All Chapters of The Man I was Never Meant to Love: Chapter 121 - Chapter 130

Chapter 109KIARAHindi ko alam kung ano ang mga ginawa ko sa mga sumunod na araw. Pero same cycle pa rin hinahanap ko pa rin si Noah. Hinahanap ko ang luto ni Zoren dahil nga hindi ko rin alam sa mga anak ko. Minsan tumatakas na lang si Zoren kaya naiiyak ako kahit wala namang dapat ikaiyak. “Hey, don’t cry na, meron lang pinuntahan si Zoren, okay? Babalik din siya,” wika ni Elyse. “Eh bakit ba kasi siya umalis? Sabi ko sa kaniya lutuan niya ako ng favorite kong adobo, pero umalis siya agad. Ayaw na niya ba ako lutuan? Paano yung mga pamangkin niya?” tanong ko kay Elyse habang umiiyak ako. Napatawa na lang siya sabay napailing-iling. “It’s fine, babalik na siya, okay?” agad namang bumukas ang pintuan at doon ko nakita si Zoren na may dalang paper bag. “Oh bakit umiiyak iyan?” tanong ni Zoren sa akin. Tinignan ko naman siya nang masama habang nakatingin sa hawak niya. “Kasi naman bakit ka umalis?” tanong ko sa kaniya. “At tsaka ano ba yung hawak mo?” tanong ko. Napahinga siya nan

KIARABumaba na kami sa sasakyan ni Zoren. Patuloy ko pa ring iniisip yung sinasabi niya sa akin. Hindi ko kasi alam kung paano ko gagawin ang bagay na iyon. “Ano, decided ka na ba?” tanong niya sa akin. Kahit medjo kinakabahan ako sa pwedeng mangyari, napangiti na lang ako sa kaniya sabay napatango-tango. Kinuha ko ang cellphone ko at iyon na mismo ang ginamit ko para matawagan siya. “Pumasok ka na sa loob, para makaalis na ako.” napakunot naman ang noo ko dahil sa sinabi niya. “Seryoso ka ba? Talagang iiwan mo ako rito? Saan ako makikitulog, dito sa kaibigan mo?” tanong ko sa kaniya. Napatawa naman siya sabay napahinga nang malalim.“It’s already 2 in the morning, better na dito ka na lang magpaabot ng umaga. Meron pa akong aasikasuhin kaya kailangan ko ng umuwi. Besides mabait naman ‘yan, if aantukin ka, for sure papatulugin ka niya sa condo niya.” medjo kinabahan tuloy ako sa sinasabi niya. Nasisiraan na ba itong lalaking ito, talagang iiwan niya ako dito sa cook na ito, isa p

KIARANapalunok ako dahil sa sinabi niya, hindi ko ma-explain ang pakiramdam nung narinig ko mula sa kaniya ang mga katagang iyon. Ang sarap pakinggan. Pakiradam ko buong-buo ulit ako, pakiradam ko andoon ulit yung pagmamahalan namin para sa isa’t isa. “Bakit hindi mo sinabi na pupunta ka rito?” tanong ko sa kaniya. Napangiti naman siya sabay hinawakan ang kamay ko. “Kasi I wanted to surprise you. Sabi ko, dalawang buwan din tayo hindi nagkita and nung time na dumating si Zoren, doon ko sinabi sa kaniya yung kagustuhan ko na pumunta dito sa Manila. Gustong-gusto kitang makita, I wanted to know, kung kumusta yung father mo o kung ano ang nangyari sa ‘yo dito nung wala ako.” napangiti ako dahil sa sinabi niya. Dama ko ang kagustuhan niya talaga na makita ako. Kitang-kita ko sa mga mata niya yung lingering, na gusto niya na makasama ako. “Kaya nung bumalik si Zoren, sumama na ako sa kaniya and dito niya ako tinuro, ito yung condo na hindi niya ginagamit. Sabi niya sa akin, meron na ra

KIARA“Okay ba yung niluto ko?” tanong niya sa akin. Napatingin naman ako sa daming pagkain sa harapan ko. Hindi ko alam kung meron bang party ngayon o sadyang nagkaroon lang siya ng takot na magutom ako. “Alam mo hindi ko alam kung okay ba siya o hindi kasi ang dami mong niluto.” sambit ko sa kaniya. “Ang sabi ko lang naman yung carbonara mo, bakit parang pang fiesta na ito?” tanong ko sa kaniya. Napahinga naman siya nang malalim sabay napahawak sa kaniyang ulo. “Niluto ko lang yung alam kong mga gusto mo tapos mostly na hinahanap mo kay Zoren, para at least kung meron kang gustong kainin, nanjan na sa harapan mo.” Napahinga ako nang malalim sabay napahawak sa aking noo. Hindi ko alam kung ano ba ang trip meron siya, pero dapat ba akong pangunahan sa mga ganong pagkakataon?“Ayaw ko na,” wika ko sa kaniya. Bigla namang lumabas ang pagkagulat sa kaniyang mukha dahil sa sinabi ko. “Huh, akala ko ba gutom ka?” tanong niya sa akin. “Pinangunahan mo kasi ako kaya hindi na ako gutom, k

KIARA“Ang lalim ng iniisip mo,” wika ni Noah sa akin. Napatingin naman ako sa kaniya sabay napailing-iling. “Is it because of what Zoren said?” tanong niya sa akin. Napahinga ako nang malalim at tumingin sa kaniya. “Are you worried ba na gagawin ko ang mga bagay na ito?” tanong niya sa akin sabay pinakita sa akin yung mga pictures niya na mga underwear lang ang suot at mga laging naka topless. Napahinga ako nang malalim sabay napatingin sa kaniya. “Tell me ayaw mo bang gawin ko yung bagay na ito?” tanong niya sa akin. Hindi ko naman alam ang sasabihin ko sa kaniya. I don’t know what to say at that moment. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin sa kaniya na hindi ko gusto yung nakikita ko. Hindi ko alam kung paano ako magrereklamo sa kaniya patungkol sa bagay na iyon.“Hindi sa ayaw ko, nag-aalala lang naman ako…” hinawakan naman niya ang kamay ko dahilan para mapatingin ako sa kaniya. “Nagseselos ka ba if ever merong ibang nakakita nito?” nagulat naman ako dahil sa sinabi niyang iy