Todos os capítulos de อดีตเด็กข้างบ้าน กลายเป็นเมียประธานสุดฮอต!: Capítulo 21 - Capítulo 30

ไฟหน้ารถหรูคันใหญ่ค่อย ๆ หรี่ลงเมื่อจอดสนิทหน้ารั้วบ้านขนมเหลือบมองนาฬิกา…หนึ่งทุ่มตรงเป๊ะ!เธอถอนหายใจเบา ๆ ขณะคลายเข็มขัดนิรภัย แก้มยังแดงระเรื่อ ดวงตายังเป็นประกายจากความสุขล้นทะลักจนเก็บไม่อยู่กันต์เหลือบมองเธอ ยิ้มมุมปากนิด ๆ มือใหญ่เอื้อมมาลูบศีรษะเบา ๆ“เป็นอะไร เหนื่อยเหรอ?”“เหนื่อยสิคะ คิดว่าเป็นเพราะใครล่ะคะ” ขนมย่นจมูกใส่เขา ก่อนเบือนหน้าหนีเขิน ๆกันต์ยิ้มกว้างขึ้น ดวงตาคมเป็นประกายเจ้าเล่ห์“ให้พี่อุ้มเข้าไปส่งมั้ย?”“มะ ไม่ต้องเลยค่ะ” ขนมร้องลั่น ผงะออกโดยอัตโนมัติ แต่หน้าแดงก่ำเธอรีบเปิดประตูลงจากรถอย่างตั้งใจจะหนี แต่ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้น...ขาทั้งสองข้างกลับไม่มีแรงอย่างที่คิดไว้ จนต้องรีบเอนตัวพิงประตูรถไว้ทันทีกันต์หัวเราะในลำคอ ขณะที่รีบก้าวลงจากรถแล้วประคองร่างเล็กเอาไว้ ฝ่ามือหนารวบเอวเอวคอดแน่น“ปากเก่งนะเรา” เขากระซิบข้างหู“ขาอ่อนขนาดนี้ ยังจะปากดีอีก”“เพราะใครล่ะคะ” ขนมตวัดสายตาค้อนขวับ ทั้งเขิน ทั้งหงุดหงิด ทั้งอาย“งั้นพี่รับผิดชอบ...คืนนี้จะทำให้ลุกไม่ขึ้นเลยละกัน”“พี่กันต์!!!” ขนมร้องเสียงหลง มือเล็กยกขึ้นฟาดไหล่เขาเบา ๆ ด้วยความเขินจัด“เฮ้ย ๆ ๆ ๆ

ทันทีที่เสียงแตรรถดังขี้นที่หน้าบ้านขนมที่กำลังยืนหน้ากระจกบานใหญ่ในห้องนอนสะดุ้งเล็กน้อย มือเรียวยังคงจับหวีไม้ที่กำลังสางผมสีน้ำตาลอ่อนที่ยาวสลวยเธอหันมองนาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง ยังเหลือเวลาอีกสิบนาทีกว่าจะถึงเวลาเดินทาง แต่เสียงแตรนั้น...คงเป็นพี่กันต์อีกแน่ ๆ ที่ชอบชิงมารับเธอก่อนเสมอ คิดแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ แก้มแดงระเรื่อขึ้นมาทันทีวันนี้เธอเลือกเสื้อเชิ้ตขาวเรียบหรู แขนเสื้อพับขึ้นเล็กน้อยเผยข้อมือขาวเนียน กระดุมเม็ดบนเปิดพอให้เห็นลำคอขาวที่ห้อยสร้อยคอเส้นบาง ของขวัญจากพี่กันต์ที่มอบให้เธอในเช้าวันที่ผ่านศึกหนักและร้อนแรงเธอจับกระโปรงผ้าทรงเอสีเบจอ่อนที่ยาวแค่เข่า ยืนบิดตัวมองตัวเองในกระจก เนื้อผ้านุ่มลื่นไหลตามรูปร่างโค้งเว้าได้รูป เน้นเอวคอดและสะโพกกลมกลึงโดยไม่ดูโป๊เกินไปเธอรวบผมขึ้นเป็นหางม้าสูงด้วยยางรัดผมสีน้ำเงินเข้ม ปล่อยให้ปอยผมสองสามเส้นร่วงลงข้างแก้ม เผยต้นคอระหงที่ขาวผ่องราวกับหิมะแรกของฤดูหนาว ผิวเนียนละเอียดที่แดดยังไม่เคยทำร้ายเพราะเธอคอยทาครีมกันแดดอย่างพิถีพิถัน“อืม...โอเคละ ดูเป็นมือโปรหน่อย”ขนมยิ้มให้กับตัวเองในกระจก ชุดของเธอวันนี้เหมาะกับการที่ต้องเข้าร่ว

