Todos os capítulos de หวนคืนอดีตเปลี่ยนชะตาร้ายให้เป็นลิขิตรัก: Capítulo 31 - Capítulo 40

 ยามเดินเคียงใกล้ก็ให้ปลายนิ้วของทั้งสองได้สัมผัสกัน แม้นไม่ได้กุมประสาน และความอบอุ่นประหลาดก็แผ่ซ่านให้ได้รับรู้ หมิงหลิ่งฟางและหยางจวินเฟยเดินไปหยุดยืนบนสะพานข้ามแม่น้ำ มองดูดอกไม้ไฟที่สว่างไสวทั่วเมืองด้วยความสุขใจภายในใจของหมิงหลิ่งฟางนั้นเต็มตื้นไปด้วยความสุข แม้นไม่รู้ว่าแผนการจะสำเร็จถึงขั้นไหน แต่นางเกินมั่นใจว่า สตรีเช่นหวงเจียวซินคงไม่กล้ามาวุ่นวายกับนางเป็นแน่ หลายวันต่อมา ขณะที่หมิงหลิ่งฟางกำลังนั่งจิบชาอยู่ในสวนด้วยอารมณ์สุนทรีย์ จู่ ๆ อี้จูก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าคล้ายมีเรื่องอยากจะพูด“อี้จู เหตุใดจึงวิ่งมาเช่นนี้” ชิงหลางหันไปถามด้วยสีหน้าติดตำหนิ“ขออภัยคุณหนูเจ้าค่ะ คือข้าน้อยไปได้ยินเรื่องหนึ่งมา คิดว่าคุณหนูควรรู้สักหน่อยเจ้าค่ะ”เพราะคิดว่าคุณหนูสกุลหวงเป็นสหายคนสนิทของคุณหนูของตนเอง อี้จูเลยอยากนำเรื่องที่ได้ยินมาเล่าให้คุณหนูของเธอฟัง“มีเรื่องอันใดกัน” หมิงหลิ่งฟางเอ่ยถามขึ้นเสียงเรียบ ท่าทีไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร“เรื่องคุณหนูหวงเจ้าค

 ตำหนักบูรพาหยางจวินเฟยเดินกลับไปกลับมา บ้างก็ผุดลุกผุดนั่งอยู่ภายในตำหนักบูรพา คล้ายคนมีเรื่องราวสำคัญให้ต้องคิด ทำเอาเฮ่อหลิว องครักษ์คนสนิทถึงกับมองตามการเดินของผู้เป็นนายไปมาสาเหตุที่ทำให้หยางจวินเฟยต้องเดินไปเดินมา ใบหน้าเคร่งขรึมเรียบนิ่งเช่นนี้เป็นเพราะใครบางคนหายไปนับตั้งแต่วันงานชมดอกไม้ไฟ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาต้องเข้าประชุมราชสำนักแทบทุกวัน ทำให้ไม่ได้ออกไปนอกวังหลวงเลยครั้นพอได้โอกาสออกไป หวังจะได้เจอกับหมิงหลิ่งฟาง หากแต่กลับไม่เจอแม้ ทั้งที่ปกตินางมักจะออกมาเดินเที่ยวตลาดเพื่อหาซื้อขนมอร่อย ๆ กิน หรือไม่ก็มาเดินเล่น“หรือจะเป็นเพราะข่าวลือเรื่องของเทียนหลิวกับคุณหนูหวง” หยางจวินเฟยพึมพำออกมา“องค์รัชทายาทว่าอย่างไรนะพ่ะย่ะค่ะ” เฮ่อหลิวเมื่อฟังไม่ถนัดก็รีบถามออกไปทันที เกรงว่าผู้เป็นนายกำลังสั่งงานกับเขา“ไม่มีอะไร แล้วนี่เจ้าจะมานั่งมองหน้าข้าอยู่ทำไม”เฮ่อหลิวแทบอยากเอาศีรษะโขกต้นเสาเมื่ออยู่ดี ๆ เขาก็โดนผู้เป็นนายไล่กันเช่นนี้ ทั้งที่ปกติถึงแม้นจะไม่มีงาน

