“มาวิน” พ่อรุจน์รีบปรามลูกชาย เพราะสีหน้าท่าทางตอบถามพ่ออิฐนั้นเห็นได้ชัดว่ามาวินไม่พอใจ“ต่อไปนี้แยกกันไปกลับ ไม่ต้องมาติวอะไรให้ยิ้มแล้ว ไม่ต้องนัดไปเจอกันข้างนอก อยู่มหาลัยก็ห้ามไปหาน้องที่คณะเด็ดขาด” พ่ออิฐบอกสีหน้าจริงจังอมยิ้มนั่งอยู่ข้างแม่น้ำหวานเอาแต่ก้มหน้า เธอถูกพ่อกับแม่ซักฟอกไปตั้งแต่เมื่อคืน หญิงสาวเป็นคนว่านอนสอนง่ายมาแต่ไหนแต่ไร เธอโกหกไม่เก่ง พอถูกพ่อกับแม่จี้เอาความจริง เธอก็ยอมเปิดเผยถึงความสัมพันธ์ของเธอกับพี่ชายข้างบ้าน แม้เธอจะรักพี่วิน แต่ความรู้สึกผิดที่ทำให้บุพการีเสียใจก็ทำให้เธอต้องยอมทำตามที่ท่านสั่ง ท่านอยากให้อยู่ห่างจากเขา เธอก็ต้องทำตาม“แต่ผม เอ่อ...ผมรักยิ้มนะครับพ่ออิฐ”คำพูดของมาวินทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนถอนหายใจพร้อมกัน อมยิ้มเงยหน้ามองเขาด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดต่อหน้าทุกคน“รักก็ต้องรอได้” แม่น้ำหวานพูดแล้วมองค้อนพ่อคนรักน้อง แต่กลับชิงสุกก่อนห่าม ข้ามหัวผู้ใหญ่ แบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน“ผมรอได้ ต่อไปนี้ผมจะไม่ทำอะไรยิ้มอีกแล้ว แต่ขอแค่ให้ผมได้ไปรับส่งยิ้มเหมือนเดิม ให้ผมได้อยู่ใกล้ๆน้องนะครับ” มาวินยอมทุกอย่าง ขอแค่ไม่ถูกจับแยกจากอมยิ้ม
Last Updated : 2026-01-20 Read more