ซีรีส์ผัวสองสนองรัก NC20+

1 จุดเริ่มต้น “เสร็จแล้ว” แม่ครัวคนสวยยิ้มหวานพอใจ เมื่อเธอทำกับข้าวมื้อเย็นเสร็จแล้วนำมาจัดวางไว้บนโต๊ะเรียบร้อย เธอมีเวลาอีกสามสิบนาทีเพื่ออาบน้ำแต่งชุดสวย รอต้อนรับเขากลับบ้านหลังเลิกงาน ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอทำประจำทุกวันด้วยความเต็มใจ รัมภา...สาวสวยวัย 23 ปี เธอเพิ่งจบการศึกษาปริญญาตรีเมื่อปีที่แล้ว พ่อกับแม่ของเธอแยกทางกันตั้งแต่เธอยังไม่ทันหย่านม ต่างคนต่างไป ไม่มีใครติดต่อมาดูแลรับผิดชอบเธอเลย เธอไม่รู้ว่าพวกเขาหน้าตาเป็นอย่างไร ไม่เคยได้เรียก พ่อ แม่ ด้วยซ้ำ เธอมีแค่ยายที่ดูแลเลี้ยงดู เธอต้องดิ้นรนทำงานร้านอาหาร เป็นพนักงานเสิร์ฟ ล้างชาม และทำทุกอย่างที่มีคนจ้างเพื่อส่งเสียตัวเองเรียนตั้งแต่มัธยมปลาย พอได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย เธอจึงได้ทำงานที่สบายขึ้นและรายได้ก็ดีด้วย เพราะเธอมีหน้าตาสะสวย และรูปร่างที่ดูดี เธอจึงรับงานเป็นพนักงานแนะนำสินค้า แต่ดูเหมือนสวรรค์จะไม่เข้าข้างเธอเลย ในขณะที่เธอเรียนอยู่ปี 3 ยายป่วยหนัก เธอจำเป็นต้องหาเงินก้อนใหญ่มารักษายาย แต่เพราะชีวิตไม่มีทางเลือกมากนัก และเธออยากได้เงินเร็วที่สุด รัมภาจึงเลือกใช้ร่างกายแลกเงิน มันอาจดูไม่ดี น่า

3 น้องชายผัว “ขอให้วันนี้เป็นวันดี ๆ ของพี่เชนนะคะ”รัมภาเดินมาส่งคนที่กำลังจะไปทำงานที่ประตู เธอดูแลเสื้อผ้าหน้าผมให้เขา สำรวจดูว่าเรียบร้อยดูดีแล้ว จึงจูบให้กำลังใจยามเช้าก่อนเขาจะไปทำงานคเชนทร์โอบเอวบางไว้ด้วยวงแขนข้างหนึ่ง เขารับจูบหวาน ๆ และจูบตอบเธออยู่ครู่ใหญ่จึงยอมถอนจูบตาคู่คมมองสบตาคู่สวยอย่างแสนรัก เธอน่ารักและช่างรู้ใจ เขาทั้งรักทั้งหลงจนแทบโงหัวไม่ขึ้นแล้ว“ไม่อยากไปทำงานเลย อยากอยู่กับภามากกว่า” เธอทั้งสวย ทั้งเซ็กซี่ ทั้งยังเอาใจเก่งด้วย เขาอยากอยู่ให้เธอเอาใจทั้งวันทั้งคืน ยิ่งเธอสวมชุดนอนซีทรูสีดำเบาบางโดยไม่สวมชุดชั้นในแบบนี้ เขายิ่งไม่อยากไปไหนเลย อยากอุ้มเธอไปโยนลงบนเตียง แล้วพาเธอไปทัวร์สวรรค์ชั้นเจ็ดหลาย ๆ รอบรัมภายิ้มอ่อนหวาน เธอขยับถอยหลังมาหนึ่งก้าว จับมือที่แตะอยู่เหนือบั้นท้ายอวบอัดมากุมไว้ในสองมือนุ่มของเธอ“ไม่เกเรนะคะ ตั้งใจทำงาน เย็นนี้ภามีรางวัลให้คนไม่เกเร”“รางวัลอะไร เด็ดแค่ไหน”“บอกก็ไม่สนุกสิคะ พี่เชนไปทำงานได้แล้ว เย็นนี้เจอกันนะคะที่รัก”คเชนทร์ถอนหายใจ เขาโอบเอวบางดึงเธอมากอด แล้วจูบกลางหน้าผากมน“เย็นนี้พี่จะรีบกลับมารับรางวัลจากภา

