Alle Kapitel von เชลยรักมัจจุราช: Kapitel 41 – Kapitel 44

ถึงแม้จะเกลียดแสนเกลียด แต่กันตาก็ทำร้ายเด็กไม่ลง เด็กเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่รู้เรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นเลยสักนิด “เอาเงินนั่นไป แล้วไปจากที่นี่ซะ ก่อนที่พ่อเลี้ยงธาดาจะมาถลกหนังหัวแก!” กันตาด่ากราด เมื่อสมชายพาเด็กมาให้เธอ ตาคู่เฉี่ยวมองเด็กหญิงตัวน้อยด้วยความเกลียดชังในตอนแรก ก่อนจะต้องปรับสายตา เมื่อเห็นการกระทำของคนตัวเล็ก ที่ประนมมือไหว้เธออย่างสวยงาม เธอคิดว่าลูกของชลาลัยจะร้องไห้โวยวายตามประสาเด็ก แต่ผิดคาดเด็กคนนี้นิ่งเงียบ ไม่ร้องหรือพูดกวนใจ ให้เธอโมโห “ไม่ทำอะไรสักหน่อยเหรอครับ” สมชายถาม “รักษาคอบนบ่าให้ได้ก่อนเถอะ รีบ ๆ ไปสิ” กันตาไล่ เพราะกลัวว่าคนของธาดาจะมาที่นี่ ถึงจะไม่พอใจกับสิ่งที่สมชายทำ แต่สมชายคือคนสนิทของพ่อ และดูแลเธอมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่ต่างอะไรกับญาติคนหนึ่ง สมชายจากไปแล้ว กันตาจึงหันมาจัดการกับปัญหาตรงหน้า “กลัวเหรอ” กันตาถามด้วยน้ำเสียงที่เธอคิดว่าเบาและนุ่มนวลที่สุด “กลัวค่ะ” ฝันหวานตอบคำถาม กันตาย่นคิ้ว แปลกใจกับอาการของคนตัวเล็ก กลัวแต่ไม่ร้องออกมาซักแอะ “คุณน้าจะทำร้ายฝันหวานไหมคะ

“เสก ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันไม่ได้ลักพาตัวลูกพ่อเลี้ยงไปจริง ๆ ฉันสาบานได้” กันตาเกลี้ยกล่อม อย่างน้อยเสกก็เคยมีความรู้สึกดี ๆ ให้เธอ ถ้าพูดดี ๆ เสกอาจจะปล่อยเธอไป “หยุดพล่าม แล้วอยู่เงียบ ๆ” เสกตะคอกกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง ผู้หญิงคนนี้ไม่ต่างอะไรกับงูพิษ เขาเคยถูกกัดมาแล้ว และจะไม่ยอมให้มันเป็นอย่างนั้นอีก “เสก เธอโกรธฉันมากขนาดนั้นเลยเหรอ” กันตากลืนน้ำลายลงคอ เมื่อได้ยินคำพูด และเห็นการกระทำของเสก “ไม่ได้โกรธครับ” คำตอบของเสกทำให้กันตายิ้มหวานกลับมา “แต่ผมเกลียดคุณ!” พูดจบเสกก็เดินจากไป ทิ้งให้กันตายิ้มค้างอยู่อย่างนั้น เด็กหนุ่มที่เธอเคยปั่นหัวเมื่อหลายปีก่อน โตขึ้นเป็นหนุ่มหล่อภูมิฐาน เสียดายที่วันนี้หัวใจของเสกไม่มีเธออีกแล้ว จังหวะที่เสกเดินไปตามทาง จันทิราก็สวนมาพอดี เสกคว้าแขนหญิงสาวแล้วผลักจนแผ่นหลังของจันทิรากระแทกกับผาผนัง “พี่เสก!” จันทิราร้องอย่างตกใจ มองหน้าเสกด้วยความไม่เข้าใจ และก่อนที่จะพูดอะไร เสกก็ตามมาใช้ช่วงตัวดันจนแผ่นหลังของเธอ แนบชิดไปกับกำแพง ปากหนาก้มลงไปปิดปากของจันทิรา แล้วบดขยี้อย่างแรง ตามอารมณ