Todos os capítulos de อดีตเด็กข้างบ้าน กลายเป็นเมียประธานสุดฮอต!: Capítulo 11 - Capítulo 20

ตั้งแต่วันนั้น ขนมก็กลายมาเป็นผู้ช่วยพิเศษของกันต์อย่างเป็นทางการแม้จะทำหน้าที่เลขาของประธานบริษัทอยู่แล้ว แต่เมื่อโปรเจกต์ใหม่ระหว่าง KTEG กับวิสต้า เริ่มขยับเข้าสู่เฟสวางแผนและการดำเนินงาน กันต์ในฐานะหัวหน้าโครงการหลักของ KTEG ก็เอ่ยปากขอตัวขนมจากราวินให้มาช่วยงานฝั่งวิศวกรรมแบบใกล้ชิดและแน่นอน...ราวินก็อนุญาตแบบไม่ต้องคิดนาน เพราะรู้ว่าเพื่อนรักไม่ได้คิดแค่งานกับเด็กข้างบ้านคนนี้ก็ตามวันรุ่งขึ้นหลังประชุมเปิดเฟสงานกันเสร็จ กันต์ก็พาขนมออกเดินทางไปยังไซต์งานอีกแห่งที่เขาคุมเป็นหัวหน้าโครงการระหว่างทางเธอได้เห็นอีกมุมของเขา คนที่ขมวดคิ้วเวลาพูดเรื่องงาน สีหน้าเคร่งขรึมจริงจังเมื่อคุยกับวิศวกร และคำสั่งสั้น ๆ ที่ชัดเจนแต่เต็มไปด้วยความรับผิดชอบ“พี่กันต์นี่...ยังหล่อ เท่ และเก่งเหมือนเดิมเลยแฮะ”ขนมแอบพึมพำเบา ๆ ขณะยืนหลบแดดอยู่ใต้เพิงพักริมไซต์“ว่าไงนะ?”กันต์หันกลับมาถามเพราะได้ยินคล้าย ๆ เสียงเธอพูด“เปล๊า~ ไม่ได้พูดอะไรเลยค่ะ!”ขนมรีบปฏิเสธ มือยกพัดกระดาษปิดหน้าแทบไม่ทันกันต์หัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะยื่นขวดน้ำเย็นให้“เหนื่อยก็พักนะ เดี๋ยวพี่ทำงานตรงนี้อีกแป๊บเดียว”...และขน

โรงแรมแกรนด์ลิลา — กลางเมือง จังหวัด Nค่ำคืนในตัวเมืองสว่างไสวด้วยแสงไฟของงานเลี้ยงสุดหรูจากบริษัท DIVA WELLNESS GROUP ที่จัดเพื่อฉลองยอดขายทะลุเป้าไตรมาสล่าสุดหนึ่งในแขกรับเชิญพิเศษของงานก็คือ มิว อินฟลูเอนเซอร์สายไลฟ์สไตล์สุขภาพ ที่ทำยอดรีวิวพุ่งจนแบรนด์ติดเทรนด์แบบฉุดไม่อยู่ และค่ำคืนนี้ เธอต้องขึ้นเวทีเพื่อรับโล่เกียรติยศจากแบรนด์และแน่นอน...เธอไม่ได้มาคนเดียวหนึ่งวันก่อนหน้านั้น...“ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยน้า~”มิวอ้อนเสียงหวาน แววตาแพรวพราวเหมือนจะกล่อมให้เพื่อนรักใจอ่อน“ไม่เอาอะ ขี้เกียจแต่งตัว” ขนมปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย“โห่ยยยย~ ขนมมม~ นะ ๆๆๆ นะน้าาา~”มิวลากเสียงอ้อนยาว พร้อมกับพุ่งเข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยงไม่ให้หนี“โอ๊ย! ยัยมิว ปล่อย!!”ขนมร้องลั่น เมื่อตัวเองโดนเพื่อนสาวซุกหน้าลงกลางอกแน่น ๆ อย่างหมั่นเขี้ยวมิวไม่พูดเปล่า ยังแอบไถแก้มกลม ๆ ไปมาแถวเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นเสื้อคอวีเซ็กซี่นิด ๆ จนคนโดนแกล้งถึงกับขนลุกซู่“ไปเป็นเพื่อนฉันแป๊บเดียวเอง เดี๋ยวเลี้ยงชาไข่มุกหนึ่งอาทิตย์เต็ม!”ไม้ตายถูกงัดออกมา...ขนมที่ตั้งท่าจะด่า ถึงกับชะงักเพราะอะไรน่ะเหรอ?เพราะเธอ...ไม่ใช่คนท

