All Chapters of ซีรีส์ผัวสองสนองรัก NC20+: Chapter 191 - Chapter 200

ศิลาตบบั้นท้ายอวบ ทั้งควบขย่มสุดแรงอย่างสะใจ อลินหวีดร้อง หน้าที่ฟุบอยู่กับโต๊ะส่ายไปมา ร่องเนื้อตอดหนุบหนับแรงขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งเธอเกร็งไปทั้งตัว แอ่นกระดกบั้นท้ายให้เขาแทงไม่ยั้ง ชายหนุ่มก็จัดการแทงสวบๆ ส่ายโยกเสยงัด อัดกระแทกเต็มแรงแล้วทั้งสองก็น้ำแตกกระจายพร้อมกัน “กรี๊ด!/อ่า!” ศิลากระเด้าแรงอัดลำเนื้อแนบแน่นในรูสาว อลินแอ่นก้นค้างรูดรัดลำเนื้อร้อนแข็งหนุบหนับ ต่างคนต่างเสียวจนขนลุก ต่างคนต่างตัวสั่นยะเยือก สุขสมสุดยอดอย่างรุนแรง ศิลาโน้มตัวลงไปหอมแก้มนวลเบาๆ แล้วกระซิบถามว่า“คบกันมั้ย” “คบกันเพราะเซ็กซ์นี่นะ” อลินถามทั้งที่ยังหอบหายใจเร็ว และสัดส่วนความสาวเธอยังรูดรัดเขาอยู่ ศิลาโยกตัวเองในร่องเสียวเธอเบาๆ “อืม...ก็เข้ากันได้ดี เริ่มจากตรงนี้แหละ อย่างอื่นค่อยว่ากัน” ศิลายอมรับว่าติดใจยัยป้าเข้าซะแล้ว “ถ้าคบกัน ห้ามไปเอาคนอื่น” อลินยื่นข้อเสนอก็ได้...ในเมื่อเขาอยากคบเพราะเซ็กซ์ก็ได้ เธอก็ยอมรับว่าติดใจและชื่นชอบเซ็กซ์จากเขา จะเป็นอะไรไปเล่าถ้าจะลองกินเด็ก คบกันไปแบบวินๆ เรื่องอื่นไว้ค่อยว่ากันทีหลังอย่างที

“แกไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น ฉันผิดเองที่ไม่บอกแก” “อะไร...บอกอะไร” ป้อนถาม ด้วยความอยากรู้ เธอจึงยืนนิ่งให้เขากอด แต่ธันวายังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงตวาดแหวของเมจิก็ดังขึ้นเสียก่อน“อีป้อน! อีทุเรศ! หน้าด้าน! มายืนกอดผัวคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง” เมจิเดินลงมาจากบันได แล้วปรี่เข้าไปจะกระชากป้อนมาตบ แต่ธันวาเร็วกว่า เขาจับมือเมจิไว้ได้ทัน แล้วสะบัดออก เมจิแทบเซเพราะแรงที่มากกว่าของธันวา“พี่ธันวา เห็นอีป้อนดีกว่าเมียเหรอ” เมจิชี้หน้าป้อน มองด้วยสายตาโกรธเคียดแค้น“พูดให้มันถูกซิเมจิ เราตกลงกันเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอ” ธันวาถามเสียงดุ เขาเอาตัวยืนบังป้อนไว้ เพราะกลัวว่าเมจิจะทำร้ายเธอ“กะ...ก็ เมจิขอโทษแล้วไงคะ เมจิรักพี่ธันวานะคะ” เมจิเดินเข้าไปโอบกอดธันวา แต่กลับถูกเขาแกะมือออก แล้วดันเธอออกห่าง“เก็บของเรียบร้อยหรือยัง พี่จะไปส่ง” ธันวาถามเสียงราบเรียบ เขามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาดุ“เมจิไม่เก็บ” เมจิดื้อดึง เธอหลบสายตาดุของธันวา หญิงสาวรู้ดีว่าแม้ธันวาจะเอาอกเอาใจเธอมาก แต่สิ่งที่เธอทำนั้นเป็นความผิดร้ายแรง และธันวาเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น เขาไม่มีวันกลับคำพ

“แกน่ารักน่าแกล้งที่สุด อ่า....เมียจ๋า ตอดดีฉิบหาย ซี้ด!”ธันวาขยับโยก จับต้นขาเรียวที่พาดบ่าด้วยมือข้างหนึ่ง รัวบั้นเอวสอดใส่ลำกายแกร่งในรูร่อง ลำเนื้อใหญ่อวบเคลื่อนเข้าออกในจังหวะถี่ๆ น้ำเมือกสาวคาวสวาทอาบลำดุ้นจนมันวาว กลีบเนื้อแบะอ้าเปียกแฉะชุ่มฉ่ำ เนื้ออ่อนปากทางร่องสาวอ้าหุบรัดรูดแก่นเนื้อน่ามอง ธันวาใช้ปลายนิ้วชี้และนิ้วกลางบี้ติ่งสาวแรงๆจนกลีบเนื้อบิดเบี้ยวไปตามแรงบดขยี้ “อ๊าๆๆ ธันวา...เสียว”“เสียวมากมั้ยเมียจ๋า อ่า...ตอดขนาดนี้จะแตกแล้วใช่มั้ย” ธันวาขย่มโยกโขกลำเนื้อใส่ร่องไม่ยั้ง ทั้งนิ้วก็บดบี้ขยี้ติ่งจนน้ำกามสาวเปียกชุ่มเต็มมือ“อื๊อ! จะแตกแล้ว อ๊ะๆๆ กรี๊ด!!!” ป้อนถึงจุดสุดยอดรุนแรง ร่องเนื้อตอดขมิบหนุบหนับ น้ำแตกพุ่งปรี๊ดสวนทางกับลำกายที่ยังรัวเข้าออกในร่องเธอไม่หยุด หญิงสาวกรีดร้อง ส่ายหน้าไปมาเร็วๆ เธอสั่นกระตุกไปทั้งตัวธันวาวางขาเรียวลง จับเธอนอนหงาย เขาโน้มตัวลงไปกอดเธอไว้แน่น แล้วจูบอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้หัวเข่าสองข้างแยกขาเธอออก แล้วตอกอัดถี่ๆเต็มแรง น้ำสวาทไหลเยิ้มเปียกแฉะไปหมดทำให้เกิดเสียงดังเร้าอารมณ์หนุ่ม เขาขย่มแรง แทงลึก เสยงัดจุดกระสันเสียวทำให้ป้อนสะบัดหน้

