Todos los capítulos de ฮูหยินสลับร่างของท่านแม่ทัพ: Capítulo 71 - Capítulo 80

เหวินซิ่วย่อกายอย่างนอบน้อม ก่อนจะเดินนำสาวใช้ที่เหลือเดินออกไปอย่างหน้าชื่นตาบาน โดยที่ไม่สนใจความรู้สึกของอาซือหลันเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่ามาสั่งงานสาวใช้สักคนแล้วก็จากไปพวกนางยังเห็นข้าเป็นเจ้านายของจวนหรือไม่?สายตาของอาซือหลันเลื่อนจากแผ่นหลังของสาวใช้มาตกลงบนกองบัญชีที่ตั้งเด่นหราบนโต๊ะอย่างเหนื่อยใจ พลางคิดถึง ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ อย่างจริงจังแต่ละวัน เจ้าต้องพบเจอกับสิ่งใดบ้างเนี่ย?อนุแต่ละนางที่เข้ามานั้น ล้วนแต่สั่งให้นางทำในสิ่งที่ไร้แก่นสารหรือไม่มีประโยชน์กับนางเลยแม้แต่น้อย นับตั้งแต่ที่เขาสลับร่างมา มีตั้งแต่ให้เขาซักเสื้อผ้าเอง ยึดโคมไฟ ทำความสะอาด จัดสถานที่ ให้เย็บผ้า หรือแม้แต่กระทั่งให้ทำสำเนาบัญชีซึ่งสิ่งเหล่านี้ พวกนางสามารถให้สาวใช้ในจวนคนใดทำก็ได้ แล้วเหตุใดจึงต้องมาให้เขาที่เป็นนายหญิงของจวนทำด้วย!?ช่างโง่เขลานัก!!เขาเพียงสลับร่างมาได้ไม่กี่วันเท่านั้น ยังแทบจะทนไม่ไหว แล้ว ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ ล่ะ?นางทนมาอย่างไรตั้งร่วมเดือน โดยที่ไม่ปริปากบ่นสักคำ?หรือว่านางจะบ่น แต่ข้าไม่ได้

อาซือหลันตื่นเช้าขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่สดใสกว่าทุกวัน เมฆหมอกบางอย่างที่เคยบังตา คล้ายถูกทำลายไปสิ้น คนที่เขาเคยมองว่าดีงามกลับกลายเป็นกลับกลอก คนที่เขาเคยคิดร้ายกลับกลายเป็นเหยื่อที่ถูกกระทำอย่างน่าสงสารตั้งแต่วันนี้ เขาจะไม่หลงผิดอีกต่อไป!!ไม่เพียงไม่หลงผิด แต่เขาจะยังเอาคืนแทนชายาเอกผู้น่าสงสารของเขาอีกด้วย!และอาซือหลันก็ไม่ต้องรอนาน เหยื่อรายแรกก็มาถึงเรือนจวิ้นเหอของเขา“นายหญิง…” เสียงเรียกอย่างแข็งกร้าวดังขึ้นที่หน้าเรือนอนุมู่อย่างนั้นรึ? ก็ดีน่ะสิ!“อนุมู่ต้องการมาขอโทษข้าหรือ?” อาซือหลันย้อนถามเสียงเรียบ ในขณะที่หยิบผ้ามาเช็ดปาก หลังจากที่รับประทานอาหารมื้อเช้าเสร็จ “กาซี มาเอาถ้วยพวกนี้ไปเก็บหน่อย”มู่หนี่ลา “!!!”เหตุใดวันนี้นางจึงดูไม่เหมือนที่เคย ดูแข็งกร้าวและโอหังไม่น้อย…กาซียังคงเชิดหน้านิ่งเงียบ ไม่ขยับไปตามคำสั่งแต่อย่างใด บ่งชัดถึงความดูแคลนตำแหน่งนายหญิงของอาซือหลันมุมปากของอาซือหลันกระตุกทันทีเมื่อเขาถูกสาวใช้ลองของเช่นนี้

