The Man I was Never Meant to Love のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

KIARA Nakaramdam ako ng kaba sa mga oras na iyon. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko, dapat ko ba siyang ipagtulakan palayo? Ngayon na nandito ang mga parents namin hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.  “Who’s outside, Kiara?” rinig ko tanong sa akin ni tita Helena. Napatingin naman diretso sa akin si Noah, kita ang pag-aalinlangan sa mata niya. “Andito sila?” tanong niya sa akin. Napalunok ako at napatango-tango lang nang maliit. Napapikit siya at napahinga nang malalim at walang sinabi at bigla na lang pumasok sa loob. “Teka lang, Noah.” Pagpigil ko sa kaniya, pero nagpakita na siya sa kanilang lahat. Kita na ang iba

KIARA Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa mga oras na iyon. Pakiramdam ko damang-dama ko ang mabilis na pagtibok ng puso ko. Galit dapat ako sa kaniya, hindi ba? Pero bakit ganito ang nararamdaman ko. Nakatayo ako ngayon sa harapan niya, tahimik lang siya. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin, hindi siya nagsalita. Pinapakiramdaman niya ako, kung ano ba ang lagay ko o kung ano ba ang nangayayari. “Sinabi ko lang naman na nandito ako sa baba, I’m waiting for your text na umakyat ako. Bakit ka pa bumaba?” tanong niya sa akin. Napalunok na lang ako at hindi ko alam kung ano ang naramdaman kong kirot sa dibdib ko. Hindi ko na alam ang sunod kong ginawa dahil dahan-dahan akong lumapit sa kaniya at niyakap siya. Damang-dama ko ang init ng katawan niya sa mga oras na iyon. Hindi ko alam kung bakit ko ginawa iyon pero parang sa mga oras na iyon alam kong kailangan ko ng yakap na iyon. Naramdaman ko na lang ang kaniyang kamay na siyang tumatapik sa aking likuran. “Ano’ng nangyari, pagod

KIARA “B-bakit naman po napasok dito si Elyse?” nauutal kong tanong. Pilit akong umiiwas ng tingin sa kaniya dahil ayaw ko na mahuli niya akong nagsisinungaling. “Hindi ko nga po kilala iyon.” naglakad ako papalayo sa kaniya pero bigla akong napatigil nang bigla siyang magsalita. “Hindi mo talaga kilala si Elyse dahil hindi naman siya pinakilala sa ‘yo ni Zoren.” Napalunok naman ako at napatingin sa kaniya. “Nandito si Elyse sa Pilipinas ngayon at andoon si Zoren ngayon. Hindi ba?” pagkukwestiyon niya sa akin. Napalunok naman ako dahil hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko.  “Mom hindi ganon–” “Ganon iyon!” sigaw niya. &ldqu

KIARA Matagal kaming nagkatitigan ni Noah, para bang nagpapakiramdam kami sa pinagsasabi namin sa isa’t isa. “So kung magri-risk, magri-risk ka rin ganon ba?” mahina niyang tanong sa akin. Napaisip ako bigla sa sinabi niya. Ano nga ba ang iri-risk ko sa part ko? Napatalikod ako sa kaniya at inayos ang first aid kit na pinaggamitan ko sa sugar niya. “Usap tayo mamaya, may aayusin lang akong customer sa labas.” Mahinahon niyang sabi. Naramdaman ko na lumayo na siya sa akin at ako na lang ang naiwang mag-isa sa loob. Napahinga ako nang malalim at napapikit. Impulsive thoughts na naman ang nanaig sa akin. Ganon ba ako kahanda sa haharapin ko with Noah, kung sakali? Buong oras ang lumipas, hindi na ulit kami nakapag-usap pa dahil mas inuna namin ang dagsa ng mga customer sa loob ng coffee shop. Nakakagulat na makita na merong mga nagpapa-picture kay Noah na akala mo artista siya. Meron akong mga naririnig na mga babae na gusto siyang lapitan at hingiin ang number niya. Hindi ko alam p

KIARA Kinakabahan ako sa ako dahil hindi ko alam kung kakayanin ko ba ang gagawin namin. Pero hindi ko na mapipigilan ito dahil pati ang aking katawan ay mismong tinatawag siya. Napatango-tango na lang ako. Doon ay dahan-dahan niya akong inihiga sa kama habang hawak niya ang kaniyang alaga. May kaba akong nararamdaman pero hindi pagkakatiwalaan ko si Noah. Doon ay dahan-dahan kong naramdaman ang pagpasok niya sa loob ko. Masakit iyon, parang may napupunit. Pero dama ko ang dahan-dahan na pag-alaga ni Noah sa akin. “Noah masakit,” bulong ko sa kaniya. “Shh dadahanin ko lang, okay.” And he did, dahan-dahan niyang ipinasok iyon hanggang sa maramdaman ko ang buong bahagi noon na nasa loob ko na. Napahinga ako nang malalim dahil dama ko ang pag-unat ng loob ko ng pinasok niya iyon. Damang-dama ko, yung hapdi at sakit. Pakiramdam ko ay dumugo na iyon. Sandali ay natigil si Noah at matapos noon ay dahan-dahan niyang nilabas masok ang kaniyang parte. Dahan-dahan lang ang ginagawa niya da