หวนคืนอดีตเปลี่ยนชะตาร้ายให้เป็นลิขิตรัก

หวนคืนอดีตเปลี่ยนชะตาร้ายให้เป็นลิขิตรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-26
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
Belum ada penilaian
61Bab
6.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

รักคือทุกข์...ทุกข์ที่จะทำสตรีนางหนึ่งถูกจองจำไปตลอดกาลเพราะความโง่เขลา ชาติก่อนหมิงหลิ่งฟางตกตายเพราะเลือกเดินทางผิด ส่งผลให้ชะตากรรมของครอบครัวเข้าขั้นเลวร้ายถูกความอัปยศครอบงำตระกูล แต่แล้วสวรรค์กลับยินยอมให้นางได้คืนความเป็นธรรมให้แก่ครอบครัว ด้วยการนำดวงจิตจากยุคปัจจุบันของนางมาเปลี่ยนแปลงเรื่องราว ชาตินี้หมิงหลิ่งฟางไม่ขอเป็นคนโง่เขลา เพราะนางจะเป็นคนใหม่ที่ไม่ยอมหลงเดินทางผิด เอาแต่บูชาความรักจนครอบครัวถึงจุดยากลำบาก และแม้ว่านางจะไม่ได้รักใคร่ หยางจวินเฟย แต่นางก็ฉลาดพอที่จะเลือกฝั่งผู้ชนะ นางจะต้องทำทุกทางเพื่อผูกมิตรกับเขา เพื่อให้บุรุษผู้นี้กลายเป็นแผ่นฟ้าที่คอยคุ้มครองนางกับครอบครัวให้จงได้ หมดเวลาของนี้หมิงหลิ่งฟางผู้อ่อนแอและเจ้าน้ำตาแล้ว จากนี้นางจะทำทุกทางเพื่อให้ตระกูลหมิงรอดพ้นเภทภัย

Lihat lebih banyak

Bab 1

โชคชะตา 1

雲見市。

夜八時。

稲妻が漆黒の夜空を切り裂き、激しい雨が降り注いでいる。

秦夕星(はた ゆうほ)は冷たい地面に身を丸め、体から流れ出た血の塊を雨が洗い流していた。

雨にふやけた指で携帯を操作し、アドレス帳の名前を一つひとつ呼び出して電話をかける。

雨の中、機械的な女性の声が繰り返し響いた。

「おかけになった電話をお呼びしましたが、お出になりません」

やがて携帯の画面は豪雨の中で消え、何度押しても明かりは戻らなかった。

……

夜九時。

雲見市市民病院。

医師の焦った足音が夜の静寂を破る。

「患者は流産です。家族には連絡済みですか?」

「はい、ただ……」看護師は言葉を濁した。

「ただ、何です?」医師は苛立ちを滲ませた。

「患者の家族は誕生日会の最中で、対応が難しいとのことです……」

……

夜十一時三十分。

夕星は頭上の冷たい照明と、滴る透明な点滴ボトルを見つめていた。

耳元で病室の扉が開き、少し疲れた声が響く。

「夕星」

一時間前、夕星は手術室を出て、看護師の哀れみを受けながら携帯を借りて榊凌(さかき りょう)にメッセージを送り、都合がついたら医療費を払ってほしいと伝えた。

そして今、彼女の夫は遅れて現れた。

白いシャツに端正な輪郭、その眉に疲れが見え隠れする。

彼女は顔を背け、目に涙を浮かべる。

「どこか具合が悪いのか?」凌はいつもの冷たい表情でベッドの端に座った。

彼はメッセージを見て急いで駆けつけたが、夕星に起こった残酷な現実をまだ知らない。

夕星の胸が激しく痛んだ。彼が他人にどれほど優しいかを見なければ、雨の夜に死にかけていなければ、彼が生まれつきこんな冷たい性格だと思っていただろう。

彼の酒の匂いに胸がむかついた。

「携帯が壊れた。医療費を払ってもらえる?」彼女の声はかすれ、疲れ切っていた。

他のことは、この痛みから回復したら話すつもりだ。

凌は彼女の言葉に抑えきれない嫌悪を感じ取った。

彼は軽く眉を上げ、説明した。「今日は雲和の誕生日だ。知っているだろう」

夕星は天井を見つめた。もちろん今日が秦雲和(はた もな)の誕生日で、彼らが盛大な誕生会を開いていることも知っていた。

彼女の家族と夫はほぼ一晩中そこで祝っていた。

彼女が痛みに苦しんでいる時も、連絡がつかなかった。

「ええ、知ってるわ」夕星は感情を抑え、静かに答えた。

凌は不機嫌で、苛立った口調で言った。「雲和の誕生会にはお前も招待された。行かずに今さら何を騒いでいるんだ?」

騒いでいる?