เครื่องบินเจ็ทส่วนตัวค่อย ๆ ลดระดับลงสู่พื้นดิน เสียงล้อกระทบรันเวย์ดังกึกก้องเบา ๆ ก่อนที่เครื่องจะแล่นช้าลงจนหยุดสนิทที่สนามบินส่วนตัวทางตะวันออกพื้นที่กว้างใหญ่ที่ปกคลุมด้วยแสงแดดยามบ่ายแก่ ๆ สนามหญ้าสีเขียวสดตัดกับพื้นคอนกรีตเรียบลื่น และทีมกราวด์ครูว์ในชุดยูนิฟอร์มสีน้ำเงินเข้มยืนรอต้อนรับด้วยรอยยิ้มมืออาชีพแต่ภายในห้องโดยสาร...บรรยากาศกลับไม่สงบสุขอย่างที่ควรจะเป็นขนมทรุดตัวพิงเบาะหนังนุ่มสีครีม หอบหายใจถี่ร่างเล็กสั่นเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำราวกับถูกแดดเผา ดวงตาหวานฉ่ำปรือมองกันต์ที่กำลังนั่งยิ้มอย่างพอใจริมฝีปากบางเม้มแน่น สีหน้าเธองอนตุ๊บป่องแบบสุด ๆขาเธออ่อนแรงจนแทบจะลุกไม่ไหว หลังจากสามชั่วโมงที่ ‘ฆ่าเวลา’ กันแบบไม่พักสามชั่วโมงที่กันต์จับเธอกินอย่างบ้าคลั่งบนเบาะกว้าง จูบที่แสนดุเดือดเร่าร้อน มือใหญ่ที่ล้วงลึกใต้กระโปรง ลูบไล้จุดอ่อนไหว และแก่นกายของเขาสอดแทรกจนเธอเสร็จซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำหวานฉ่ำเปียกชุ่มเบาะเธอ...แทบจะร้องขอให้หยุด แต่ก็หยุดไม่ได้เพราะความร้อนรุ่มที่เขาปลุกขึ้น“พี่...กันต์...พี่หื่นเกินไปแล้ว!”ขนมบ่นอุบ มือเล็กฟาดไหล่เขาเบา ๆ สีหน้าแง่งอนแบบเด็กน้อยท

เสียงส้นสูงกระทบพื้นกระเบื้องแกรนิตของสนามบินภายในจังหวัดจังหวะหนักแน่นและมั่นใจของผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยยอมรับว่าตัวเองพลาดอะไรในชีวิตนี้แม้แต่ครั้งเดียวเจสซี่ สาวลูกครึ่งลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เจ้าของแบรนด์แฟชั่นระดับโลก ‘J-Siege’ ก้าวย่างออกจากประตูผู้โดยสารขาเข้าด้วยท่วงท่าที่สง่างามเดรสเข้ารูปสีเบอร์กันดีเข้มที่ตัดเย็บจากผ้าไหมอิตาลีโอบรับส่วนโค้งเว้าของร่างกายได้อย่างลงตัว ริมฝีปากแดงฉ่ำเม้มแน่นด้วยรอยยิ้มมั่นใจเธอรู้อยู่เต็มอกว่าตัวเอง ‘สวยมาก’สายตาคู่คมกริบที่ซ่อนอยู่ภายใต้แว่นกันแดดแบรนด์ดังมองไปรอบ ๆ โดยไม่สนใจสายตาที่มองมาจากคนที่อยู่บริเวณนั้นเป้าหมายการกลับมาของเธอมีเพียงสิ่งเดียว...คนที่เธอเคยทิ้งเขาไว้ด้วยคำพูดเย็นชาเมื่อสามปีก่อน และตอนนี้...เธอตั้งใจจะดึงกลับคืนมาให้ได้“รถพร้อมรึยัง?”เธอเอ่ยถามเลขาส่วนตัวที่เดินตามหลังมา ลมที่พัดมาทำให้ปลายผมบลอนด์เคลื่อนไหวสวยงามเหมือนโฆษณาน้ำหอม“จอดรออยู่ที่โซน VIP แล้วค่ะ คุณเจสซี่”เลขาสาวตัวเล็กในชุดสูทเรียบร้อยตอบอย่างรวดเร็ว มือกุมแท็บเล็ตแน่น“อืม”เจสซี่พยักหน้ารับทราบสั้น ๆ ก่อนตรงไปยังรถเบนซ์คันหรูสีดำที่จอดรออยู่

ทันทีที่ประตูห้องทำงานปิดลงพร้อมเสียงส้นสูงของเจสซี่ที่ห่างออกไป มิวก็สะบัดตัวหลุดจากอ้อมแขนราวิน ก่อนจะหันขวับมาต่อว่าเสียงลั่น ขู่ฟ่อราวกับแมวตัวน้อย“จับตัวหนูทำไมคะ!?! พี่เห็นมั้ย! ยัยนั่นพูดขนาดนั้น! หนูจะข่วนมันให้หน้าแหก!”“นั่นแหละ...พี่ถึงต้องจับตัวเธอไว้ก่อน”เสียงทุ้มเย็นชาของราวินตอบเรียบ ๆ แต่แววตายังมีแววขำเจืออยู่จาง ๆ“นี่พี่กำลังขำเหรอ?! พี่คิดว่านั่นตลกมากใช่มั้ย ที่อยู่ดี ๆ ผู้หญิงแบบนั้นก็กลับมาเคลมพี่ชายหนู แล้วพี่ก็ยังมานั่งชิลเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก?!”“ไม่ได้ขำ...” เขาว่า พร้อมยกมือขึ้นกดอินเตอร์คอมบนโต๊ะ“คุณแพรว หลังจากนี้ผมไม่รับแขก ไม่รับสาย และไม่ต้องให้ใครเข้ามากวน จนกว่าผมจะบอกอีกที”เสียงราบเรียบนั้นถูกพูดออกไปพร้อมกับแววตา...ที่มีประกายพราวระยับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์มิวชะงัก...ดวงตากลมโตกะพริบถี่ ๆ มองเขาอย่างไม่ไว้ใจ“พี่...จะทำอะไรอะ?”“จะจัดการเด็กแสบที่กำลังขึ้นเสียงใส่พี่...”เขาพูดเสียงนุ่ม ก่อนจะสาวเท้าช้า ๆ ตรงเข้าไปหามิวมิวถอยกรูดไปติดโต๊ะ ก่อนจะเบี่ยงตัวเลี้ยวหนี...แต่มือหนาของราวินก็คว้าเอวคอดของเธอไว้ได้ทัน“ว๊าย! ปล่อยนะ พี่วิน! หนูย