Semua Bab ซุปตาร์คลั่งรัก: Bab 31 - Bab 40

"อะ ... อะไรนะคะ" เอิงเอยทิ้งตัวลงนอนขณะที่กาวินเองก็ทิ้งตัวลงนอนซ้อนหลังเด็กสาว ท่อนแขนแกร่งวางพาดไว้บนเอวเล็กกอดรัดเธอไว้ด้วยความรัก"คบกับพี่วินนะ พี่วินไม่ได้พูดลอยๆ ไม่ใช่อารมย์ชั่ววูบ ช่วยคบกับผู้ชายห่ามๆ คนนี้ ที่กำลังอ้อนวอนขอความรักจากเธอจะได้ไหม"หัวใจดวงน้อยกำลังทำงานหนักกับคำเอยขอของซุปตาร์หนุ่ม ที่ใครๆ ต่างขนานนามว่าเขาคือคนเลือดเย็นไร้หัวใจ รักใครไม่เป็น หากเขาทิ้งขว้างหัวใจดวงน้อยลงถังขยะเปียกขึ้นมาเธอจะรักษามันยังไง"พี่วินมั่นใจแล้วเหรอ พี่วินเป็นถึงซุปตาร์นะ จะมาคบกับนักออกแบบต๋อกต๋อยแบบเอยเหรอ""พี่วินทิ้งทุกอย่างได้เพื่อน้องเอย" เป็นอีกครั้งที่หัวใจของเธอทำงานหนัก ไม่เพียงแค่เธอเท่านั้นหัวใจแกร่งของคนรอคำตอบอย่างเขาก็ทำงานหนักเช่นกันเป็นครั้งแรกที่คนอย่างกาวินไม่บังคับ แต่กลับกลายเป็นร้องขอ ซุปตาร์ คนดังกำลังร้องขอความรักจากคนธรรมดาอย่างเธอ"เอยขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ" ไม่ใช่เล่นตัวหรืออะไร แต่หัวใจดวงน้อยมันยังตั้งรับไม่ทัน ไม่คาดคิดว่าเขาจะขอเธอคบด้วยแบบนี้"น้องเอยเคยถามว่าสถานะของเราคืออะไร สำหรับพี่วินน้องเอยเป็น

"จะอธิบายดีๆ หรือจะให้พี่ใช้ปืนถามมัน" มาร์ตินถามเอิงเอยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นยิ่งทำให้ร่างกายคนตัวเล็กสั่นเทิ้มอย่างหนัก"ระ ... เรารักกันค่ะ" หึ น่าตลกสิ้นดีสิ่งที่น้องสาวนอกสายเลือดพูดมา มันไม่ตรงกับที่ได้ยินมาเลยสักนิด ผู้หญิงแบบเอิงเอยน่ะหรอจะเปิดใจให้ใครง่ายๆ ในเมื่อเธอมีครบทุกอย่างแล้ว แทบไม่ต้องการอะไรมาเติมเต็มเลยด้วยซ้ำ เธอไม่เคยยึดติดกับใคร"มีอะไรมาถามกู อย่าบังคับสิ่งที่เมียกูไม่อยากตอบ"ดวงตากลมโตเบิกโพลงอีกครั้งกับคำตอบของกาวิน หัวใจดวงน้อยจะวาย ทั้งกับพี่ชาย และแฟนหนุ่ม"เมีย!!!! มึงหมายความว่าไงวะ" มาร์ตินลุกขึ้นกระชากคอเสื้อกาวินเต็มแรง คนหวงน้องอย่างเขาไม่อยากได้ยินคำนี้ แม้รู้ว่าสักวันเอิงเอยต้องออกไปมีชีวิตของตัวเองแต่มันเร็วไปไหม"ก็หมายความว่าเมียไง หรือต้องให้กูทำให้ดู" กาวินตอบกลับอย่างไม่เกรงกลัวขณะที่มาร์แชลเดินมาดึงแขนน้องสาวนอกสายเลือดออกให้ไปยืนด้านหลังผั่วะ! ผั่วะ! ผั่วะ! ผั่วะ!ไม่ทันได้ตั้งตัวมาร์ตินปล่อยหมัดหนักๆ ลงบนใบหน้าคมคายของกาวินเต็มแรงซ้ำๆ ทำให้ใบหน้าคมคายเปื้อนเลือดเพราะหมัดของมาร์ติน"