ณ เรือนอิ้งซิง หลังจากที่มู่หนี่ลากลับมาถึง นางก็กรีดร้องอาละวาดทำลายข้าวของด้วยความโมโหอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นว่านเฟยลี่และซินเซียงที่เพิ่งเข้าจวนมาใหม่ ๆ นางยังไม่โมโหมากถึงเพียงนี้อย่างว่านเฟยลี่ ด้วยนางเป็นบุตรีขุนนางใหญ่แห่งเมืองหนิงเปียน จึงมีบิดาเป็นอำนาจสนับสนุนหนุนหลังนางอยู่นอกจวน ทำให้มู่หนี่ลาทำได้เพียงผูกสัมพันธ์ไมตรีกับนาง โชคดีที่ต่างฝ่ายต่างอยู่ มิได้ข้องเกี่ยวกันให้มากความส่วนซินเซียง... คณิกาจากหอชิงอู๋ที่ท่านพี่ไถ่ตัวมาด้วยความโปรดปราน คนนี้... นางก็ไม่อาจแตะต้องได้ ด้วยจริตมารยาของนางคณิกาที่มีอยู่เต็มเปี่ยมสุดท้าย... มู่หนี่ลาก็ได้แต่จำยอมกล้ำกลืนฝืนทน แต่เมื่ออาซือหลันแต่ง ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ ที่อดีตเป็นเพียงบุตรสาวของคนเลี้ยงม้าเข้ามา นางจึงได้หวังที่จะกดข่มนางให้จมธรณี และนางก็ทำได้จริง ๆ ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้แต่ไม่คาดคิดเลยว่าภายในเวลาไม่กี่วัน หลังจากที่นางฟื้นขึ้นมา ทุกอย่างก็กลับตาลปัตร ไม่เป็นไปตามใจของนางอีกเลย!!เสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้นที่เรือนอิ้งซิงอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่เรือนจวิ้นเ

งานวันเกิดของอาซือหลันจัดขึ้น ณ เรือนโถงกลาง ซึ่งเป็นอาคารหลักที่ออกแบบตามสถาปัตยกรรมแบบอุยกูร์ผสมจงหยวน ผนังภายนอกของโถงถูกฉาบด้วยปูนสีเหลืองอ่อนหรือสีขาวดิน ตัดกับกรอบประตูหน้าต่างไม้สนที่แกะสลักอย่างวิจิตรบรรจงภายในห้องโถงนั้นกว้างขวางและเปิดโล่งเพื่อรับแสงธรรมชาติ ผนังถูกประดับด้วยลวดลายเรขาคณิตและลวดลายของพันธุ์พฤกษาที่วาดอย่างประณีตด้วยสีฟ้าคราม สีเขียวมรกต และสีทองคำเปลวลวดลายเหล่านี้ถูกออกแบบมาอย่างระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการวาดรูปคนหรือสัตว์ตามหลักการของอิสลาม แต่ใช้ความงามของลายกระเบื้อง และงานปูนปั้นมาสร้างความรู้สึกโอ่อ่าแทนพื้นปูด้วยพรมขนสัตว์ทอมือ ลายเรขาคณิตสีสันอบอุ่นจากท้องถิ่นผสมผสานกับโต๊ะและเก้าอี้ไม้แกะสลัก แบบจงหยวนที่จัดวางเป็นระเบียบ โคมไฟทองเหลืองสลักลายแขวนห้อยลงมาจากเพดานสูง ให้แสงสีเหลืองนวลตาบรรยากาศโดยรวมให้ความรู้สึกถึงพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ และผสมผสานสองวัฒนธรรมของจวนแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ ที่แม้จะดำรงตำแหน่งในราชสำนักจงหยวน แต่ก็ยังคงรักษาความงดงามทางสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมของบรรพบุรุษชาวอุยกูร์ไว้ได้อย่างสมบูรณ์&lsqu

แม้ว่าจะไม่มีผู้ใดได้ยินบทสนทนาระหว่างสองสามีภรรยาที่นั่งตรงตำแหน่งประธาน หากแต่ภาพที่สะท้อนออกมานั้น แสดงให้เห็นถึงความรักใคร่ โดยที่ท่านแม่ทัพผู้เกรียงไกรได้เอ่ยปากชวนฮูหยิน ‘สนทนา’ ตลอดงานแม้ว่าฮูหยินจะมีสุขภาพไม่แข็งแรง ต้องปิดปากไอตลอด บางครั้งท่านแม่ทัพก็แสดงความเป็นห่วงเป็นใยด้วยการเทชาร้อนมาให้ฮูหยินจิบ ก่อนที่จะเริ่ม ‘สนทนา’ กันต่อแขกบางรายเห็นเช่นนั้น ก็มองด้วยความสุขว่าสองสามีภรรยารักใคร่กลมเกลียว แต่ในขณะที่บรรดาอนุของอาซือหลันกลับมองภาพนั้นด้วยความแค้นเคืองเพราะการที่ ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ ยังไม่ลุกออกจากงาน และนั่งสนทนากับ ‘อาซือหลัน’ ตลอดงาน แสดงว่า ‘อาซือหลัน’ เริ่มที่จะสนใจชายาเอกของตนแล้วแน่ ๆ นั่นจึงทำให้พวกนางตัดสินใจว่าจะต้องกลั่นแกล้งนายหญิงให้หนักยิ่งกว่าเดิม!หลังจากที่งานเลี้ยงจบลง ‘อาซือหลัน’ เดินไปกับ ‘ตี๋ลี่เสวี่ย’ เพื่อยืนส่งแขกตามธรรมเนียม โดยมีคนสนิทและบรรดาอนุเดินตามหลังแม้ว่าอาซือหลันจะโดนเจิ่งเสวี่ยอิ๋ง ‘สนทนา’ ด้วยหนักหนาเ