รินรดาถอนหายใจบางเบา หญิงสาวเบียดตัวเข้าหาความอบอุ่นจากเรือนกายกำยำ“หนูยังไม่อยากตื่น”“ไม่อยากตื่นก็นอนต่อได้จนกว่าจะพอใจ”“หนูจะโดนชาวบ้านนินทาว่า นอนตื่นสาย ไม่รู้จักลุกไปทำกับกับข้าวกับปลาให้ผัวกิน”ผู้ใหญ่ขันหัวเราะในลำคอ “พี่ทำกินเองได้”“มีเมียแล้ว ก็ต้องให้เมียทำให้กินสิคะ”“เป็นเมียพี่ ไม่ต้องทำอะไรเลย จะนอนทั้งวันพี่ก็ไม่ว่า”รินรดาเงยหน้าขึ้นมองสบตาคม“ชาวบ้านจะนินทาว่า เมียผู้ใหญ่ขันขี้เกียจสันหลังยาว”“ก็เรื่องของชาวบ้าน อยากนินทาอะไรก็นินทาไปสิ ไม่เห็นต้องสนใจ พี่รักของพี่ พี่จะตามใจเมียทุกอย่าง หนูไม่ต้องทำอะไรเลย พี่ก็เลี้ยงหนูกับลูกได้สบาย ๆ”“งั้นหนูจะนอนทั้งวัน นอนจนอ้วนเป็นหมู”“เป็นหมูพี่ก็รัก”รินรดาหัวเราะ เธอเบียดตัวเข้าหาเขาอีกนิด ขยับตัวขึ้นไปอีกหน่อย ซุกหน้ากับซอกคอแกร่ง สูดดมกลิ่นหอมแบบผู้ชายอย่างชื่นใจ“พี่ขันตัวหอมจัง หนูชอบดม”เมื่อคืนก็แอบดม แอบหอมไปหลายฟอดแล้ว เธอชอบกลิ่น ชอบไออุ่น และชอบกอดของเขา“ชอบดมอย่างเดียวเหรอครับ”ผู้ใหญ่ขันยิ้มพราว เขาขยับตัวกดร่างสาวลงนอนหงาย แล้วขึ้นคร่อม มองเมียด้วยสายตาหยาดเยิ้ม แต่พอเขาก้มลงไปหา กะว่าจะจูบให้สมรัก เสียง
Dernière mise à jour : 2025-12-20 Read More