All Chapters of นางฟ้ามาเฟีย: Chapter 141 - Chapter 150

“คนบ้า!” อนาสตาเซียเสียงดังเล็กน้อย และเพียงเสี้ยววินาที สิ้นเสียงนั้นเธอก็ถูกกระชากไปนั่งบนตักของลูสอย่างรวดเร็ว            “มาตอบแทนความอดอยากปากแห้งของผมหน่อยนะ คิดถึงคุณแทบบ้า...ความคิดถึงมันน่ากลัวมากเลยรู้มั้ย?”            “รู้สิค่ะ มันน่ากลัวมากกว่าวิ่งฝ่าดงกระสุนปืนกลเสียอีก” ลูสยิ้มและขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ เพื่อที่จะสัมผัสรสชาติที่เขาห่างมานาน แต่...            ฮะแฮ้ม!!! เสียงกระแอมของหญิงสาวที่ลูสไม่หันไปมอง ก็รู้ว่าบุคคลที่สามและสี่เป็นใคร            “กลับเข้าบ้านไปเลย น้ำใส ถ้าไม่อยากถูกส่งไปมอสโคว์อีกครั้งในตอนนี้...” น้ำใสยิ้มและเงยหน้าไปสบตากับเอ็ดเวิร์ดที่ยืนอยู่ข้างๆ            “เจ้านายจะส่งน้ำใสไปไหนก็ได

หมับ!คริสตี้คว้ามือข้างหนึ่งของเอริคไว้ เขาก็ไม่มีทีท่าอะไร ปล่อยให้เธอคว้าจับ แต่ไม่หยุดเดิน อากาศที่หนาวเหน็บในช่วงเดือนธันวาคม อุณหภูมิติดลบ แต่อากาศแบบนี้ไม่ได้เป็นปัญหา ในทางตรงกันข้ามคริสตี้อาจจะไม่แปลก คงมีบ้างแหละคนที่ชอบฤดูแบบนี้ เธอชอบสีขาว หิมะและน้ำแข็ง เหมือนที่ปาร์คที่ตอนนี้ทะเลสาปเล็กๆ น้ำกลายเป็นน้ำแข็ง            เอริคสวมเสื้อคอเต่าสีน้ำเงินแขนยาวเข้ากับกางเกงสีเดียวกันพร้อมสวมโค้ชสีน้ำตาลตัวยาว เขาไม่ได้สวมถุงมือ ไม่ได้สวมฮูดเหมือน    คริสตี้ที่อยู่ในชุดกระโปรงคอเต่าแขนยาวสีขาว รองเท้ากึ่งบูธ คริสตี้สวมถุงมือ และเสื้อคลุมสีชมพูเข้มที่มีฮูททับอีกตัว            ท้องฟ้าเริ่มมืดมิดลงเรื่อยๆ เมื่อยามเย็นค่อยๆเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ยามค่ำคืนค่อยๆแทนที่ แต่ปาร์คผู้คนยังคงคับคั่ง เอริคยังเดินต่อไป เขาเปลี่ยนจากที่ถูกกอบกุมมือเป็นมากอบกุมมือคริสตี้ไว้แทน ผู้คนเริ่มบางตาลงเรื่อยๆ เมื่อเอริคยังเดินต่อแต่คราวนี้เขาชะลอ ลดความเร็วของฝีเท้าลงเ

เอ็ดเวิร์ดผละออกจากโพรงปาก ขยับร่างบางบนท็อปนั้นเข้ามาใกล้พร้อมกับที่อีกมือจับแท่งเนื้อที่ตื่นตัวขยายตัวอย่างเต็มที่เข้าหาปากโพรงสาวที่เปียกชื้น ได้อย่างน่าประทับใจ สองร่างเข้าหาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว มือแข็งแรงปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของคนตรงหน้า ด้วยมือที่สั่นเทา จนมือที่เล็กกว่าเข้าเสริมทัพช่วยเหลือ เผยความอวบอูมที่ซ่อนรูปปรากฎต่อสายตาสีเทาที่ตอนนี้เข้มขึ้นตามแรงอารมณ์ความต้องการของร่างกาย            อ้าร์ส อ้า อ้าร์สสส เสียงครางที่ไม่เก็บไว้ได้ของน้ำใส เมื่อจังหวะการขับเคลื่อนสะโพกของคนที่ยืนอยู่ไม่มีช่วงของการสร้างความคุ้นเคย เมื่อจังหวะที่ถูกเร่งเร้าจากอะดรีนาลีนในร่างกายที่หลั่งไหลออกมา อะดรีนาลีนที่เร้าร้อน ร้อนแรง ผสมความดิบเถื่อน รุนแรง เอ็ดเวิร์ดไม่ต้องทะนุถนอม เมื่อความต้องการของน้ำใสกับเขาเหมือนกันอย่างลงตัว ความรุนแรง เร้าร้อนของการร่วมรัก ร่วมรักอย่างเร้าร้อน มันดีต่อเขาและน้ำใส            เสียงจังหวะการขยับและการสัมผัสของจุดหลอมรวม ดังประสานไปกับลมห