 ทว่ายังไม่ทันที่หยางเทียนหลิวจะได้พูดอะไรต่อ ชิงหลางก็เร่งเดินเข้ามาในศาลา แจ้งกับหมิงหลิ่งฟางว่าหลีฮูหยินเรียกพบที่เรือนหลัง นางจึงเร่งเดินไปพบมารดา แม้นจะรู้ว่าแท้จริงแล้วที่มารดาเรียกตัวไปไม่ได้มีเรื่องสำคัญอันใด เป็นเพียงต้องการพาตัวนางออกมาจากหยางเทียนหลิวเท่านั้น“ท่านแม่ไม่ได้มีเรื่องสำคัญกับข้าใช่หรือไม่”“แหะ คุณหนู ข้าน้อยเพียงอยากช่วยคุณหนู เลยไปแจ้งฮูหยินเจ้าค่ะ”“ดีแล้ว ดีจริง ๆ เจ้าทำดีมากชิงหลาง เอาไว้ออกไปเที่ยวตลาดด้วยกันคราวหน้า เจ้าอยากกินสิ่งใด ข้าจะตามใจเจ้าเป็นรางวัล”หมิงหลิ่งฟางเดินยิ้มแย้มตรงไปหามารดา ช่างโชคดีเสียจริงที่มีสาวใช้รู้ใจเช่นนี้ ฝ่ายหยางเทียนหลิวได้แต่ลอบกำมือแน่นที่ทุกอย่างดูยากเย็นไปเสียหมด สุดท้ายก็จำต้องยอมกลับไปก่อน ครั้นเมื่อกลับมาถึงตำหนักส่วนตัวก็เห็นหวงเจียวซินนั่งรออยู่ก่อนแล้ว นางรีบกระวีกระวาดตรงเข้ามาหาสวามีด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเอาใจ ก่อนจะรินน้ำชาให้“เสด็จพี่เสด็จไหนมาหรือเพคะ” หวงเจียวซินเปลี่ยนคำเรียนขา

“ฟางเอ๋อร์ เจ้ามีความเห็นว่าเช่นไรบ้าง” หมิงฮุ่ยจือหันไปถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ในคืนนั้นก่อนที่พระชายารองหวงจะสลบไป นางพูดว่าออกมาจนหมดสิ้นเจ้าค่ะท่านพ่อ ทุกอย่างล้วนเป็นแผนขององค์ชายรองที่หวังจะบีบลูกให้แต่งงาน เพื่อดึงอำนาจสกุลหมิงเราไปอยู่ฝ่ายนั้น”“แล้วหลังจากนั้นเทียนหลิวก็จะกำจัดเจ้าและสกุลหมิงเมื่อหมดประโยชน์”สิ้นคำของหยางจวินเฟย หมิงหลิ่งฟางก็ย่นคิ้วด้วยความสงสัย ได้แต่คิดว่า เหตุใดอีกฝ่ายจึงรู้เรื่องนี้ด้วย“หม่อมฉันคิดว่าเป็นเช่นนั้นเพคะ ผู้ใดหมดประโยชน์ย่อมถูกกำจัด ต่อให้สายเลือดเดียวกันหรือไม่ก็ตาม”ฝ่ายหมิงฮุ่ยจือนั้นแม้นว่าหมิงหลิ่งฟางบุตรสาวจะนำเรื่องนี้มาปรึกษาล่วงหน้าก่อนแล้วเพื่อหาทางรับมือ แต่ก็อดมีโทสะไม่ได้เมื่อเรื่องราวในคืนนั้นเป็นแผนขององค์ชายรองจริงอย่างที่องค์รัชทายาทยืนยัน มิได้เป็นเพียงเรื่องราวความอิจฉาริษยาระหว่างสตรีของหวงเจียวซินเพียงผู้เดียวเล่นงานสกุลหมิงนั้นก็ทำให้โกรธเคืองส่วนหนึ่งแล้ว แต่นี้องค์ชายรองคิดทำร้ายบุตรสาวเพียงคนเดียว ผู้เป็นเสมือนแก้วตา

หมิงหลิ่งฟางไม่ได้พูดอันใดออกไปอีก พลางลอบมองหยางจวินเฟยด้วยความสงสัย เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อีกฝ่ายพูดจาราวกับรับรู้เรื่องราวทุกอย่างในชาติก่อนของนางดี ทั้งที่เมื่อก่อนนางจำได้ว่า นางกับหยางจวินเฟยคุยกันแทบจะนับประโยคได้‘พระองค์มีสิ่งใดกำลังปิดบังอยู่กันแน่...ฝ่าบาท’หมิงหลิ่งฟางได้แต่เอ่ยถามเพียงในใจ และเก็บความสงสัยเหล่านั้นเอาไว้กับตัว คิดว่าจะคอยลอบมองสังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ แบบนี้น่าจะดีที่สุด ฝ่ายหยางจวินเฟยหลังจากส่งหมิงหลิ่งฟางขึ้นรถม้ากลับจวนไปแล้ว เขาก็ตรงกลับตำหนักบูรพาทันทีภายในใจเขาแทบอยากจะฉีกกระชากหน้ากากน้องชายร่วมอุทรของตัวเอง เปิดโปงความชั่วช้าที่หยางเทียนหลิวคิดกระทำออกมาให้หมด หากแต่ยามนี้หลักฐานที่มียังไม่มากพอ ไหนจะต้องพยายามหาหลักฐานที่อีกฝ่ายซ่อนเอาไว้ด้วยยิ่งคิดไปถึงตอนที่ได้เห็นหมิงหลิ่งฟางถูกประหารไปต่อหน้าต่อตาในชาติก่อน ความเจ็บปวดก็พลันพุ่งขึ้นมาในจิตใจ และในครั้งนี้ที่สวรรค์รับฟังคำอ้อนวอนของเขา และให้โอกาสเขาได้กลับมาแก้ไขเรื่องราวนั้นให้ถูกต้อง แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือไป แ