その言葉はまるで刃のように夕星の心を刺した。

彼には何も知らない。

彼女が誘拐されたことも、子どもを失ったことも。

胸の怒りは頂点に達した。

「凌、私がわざと入院したと言いたいの?」

長い沈黙が息苦しい。凌の瞳は暗く底知れなかった。

夕星は彼の目の中にある暗黙の了解を読み取った。

胸が空虚になり、唇の端を自嘲気味に上げた。

結婚して三年。彼の目に映る自分は、そんな人間だったのか。

凌はこれ以上話せば口論になると察し、立ち上がって言った。「支払いに行く。ゆっくり休め。唐沢先生はもうすぐ来る」

唐沢先生は産婦人科の医師で、夕星が妊娠して以来ずっと担当している。

「凌、知ってるの……?」夕星はふと子供のことを話そうとした。

「お姉ちゃん」かわいらしい声と共にドアが開き、夕星の言葉を遮った。

雲和はピンクのロングドレスに黒髪をまとめ、頭には輝くダイヤのティアラをつけて、美しく優しく愛らしかった。

「お姉ちゃん、大丈夫?」彼女は歩み寄った。

夕星は言葉を飲み込み、雲和を見れば、自分がかけた誰も出なかった無数の電話と冷たい雨の夜に死にかけたあの感覚を思い出した。

骨の髄から湧き上がる激しい恨みを抑えきれなかった。

「まだ死にきれていないわ」彼女の声は冷たかった。

雲和は目を赤くし、後悔の色をたたえた。「ごめんなさい、誕生日会で凌ちゃんを呼んだんじゃなかった」

夕星は目を閉じ、体も心も疲れ切っていた。

「雲和、これはお前のせいじゃない」凌は眉をひそめ、夕星の口調に不快感を示した。

彼は夕星がわがままを言っていると思い込んでいた。

もともと夕星は秦家の人間を好まず、帰国したばかりの雲和には特に拒絶反応を示していた。

雲和が帰国してからの一ヶ月間、二人は何度も口論を重ねていた。

雲和はおずおずと言った。「お姉ちゃん、お腹の子が大事だから怒らないで。これから凌ちゃんとは距離を置くよ」

「私が妊娠していることを知っていたわね」夕星は淡く嘲るように言った。

帰国してからの一ヶ月、雲和は頻繁に夫を呼び出していた。

彼女は涙を浮かべ、大きく見開いた瞳で悔しそうに唇を噛んだ。

「雲和、少し外で待っていて。彼女には話がある」凌は彼女をなだめ、部屋の外へ促した。

雲和は唇を噛み、小声で言った。「お姉ちゃんと喧嘩しないでね、お腹に赤ちゃんがいるんだから」

彼女は何度も振り返りながら部屋を出て行った。

夕星は夫を見上げ、冷たく悲しい眼差しを向けた。

病床に横たわる彼女に、夫は冷たい視線を浴びせ、雲和の誕生日会を台無しにしようとする彼女の思惑を悪意で推測し、結局は雲和に「喧嘩しないで」と諭される始末だった。

凌は雲和に向けて優しかった表情を、夕星には冷たく変えた。「夕星、俺たちのことに雲和を巻き込むな。彼女はお前に何も悪いことをしていない」

その言葉に夕星の心は波のように痛んだ。

三年の結婚生活は契約だったが、彼女は本気で愛情を注いでいた。

かつては凌も同じだと思っていた。

しかし、雲和が帰国してから知った。凌は三年間、一度も感情を動かしていなかったのだ。

彼はすべての優しさを雲和に注いでいた。

三年間、彼女は無邪気にも未来を信じていたが、事実は、彼女がその心を温めることは一度もできなかったことを証明していた。

「凌、離婚しましょう」夕星は点滴を見つめ、軽い声で言ったが、その決意は揺るぎなかった。

実は雲和が帰国した時から離婚を考えていたが、未練から妄想を抱いていた。

何を考えたかのように、凌は冷たい表情をわずかに和らげる。「妊婦は感情が不安定になるのは知っている。でも夕星、雲和はお前の妹だ。俺と彼女の関係は清い」

夕星は顔をそむけ、涙をこぼしながらそっとお腹を撫でた。

「もういないわ」彼女は小さく呟いた。

凌、子供はもういなくなった。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
61 Bab
โชคชะตา 1
ในยามพลบค่ำดวงตะวันค่อยๆ ลาลับท้องฟ้ามืดครึ้ม ผู้คนสัญจรไปมาเริ่มน้อยลงก่อนจะจางหายไป มีเพียงแสงไฟสลัวตามสองฝั่งข้างทาง ริมฟุตบาทของถนนสายหนึ่งที่ติดอยู่กับแม่น้ำห่างเพียงระเบียงกั้น สะท้อนให้เห็นเงาของหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินทอดน่องไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย หญิงสาวร่างผอมบางในชุดเดรสชีฟองสีขาวสวมหมวกไหมพรมสีขาว