“แกมาง้อฉันเหรอ” ธันวากระซิบถามอยู่เหนือศีรษะทุย“อือ…”“ฉันไม่หายงอนง่ายๆ หรอก” ธันวาพูดแล้วกระชับอ้อมแขนขึ้นอีกนิด“แล้วทำยังไงถึงจะหายงอน”คำถามของป้อนทำให้ธันวายิ้มร้าย เขาไม่ตอบ แต่ยกมือขึ้นปิดปากเธอ แล้วลากเธอเข้าไปในห้องเก็บของใกล้ๆ เขาปิดประตูล็อกขังตัวเองและเธอไว้ด้วยกัน“ธันวา! อย่าแม้แต่จะคิดนะ” ป้อนชี้หน้าขู่ทันที เมื่อเขาเอามือออกจากปากเธอ“คิดแล้ว และก็กำลังจะทำ ถ้าแกไม่อยากให้คนอื่นสงสัยก็ต้องให้ความร่วมมือกับฉัน จะได้เสร็จเร็วๆ” ธันวาเกี่ยวเอวบางดึงเธอมาแนบชิด เขาใช้มือจับท้ายทอยเธอไว้ แล้วแนบปากลงบดจูบทันทีป้อนถอนหายใจ เธอสู้แรงเขาไม่ไหวหรอก ก็อย่างที่ธันวาบอกนั่นแหละ หากไม่อยากให้คนอื่นสงสัย เธอก็ควรให้ความร่วมมือกับเขา หญิงสาวจึงจูบตอบ แล้วเลื่อนมือล้วงลงกลางเป้ากางเกงตุง เธอกำลำกายแข็งร้อนไว้เต็มอุ้งมือ แล้วขยับรูดเร็วๆ ธันวาครางกระหึ่มในลำคออย่างพอใจ เขาเลื่อนมือลงบีบขยำแก้มก้นอวบ ก่อนเลื่อนมาข้างหน้าแล้วสอดนิ้วเข้าไปกลางกลีบสาว บดขยี้จนน้ำหล่อลื่นเธอไหลออกมา“หันหลังนะป้อน” ธันวาถอนจูบแล้วกระซิบบอก ป้อนรีบทำตาม เธอหันหลัง เอามือสองข้างยันประตูห้องเก็บของไว้ พอธั

ครู่เดียวหลังจากเขาเดินเข้ามาในบ้าน พ่อกับแม่ก็กลับมาจากงานเลี้ยง นั่นหมายความว่า พ่อแม่ของอมยิ้มก็กลับมาแล้ว เพราะพวกท่านไปรถคันเดียวกันก็คือรถของคุณพ่อเขาเอง มาวินยิ้มอย่างโล่งอก...โล่งที่เขาทำเวลาได้ดี ไม่ให้ผู้ปกครองเขาและเธอจับพิรุธได้ โล่งที่อมยิ้มไม่ต้องอยู่บ้านคนเดียว เพราะเขาเป็นห่วงเธอเช้าวันต่อมา อมยิ้มกำลังจะออกไปเรียนแต่เช้า หญิงสาวสะพายกระเป๋าและหอบหนังสือแนบอกเดินออกจากประตูรั้วบ้าน ขณะที่กำลังเดินไปตามทางออกจากหมู่บ้าน รถเก๋งคันเล็กก็แล่นช้าๆมาจอดใกล้จนเธอต้องเบี่ยงตัวหลบจนชิดขอบทาง คนขับรถลดกระจกฝั่งผู้โดยสารด้านหน้าลง แล้วเอ่ยเรียกเธอ“อมยิ้ม”“พี่วิน!” เธออุตส่าห์หนีออกจากบ้านมาแต่เช้าแล้ว เพราะไม่อยากเดินทางไปมหาวิทยาลัยกับเขา ก็กว่าจะถึงที่หมาย เขาก็ชอบเก็บค่าโดยสารจนเธอแทบไม่มีแรงก้าวขาลงจากรถทุกที“ขึ้นรถ”“ยิ้ม เอ่อ...ยิ้ม…” อมยิ้มกำลังคิดหาคำปฏิเสธแบบบัวไม่ให้ช้ำน้ำไม่ให้ขุ่น ทว่าคนเอาแต่ใจอย่างมาวินไม่อยากได้ยินคำปฏิเสธจากปากน่าจูบนั่นสักนิด“จะขึ้นมาดีๆ หรือจะให้พี่ลงไปอุ้ม”อมยิ้มทำปากยื่นใส่คนหื่นเอาแต่ใจ หญิงสาวจำใจยื่นมือไปเปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่งเคียง