“ครับ...เรียบร้อยครับ...กำลังทำตัว สำนึกผิดมาบ้างเล็กน้อย...”  อนาสตาเซียเงยหน้าหันกลับไปมองทันที ลักษณะคำพูดแบบนั้น ต้องเป็นพ่อแน่ๆ เฮ้ยยยย เสียงถอนหายใจอย่างเข้าใจ พ่อที่ยืมมือลูสจัดการกับเธอ พ่อที่ไม่เคยดุหรือสามารถทำโทษอะไรเธอได้เลย หัวใจของพ่อไม่เข้มแข็งพอ พ่อให้ลูสจัดการ จัดการกับความผิดครั้งนี้  “ท่านอดัมโทร. มาถาม”            “ไม่เห็นต้องบอกเลย”            “ต้องบอก...เพราะพ่อของคุณ ท่านอดัม บอกว่า ให้เราสองคนเตรียมเข้าพิธีสาบานเป็นคนคนเดียวกันได้แล้ว...”            อนาสตาเซีย มองลูส ที่ยังยืนอยู่ ที่เดิม ท่าเดิม ครั้งที่สามแล้วที่เขาพูดถึงเรื่อง การแต่งงาน ครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วสินะ เพราะดูเหมือนทุกอย่างจะลงตัวเสียที เพราะอุปสรรคสุดท้ายของลูส ก็คือ พ่อ พ่อที่ไม่พร้อมเสียที ที่จะต้องยกบุตรสาวเพียงคนเดียวที่รักยิ่งกว่าชีวิตให้

เฮ่ยยยย เชือกฟางถอนหายใจ ทุกวันก็มาเรียนพร้อมกันทุกเช้า เย็นก็เลิกเรียนกลับพร้อมกัน ไม่เคยเลยสักครั้งที่เธอจะไปไหนๆกับเพื่อนที่เรียนบัญชีด้วยกัน มีแต่ว่าเธอจะไปกับไอเดน ไปกับเขายามที่เขาบอกว่าให้เธอไปด้วย เมื่อเขาจะไปไหนกับเพื่อนๆของเขา ไม่เคยเลยที่จะปฎิเสธ ตัวติดกันขนาดนั้น ไม่มีใครหรอกที่รู้จักพวกเธอจะไม่รู้ว่า เป็นอะไรกัน ถึงแม้    ไอเดนจะไม่แสดงออกหวานแหวกับเธอ ไม่จำเป็นเลย แต่เธอก็รู้ว่า ตอนนี้สถานะระหว่างเธอกับไอเดน มันคือ คนรักกัน คนรักกันที่เติบโตมาพร้อมๆกัน ความรักของพวกเธอพัฒนาไปพร้อมๆกับระยะเวลาที่ทั้งเธอและเขาเติบโตขึ้น มีอย่างเดียวที่เธอและไอเดนยังไม่ได้ให้มันเกิดขึ้น ความสัมพันธ์ทางกายที่มากกว่าจูบกัน ใช่!หลายปีมานี้ ทั้งเขาและเธอแค่จูบกัน จูบกันในที่ที่ไม่มีใครเห็น ก็ที่นี่มันเมืองไทย แม้แต่เธอกับไอเดนจะอยู่บ้านหลังเดียวกันย่านสุขุมวิท แต่ทั้งเขาและเธอก็อยู่กันคนละห้อง บ้านที่มีคนทำงานอีกสามคน แม่ครัว แม่บ้านทำความสะอาด และแม่บ้านดูแลเรื่องเสื้อผ้า เป็นคนเก่าคนแก่ที่อยู่ที่นี่มานาน