All Chapters of ลิขิตรักไร้กาลเวลา: Chapter 21 - Chapter 30

หลีเหว่ยกำลังคิดถึงเรื่องของลู่หลินในขณะที่ลี่หยางคนสนิทเข้ามารายงานว่าเหม่ยลี่มาพบเขาที่บริษัทอีกแล้ว หากแต่เขายังคงไม่หลุดคิดวนเวียนอยู่กับเธอ‘หลังจากที่ลู่หลินเปลี่ยนแปลงไป เธอไม่อยากเจอหน้าเขาอีก แต่กลับกลายเป็นเขาเองต่างหากที่มีความรู้สึกดีๆกับลู่หลินและอยากเป็นฝ่ายที่ไล่ตามเธอบ้าง ดังนั้นแล้วเขาจึงไม่มีความคิดที่จะเรียกตัวเหม่ยลี่มาเป็นคู่ควงไปไหนมาไหนด้วยอีก แต่เหม่ยลี่กลับใช้ข้ออ้างของความเป็นเพื่อนมาหาเขาที่บริษัทเสมอ บางคราวก็บังเอิญไปพบเจอเขาข้างนอกบ่อยมากจนเขาแน่ใจแล้วว่าการพบเจอกันอย่างคาดไม่ถึงสักครั้งสองครั้งอาจเรียกได้ว่าเป็นความบังเอิญ แต่หากนับได้มากกว่าสามสี่ครั้งขึ้นไปมันย่อมไม่ใช่ความบังเอิญแน่ แต่ใครกันแน่ที่ทำหน้าที่เป็นสายข่าวคอยรายงานเหม่ยลี่เรื่องของเขา คงไม่พ้นคนใกล้ตัวนี่แหละ’ หลีเหว่ยคิดหาทางจัดการกับสายข่าวของเหม่ยลี่“คุณชาย จะให้เหม่ยลี่เข้ามาพบไหมครับ” ลี่หยางถาม เพราะหลังจากเหม่ยลี่เข้าห้องทำงานเขาโดนถือวิสาสะเข้ามาเองอย่างไร้มารยาทหลายหน หลีเหว่ยก็เอ่ยปากห้ามเธอเขาห้องทำงานเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตก

หลังจากลู่เสียนได้ยินคำถามที่คิดหยั่งเชิงในฐานะและตัวตนของเขาจากปากหลีเหว่ย เขาก็นิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะเอ่ยปากตอบออกไป            “งานวันนี้ผมมาเป็นตัวแทนสกุลโจวจากบริษัทสื่อบันเทิงโจวเหรินมีเดียที่ได้รับเชิญมาน่ะครับ” ลู่เสียนตอบไม่คิดปิดบังฐานะใด ความจริงแล้วลู่เสียนคือบุตรชายคนรองของสกุลโจว ตระกูลเศรษฐีที่ร่ำรวยติดอันดับ 1 ใน 3 ของปักกิ่ง ครอบครัวของเขาทำธุรกิจด้านสื่อสิ่งพิมพ์และบริษัทมัลติมีเดียที่เกี่ยวข้องกับวงการบันเทิงซึ่งมีอิทธิพลมากที่สุดในปักกิ่ง ได้รับการบริหารจัดการโดยพี่ชายของเขาเป็นหลัก ส่วนเขามีหุ้นส่วนในกิจการของครอบครัวและจะเข้าไปบริหารช่วยเหลือบริษัทในกรณีที่พี่ชายของเขาต้องการเท่านั้น            บุตรชายคนรองอย่างเขาที่มีใจรักในการทำอาหารได้แต่มุ่งมั่นทำตามความฝันในการเป็นเชฟและมีร้านอาหารของตัวเองเป็นหลัก ซึ่งทางครอบครัวของเขาก็พร้อมเข้าใจและให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ ทำให้เขาได้ใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรีมาโดยตลอด 

หลังจากเหม่ยลี่กับพ่อของเธอกลับไปแล้ว เพียงไม่นานทุกอย่างก็กลับสู่สภาวะปกติ การประมูลที่ดินถูกดำเนินต่อไปจนจบ สกุลเมิ่งได้กำไรจากการเปิดประมูลที่ดินมากมายมหาศาลสมกับความสามารถในการประเมินราคาที่ดินของพวกเขาจากนั้นปู่เมิ่งก็เชิญครอบครัวสกุลเสิ่นไปเลี้ยงฉลองด้วยกันทั้งครอบครัว ซึ่งทางสกุลเสิ่นก็ตอบรับพร้อมร่วมแสดงความยินดีกับความสำเร็จในการประมูลที่ดินวันนี้ ทางด้านลู่เสียนที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรด้วยจึงขอตัวลาทุกคนกลับไปก่อนสองตระกูลใหญ่พากันมาทานอาหารที่ภัตตาคารริมน้ำซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไปจากโรงแรมเสิ่นกุ้ยเฉินมากนัก เหล่าบรรดาผู้ใหญ่เข้าไปนั่งพูดคุยกันในห้องรับรองพิเศษที่ได้รับการจองเตรียมเอาไว้แล้ว ส่วนลู่หลินขอแยกตัวออกไปเข้าห้องน้ำแล้วจะตามทุกคนไป“หลินเอ๋อ ขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ” หลีเหว่ยออกมาดักรอลู่หลินระหว่างทางเดินกลับเข้าไปยังห้องรับรอง“คุณมีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันอีก หรือว่า..จับคนร้ายที่วางยาได้ครบแล้ว” ลู่หลินถามกลับไป“ตามฉันมา” หลีเหว่ยไม่ตอบแต่ฉวยคว้าข้อมือเธอให้เดินออกไปด้วยกันหลีเห

