Todos los capítulos de The Man I was Never Meant to Love: Capítulo 41 - Capítulo 50

KIARA Hindi ko agad inangat ang ulo ko mula sa dibdib niya. Pinakinggan ko ang pagtibok na ito dahil sa sinabi niyang dahil sa akin kaya ganito ang tibok nito. In reality, it’s really soothing hearing his heartbeat, it’s like music to my ears. I heard, I feel the beat, but the meaning of it… it’s still unclear. Ano bang purpose noon kung bakit ganon ang nararamdaman niya? May nararamdaman na rin ba siya sa akin? Kaya na ba naming sumabay sa agos? Yung nangyari kanina sa bahay nila, may meaning ba iyon o dahil miss lang namin na gawin ang bagay na iyon. “Ang totoo, hindi ko alam ang gagawin ko Kiara,” mahina niyang sabi. Napalunok naman ako, dama ko ang bigat ng kaniyang boses. Yung kaninang malambing, yung kaninang ang gaan ay naging mabigat. Biglang sumagi sa isip ko ang lahat lahat ng sinasabi nila. You can’t love him… “Kaya mo bang mag-risk ulit, Noah?” tanong ko sa kaniya. Matapang kong sinabi iyon, matapang akong nagtanong. I want to hear it. Gustong kong sabihin niya sa aki

NOAH Napasandal lang ako sa upuan habang hawak ang glass ng alak na hawak-hawak ko. Wala akong ibang maisip, walang ibang tumatakbo sa isip ko kung hindi ang ginawa ko kanina. I need to do it, iyon lang ang paraan para hindi nila makuha at mailayo si Kiara sa akin. “Bakit ba ako napunta sa ganitong sitwasyon?” bulong ko sa sarili ko habang nakatingin ako sa kisame. “Ang usapan, hindi ako mahuhulog, walang mahuhulog. Pero ano’ng nangyari?” FLASHBACK…“Pass,” seryoso kong sabi sa babae na nasa harapan ko. Hindi naman na niya ako kinulit pa at umalis na sa harapan ko. “Are you serious, babae na yung lumalapit sa ‘yo pero ikaw itong lumalayo?” tanong ni Tristan sa akin. Napahinga ako nang malalim sabay kinuha ang vape ko at sinindihan iyon. “Like what I said, yung pagkakamali na ginawa ko noon sa bar, hindi na mauulit.” napalunok ako noon sabay kinuha ang baso ng alak at ininom iyon. That was my darkest days of my life na ayaw ko ng balikan. Iyon ang araw na sinabi ko sarili ko na

NOAH Yung paminsan-minsan ay nagiging mas madalas. I find her company safe and sound. Parang nakahawan ako ng lugar, other than my friends, na masasabi kong lugar na pwede akong maging ako.Yet sa araw-araw na lumilipas, mas lalong naglalapit ang damdamin naming dalawa sa isa’t isa. Yung tipong, kahit gusto mo ng lumayo, pero parang magnet na hinahatak ka papalapit sa kaniya. Alam mo yung sobrang lapit na namin sa isa’t isa. Kaya ko ng maging open sa kaniya sa lahat ng mga bagay na naiisip ko o mga bagay na pinaniniwalaan ko. Pero hindi ko alam kung bakit bigla na lang siyang nagalit sa akin matapos kong sabihin na ayaw kong magpakasal. “Alam mo nakakahalata na ako sa ‘yo Noah. Hindi mo pa ba talaga gusto si Kiara?” tanong ni Trevor sa akin. “T*ngina, pinasok ba naman sa coffee shop mo.” Napainom na lang ako nang tubig at pinapakinggan ko ang mga sinasabi nila.“Hindi siya papasok ngayon,” wika ko kay Tristan. “Huh? Eh bagong hire lang niya, bakit hindi siya papasok?” tanong ni Tr

NOAHNapatigil ako dahil sa sinabi niya. Iiwan ko ang anak niya? Bakit ko gagawin iyon? “Hindi ko magagawa iyon.” napataas ang kilay niya dahil sa sinabi ko. “Hindi mo magagawa? Pwes gawin mo. Kasi kung hindi mo gagawin ngayon pa lang tatawagan ko na si Victor na tanggalin ka bilang anak niya.” “Hindi niyo magagawa ang bagay na iyan. Sino po ba kayo para pangunahan ang buhay namin?” Napatawa naman siya sabya napahawak sa baba ko ng sobrang higpit. “You don’t know me, Noah? Ako ang sumagip sa mga Alcantara noong nangangailangan sila gawa ng kapabayaan ni Helena. Ako ang sumagip sa pamilya ninyong naghihingalo nung na bankrupt ang corporation ninyo last year. Kung hindi dahil sa akin, wala ng nakatayong mga Alcantara ngayon, lalong lalo ka na.” matalim na sabi niya. “Kaya kung sinasabi mo na bakit ko pinapangunahan ang buhay ninyo, DAHIL kaya ko!” diin niyang sabi. “Kaya kong gawin iyon dahil may utang na loob ang pamilya ninyo sa akin.” Napalunok na lang ako dahil damang-dama ko a

KIARA Napayuko naman ako at pinigilan na tumulo ang luha ko matapos kong sabihin ang bagay na iyon sa kaniya.“I understand,” mahinahon na sabi ni Tristan. “Gusto mo ba muna maupo, we will serve you drinks. It’s on me na lang,” wika niya sa akin. Napangiti naman ako sa kaniya. “Salamat,” wika ko. Naglakad naman kami ni Lianne papunta sa bakanteng upuan at doon umupo. Napalunok naman ako at napahinga nang malalim matapos kong ilabas ang lahat ng iyon. Iyon yung tinago-tago ko sa loob ng isang linggo. “Hey, it’s alright for sure na aabot naman iyon kay Noah.” Napalunok naman ako sabag pinagdaupang palad ang aking kanay. “Sana, gusto ko talagang makita si Noah. Gusto ko lang naman malaman kung maayos siya. Tinatanong ko si Zoren, pero wala naman siyang balita na binibigay sa akin.” Napayuko naman ako sabay napahinga nang malalim. “Hey don’t forget, sabado ngayon.” Napatingin naman ako sa kaniya. “Bakit ano bang meron?” tanong ko. “Well sinabi mo last week na may dinner kayo ng mg