All Chapters of I LOVE YOU DANGEROUSLY: Chapter 21 - Chapter 30

175 Chapters

CHAPTER TWENTY-ONE

ESMERALDA "Tadaaa!" proud kong inihain sa lamesa sa tapat niya ang aking not so sunog adobong manok na pinaghirapan kong lutuin ng isang oras. "I know how to cook this one, medyo nasunog lang ng kaunti pero makakain pa naman," ngiting-ngiti kong sinabi pero ang mukha niya parang hindi maipinta. "Ayaw mo?" malungkot kong tanong dahil parang nandidiri siya na hindi maintindihan habang pinagmamasdan ang nakahain sa kanya. "How do you call this?" His face turned sour like he doesn't want to taste it even just a bit pero ipinilit ko sa kanya at sinabi kong tikman muna niya bago niya husgahan. "Not so sunog adobong manok," nakangiti kong sagot habang magkadaop palad at inaasahang matutuwa siya pero parang kabaliktaran sa inaasahan ko dahil para siyang nangingiwi sa itsura. Don't judge the book by its cover ika nga. Pinanuod ko naman siyang dumampot ng tinidor, pero bago siya kumuha pinigilan ko. "Wait, ipaglalagay kita sa pinggan mo." Dali-dali ko pa siyang pinagsilbihan suot pa ang a

CHAPTER TWENTY-TWO

ESMERALDA Kanina pa pulang-pula ang mukha ko habang nandidito ako ulit sa kusina, giniit niya panunuorin niya raw akong mag-luto pero iyung kita niya na. Nahihiya ako dahil ituturo niya raw sa akin ang tama kapag may nakita siyang mali sa pamamaraan ko. Nakahilig siya sa kitchen island habang naka-ekis ang mga paa at nasa akin ang tingin niyang mapanuri, palipat-lipat sa akin at sa pan na nakapataong sa stove, may bago na ring fresh na chicken meat. "Tell me how you did that, so I can figure out bakit ganoon kasama ang lasa," saad niya at inilahad ang pan batid na ipakita ko. Hanggang ngayon sumasama pa rin ang loob ko kapag sinasabi niyang hindi talaga masarap kahit iyon naman talaga ang totoo. "I... just put this hmm." Kinuha ko na sa hanay ng mga panlagay sa lutuin ang bote ng toyo. "Soy sauce." Kimi ko pang ipinakita sa kanya. "Gaano karami?" Pinaningkitan niya ako at itinuon ang siko niya sa ibabaw ng counter, nasa tamang distansya lang siya mula sa kalan, para mapan

CHAPTER TWENTY-THREE

ESMERALDA Wala siyang ibang ginawa buong maghapon kundi ang inisin at galitin ako, seems like he exists to make my day bad and doom. Kapag nagawa na niya akong paiyakin, biglang magiging malambing at hindi ako titigilan ng panunuyo, parang baliw lang! Hanggang kinabukasan dala ko ang inis ko, maaga rin akong nagising, pinakiramdaman ko siyang kumilos para sa pagpasok niya sa trabaho ngayong umaga. Tumingin ako sa wall clock, 4:30 pa lang, ang aga niya namang gumising? O ganito talaga siyang kaaga hindi ko lang napapansin dahil kapag gumigising ako wala na siya sa tabi ko? Nasa banyo na siya at naliligo, rinig ko na ang pagragasa ng tubig. Tiningnan ko ang closet niya, he didn't prepare his suit first? Hmm... Napabangon ako nang may naisip ako at wala sa loob kong bumangon na, nag-tungo ako sa closet niya at binuksan ko ang glass door nito. Pinasadahan ko ng tingin ang mga nahilera niyang polo dress na maayos na naka-hanger pamasok niya sa trabaho, at ang mga slacks na ma

