All Chapters of ซุปตาร์คลั่งรัก: Chapter 41 - Chapter 50

กาวินสอดแก่นกายใหญ่เข้าร่องสวาทของแฟนสาวอย่างช้าๆ ส่งผลให้ความเสียวซ่านแล่นครอบงำทั้วร่างกายของทั้งเขา และเธอเอิงเอยกัดกลีบปากล่างของตัวเองเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แฟนหนุ่มมอบให้ ยิ่งสอดเข้าลึกเท่าไหร่ ภายในกายสาวยิ่งตอดรัดท่อนลำเอ็นหนุบหนับ กาวินจำต้องเม้มปากเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง ร่องสวาทที่คับแน่นของแฟนสาวทำให้เขาพึงพอใจ"อ๊าา~ พี่วิน เสียวค่ะ เอยเสียว ซี้ดดดดดด~"กาวินดันแก่นกายใหญ่เข้าร่องสวาทสาวจนสุดความยาวของมันกดแช่ไว้อย่างนั้น ส่งเรียวนิ้วบดคลึงยอดเกสรดอกไม้งาม ยิ่งทำให้ตนข้างหน้าเสียวซ่านจนยากจะควบคุมภายในกายสาวตอดรัดท่อนลำเอ็นถี่ๆ จนกาวินนิ่วหน้าเขาอยากจะกระแทกหญิงสาวจนหนำใจ แต่ก็อยากทรมาณเธอไปด้วย"อ่าา~ อ้าขาออกหน่อยที่รัก พี่วินกระแทกแล้วนะ ซี้ดดดดดด~"เอิงเอยทำตามตำสั่งกาวินอย่างว่าง่าย ขณะที่กาวินสะบัดสะโพกเข้าออกอย่างหนักหน่วง มันทำให้เธอจุกเสียดท้องน้อยปนความเสียวซ่าน"อ๊าา~ กระแทกเอยแรงๆ เลยที่รัก"ในเมื่อแฟนสาวเอ่ยขอมีเหรอที่คนอย่างกาวินจะให้ไม่ได้ เขาจงใจอัดระแทกปุ่มกระสันของแฟนสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า สงผลให้เ

"อืออ ..." ช่วงสายของวันหยุด กะเพราค่อยๆ ลืมตาขึ้นหลังจากที่นอนร้องไห้จนหลับไปเมื่อคืน เธอจำได้ว่าเกรย์อุ้มเธอเข้ามาวางไว้บนเตียงหลังจากนั้นก็ผล็อยหลับไปกะเพราปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง พลิกตัวเข้าหาแผงอกแกร่งอบอุ่นของใครบางคน กลิ่นกายเฉพาะตัวของเจ้าของแผงอกแกร่งทำให้เธอรู้สึกสบายใจจนเธอกำลังจะผล็อยหลับไปอีกครั้ง แต่ .....!!!!"ใครวะ!!" กะเพราเด้งตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อเธอจำได้ว่าเธอนอนคนเดียวไม่ได้อยู่กับใคร แล้วเจ้าของแผงอกแกร่งที่ให้เธอหนุนนอนเมื่อครู่เป็นใครหมับ!!!ข้อมือเล็กถูกดึงรั้งด้วยฝ่ามือหนาเพียงข้างเดียวของใครบางคน กะเพราค่อยๆ หันหน้ากลับไปมองช้าๆ"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!""ไอ้เกรย์ ไอ้คนบ้า นายมาทำอะไรบนเตียงของฉัน!!!"กะเพราสะบัดมือฟาดงวงฟาดงาใส่แผงอกแกร่ง และหน้าท้องแกร่งของเกรย์เต็มแรงจนคนที่ถูกกระทำเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด"หยุดโวยวายก่อนได้ไหม"เกรย์หยัดกายลุกขึ้นนั่ง จับข้อมือเล็กเอาไว้ไม่ให้กะเพราทำร้ายเขาได้อีก"มาทำอะไรที่เตียงของฉัน""นี่ก็เตียงของฉันเหมือนกัน""อะ ... อะ ... ไอบ้า ไ