เดินไปตามฟุตบาตก่อนจะมาหยุดอยู่บนสะพานข้ามฝั่งแม่น้ำ ดวงตาเศร้าหมองเหม่อลอยทอดมองไปด้านหน้าอย่างไร้ทิศทาง หากมองดูใกล้ๆ คงเห็นว่าดวงตาของเธอบวมแดงหลังจากผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก ใบหน้าที่เคยงดงามผุดผ่องนั้นซีดเซียวซูบตอบไร้สีเลือดฝาดอย่างเห็นได้ชัดริมฝีปากที่เคยแดงระเรื่อซีดขาวราวกับกระดาษ ที่ผ่านมาราวกับว่าโชคชะตาเล่นตลกกับชีวิตของเธอ เมื่อปีก่อนเธอป่วยอาการเริ่มทรุดหนักเมื่อไปตรวจที่โรงพยาบาล กลับพบว่าเธอเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายอาจอยู่ได้ไม่เกินสองปี นั่นเสมือนกับฝันร้ายชีวิตที่กำลังราบรื่นวาดฝันไว้อย่างดีกับคนรักที่คบกันมาถึงห้าปี เธอตั้งใจไว้ว่าจะแต่งงานและมีลูกกับเขาชีวิตครอบครัวของเธอก็จะสมบูรณ์ เติมเต็มชีวิตในอดีตที่ขาดหาย
Baca selengkapnya
โชคชะตา 2
บนดาดฟ้าของโรงแรมแห่งนี้ได้จัดโต๊ะสำหรับทานดินเนอร์ไว้สำหรับลูกค้าวีไอพี ซึ่งหนึ่งในนั้นก็ปรากฏร่างของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งที่ดูคุ้นตาสวมสูทสีดำดูภูมิฐาน ฝั่งตรงข้ามเขาเป็นหญิงสาวสวยในชุดเดรสเกาะอกสีแดงคลุมทับด้วยเสื้อสูทสีขาวดูมีระดับ หากมองดูดี ๆ แล้วผู้หญิงคนนี้คงมีฐานะอยู่ไม่น้อย ใบหน้าของเธอถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ริมฝีปากสีแดงสดยกยิ้มกว้างให้กับชายหนุ่มตรงหน้าตลอดเวลา “อร่อยไหมคะ มื้อนี้ฉันสั่งแต่ของโปรดของคุณทั้งนั้นเลยนะ” “ขอบคุณนะครับ” เขาเองก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับเธอเช่นกัน ทั้งสองนั่งทานอาหารด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุข โดยไม่เห็นว่ามุมหนึ่งมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนกำมือแน่น ใบหน้าซีดเซียวเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาริมฝีปากขบเม้มจนห้อเลือด ก่อนจะตัดสินใจเดินไปยังโต๊ะที่คนรักของเธอนั่งอยู่กับหญิงสาวที่เธอไม่คุ้นตา “นี่มันอะไรกันคะจงเหวิน แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร” หลินฟางเอ่ยถามเสียงสั่น เธอไม่คิดว่าคนที่นั่งอยู่ตรงนี้จะเป็นเขา จงเหวินเบิกตากว้างอย่างตกใจ เช่นเดียวกับหญิงสาวชุดแดงตรงหน้าที่ขมวดคิ้วอย่างสงสัย “เขาเป็นแ
Baca selengkapnya
หวนคืนอดีต...
