บทที่ 251 ยอมปล่อยสักที ธนินทร์ไม่ตอบอะไร เขาจูบซับน้ำตาของเธอที่ไหลออกมาด้วยความสุขสม ก่อนจะกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูของเธอ “พิมเป็นของผม... เป็นของผมคนเดียว” คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความคลั่งรักและประกาศความเป็นเจ้าของอย่างเด็ดขาดขณะที่เขายังคง โหมกระหน่ำจังหวะเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง จนร่างของพิมสั่นสะท้
Read more