CHAPTER TWENTY-FOUR

ESMERALDA "THERE'S NO I WOULD HAVE S*X WITH YOU!" I yelled sabay tulak ko sa kanya at agad ako dumistansya at tumalikod. "Mag-bihis ka na nga lang!" Napatiim bagang na lang ako sa hindi ko malamang gagawin. Pinakiramdaman ko siya sa likod ko kung may gagawin ba siyang hindi ko gusto pero narinig ko lang siyang pagak na natawa at naulinigan kong nagbibihis na at hindi na ako ginalit pa. "I have a visitor who will come tonight," he said to inform me. "I'm expecting you to be in your best behavior, Esmeralda." Natigilan ako at biglang napa-harap na ulit sa kanya nakitang bihis na siya, kasalukuyan nang nagsasapatos, at tumayo na rin at humarap sa malapit na body mirror para ayusin ang sarili. Tumagal ang tingin ko sa kanya, hinihintay na tumingin siya sa akin, pero nilagpasan niya lang ako nang kumuha ng necktie sa kanyang closet, sa maliit na drawer at naglagay sa harap ng salamin nito saka lang sumulyap sa akin. "What?" His eyebrows furrowed when he noticed I am looking at

CHAPTER TWENTY-FIVE

THIRD PERSON'S POV "How is she?" bungad ni Vihaan sa kasambahay at sa dalawang bantay na nasa labas ng kwarto pag-uwi niya ng bahay. "Sir, hindi pa rin po kumakain si Ma'am, magmula kaninang umaga hindi niya ginagalaw ang mga pagkaing dinadala ko," nakayukong sagot ng personal maid na si Tanya na kinuha niya. Tumingin siya sa suot niyang relo, it's already 6:00 in the evening but it's too early to go home dahil may meeting pa siya dapat pero napauwi siya ng maaga. Nalaman niyang hindi pa kumakain ang dalaga at hindi bumabangon magmula nang iwan niya ito kaninang umaga. Did he hurt her too much so she has no appetite to eat? He even asked himself if that's the case. He is not used to entertaining situations like this with emotional relations, but because it is about his Esmeralda, he needs to check on her. He took a heavy breath and he just passed through the maid and guards, pumasok na siya sa loob ng kwarto at nadatnan nga si Esme na nakahiga pa rin at walang kibong nak

CHAPTER TWENTY-SIX

ESMERALDA Hindi ako nakatulog kakaisip tungkol sa surpresang ipinangako niya sa akin kaya hanggang sa oras na ng pagtulog hindi ako dinadalaw ng antok at nakatagilid lang ako ng higa sa kama habang nakaharap sa kanya at nakatitig sa mukha niyang nakapikit. Alam niya dahil gising pa pala siya sabay nagmulat kaya pinamulahan ako nang mahuli niya akong titig na titig sa mukha niya. Nagsalubong ang dalawa niyang kilay. "Matulog ka na," masungit niyang paninita. "Hindi ako makatulog..." Ibinalik ko ang tingin ko sa kanya na ngayon nakatitig na rin siya sa akin. "Why? Thinking about the suprise tomorrow?" He knew it kaya nag-iwas ako ng tingin. Kita namin ang mukha ng isa't isa dahil bukas ang dim na ilaw ng lampshade. Tumango ako. "Yes." Huminga siya ng malalim at pumikit saka lumikot ng kapiraso sa pwesto niya at muling nagmulat, tiningnan niya ako. "Kapag hindi ka pa natulog, kakanselahin ko ang surpresang iyan." Nanlaki naman ang mga mata kong parang batang nahintakutan.

