Todos los capítulos de ฮูหยินสลับร่างของท่านแม่ทัพ: Capítulo 91 - Capítulo 100

“เหตุใดช่วงนี้ จวนแม่ทัพจึงได้จัดงานเลี้ยงบ่อยนักนะ” เสียงฮูหยินท่านหนึ่งหันมาถามสหายสนิทที่นั่งอยู่ข้างกันในงานเลี้ยง “เมื่อไม่กี่วันก่อนก็เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของท่านแม่ทัพมิใช่หรือ?”“ก็ทางจวนแม่ทัพแจ้งว่าเป็นงานวันเกิดของฮูหยินเอกนี่” เสียงซุบซิบตอบกลับมาเสียงเบา “แต่เห็นว่าท่านแม่ทัพมิได้โปรดปรานชายาเอกมิใช่หรือ? แล้วเหตุใด...”ฮูหยินท่านนั้นกวาดสายตามองไปทั่วห้องโถงหลักที่ใช้จัดงานเลี้ยง แม้ว่าจะไม่ได้ยิ่งใหญ่หรูหราเท่างานเลี้ยงวันเกิดของอาซือหลัน หากแต่ก็ครบครันและสมฐานะชายาเอกไม่เบา “ก็นับว่าจัดได้เหมาะสมมากทีเดียว...”“ไม่เพียงแต่งานเลี้ยงเท่านั้นที่จัดได้สวยงาม เจ้าเห็นชุดที่ฮูหยินท่านแม่ทัพสวมใส่หรือไม่?” ฮูหยินท่านแรกพยักพเยิดหน้าไปทาง ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ ที่ยืนรอต้อนรับแขกอยู่ที่หน้าห้องโถงคู่กับ ‘อาซือหลัน’ ด้วยรอยยิ้มสดใส“ก็เห็นแล้วน่ะสิ!” ฮูหยินอีกท่านกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อิจฉา “ผู้ใดว่ากันว่าท่านแม่ทัพมิได้โปรดปรานชายาเอก หากไม่ได้โ

ว่านเฟยลี่รู้สึกตัวได้ในพริบตานั้นว่า ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ จงใจเล่นงานนางต่อหน้าทุกคน!อย่างกำยานสงบจิตนี่ ทำทีเป็นการมอบของขวัญขอบคุณต่อแขกเหรื่อ แต่แท้จริงแล้ว ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ จงใจฉีกหน้านางเสียมากกว่า อ้างว่านางเบิกเงินซื้อกำยานสงบจิตมาเสียมากมาย หากแต่สามีกลับไม่ใช้!เพียงเหตุการณ์เดียวที่ ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ สร้างขึ้น แต่กลับสร้างข้อสงสัยเกี่ยวกับตัวนางได้ไม่จบสิ้น! ไม่ว่าจะเป็นการเบิกใช้กำยานสงบจิตแบบจงหยวนมาให้สามีใช้ หากแต่สามีกลับนิยมชื่นชอบใช้เครื่องหอมแบบอุยกูร์มากกว่านั่นหมายความว่านางที่เป็นอนุไม่ใส่ใจต่อความชอบของสามี!ถัดมาเป็นเรื่องของการเบิกเงินที่ซ้ำซ้อนอย่างจงใจ เพราะรู้ดีอยู่แล้วว่านายท่านไม่ได้ใช้กำยานสงบจิตนี้ แล้วเหตุใดจึงได้สั่งซื้อเข้ามาอีกมากมายอย่างต่อเนื่อง!?ใบหน้าของว่านเฟยลี่ซีดเผือด เมื่อตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ ไม่ว่านางจะกวาดตาไปทางใด บรรดาฮูหยินและคุณหนูก็ต่างป้องปากซุบซิบนินทา หัวเราะกันอย่างสนุกสนานแววตาพวกนางส่อถึงความดูแคลนอย่างชัดเจน! อุบายตื้นเขินเพียงนี้ พวกนางที

“ไม่! ข้าไม่ได้ทำ!! ข้าถูกใส่ร้าย!!” ว่านเฟยลี่กรีดร้องปฏิเสธเสียงหลงจนแสบแก้วหู ร่างที่เคยชดช้อยบัดนี้สั่นเทาด้วยความตระหนก นางคลานเข้าไปหาสามีที่นั่งหน้านิ่งเย็นชาอยู่บนตั่งไม้แกะสลัก “ท่านพี่! ท่านพี่ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ข้าถูกคนพาลกลั่นแกล้ง ข้าจงรักภักดีต่อจวนแห่งนี้มาโดยตลอด ท่านต้องช่วยข้านะเจ้าคะ!!”เจิ่งเสวี่ยอิ๋งนั่งขรึมอยู่เนิ่นนาน ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวจ้องมองการแสดงละครตบตาของอนุเบื้องหน้าด้วยความสมเพช เมื่อเห็นว่าบทนำที่อาซือหลันวางไว้เริ่มเข้าที่เข้าทางก็ถึงเวลาที่นางต้องก้าวออกมาปิดฉากงิ้วโรงนี้เสียที หลังจากที่ ‘ฮูหยิน’ ของนางเล่นมาจนจะจบ เจิ่งเสวี่ยอิ๋งลุกขึ้นยืนช้า ๆ ท่วงท่าองอาจแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้คนทั้งโถงเลี้ยงแทบจะหยุดหายใจ “จาฮาน!”เจิ่งเสวี่ยอิ๋งเรียกเพียงเท่านั้น จาฮาน คนสนิทที่รอจังหวะอยู่แล้วก็ก้าวเข้ามาอย่างรู้หน้าที่ ในอ้อมแขนของเขามีสมุดบัญชีเล่มหนากองโตพะเนิน เจิ่งเสวี่ยอิ๋งปรายตามองกองเอกสารเหล่านั้นด้วยแววตาเย็นเยียบ นางหยิบสมุดบัญชีเล่มแรกขึ้นมาแล้วเปิดอ่านด้วยน้ำเสียง

