All Chapters of ซุปตาร์คลั่งรัก: Chapter 51 - Chapter 60

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งกาวินใช้เวลาทั้งคืนในการพยายามติดต่อเอิงเอย แต่ก็ไม่เป็นผล หัวใจแกร่งสั่นไหวคิดได้แค่อย่างเดียวคือพ่อของเอิงเอยกำลังกีดกันเขาและเธอ"ที่รัก หนูหายไปไหน"เช้าวันใหม่ที่ไม่สดใสเหมือนเดิม ข้างกายไม่มีคนรัก ทุกอย่างมันดูเหงาไปหมด ทั้งๆ ที่เรารักกันแต่ทำไมผู้ใหญ่ไม่เข้าใจเขาต้องทำยังไง ต้องไปตามหาเธอที่ไหน ไม่ว่าจะมองไปทางไหนมันก็มีแต่ภาพของคนรักอยู่ทั่วทุกบริเวณห้องชายปลอกหมอนที่หลุดรุ่ย เศษผมของคนตัวเล็กที่ติดอยู่กับที่นอน ข้าวของ ของเธอที่อยู่เต็มห้อง มันตอกย้ำว่าเขาไม่ได้ฝันไป เธอมีตัวตนอยู่จริงกาวินตัดสินใจหยิบกุญแจรถออกไปตามหาเอิงเอยทั่วทุกมุมเมืองแม้แต่ซอกตึกก็ไป ตั้งแต่เช้ายันค่ำเขายังพยายามติดต่อคนรักแม้จะไม่เห็นความหวังเลยก็ตามหมายเลขที่ทาานเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง"เพรา น้องเอยมาเรียนไหมวันนี้""ไม่มานะพี่วิน มีอะไรไหม""แล้วมาร์ติน มาร์แชล ล่ะมาเรียนไหม""ไม่มาเหมือนกัน มีอะไรรึเ

สภาพอากาศที่หนาวจัดส่งผลให้หิมะโปรยลงมาจนทั่วทุกพื้นที่ ร่างกายที่บอบช้ำ มันยังน้อยกว่าสภาพจิตใจของกาวินในตอนนี้กว่าหนึ่งสัปดาห์ที่เขานอนหยอดน้ำข้าวต้มอยู่ในโรงพยาบาลเอกชนโดยข่าวที่เขาถูกทำร้ายถูกเผยแพร่ไปทั่ว กาวินไม่ได้แคร์ข่าวนั้นเลยด้วยซ้ำเขาแทบไม่สนใจเลยว่ามันจะจริงเท็จอย่างไรเขาทำได้เพียงรอคอยโทรศัพท์จากคนรักให้โทรกลับมา ไม่มีสิทธิ์โทรไปก่อน เพราะเกรงว่าคนรักของเขาอาจจะอยู่กับคุณพ่อสายโหดก็ได้และตอนนี้กาวินมั่นใจแล้วว่าเขาจะต้องพิชิตใจพ่อตาให้ได้ ทันทีที่รักษาตัวจนอาการดีขึ้นกาวินขับรถตรงมายังคฤหาสน์ของมอร์แกนที่บาสเตียน และคนรักของเขาอาศัยอยู่ทันทีเอี้ยดดดดดดดดด!!เปรี้ยงงงง!!!!เสียงเบรกรถดังสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับเสียงปินที่กระทบกับหน้ากระโปรงรถอย่างจังเมื่อกาวินจับรถมาจอดหน้าคฤหาสน์หรู"ต้อนรับลูกเขยด้วยปืนอีกแล้วนะพ่อ" ความเจ็บช้ำน้ำใจครั้งนี้กาวินหมายมั่นจะคิดบัญชีที่ลูกสาวของบาสเตียนทบต้นทบดอกเลยคอยดูซิทวาคนที่ยิงปืนลงมานั้นกลับไม่ใช่บาสเตียน แต่เป็นมอร์แกนประมุขใหญ่ของบ้าน หรือเรียกได้ว่าพ่อบุญธรรมของเอิงเอยอีก

@หลายวันต่อมากาวินค่อยๆ ดับเครื่องยนต์ก้าวลงจากรถยนต์คันหรู สายตาสอดส่องหาพ่อตาจอมโหดที่วันนี้ไม่มีเสียงปืนทักทายเขาเหมือนทุกวันกาวินมาหาเอิงเอยทุกวันแต่ถูกว่าที่พ่อตาไล่ยิงบ้าง แกล้งให้รอคอยนานๆ บ้าง เขาจะได้เจอเอิงเอยก็ต่อเมื่อว่าที่แม่ยายอยู่เท่านั้นเอิงเอยไปเรียนก็มีบอดี้การ์ดคุมเข้มกาวินไม่สามารถเข้าใกล้เอิงเอยได้เลย ได้แต่ไปให้เห็นหน้า หรือแอบไปเจอหลังจากที่เอิงเอยเข้าเรียนแล้วเท่านั้น"เฮียเมื่อไหร่จะเลิกแกล้งกาวินสักที เค้กสงสาร" เมื่อเห็นสามีสนุกกับการกลั่นแกล้งว่าที่ลูกเขยก็อดสงสารไม่ได้"พวกมึง ไปปล่อยลมยางล้อมัน" บาสเตียนออกคำสั่งกับลูกน้องที่ยืนอารักขาอยู่บริเวณนั้นสีหน้าบาสเตียนดูดีใจทุกครั้งที่เห็นกาวินขับรถเข้ามาเหมือนเด็กที่เจอของเล่นถูกใจอย่างไรอย่างนั้น"เล่นเป็นเด็กๆ ไปได้นะเฮีย" บาสเตียนยักไหล่ให้เป็นคำตอบ เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขายอมรับกาวินได้หรือยัง แต่เขาสนุกทุกครั้งที่ได้กลั่นแกล้งเด็กคนนี้ แต่บาสเตียนใช่ว่าจะสนุกคนเดียวเสียเมื่อไหร่ เมื่อพ่อตาขาโหดชอบชวนพรรคพวกคอยกลั่นแกล้งเขาเสมอ"ใครให้