"อือออ ..." แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านม่านบางกระทบใบหน้าคมคายของกาวินที่กำลังนอนหลับไหลอยู่บนที่นอนอุ่น"ตื่นได้แล้วค่ะ เอยต้องไปเรียนนะคะ" กาวินปรือตามองเด็กสาวตรงหน้า ส่งยิ้มบางๆ พร้อมทั้งลูบศรีษะเล็กเบาๆ เขามีความสุขทุกครั้งที่ลืมตาตื่นมาเจอหน้าเธอเป็นคนแรกของเช้าวันใหม่"ตื่นแล้วๆ" กาวินยังคงนอนจ้องมองเด็กสาวอยากพินิจพิจารณาอะไรในตัวเธอที่ทำให้เขาสนใจได้ถึงเพียงนี้ ก่อนหยัดกายลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำไปเอิงเอยหันกลับไปมองแฟนหนุ่มไม่เคยคาดคิดว่าเธอจะมาเป็นแฟนกับซุปตาร์ดังได้ขนาดนี้ จากคนที่เคยปิดหัวใจ กลับเปิดให้เขาเข้ามาได้อย่างง่ายดาย@มหาวิทยาลัย"เดี๋ยวเย็นพี่วินมารับนะ" เด็กสาวพยักหน้าเป็นการรับรู้ ยื่นพวงแก้มนวลให้แฟนหนุ่มดังเช่นที่เคยทำเป็นประจำฟอดดดดดดดดดดด"น่ารักมากครับ เด็กดี" ยิ่งรู้จัก ยิ่งรัก คนอะไรน่ารักเป็นบ้าเลย มันเขี้ยวจริงๆ"โอ้ยยยยยยยย!!!! พี่วินหยิกแก้มเอยทำไม""ก็มัน มันเขี้ยวอ่ะ ห้ามนอกใจ ห้ามนอกกาย ห้ามนอกสายตา ห้ามนอกวาจา เข้าใจไหม" เอิงเอยกรอกตาไปมากับความขี้หึงของแฟนหนุ่ม

@มหาวิทยาลัย"เพรา ไปกินติมกัน" ช่วงเวลาพักเที่ยงเอิงเอยเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของเพื่อนรัก เธอหวังจะปลอบประโลมเพื่อให้เพื่อนคลายเศร้า แม้จะยังไม่รู้เรื่องราวอะไรก็ตาม"อืม ไปซิ" กินไอศครีมก็ดีเหมือนกันเผื่อจะมีอะไรให้เธอคลายเศร้าได้บ้าง"พี่ติน พี่แชล ไปด้วยกันนะคะ เปย์น้องหน่อยน้า น้องตังค์หมดแล้ว" เด็กสาววิ่งเข้าหาพี่ชายทั้งสองที่นั่งเรียนอยู่ด้วยกัน พลางทำตาปริบๆ เป็นการออดอ้อน"ถ้าอย่าน้องเอยไม่มีเงิน พวกพี่นี้ต้องไปขอทานใต้สะพานลอยเลยนะ" มาร์แชลเอ่ยเย้าแหย่น้องสาวนอกสายเลือด"มึงอะไปขอ เดี๋ยวพอได้เวลาแล้วกูไปรับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" มาร์ตินสมทบกับความคิดความอ่านของน้องชาย พลางสายตาหันไปเห็นกะเพราที่ยืนสบตากับเกรย์อยู่"ปะ เพรา" มาร์ตินเดินเข้าไปแตะไหล่มนเพียงนิด เพื่อให้กะเพราตัดใจแล้วเดินออกมา"ไปด้วยกันไหมเกรย์" เอิงเอยเอ่ยชวน โดยไม่รู้เลยว่าหัวใจดวงน้อยของเพื่อนรักกำลังเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ภาวนาขอให้เขาปฎิเสธ หัวใจเธอยังไม่พร้อมจะรับความเจ็บช้ำอีกแล้ว"ไปซิ" เกรย์มองตากะเพราอีกครั้งอย่างสื่อความหมาย เมื่อเห็นกะเ

"ซี้ดดดด~ เด็กดื้อทำผิดต้องถูกลงโทษนะครับ อ่า~"กาวินสะบัดสะโพกเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เลือดที่ไหลซึมออกมากระเด็นเปรอะเปื้อนไปตามต้นขาเล็ก และหน้าท้องแกร่ง"...ฮึก .... พี่วิน เอย จะ เจ็บ ... ฮึก ..."เมื่อเห็นหยาดน้ำตาที่กำลังหลั่งรินของคนใต้ร่าง กาวินหยุดการกระทำทันที แต่ยังคงไม่ดึงแก่นกายออก"เจ็บมากไหม พี่วินขอโทษ" ความอ่อนโยนที่กาวินมอบให้ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกที่เสียไปมันกลับมาได้ เอิงเอยยังคงสะอื้นไห้เพราะความเจ็บปวด และผิดหวัง"พี่วินขอโทษ" กาวินจูบขมับบางหนักแน่น เป็นการปลอบใจ เขาเริ่มขยับสะโพกเข้าออกด้วยจังหวะเนิบนาบอีกครั้ง สองมือแกร่งบีบเคล้นฐานเต้าเต่งด้วยความเบามือแต่หนักแน่นสะโพกสอบเริ่มขยับเร็วขึ้นเมื่อสังเกตุสีหน้าคนตัวเล็กที่แปรเปลี่ยน จากความเจ็บปวดกลายเป็นความเสียวซ่านภายในเสี้ยววินาที กาวินก้มลงดูดดุนยอดสีหวานด้วยสัมผัสอ่อนโยน"อ๊าา ~ พี่วิน. เร็วๆ ค่ะ อะ ... เอยเสียว ...ซี้ดดด~"เสียงครางหวานของคนใต้ร่างทำให้กาวินเร่งจังหวะการกระแทกกระทั้นให้เร็วขึ้น พลางยกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจตั่บ! ตั่บ! ตั่