แสงแดดรำไรยามเช้าตรู่ สาดส่องผ่านม่านหน้าต่างสีขาวบางเบาพลิ้วไหวกระทบเข้ากับใบหน้าขาวเนียนดุจหิมะของหมิงหลิ่งฟางที่นอนอยู่บนเตียงไม้สีดำหลังใหญ่แกะสลักลายอย่างประณีต เปลือกตาสีไข่ค่อย ๆ เปิดขึ้นอย่างช้า ๆ ก่อนกระพริบตาถี่ ๆ ขนตายาวแพรหนากระพือขึ้นลงราวกับปีกผีเสื้อ ครั้นพอฟื้นคืนสติขึ้นมาหลินฟางก็ใช้สายตาสำรวจไปรอบ ๆ ที่นี่คือที่ไหนกัน นางพยายามขยับร่างกายหมายจะลุกขึ้นนั่งเพื่อจะได้เห็นชัดขึ้น แต่กลับรู้สึกถึงสัมผัสอันอบอุ่นจากมือใครบางคนที่กุมมือของนางไว้แน่น หลินฟางเหลือบมองไปยังข้างเตียงก็พบสตรีนางหนึ่ง สวมอาภรณ์สีม่วงอ่อนปักลายดอกโบตั๋นสีทองอย่างประณีต มวยผมที่เกล้าไว้ไม่ค่อยเรียบร้อยนัก ดูจากการแต่งกายแล้วคาดว่าสตรีผู้นี้คงเป็นสตรีวัยกลางคน นางกำลังฟุบหลับอยู่ข้างเตียงทั้งมือของนางก็ยังกุมมือของหลินฟางเอาไว้แน่นราวกับว่ากลัวจะสูญเสียนางไปอีกครั้งอย่างไรอย่างนั้น ในขณะที่หลินฟางกำลังย่นคิ้วอย่างสงสัย นางมาอยู่ที่ไหนแล้วผู้นี้เป็นใคร จู่ ๆ นางก็รู้สึกปวดหัวราวกับว่ามีเข็มนับพันมาทิ่มแทงจนหัวแทบจะระเบิดออกมา หลินฟางยกมือขึ้นกุมศีรษะไว้อย่างเจ็บปวด
Baca selengkapnya
องค์ชายรองมาเยี่ยมเยือน 1
หมิงหลิ่งฟางยังคงค้างคาใจ ใครกันกล้ามาทำกับนางที่จวนของบิดาได้ นางพยายามหลับตาเค้นความทรงจำในอดีตเหตุการณ์นั้นค่อนข้างเลือนรางมาก เหมือนคับคล้ายคับคราว่ามีสตรีผู้หนึ่งมาเบียดนางอยู่ด้านหลัง ในระหว่างที่นางยืนชมดอกบัวในสระโดยไม่ทันตั้งตัว ก็รู้สึกว่ามีมือของใครบางคนผลักนางจากด้านหลังก่อนที่นางจะตกลงไปในสระบัวด้านข้างจวน หากนางจำไม่ผิดสตรีผู้นั้นคาดว่าน่าจะเป็นหวงเจียวซิน บุตรสาวของเจ้ากรมการคลัง ที่ตามครอบครัวมาร่วมงานวันเกิดของบิดาที่จวนด้วยเช่นกัน เหอะ! คนนิสัยร้ายกาจเช่นนั้นทำร้ายนางยังไม่พอยังจะกล้าหน้าด้านแสร้งมาตีสนิททำเป็นว่าหวังดีกับนาง ในอดีตนางช่างโง่เขลาเบาปัญญาเสียจริงหลงเชื่อคนโดยไม่คิดไตร่ตรองให้ดีก่อน ครานี้นางจะไม่ยอมให้สตรีผู้นั้นมาหลอกลวงปั่นหัวนางเป็นครั้งที่สองได้อีก หากจะมีใครโง่เขลาคนผู้นั้นต้องไม่ใช่นาง! หมิงหลิ่งฟางรู้สึกเจ็บใจทั้งโกรธแค้นอดีตสามีและสตรีผู้นั้นจนแทบอยากจะฆ่าให้ตายเสียเดี๋ยวนี้ ให้สมกับสิ่งที่พวกมันทำกับนางไว้ หมิงหลิ่งฟางเผลอกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ แต่หากนางจะเข้าไปแก้แค้นพวกมันตอนนี้ไม่
Baca selengkapnya
องค์ชายรองมาเยี่ยมเยือน 2
