"ออกไป!!"หัวใจแกร่งกระตุกวูบอีกครั้งเมื่อกะเพราเอ่ยปากไล่ มันสมควรแล้วที่เธอจะเกลียดเขาแบบนี้ เกรย์กระชับท่อนแขนให้แน่นขึ้นจนคนโดนรัดรู้สึกอึดอัด"เพรา"น้ำเสียงแหบห้าวเอ่ยเรียกชื่อเธอซ้ำๆ หัวใจดวงน้อยของเธอบอบช้ำมามากพอแล้ว การกลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมมันย่อมดีกว่า"ปล่อย เกรย์"" ... ""กะ .... อืออออ"ดวงตากลมโตเบิกโพลงเมื่อเกรย์ประกบปากจูบดูดดื่ม กำปั้นน้อยทุบแผงอกแกร่งระรัว แต่เกรย์ไม่ยอมคลายมือออกจากรอบเอวบางตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ! ตุ๊บ!เกรย์ใช้เวลาสักพักตักตวงความหอมหวานที่กะเพราเคยมอบให้ ก่อนเป็นฝ่ายผละริมฝีปากออก เอื้อนเอยคำขอร้องประชิดริมฝีปากบาง"อย่าไล่ฉัน"ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยม่านน้ำตาค่อยๆ หลั่งรินกลิ้งลงบนพวงแก้มใสหยดแล้วหยดเล่า"พะ ... พอเถอะเกรย์ ยะ ... อย่าทำร้ายหัวใจของเพราอีก พะ ... เพราพอแล้ว ... ฮึก ..."เกรย์ใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาออกจากพวงแก้มใสอย่างทะนุถนอม พร้อมดึงหญิงสาวเข้าไว้ในอ้อมอก"ขอโทษ"" ... ฮึก ... ฮึก ...""ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้ ขอโทษได้
Terakhir Diperbarui : 2025-12-13 Baca selengkapnya