หลายสัปดาห์ต่อมากาวินยังคงไปๆ มาๆ ระหว่างคอนโดของเขากับคฤหาสน์ของมอร์แกน และแน่นอนเขายังคงถูกพ่อตากลั่นแกล้งเช่นทุกครั้ง แม้ว่าหลังๆ พ่อตาจะไม่ได้ต้อนรับเขาด้วยเสียงปืนแล้วก็ตาม"วินเดี๋ยวพาแด๊ดไปโรงแรมxxxx หน่อยมีงานเปิดตัวธุรกิจ" สรรพนามที่ถูกเรียกขานเปลี่ยนไปทำให้คนเป็นลูกเขยอดยิ้มออกมาไม่ได้หัวใจแกร่งเต้นแรงดัวยความดีใจแม้จะแปลกใจอยู่บ้างก็ตาม"ครับแด๊ด" ในเมื่อบาสเตียนเปลี่ยนสรรพนามเขาก่อน เขาก็คงต้องทำใจดีสู้พ่อตาเรียกสรรพนามเดียวกันกับเมียตัวน้อยดูปฎิกริยาว่าจะเกิดอะไรขึ้นไหม"ไม่ต้องกลับไปเปลี่ยนชุดหรอกแด๊ดสั่งให้คนจากห้องเสื้อเอามาให้แล้ว เดี๋ยวขึ้นไปลองชุดชั้นสองนะ" มันน่าเหลือเชื่อบาสเตียนไม่มีปฎิกริยาอะไรหรือว่าพ่อตาของเขามีแผนจะแกล้งอะไรเขาอีกหรือเปล่าเมื่อคิดได้แบบนั้นกาวินกลับยิ่งหวั่นใจ"พี่วิน~" เมื่อเดินขึ้นมาที่ชั้นสองของบ้านเอิงเอยที่แต่งตัวอยู่เห็นกาวินจากทางกระจก เธอรีบหันมาแล้วพุ่งตัวเข้าสวมกอดแฟนหนุ่มด้วยความคิดถึงเช่นทุกวันที่เธอปฎิบัติต่อเขากาวินอมยิ้มให้กับความน่ารักของแฟนสาว โลกของเขาสดใสอีกครั้งตั้งแต่ได้เจอเธอ ตั้งแต่

"แด๊ดครับ วินว่ามันมากไป วินไม่ขอรับได้ไหมครับ" ขณะที่กำลังเดินเข้ามาในงาน กาวินรีบพูดขึ้นทันที เขาไม่อยากถูกมองว่าเป็นหนูตกถังข้าวสารใครๆ ต่างรู้สถานะของเขากับเอิงเอยต่างกันแต่เขาก็อยากยืนได้ด้วยลำแข้งของตัวเอง"แด๊ดตั้งใจให้อยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวว่าคนจะมองว่าเป็นหนูตกถังข้าวสาร หรืออะไร เพราะต่อให้แด๊ดไม่ให้แด๊ดก็มั่นใจว่าวินสร้างได้อยู่ดี"บาสเตียนผู้รู้ล่วงความคิดของลูกเขย สำหรับกาวินเขาจะไม่ยอมถูกตราหน้าว่าเกาะผู้หญิงกินเด็ดขาด แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อพ่อตาก็แสนจะดื้อรั้นขนาดนี้"เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะวิน จะยังเกรงใจอะไรอีก""แต่ผมยังไม่ได้แต่งงานกับน้องเลยนะครับแด๊ด""เดี๋ยวก็แต่ง แด๊ดเรียกสินสอดไม่มากหรอก สักหมื่นล้านเป็นไง""มะ ... หมื่นล้านน!!" เขาต้องขายกิจการทั้งหมดยังไม่พอค่าสินสอดเลย เต็มที่ก็ได้แค่พันล้านปลายๆ เท่านั้นสองแม่ลูกจูงมือกันเดินมองบาสเตียนกับกาวินที่กำลังพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ"คุณมี๊ไม่คิดเลยนะว่าแดดดี้ของหนูดูจะรักกาวินขนาดนี้ เมื่อก่อนทำเป็นไล่ยิงเขา ตอนนี้แทบจะยกสมบัติให้ น่าหมั่นไส้จริงๆ"