@หลายสัปดาห์ต่อมาครืด! ครืด! ครืด! ครืด!"แดดดี้ขาาาา~ น้องเอยคิดถึงแดดดี้ที่สุดในสามโลกเลยค่ะ"(ปากหวานจริงเชียวลูกสาวแด๊ด หนูทำอะไรอยู่ลูก)"แดดดี้ไม่ได้ประชุมอยู่เหรอคะ ทำไมถึงโทรมาหาน้องเอยได้"(ประชุมอยู่ แต่มีคนงอแง คิดถึงลูก แด๊ดเลยต้องพักการประชุมไว้ก่อน)"ใครกันน้า~ ที่งอแงเป็นเด็กๆ คิก คิก"(คุยกันเองแล้วกันนะ เบบี๋มาคุยกับลูกซิเดี๋ยวเฮียไปเตรียมน้ำอุ่นให้อาบ)ประโยคแรกคุยกับหัวแก้วหัวแหวน ประโยคหลังบอกภรรยาที่รัก เอิงเอยใฝ่ฝันอยากมีความรักเหมือนแดดดี้กับคุณมี๊ของเธอ ท่านทั้งสองไม่เคยลดความหวานลงเลยเหมือนคอยจีบกันอยู่ตลอดเวลามากกว่า(ลูกสาววววมี๊ มี๊คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง)ทันทีที่ได้ยินเสียงปลายสายเอิงเอยยิ้มออกมาจนแก้มแทบปริ เสียงที่เธอคิดถึง ความอบอุ่นที่เป็นของเธอ"น้องเอย ผ้าขนหนูพี่วินอยู่ไหน"ให้ตายเถอะ จะมาหาผ้าขนหนูอะไรตอนนี้ ไอ้พี่วินบ้า เอิงเอยรีบหันกลับไปยกนิ้วชี้จรดริมฝีปากอวบอิ่มแล้วชี้ไปที่โทรศัพท์ของเธอเป็นการบอกกาวินเป็นนัยๆ ว่าเธอติดสายสำคัญอย

"กูชอบนะ คนที่ไม่กลัวตายอย่างมึง"วิคเตอร์เอ่ยขึ้นอีกครั้งพร้อมประดับรอยยิ้มมุมปากบนใบหน้าคมคาย"แต่ระวังจากตายฟรี เพราะความไม่กลัวตายของมึงด้วยล่ะ"คอสโม่สมทบเมื่อเห็นความมั่นอกมั่นใจของกาวิน ขณะที่ทั้งสามกำลังฟาดฟันกันด้วยสายตาคม และคำพูดเยือกเย็น ยังมีอีกสามคนที่กระดี้กระด้า กับของขวัญชิ้นใหญ่"ตะ ... แต่เอยยังขับไม่เป็นเลย""ยัยบื้อ คุณอาบาสเตียนเขาเตรียมคนขับส่วนตัวไว้ให้แล้ว"มาร์แชลเย้าแหย่น้องสาว อย่างนึกเอ็นดู แต่อาการหน้าบานของเอิงเอยต้องหุบลงเมื่อมาร์ตินกล่าวสมทบตามหลัง"ไม่ใช่แค่คนขับส่วนตัวนะ แต่เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวเธอด้วย"เอิงเอยกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เธอรู้แน่ชัดแล้วว่าแดดดี้ของเธอต้องระแคะระคายเรื่องกาวินแล้วแน่ๆ"นายน้อยคะ นายท่านทั้งสองเชิญที่โต๊ะรับประทานอาหารค่ะ"ป้าน้อยแม่บ้านเดินตรงมายังกลุ่มนายน้อยและคุณหนู เอิงเอยอยู่ในบ้านนี่ได้ในฐานะคุณหนูของบ้านเพราะนับถือมาร์ติน มาน์แชลเป็นพี่อีกทั้งยังเป็นลูกบุญธรรมของประมุขใหญ่ของบ้านอีกต่างหากคือมอร์แกน และคอสโม่ วิคเตอร์"ครับ"เมื่อเด

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งกาวินใช้เวลาทั้งคืนในการพยายามติดต่อเอิงเอย แต่ก็ไม่เป็นผล หัวใจแกร่งสั่นไหวคิดได้แค่อย่างเดียวคือพ่อของเอิงเอยกำลังกีดกันเขาและเธอ"ที่รัก หนูหายไปไหน"เช้าวันใหม่ที่ไม่สดใสเหมือนเดิม ข้างกายไม่มีคนรัก ทุกอย่างมันดูเหงาไปหมด ทั้งๆ ที่เรารักกันแต่ทำไมผู้ใหญ่ไม่เข้าใจเขาต้องทำยังไง ต้องไปตามหาเธอที่ไหน ไม่ว่าจะมองไปทางไหนมันก็มีแต่ภาพของคนรักอยู่ทั่วทุกบริเวณห้องชายปลอกหมอนที่หลุดรุ่ย เศษผมของคนตัวเล็กที่ติดอยู่กับที่นอน ข้าวของ ของเธอที่อยู่เต็มห้อง มันตอกย้ำว่าเขาไม่ได้ฝันไป เธอมีตัวตนอยู่จริงกาวินตัดสินใจหยิบกุญแจรถออกไปตามหาเอิงเอยทั่วทุกมุมเมืองแม้แต่ซอกตึกก็ไป ตั้งแต่เช้ายันค่ำเขายังพยายามติดต่อคนรักแม้จะไม่เห็นความหวังเลยก็ตามหมายเลขที่ทาานเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง"เพรา น้องเอยมาเรียนไหมวันนี้""ไม่มานะพี่วิน มีอะไรไหม""แล้วมาร์ติน มาร์แชล ล่ะมาเรียนไหม""ไม่มาเหมือนกัน มีอะไรรึเ