4 หวั่นไหวใจสั่น พี่ชินเข้าห้องแล้วก็เงียบไปเลย พี่เชนบอกว่าน้องชายของเขาคงหลับยาวถึงวันพรุ่งนี้เลยแหละ เพราะเหนื่อยกับการเดินทาง มื้อค่ำมื้อนี้จึงมีแต่เธอกับพี่เชนนั่งกินข้าวด้วยกัน หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว พี่เชนก็ไปนั่งเช็กงานอยู่ในห้องโถง ส่วนเธอก็เก็บกวาดในครัว และล้างจานชามเก็บเข้าที่ รัมภาล้างจานเสร็จแล้ว เธอกำลังยืนเช็ดมืออยู่ อยู่ดี ๆ เธอก็ถูกสวมกอดจากด้านหลัง แล้วจมูกโด่งก็กดลงมาบนพวงแก้มเนียน รัมภาตกใจรีบหันไปมอง “พี่เชน” “ล้างจานเสร็จแล้วหรือครับ” “เสร็จแล้วค่ะ ภากำลังจะเข้าไปเตรียมน้ำอุ่นให้พี่เชน” รัมภาหมุนตัวกลับมา เธอยกแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่ง “อาบน้ำพร้อมกันนะคะ” คเชนทร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาอุ้มร่างบางขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์ แล้วยืนแทรกตรงกลางหว่างขาของเธอ ทำให้ชายกระโปรงชุดเดรสร่นขึ้นไปกองอยู่ตรงเอวบาง เขาขยับบั้นเอวเสียดสีแก่นกายแข็งคึกกับซอกขาสาว “เมื่อกี้พี่ยังกินข้าวไม่อิ่มเลย ก่อนอาบน้ำ พี่ขอกินภาก่อนนะครับ” คนอยากกินสาวรูดซิปกระโปรงชุดเดรสด้านหลังลง แล้วดึงให้มันตกลงมา เปิด

คชินทร์ยิ้มในหน้าอย่างพอใจ เขาใช้ปลายนิ้วชี้เชยคางเล็กขึ้นมาให้เธอมองสบตากัน“มีธุระอะไรกับพี่หรือครับ...คนสวย”รัมภามองสบตาคมได้แวบเดียวเธอก็หลุบตาหลบตาเขา หญิงสาวอ้อมแอ้มบอกเสียงเบาสั่นพร่า“ภาขอกางเกงในคืนด้วยค่ะ”มุมปากหยักได้รูปยกยิ้มเล็กน้อย คชินทร์กอดอก มองคนตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกายวาววาม“พี่อุตส่าห์เก็บไว้ให้ ถ้าอยากได้คืนก็ต้องมีรางวัลให้คนเก็บได้ด้วยสิ”รัมภากลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ หญิงสาวเงยหน้า มองสบตาคมปลาบ“พี่ชินอยากได้อะไรเป็นรางวัลคะ”คชินทร์ไม่ตอบ ทว่าเขากลับโอบเอวบางดึงหญิงสาว ดึงเธอเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูทันที       5 รางวัลแสนเสียว รัมภาถูกดันติดกับประตูห้อง แผ่นหลังแนบไปกับบานประตู พี่ชินวางสองมือลงข้างศีรษะของเธอ เขาก้มหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าเธอ“พี่ชิน ! เอ่อ...ภาไม่เอาแล้วก็ได้” รัมภาเสียงสั่นเบาหวิว หัวใจเต้นระรัว ยิ่งได้อยู่ใกล้จนได้กลิ่นกาย

“ได้ของครบแล้วค่ะ ไปจ่ายตังค์กันเถอะนะคะ”ท่าทางของหญิงสาวทำให้คชินทร์อมยิ้ม เขาเดินเลี่ยงไปประจำที่คนเข็นรถเช่นเดิม แล้วเข็นรถเดินนำไปยังเคาน์เตอร์แคชเชียร์รัมภามองตามหลังน้องชายสามี ตาคู่สวยไหวระริก หัวใจสั่นหวั่นไหว วูบวาบหวามลึกในทรวงขณะที่กำลังรอแคชเชียร์คิดเงิน รัมภานึกได้ว่า ยาคุมที่เธอกินเหลืออีกแผงเดียว หญิงสาวจึงขอตัวไปที่ร้านขายยา พี่ชินพยักหน้ารับ ตาคมมองตามเธอด้วยความหลงใหลและอยากได้รัมภาเดินออกมาจากร้านขายยา พอดีกับคชินทร์เข็นรถมาถึงหน้าร้านพอดี เขาหลุบตามองถุงในมือของเธอ พอเขามอง รัมภาก็รีบไขว้มือไปด้านหลัง ซ่อนถุงยาที่เพิ่งซื้อมา“กลับบ้านกันเถอะครับ”“ค่ะ”รัมภาเดินตามพี่ชินเข็นรถออกไปยังลานจอดรถเงียบ ๆ เมื่อถึงรถ พี่ชินสตาร์ตรถและบอกให้เธอไปนั่งรอในรถ เขาจะจัดการขนของเก็บไว้ที่กระโปรงหลังรถเอง รัมภาพยักหน้าอย่างว่าง่าย เธอขึ้นไปนั่งรอเขาตามที่เขาบอกเมื่อขับรถออกมาจากลานจอดรถ คชินทร์เหลือบตามองคนที่นั่งเคียงคู่เขาแวบหนึ่ง“ภาไปซื้อยาอะไรหรือครับ”รัมภาก้มหน้าเล็กน้อย เธอพยายามคิดว่าจะบอกเขาว่า