้ฝ่ายขายออกไปหาลูกค้าเองอยู่แล้ว แบบ "วิ่งหาลูกค้า" มากกว่านั่งรอ ดังนั้นมันก็ยังถือว่าอยู่ในกรอบงาน… สมศักดิ์ขี่มอเตอร์ไซค์ตรงไปยังร้านอาหารที่พรทิพย์จองไว้ พนักงานเสิร์ฟพาเขาไปยังห้องส่วนตัวด้านใน ปรากฏว่าเป็นห้องส่วนตัวซึ่งยังสูบบุหรี่ได้อยู่ ทำให้เขาโล่งใจ เพราะยังเหลือเวลาก่อนถึงนัดเกือบชั่วโมง จะได้นั่งรอแบบไม่เบื่อ "ให้เราเป็นฝ่ายมารอเขาดีกว่า ถ้าให้เขามารอเรามีหวังซวยแน่ ถ้าคุณพรทิพย์โมโหแล้วยกเลิกสัญญาใหญ่ คราวนี้ชีวิตการทำงานของกูพังชัวร์" สมศักดิ์คิดในใจ พลางจิบกาแฟร้อน แล้วลองหยิบผลไม้สดที่พนักงานเอามาเสิร์ฟมาชิม เขาถอดแจ็กเก็ตออก เผยให้เห็นเชิ้ตเข้ารูปที่เน้นให้เห็นรูปร่างล่ำ ๆ ชัดขึ้น จนพนักงานเสิร์ฟของร้านหรูยังแอบเหลือบมองหุ่นของสมศักดิ์อยู่เงียบ ๆ เรื่องการแต่งตัว ภรรยาอย่างอนงค์ถือว่าดูแลเขาดีมาก เธอเป็นคนคอยซื้อเสื้อผ้าดี ๆ ให้ตลอด ท
اقرأ المزيد
บทที่ 10 เริ่มจะเคืองแล้ว
ตอนนี้สมศักดิ์นั่งเหม่ออยู่ในห้องทำงานเล็ก ๆ ของตัวเอง คำพูดสุดท้ายของพรทิพย์ยังวนอยู่ในหัว ทำให้เขาทั้งไม่อยากเชื่อทั้งสับสน พรทิพย์ชวนเขาไป ยอกยาการ์ตา อีกประมาณสองอาทิตย์ข้างหน้า บอกเหตุผลว่าอยากให้เขาไปดูตอนส่งมอบรถล็อตใหญ่ให้บริษัทของเธอที่มีสาขาอยู่ที่ยอกยาการ์ตาและเซมารัง สิ่งที่ทำให้สมศักดิ์นั่งนิ่ง ๆ อยู่แบบนี้คือสายตา "แปลก ๆ" ของพรทิพย์ตอนชวนไป มันทำให้เขารู้สึกเหมือน...มีอะไรบางอย่างมากกว่างาน "ฉันอาจจะแค่คิดมากไปเอง" เขาบ่นในใจ พยายามปัดความหมายแบบอย่างอื่นทิ้งไป ในเมื่อที่ผ่านมาเขาไม่เคยคิดเรื่องนอกใจเลยสักครั้ง สมศักดิ์ก็เลยไม่ค่อยเปิดพื้นที่ให้ตัวเองคิดลึกไปทางนั้น ยิ่งพรทิพย์เป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัท และอีกไม่นานเขาก็กำลังจะได้โบนัสก้อนโตจากดีลนี้ด้วย ความสวยของผู้หญิงนักธุรกิจคนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับป้าอาชราหรือลไม แถมยังไม่ห่างจากอนงค์ภรรยาของเขามากนัก ถึงพรทิพย์จะอายุ 30 แล้ว แต่เพราะดูแลตัวเองดี ใช้ของแพง ผิวพรรณหน้าตาเลยยังดูเหมือนสาวยี่สิบต้น ๆ ในฐานะผู้ชายปกติที่ช่วงนี้แทบไม่ได้รับความเอาใจใส่จากภรรยา ความคิดลึก ๆ ในหัวสมศักดิ์ก็เริ่มเต้นระบ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status