ลู่หลินกับหลีเหว่ยมาถึงห้างสรรพสินค้าสกุลเสิ่นโดยใช้เวลาไม่นานนัก ก่อนจะพากันไปเดินดูข้าวของเสื้อผ้าตามใจลู่หลิน เข้าร้านนู้นออกร้านนี้จนไปถึงร้านเสื้อผ้าร้านประจำที่เหม่ยลี่ชอบใส่ แล้วพวกเขาก็พบกับเหม่ยลี่ตามคาด“ลู่หลิน เธอช่างกล้าดีนักนะที่มาเหยียบถึงถิ่นฉันน่ะ” เหม่ยลี่เอ่ยทักลู่หลินที่กำลังเดินเลือกเสื้อผ้าในร้านด้วยแววตาวาวโรจน์“เหม่ยลี่ นี่เป็นห้างสรรพสินค้านะ เป็นสถานที่จับจ่ายใช้สอยเงินทอง ทำไมฉันจะมาไม่ได้ล่ะ” ลู่หลินกล่าวมองสบตาเหม่ยลี่อย่างท้าทาย“แต่นี่มันห้างของสกุลเฉิน ฉันไม่ต้อนรับเธอ” เหม่ยลี่บอกอย่างเอาเรื่อง“ถ้าพ่อเธอรู้คงดีใจแย่เลยนะที่ลูกสาวทำตัวไร้สาระคอยขัดขวางกิจการค้าขายของตระกูล ที่สำคัญหากเจ้าของร้านเสื้อผ้าชื่อดังที่มาเช่าที่ทางในห้างเธอ รู้ว่าเธอคอยขับไล่ลูกค้าของเขาแบบนี้ เขาคงไม่คิดว่าควรจะต่อสัญญาเช่าร้านที่ห้างนี้แล้วกระมัง” ลู่หลินสวนกลับ“นี่แก จะมากไปแล้วนะ” เหม่ยลี่โกรธเต้นเร่าๆ ก่อนจะเดินเข้ามาง้างมือจะตบลู่หลิน“หยุดนะเหม่ยลี่ คิดจะทำอะ

พนักงานเสิร์ฟพาร์ทไทม์ที่เหม่ยลี่ซื้อตัวเอาไว้ นำแก้วเครื่องดื่มผสมยาชั่วร้ายที่เหม่ยลี่มอบให้เดินตรงไปที่ลู่หลินทันทีที่ได้รับสัญญาณจากเธอ“คุณผู้หญิงคะ รับเครื่องดื่มไหมคะ” พนักงานสาวถาม ในขณะเดียวกันบนถาดก็มีน้ำส้มเหลืออยู่เพียงแก้วเดียวเท่านั้น“ขอบใจจ้ะ” ลู่หลินกล่าวขอบคุณแล้วก็ยกแก้วน้ำส้มมาถือเอาไว้ในมือ ซึ่งเมื่อเหม่ยลี่เห็นแล้วก็ยิ้มด้วยความยินดีที่เหยื่อตกหลุมพรางเธออีกครั้ง‘ครั้งนี้ฉันไม่ปล่อยแกไปแน่นังลู่หลิน’ เหม่ยลี่คิดพร้อมยิ้มอย่างร้ายกาจหลังลู่หลินรับเครื่องดื่มมาแล้วก็หันหลังกลับไปสนใจขนมตรงหน้าต่อก่อนจะยกแก้วน้ำส้มขึ้นมาจิบนิดหนึ่ง ซึ่งเหม่ยลี่เห็นแล้วก็อารมณ์ดียิ่งนัก จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้สาวเสิร์ฟคนเดิมคอยจับตาลู่หลินเอาไว้ ส่วนเธอจะหาทางหลอกล่อหลีเหว่ยไปทางอื่นไม่นานนักลู่หลินก็เริ่มมีอาการมึน รู้สึกง่วงและอ่อนเพลียขึ้นมาทันที สาวเสิร์ฟคนเดิมรีบตรงเข้าไปช่วยพยุงเธอเอาไว้ ส่วนเหม่ยลี่ก็ทำทีเข้าไปดึงความสนใจของหลีเหว่ย โดยเอาเรื่องงานโครงการก่อสร้างห้างสรรพสินค้าใหม่ของสกุลเฉินมาอ้าง ทำให้ค