ทันทีที่ถ้อยคำรายงานอันน่าตระหนกของจาฮานสิ้นสุดลง บรรยากาศภายในห้องก็พลันหนักอึ้งขึ้นมาถนัดตา ใบหน้าของอาซือหลันมืดครึ้มลงทันที ราวกับมีเมฆหมอกแห่งสงครามเข้าปกคลุมฝ่ามือทั้งสองข้างของเขากำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความกังวลที่เขาและเจิ่งเสวี่ยอิ๋งเพิ่งคาดเดากันไว้เมื่อครู่ บัดนี้มันได้กลายเป็นความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้เสียแล้ว!“เรียนนายท่าน! เมื่อครู่ คนของเราได้รับสัญญาณควันไฟแจ้งเหตุฉุกเฉินจากป้อมปราการชายแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือ แจ้งข่าวว่าพบการเคลื่อนไหวของกองกำลังขนาดใหญ่ใกล้บริเวณชายแดน อีกทั้งป้อมแนวหน้าบางแห่งในยุทธศาสตร์สำคัญได้ถูกลอบโจมตีและตัดขาดเส้นทางลำเลียงเสบียงไปจนสิ้นแล้วขอรับ!!”“ข้าจะมัวรอช้าอยู่ที่นี่ไม่ได้! ข้าต้องรีบมุ่งหน้าไปที่ค่ายเหยี่ยวดำเพื่อประเมินสถานการณ์จริงและวางแผนรับมือโดยเร็วที่สุด!” อาซือหลันตะโกนก้อง สัญชาตญาณแม่ทัพในร่างสตรีเพรียวบางพลุ่งพล่านจนเขาลืมตัว เขาหมุนตัวกลับเตรียมจะมุ่งหน้าไปอีกทางเพื่อผลัดเปลี่ยนชุดให้คล่องตัว“จาฮาน! เตรียมชุดศึกของข้า! เก็บสัมภาระที่จำเป็นให้พร้อม เราจะออกเ

เสียงฝีเท้าม้าและเสียงโลหะกระทบกันดังเซ็งแซ่ไปทั่วค่ายเหยี่ยวดำที่ถูกตั้งอยู่บนที่ราบสูงทางตะวันตกเฉียงเหนือ ค่ายแห่งนี้โอบล้อมไปด้วยกำแพงดินที่แข็งแกร่งแต่บรรยากาศภายในค่ายกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทหารแต่ละนายมีใบหน้าที่เคร่งเครียดเพราะการซุ่มโจมตีและการก่อกวนเส้นทางเสบียงจากเผ่าบาสมิล และมีข่าวด่วนแจ้งเข้ามาเพิ่มอีกว่าเผ่าคีตัน เผ่าเล็ก ๆ อีกกลุ่มกำลังจะเข้าสมทบกับฝ่ายอริในไม่ช้าเมื่ออาซือหลันในร่างของ ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ และเจิ่งเสวี่ยอิ๋งในร่างอาซือหลันเดินทางถึงค่ายเหยี่ยวดำหลังจากเดินทางมาตลอดหนึ่งวันเต็ม ก็ไม่มีเวลาให้พักผ่อนเลยแม้แต่น้อยต่างฝ่ายต่างล้าจนแทบจะทนไม่ไหว อาซือหลันรู้สึกเมื่อยล้าด้วยร่างกายที่บอบบาง ส่วนเจิ่งเสวี่ยอิ๋งเหนื่อยล้าด้วยความไม่คุ้นชิน แต่เมื่อมาถึงค่ายเหยี่ยวดำแล้ว ในสถานการณ์เร่งด่วนเช่นนี้ ย่อมไม่มีเวลาให้พวกเขาได้พักหายใจหายคอเจิ่งเสวี่ยอิ๋งสั่งการด้วยเสียงหนักแน่นทันทีที่ก้าวเข้าในกระโจมหลัก “รวบรวมบัญชีการเบิกจ่ายเสบียงทั้งหมดในช่วงสามเดือนที่ผ่านมานำมาให้ข้าเดี๋ยวนี้! และให้หัวหน้าหน่วยเสบียงมาเข้า