All Chapters of COVET ME, NINONG (SPG): Chapter 41 - Chapter 50

KISSESKinabukasan ay kinuha ko na ang mga gamit ko at hinanda ang resignation letter ko. Inilagay ko iyon sa desk niya. Tahimik niya namang binasa iyon habang nakakunot ang noo. “Sigurado ka na ba dito, Kisses? magre-resign ka talaga? pwede ka pa namang magtrabaho dito… hindi naman kita papaalisin.” “Nakapagdesisyon na po ako, Ninong… at saka gusto ko rin po ng ibang environment… para makapag-isip-isip. Makapag-explore.” “Eh, saan mo ba balak? aalis ka ba ng bansa?” “Hindi ko pa po alam, Ninong pero… susubukan ko po humanap ng ibang trabaho.”“Well, marami naman akong kakilala dyan, marami akong connections pwede kitang i-refer…” “Ah, hindi na po Ninong, magpapahinga rin po muna kasi ako sa Mansyon eh… wag niyo na po akong alalahanin, ako na pong bahala sa sarili ko.” “Sige, basta sabihan mo na lang ako kung kailangan mo ng tulong.” Hindi na, sisiguraduhin kong hindi ko na kakailanganin ang tulong mo oras na makalaya ang tatay ko. At dahil pinirmahan niya ang resignation le

“Ikaw!” itinuro ni Johnford ang bodyguard, “alam ba ng amo mo kung gaano ka ka-arogante? Kung hindi ko masasabi kay Agatha ang mga importanteng bagay na sasabihin ko, kaya mo bang panagutan?” Binuksan ni Agatha ang bintana ng mas malawak ng konti, sapat lang para marinig ang boses niya, “Johnford.” Nang marinig ito, nagliwanag ang mukha ni Johnford at itinulak nito ang bodyguard sa isang tabi, “Tinatawag ako ni Agatha!”Ngunit, hindi niya makita ang mukha ni Agatha, kalahati lang ng noo nito ang nakikita niya. “Johnford, sige na, magsalita ka na.” Nang marinig ang boses niya, biglang namula ang mga mata ni Johnford, “Agatha, ayaw mo man lang ba talaga akong makita?” Napabuntong hininga si Agatha sa loob-loob niya. “Johnford, hindi na talaga kailangan…” “Lumipad ako magdamag galing Pinas noong araw na natanggap ko ang balita para sayo… para lang protektahan ka, tapos hindi mo man lang ako haharapin…” puno ng hinanakit ang boses niya. Mula sa tono nito, nagugunita ni Agatha ang k

BULLETNapatingin ako sa wristwatch ko. 1 hour na lang at magsisimula na ang kasal. Kinakabahan ako. Hindi ko alam kung bakit. Niluwagan ko ang bowtie na suot ko. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan si Kisses. Sinagot niya naman iyon kaagad at nasa presinto na daw siya para sunduin ang tatay niya. Nakahinga ako ng maluwag. Sa wakas, makakalaya na si Joven ngunit bakit parang hindi ako masaya? May lungkot akong nararamdaman… dahil ba tuluyan ng lumayo sa akin si Kisses? nang mabawi ko ang mansyon nila kasabay non ang pag-impake niya ng gamit at pag submit niya sa akin ng resignation letter. Gusto niya ng tuluyang umalis sa poder ko… sa pangangalaga ko. Bakit ngayon?... kung kailan pakiramdam ko mas matimbang na siya sa puso ko? Damn it! Pumunta ako sa smoking area sa terrace ng hotel at doon ay nagsindi ng sigarilyo. Napakalawak ng property na pagmamay-ari ko. Simula sa Hotel hanggang sa resort at sa Villa. Sa lugar na ‘to halos umikot ang buong mundo ko. Dito ko naranasan an

KISSES“Eh ano naman ngayon kung pinirmahan niya ang resignation letter mo? Ikaw pa rin ang may kasalanan kung bakit hindi natuloy ang kasal namin! Kundi dahil sa kakatihan mo, hindi kami maghihiwalay! Mang-aagaw ka!” sigaw niya sa akin sabay sampal ng malakas sa mukha ko kaya sinampal ko rin siya ng malakas. Hindi ako papayag na hindi ako nakakaganti at higit sa lahat– nasa teritoryo ko siya, hindi ako papayag na inaapi ako sa teritoryo ko. “Wag na wag mo akong aakusahang mang-aagaw! Wala akong inaagaw sayo, kusa siyang lumalapit sa akin at kinakama ako! Ngayon kung hindi natuloy ang kasal niyo, for sure may ginawa ka! Kilala ko si Ninong Bullet, at mas nauna ako sa buhay niya kesa sayo!” sabi ko na tinaasan siya ng kilay. “Walang hiya kang babae ka!” singhal niya sabay hila ng buhok ko kaya hinila ko rin ang buhok niya at nagsabunutan kami ngunit bigla niya akong natulak at napa-upo ako sa sahig. Maya-maya ay nakita kong may dugo sa gilid ng mga hita ko. Dinudugo ako. “Daddy! Joa

KISSESHindi ko namalayang nakatulog pala ako sa sofa ngunit nang magising ako ay nakita ko sa harap ko si Ninong Bullet. Hawak-hawak niya ang kamay ko at umiiyak. Biglang bumilis ang paghinga ko at para bang takot na takot ako. Hindi ko alam kung bakit natatakot ako sa kanya. Nagsimula akong magpanic, “Daddy! Daddy! Daddy!” sinigaw ko iyon, malalakas na sigaw habang tumutulo ang mga luha. “Kisses, huminahon ka, hindi kita sasaktan…” sabi ni Ninong Bullet ngunit umiling-iling ako. “Wag mo akong hawakan… Daddy! Daddy!” binawi ko ang kamay ko sa kanya at tinawag si daddy. Kaagad naman itong bumaba sa hagdan. “Kisses, anong nangyayari dito?” tanong ni daddy, nagmadali akong bumangon mula sa pagkakahiga at yumakap at nagtago sa likod ni daddy. “Daddy, natatakot po ako… baka saktan niya ako at ang baby ko…” sabi ko na napahagulgol ng iyak sa likod ni daddy. “Kisses… wala akong gagawing masama…” paninigurado ni Ninong Bullet ngunit ayokong maniwala, nag-iiba siya kapag kami lang dala