CHAPTER TWENTY-SEVEN

ESMERALDA Kinaumagahan bumuhos agad ang luha ko pababa pa lang ako ng hagdanan nang makita kung sinong nasa baba na naghihintay sa akin... Napadako agad ito sa gawi ko nang mapansin niyang may pababa at tulad ko kitang-kita ko ang pananabik sa mga mata nito. Mangiyak-ngiyak na ito hindi pa man ako ganap na nakakalapit kaya napasigaw na lang ako at parang gusto ko na lang talunin ang hagdan makababa lang. "PAPA!" Dali-dali ko nang tinakbo pababa ang hagdanan wala na akong sinayang na oras para mayakap ko ito nang sumigaw si Vihaan na nakasunod sa akin. "Careful!" He seems more worried but I didn't pay attention to him, dahil na kay Papa lang ang tingin ko. At halos patalon ko itong niyakap nang mahigpit ganoon din ito sa akin at pareho kaming naging emosyonal sa muli naming pagkikita na halos may isang buwan din. "Ang dalaga ko." Lumuluha itong hagod ang buhok ko sa likod at mahigpit na mahigpit ang yakap na parang ayaw na akong bitawan. "Papa ko..." Humihikbi kong sambi

CHAPTER TWENTY-EIGHT

ESMERALDA "A WEDDING YOU PLANNED?" Windang kong tanong kasabay ng pagtawa at hindi ko siya makapaniwalang tiningnan. "Hindi nangangahulugan na pinahintulutan mo kaming magkita ni Papa pwede ka nang magdesisyon ng ganitong kaseryosong—" "Like what I have said," he cut me off in his serious tone which made me shut. "I've called your father to personally talked to him." And he looked at me with his sharp eyes. Natahimik ako at nahigit ang paghinga ko. I know he doesn't want to get interrupted by rudeness but this is a shocking announcement for me... Napatingin na lang ako kay Papa na naikuyom ang magkabilang kamao habang na kay Vihaan ang tingin at tulad ko tila wala itong magawa kaya nanginit ang mga mata ko sa pagpupuyos dulot ng pakiramdam na wala kang laban, hindi ka maaari bumoses kahit labag na labag sa loob mo ang mga nangyayari... na siya lang ang may katapatang magdesisyon. Bahagya na lang na umawang ang bibig ko habang pinipigilan wag maiyak at itinuon ko ang tingin

CHAPTER TWENTY-NINE

ESMERALDA Parang gusto kong habulin ang sasakyan n sinasakyan ni Papa na kasalukuyang papalayo na pero hindi ko na nagawa pa. Matapos nilang mag-usap ni Vihaan nang sila lang dalawa, nagpaalam na rin agad si Papa at naging kapansin-pansin ang pagiging kalmado nito bigla kumpara kaninang kadarating lang, at hindi ko alam kung anong napag-usapan nila, kaya hinarap ko si Vihaan. "Anong napaguusapan niyo?" tanong ko habang tulad ko nakatanaw lang din siya sa papalayong sasakyan hatid na pauwi sa bahay namin ang matanda. "A private conversation, man to man talk," he simply answered and seems like he doesn't want to spill it with me. Napadako naman ang tingin ko sa sahig, did he make a promise why he suddenly became calm and at peace a while ago? I took a deep breath and looked up at him again, ngayon nakatingin na rin siya sa 'kin and he seems happy, while I'm on the opposite. "You know I'm still adjusting with this life you put me in, and now you planned to marry me without a

CHAPTER THIRTY

ESMERALDA I should feel honored? He's funny at isang kalokohan. Ni hindi siya isang maharlikang tao para ikagalak ko na siya ang mapapangasawa ko, kung mayaman na ñalaki lang din naman, I do not have to marry a rich man because me, myself is already rich. Hindi sa nagyayabang ako at mas pipiliin ko pa nga makapangasawa ng mahirap kaysa sa lalaking masyado mataas ang tingin sa sarili niya na palagay niya kagalak-galak siyang pakasalan. Dalawang linggo nang nakakalipas noong magpunta si Papa rito, at kahit papaano'y naging maluwag na sa akin si Vihaan, me and Papa usually talk very other day so it lessen the feeling of longing. Naitanong ko na rin kung anong napag-usapan nila ni Vihaan noong silang dalawa na lang, and what Papa said was, Vihaan made a promise that he wouldn't hurt me and that promise it made him at eased and peace. Pumanatag ang loob ng matanda dahil sa pangakong iyon ni Vihaan, at patungkol sa negosyo namin, hindi na niya pipilitin pa si Papa about the partners

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP