บทที่ 232 เขาไม่ควรมา ทันทีที่คำว่า ไปก็ได้ หลุดจากริมฝีปากของเธอ ร่างสูงไม่รอแม้แต่วินาทีเดียว มือใหญ่คว้าเข้าหาฝ่ามือเล็กนั้นอย่างแรงราวกับกลัวว่าถ้าไม่รีบคว้าไว้ตอนนี้… เธอจะละลายหายไปจากชีวิตเขาอีกครั้ง เสียงฝ่ามือกระทบกันดังแผ่วแต่แรงบีบนั้นกลับหนักแน่นจนพิมสะดุ้ง ความอุ่นจากมือเขาแผ่ซ่านขึ้น
Read more