Semua Bab ภรรยาที่ดีคือภรรยาใหม่: Bab 81 - Bab 90

บทที่สิบเก้า ขอความเมตตา (1/2)เวลานี้สกุลใหญ่ในเยว่หยางต่างตื่นตัวเนื่องจากองค์ชายหลายองค์ถึงวัยแต่งพระชายา เป็นเหตุให้การทาบทามมองหาสตรีที่เหมาะสมเพื่อแต่งเข้าตระกูลค่อนข้างสูง เกรงว่าโฉมงามซึ่งหมายตาไว้อาจถูกแย่งชิงเสียก่อน ควรรีบผูกมิตรแจงเจตนาให้ชัดเจนเสียแต่เนิ่น ๆ เพื่อป้องกันการคลาดเคลื่อนขอ

“เหล่าฟูเหริน นี่ท่านเลือก…” เสียงฮือฮาคล้ายผึ้งบินหึ่งชวนรำคาญ“ท่านป้าสะใภ้ลองไตร่ตรองดูใหม่เถิด บิดาของหลินชางเป็นสายรอง” หนึ่งในนั้นแย้งไป๋หลินชางลอบพรูลมหายใจ ครั้นขยับตัวคิดป่าวประกาศว่าเขาไม่เคยคิดอยากขยับฐานะตนเองแม้แต่น้อยกลับถูกไป๋เอินใช้ไหล่ดันพลางส่ายหน้าห้ามเอาไว้“เงียบ!”เสียงไม้เท้า

ไป๋เหล่าฟูเหรินยังคงแต่งกายเน้นความเรียบง่ายทว่าสง่างามเป็นหลัก โม่ซือเฉินกวาดตาไว ๆ หนหนึ่ง พบว่าไม้เท้าที่หญิงชราใช้หาใช่อันที่ใช้ประจำ นางเลือกใช้ไม้เท้าสีเข้มสลักลายเมฆา เข้าชุดกับปิ่นหยกและลายปักบนปกแขนเสื้อ และชายกระโปรง นี่ถือเป็นสัญญาณอันดีว่าไป๋เหล่าฟูเหรินให้ความสำคัญกับภาพลักษณ์ในการต้อนร

หากต้องการคำอธิบายเพราะเหตุใดถึงเกิดความรู้สึกเยี่ยงนี้แม้โม่ซือเฉินนับเป็นผู้มีพระคุณ ไป๋อวี้เสวียนกลับตอบไม่ได้ นางมิอาจลบความรู้สึกนี้ให้หายไป ประหนึ่งมันซุกซ่อนไร้ร่องรอยในยามปกติ ยินยอมเผยตัวต่อเมื่ออยู่ใกล้โม่ซือเฉินเท่านั้นอย่างไรก็ตามในเมื่อได้ให้คำมั่นกับเขาว่าจะพยายามรักษาความจริงใจอันบริ

จึงเย็นชืด[1]”“ข้าไม่เคยรู้สึกเช่นนั้น แต่สำหรับนาง ข้าไม่ทราบเช่นกัน”หวังหย่งนำไหสุราซึ่งถูกอุ่นแล้วเข้ามา เตรียมเทลงกาให้เจ้านาย โม่ซือเฉินกลับคว้าไปทั้งไหแล้วกรอกลงคอเสียงดังอึก ๆ เขาอดทนใจเย็นมานานปานนี้ ไฉนเลยความรู้สึกจะเปลี่ยนแปลงโดยง่ายโม่หรงอี้เอื้อมตบบ่า “พวกเจ้าหมั้นหมายกันแล้ว ไยถึงยั