กันต์แทบจะอุ้มขนมขึ้นลิฟต์ด้วยแขนข้างเดียว มืออีกข้างกดชั้นห้องพักที่เขาจองไว้เผื่อเหตุฉุกเฉินตั้งแต่รู้ว่าจะมางานนี้หัวใจเขาเต้นแรงไม่แพ้ฤทธิ์ยาที่กำลังคุกคามเธอ ขนมซบไหล่เขาแน่น ใบหน้าแดงก่ำ ลมหายใจร้อนผ่าวรดคอเสื้อเชิ้ตสีดำของเขา“พี่...หนูร้อน...ร้อนมากเลย...” เสียงเธอพร่าเล็กน้อยมือเล็กเกาะแขนเขาแน่นจนเล็บจิกเนื้อ“อีกนิดเดียว เดี๋ยวถึงห้องแล้ว”กันต์กัดฟัน กลั้นใจไม่ให้คิดถึงเนินอกที่แนบชิดกับแผ่นอกของเขา ลิฟต์เปิดชั้น 28 เขาแทบลากเธอเข้าไปในห้องสวีทที่มืดสนิท ก่อนเปิดไฟสลัว ๆ แล้วอุ้มเธอวางลงบนโซฟาหนังนุ่มมือเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดข้อความอย่างรวดเร็วกันต์: ‘มิว ขนมไม่สบาย พี่พากลับก่อน อย่าห่วง’กันต์: ‘วิน ช่วยพามิวกลับบ้านให้หน่อย อย่าให้ยัยนั่นขับรถเอง’ส่งข้อความเสร็จ เขาวางโทรศัพท์ลงแล้วหันไปมองเธอ ขนมนั่งกอดเข่าตัวเอง มือเล็กกำชายเดรสสีไวน์แดงแน่น หน้าอกกระเพื่อมถี่ตามลมหายใจหอบ ๆ“พี่...ช่วยหนูด้วย...” เธอเงยหน้ามองเขา ตาแดงก่ำ น้ำตาคลอ“หนู...ทนไม่ไหวแล้ว...”กันต์กลืนน้ำลาย เขารีบเดินเข้าห้องน้ำ เปิดก๊อกน้ำเย็นจัด เติมน้ำลงอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ แล้วกลับมาอุ้มเธอเข้าไปใ

ห้องสวีทหรูหราในโรงแรมแกรนด์ลิลาเงียบสงัด ยกเว้นเสียงลมหายใจหอบถี่ของสองคนที่กำลังสบตากันนิ่ง กันต์โน้มตัวคร่อมร่างเล็กของขนมบนเตียงนุ่ม มือใหญ่จับข้อมือเธอไว้เหนือศีรษะเดรสสีไวน์แดงเปียกชุ่มน้ำเย็นหยดลงพื้นเป็นจังหวะ แต่ฤทธิ์ยาที่แผ่ซ่านในตัวเธอทำให้ความร้อนในร่างกายไม่ยอมลดลง“ถ้าเป็นพี่...หนูโอเคค่ะ”คำพูดนั้นเหมือนจุดระเบิดในใจกันต์ ดวงตาคมกริบของเขาวาววับราวกับเปลวเพลิงที่ถูกปลดปล่อยเขานิ่งไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิด แต่แล้ว...ริมฝีปากหยักก็ยกยิ้มมุมปากเบา ๆ เขาโน้มหน้าลงใกล้ ปลายจมูกแตะกันเบา ๆ ลมหายใจร้อนผ่าวรดแก้มเธอ“แน่ใจนะ...ถ้าพี่เริ่ม...”“จะหยุดไม่ได้แล้วนะ...”เสียงพร่าทุ้มนั้นกระซิบข้างหู ก่อนที่ปากอุ่นร้อนจะประกบลงบนริมฝีปากเธอ จูบแรกนั้นช้า ๆ แต่เต็มเปี่ยมด้วยความอดกลั้นที่สะสมมานานหลายปีลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปชิมรสหวานของเธอ ขนมครางแผ่วในลำคอ มือเล็กที่ถูกจับไว้เหนือศีรษะเกร็งแน่น แต่เธอไม่ผลักไส เธอกลับตอบรับทุกสัมผัสที่เขาปรนเปรอกันต์ถอนจูบช้า ๆ มือใหญ่เลื่อนลงไปปลดสายเดี่ยวเส้นเล็กที่พาดไหล่เธอ ผิวเนียนขาวอมชมพูเผยออกมาใต้แสงสลัว เขาเงยหน้าขึ้นยิ้ม ดวงตา

เช้าวันถัดมา ที่บ้านหลังเก่าในซอยคุ้นเคย แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ มิวกำลังยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ภายในห้องห้องนั่งเล่น ในมือถือแก้วกาแฟร้อน ๆ ชะเง้อมองไปทางบ้านของขนมทางหน้าต่างที่ยังคงปิดสนิทเหมือนไม่มีคนอยู่เธอก้มลงมองโทรศัพท์เพื่อเพิ่งเช็คข้อความล่าสุด“ห๊ะ? เมื่อคืนพี่กันต์บอกพาขนมกลับก่อน...”“แล้วทำไมพี่กันต์ไม่กลับบ้าน?”“หรือว่า...ขนมไม่สบายหนักมาก?” เธอพึมพำกับตัวเอง เดินวนไปวนมาอย่างหงุดหงิด“สองคนนั้นหายไปไหนเนี่ย? ไม่ใช่ว่า...อ๊ะ?!”มิวชะงักกึก ใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันทีเมื่อนึกภาพพี่ชายคาสโนว่าตัวแสบกับเพื่อนรักสุดแซ่บที่หายไปทั้งคู่“หรือว่า...สองคนนั้นจะแอบไปแซ่บกันวะ!”“ไม่น่าเชื่อ! พี่กันต์คลั่งขนมจริง ๆ เหรอเนี่ย!”“ไม่ได้ละ! ต้องเค้นคอยัยขนมให้ได้!!”เธอเข่นเขี้ยวในใจ มือบางกำลังจะกดมือถือโทรหาขนม เพื่อสอบสวนความจริงทันใดนั้น...กริ่งหน้าบ้านก็ดังติ๊งต่องขึ้นเสียก่อน“ใครกันนะ? มาแต่เช้า ๆ แบบนี้...อย่าบอกนะว่าเป็นพี่กันต์กับขนม แล้วทำไมไม่โทรบอกก่อนล่ะ?”มิวพึมพำอย่างหงุดหงิด ก่อนจะวางแก้วกาแฟลงแล้วเดินย่ำเท้าไปที่ประตูหน้าบ้าน ใบหน้าที่กำลังบูดบึ้งถึง