ณ ห้องโถงจวนสกุลหมิง หลังจากที่หยางเทียนหลิวรู้ข่าวว่าหมิงหลิ่งฟางหายป่วยดีแล้ว เขาก็รีบเดินทางจากวังหลวงมายังจวนสกุลหมิงในทันที เพื่อแสดงความห่วงใยเหมือนเฉกเช่นที่ผ่านมาให้นางได้เห็นว่าเขานั้นรักและห่วงใยนางมากเพียงใด "ขอประทานอภัยที่ให้องค์ชายรองทรงรอนานเพคะ" สตรีร่างบางในอาภรณ์ผ้าแพรสีส้มอ่อนใบหน้างามนิ่งเรียบ เดินทอดกายเข้ามายืนตรงหน้าบุรุษทั้งสองในห้องโถง พร้อมกับย่อตัวเล็กน้อยแสดงความเคารพตามมารยาท ดวงตาเมล็ดซิ่งคู่งามเหลือบมองบุรุษในอาภรณ์ปักลายมังกรสีม่วงเพียงครู่หนึ่ง "ในเมื่อฝ่าบาทมีเรื่องพูดคุยกับบุตรสาวของกระหม่อม คงต้องขอตัวก่อน” อัครเสนาบดีหมิงฮุ่ยจือเอ่ยบอกองค์ชายรองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ทั้งที่ในใจไม่พอใจอย่างยิ่ง ดวงตาคู่คมมองบุตรสาวตนเองอย่างกลุ้มใจ ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะลงเอ่ยอย่างไรกัน หมิงหลิ่งฟางมองตามบิดาเงียบ ๆ แม้นตอนนี้เขาจะไม่พูดอะไรออกมาแต่นางรู้ว่าท่านพ่อไม่พอใจที่นางยังคบหากับองค์ชายรองอยู่ ดวงตาคู่งามหลุบลงต่ำก่อนจะคารวะองค์ชายรองตามพิธีการ “ไม่ต้องมากพิธีหรอก” หยางเทียนหลิวคว้าแขนเรี
Baca selengkapnya
ปฏิเสธการแต่งงาน...1
“ฟางเอ๋อร์...ไม่เอาสิ! นี่เจ้ากำลังล้อข้าเล่นอยู่หรืออย่างไร” ใบหน้าคมของบุรุษสูงศักดิ์ในอาภรณ์สีม่วงปักลายมังกรสีทองเริ่มถอดสี คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันดวงตาเรียวคมสีดำขลับฉายแววไม่เข้าใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด เสียงทุ้มต่ำของเขาเอ่ยถามสตรีตรงหน้าน้ำเสียงเว้าวอน นี่มิใช่ว่านางกำลังล้อเขาเล่นอยู่หรือ "ข้ามาขอเจ้าแต่งงาน จะให้ไปแต่งกับคุณหนูหวงได้อย่างไร!" หมิงหลิ่งฟางเงยหน้าขึ้นดวงตาคู่งามสีน้ำตาลเข้มจ้องมองเขาอย่างจริงจัง ไร้แววล้อเล่นใด ๆ หากไม่ติดว่าเขาเป็นองค์ชายนางคงปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยไปแล้ว เพราะเกรงว่าจะทำให้ครอบครัวเดือดร้อนเหมือนชาติก่อนนางจึงต้องคิดหน้าคิดหลังให้ดีก่อนจะทำอะไรลงไป โอกาสคงไม่ได้มีไว้ให้นางได้แก้ตัวหลายครั้งนัก เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังทั้งแววตาที่บ่งบอกว่าที่นางพูดคือเรื่องจริงหยางเทียนหลิวก็พลันเงียบเสียงลง ภายในใจรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ อย่างบอกไม่ถูก นี่มันเกิดอะไรขึ้นหรือว่านางรู้เรื่องของเขากลับหวงเจียวซินอย่างนั้นหรือ เป็นไปไม่ได้เรื่องนี้แม้มารดาของเขาก็ยังไม่รู้เขาคงคิดมากไปแล้ว ภายในห้องโถงในยามนี้พลันเงียบส
Baca selengkapnya
ปฏิเสธการแต่งงาน...2
หมิงหลิ่งฟางแทบอยากจะเดินออกไปจากตรงนี้เสียเดี๋ยวนี้ องค์ชายรองผู้นี้ช่างหน้าด้านหน้าทนเสียจริง ก็อย่างว่าคนเราเพื่อผลประโยชน์ก็มักจะทำได้ทุกอย่างพอหมดประโยชน์ก็ถีบหัวส่งจะเป็นตายก็ช่าง น่ารังเกียจนัก! หากเป็นไปได้นางอยากฆ่าเขาให้ตายต่อหน้าต่อตาเสียเดี๋ยวนี้ หยางเทียนหลิวถอนหายใจเบา ๆ พยายามระงับอารมณ์คุกกรุ่นราวกับเปลวไฟที่พร้อมปะทุอยู่ภายในใจ นึกโกรธเคืองที่หมิงหลิ่งฟางไม่ยอมโอนอ่อนผ่อนตามให้กับเขาเช่นแต่ก่อนที่เพียงเขาพูดอะไรนางก็เออออไปตามเขาทุกอย่าง ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาคราวนี้เหมือนจะแข็งข้อขึ้นมาก มือใหญ่กำหมัดแน่นดวงตาเรียวคมหลับลงไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ พยายามสะกดกั้นอารมณ์โกรธเกรี้ยวที่เริ่มปะทุอยู่ภายในใจ หากอยู่ในตำหนักในยามนี้ข้าวของคงกระจัดกระจายไปทั่วห้องแล้ว เอาเถิดวันนี้เขาคงต้องพอแค่นี้ หากยังฝืนรั้งอยู่ต่อเกรงว่านางคงอึดอัดแล้วนึกสงสัยขึ้นมาถึงตอนนั้นก็คงยากแล้ว ดีที่เขายังมีหมากอีกตัวหนึ่งหากนางสามารถเป็นสหายสนิทกับหมิงหลิ่งฟางได้แผนการก็ยังคงดำเนินต่อไปอย่างราบรื่น "วันนี้ฟางเอ๋อร์คงอยากพักผ่อนแล้ว เช่นนั้นข้าขอตัวกล
Baca selengkapnya
ปรึกษาบิดา
ถ้านางนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับบิดามารดาอย่างน้อยก็มีคนช่วยนางคิดหาวิธีได้ หากว่าอีกฝ่ายคิดเล่นตุกติกขึ้นมาเกรงว่าครอบครัวของนางก็อาจหลีกหนีชะตากรรมไม่พ้น เช่นนั้นแล้วนางควรจะทำอย่างไรดีนางจะไม่ยอมพลาดพลั้งอีกเป็นครั้งที่สองแน่ หมิงหลิ่งฟางทอดถอนหายใจนั่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็คิดได้ นางก็วางทุกอย่างลงแล้วรีบไปยังเรือนของบิดามารดาในทันที ภายในเรือนหลักจวนสกุลหมิง “มิใช่ว่าข้าแก่ตัวลงไม่งดงามดังแต่ก่อนแล้ว ท่านพี่จะไม่รักข้าแล้วอย่างนั้นหรือ” “ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้เจ้าก็งดงามไม่เปลี่ยนแปลง อย่างไรข้าก็รักเจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้นฮูหยินรักยอดดวงใจของข้า” “ท่านพี่ก็… ยังปากหวานไม่เปลี่ยนไปเลยนะเจ้าคะ” “ข้าพูดเช่นนี้กับเจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้น” ริมระเบียงไม้แกะสลักอย่างประณีตปรากฏร่างของบุรุษสตรีวัยกลางคนนั่งจิบชาอยู่บนเก้าอี้ไม้เนื้อดีสีแดงสลักลาย เสนาบดีหมิงฮุ่ยจือและฮูหยินหลีซูฮวาพูดคุยหยอกเย้าหัวเราะกันอย่างมีความสุขราวกับคนหนุ่มสาวที่เพิ่งเกี้ยวกันใหม่ ๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่ไม่ร้อนมากนัก เพราะที่จวนนี้มีต้นไม้ดอ
Baca selengkapnya
อดีตที่ผิดพลาด 1
บรรยากาศริมระเบียงเรือนหลักในยามนี้พลันเงียบ ลงได้ยินเพียงเสียงลมพัดผ่านกิ่งหลิวไหวไปมา โต๊ะไม้ตัวกลมสีแดงสลักลายที่ตั้งอยู่ริมระเบียงปรากฏให้เห็นเงาร่างของคนทั้งสามที่นั่งคุยกันอย่างเคร่งเครียด “น...นี่เรื่องจริงหรือเจ้าคะ” เมื่อได้ยินสิ่งที่บิดาเล่าหมิงหลิ่งฟางก็ตะลึงงันไปชั่วขณะ ใบหน้างามซีดเผือดไร้ซึ่งสีเลือดฝาด ดวงตาคู่งามฉายแววเศร้าหมองสะท้อนให้เห็นถึงความสับสนและเจ็บปวดเกินบรรยายราวกับมีหนามแหลมคมทิ่มแทงอยู่ภายในใจ อัครเสนาบดีหมิงฮุ่ยจือเพียงพยักหน้าเบา ๆ เป็นการยืนยันคำตอบ ดวงตาเรียวรีจ้องมองบุตรสาวด้วยความรู้สึกสงสาร ที่แท้เรื่องราวทั้งหมดก็เป็นเช่นนี้ นางคิดไม่ถึงเลยว่าบิดาจะล่วงรู้อยู่ก่อนแล้ว แต่นางกลับโง่เขลาเบาปัญญานักไม่ยอมเชื่อฟังคำบิดา ทั้งยังดื้อรั้นเอาแต่ใจตนเอง เพราะคิดเพียงว่าความรักในครั้งนี้คือสิ่งที่ถูกต้องปล่อยให้คนหลอกใช้โดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ทั้งยังทำนิสัยแย่ ๆ ใส่บิดามารดาทำร้ายจิตใจของบุพการีผู้ให้กำเนิด จนพวกท่านต้องยินยอมให้นางแต่งงานกับบุรุษต่ำทรามผู้นั้นในที่สุด และนั่นก็เป็นเหตุให้เกิดจุดเริ่มต้นหายนะของครอบ
Baca selengkapnya
อดีตที่ผิดพลาด 2
นางเข้าใจว่าบุตรสาวรักองค์ชายรองผู้นั้นมาก เมื่อต้องยกเลิกการหมั้นหมายแต่งงานรวมถึงได้ยินสิ่งที่บิดาพูดเช่นนั้นก็คงทำใจไม่ได้ กอปรกับคำพูดของสามีคงเป็นสิ่งที่รับมือได้ยาก หัวใจดวงน้อยของบุตรสาวคงเจ็บปวดอยู่ไม่น้อยแต่นางก็ยังคงฝืนทน ช่างน่าสงสารนัก “ไม่เป็นไรนะเด็กดี เจ้าทำถูกแล้ว” ฮูหยินหลีกล่าวปลอบโยนบุตรสาวที่น่าสงสาร หมิงหลิ่งฟางเงยหน้าขึ้นมองดูดวงตาสีนิลอันอบอุ่นของมารดาที่กำลังมองดูนางอย่างอ่อนโยน เห็นเช่นนั้นแล้วนางก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ สวมกอดมารดาแน่นขึ้นไปอีกราวกับเด็กน้อย อ้อมกอดมารดานั้นอบอุ่นเสมอ ดูสิบิดามารดาของนางดีถึงเพียงนี้แต่นางกลับสร้างความลำบากให้พวกท่านมาตลอด เมื่อก่อนนางช่างอกตัญญูจริง ๆ ครั้งนี้ไม่ว่าอย่างไรนางจะต้องปกป้องครอบครัวให้อยู่รอดปลอดภัย ไม่ว่าใครหน้าไหนก็อย่าหวังว่าจะมาทำร้ายครอบครัวของนางได้ ความแค้นสิบปีก็ยังไม่สายไม่จำเป็นต้องรีบร้อน หากวันใดที่แผนการร้ายของพวกมันถูกเปิดโปง วันนั้นจะเป็นวันของนาง นางจะเป็นฝ่ายเหยียบพวกมันให้จมดิน ให้สมกับความแค้นที่พวกมันกล้าหลอกลวงหักหลังได้แม้กระทั่งชายาที่รักและซ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status