บททั้งหมดของ ร่านสวาทเพื่อนพ่อ Nc20++: บทที่ 11 - บทที่ 20

แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องลงมากระทบเรือนร่างขาวเนียนที่กำลังบิดเร่าอยู่บนที่นอน อัคราก้มหน้าลงซุกไซ้ร่องกลีบสาวไม่ปรานี ลิ้นหนาบดขยี้ลงไปตรงจุดอ่อนไหวที่สุด ลากเลียสลับกับดูดดึงอย่างมูมมาม "อ๊ะ อ๊า ป๋าขา แอนนี่เสียว" เด็กสาวจิกผ้าปูที่นอนแน่น สะโพกมนแอ่นลอยขึ้นรับสัมผัสวาบหวาม ร่างกายสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ทว่าจู่ๆ เธอก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่ออัคราจงใจขบซี่ฟันลงบนติ่งเนื้อที่บวมเป่ง แรงขบนั้นรุนแรงพอให้เจ็บจี๊ดผสมกับความเสียวซ่านจนหยาดน้ำตาเล็ดซึมทางหางตา "ป๋า อื้อ อย่ากัดหอยของแอนนี่ อร๊ายย มันเจ็บนะ" อัคราเงยหน้าขึ้นช้าๆ ใบหน้าคมคายเปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำเสียวจากตัวเธอ ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ "จะได้จำไงคะ หนูแอนนี่ จำความเจ็บปนเสียวนี้ไว้ให้ดี" เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าและดุดัน สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ฉ่ำปรือ "จำไว้ว่าตรงนี้เป็นของใคร คราวหน้าถ้ากล้าทำตัวแบบวันนี้อีก ป๋าจะกัดให้แรงกว่านี้เลย จะกัดให้ช้ำจนหนูเดินไม่ได้ไปสามวัน" "คนซาดิสม์" แอนนี่ครวญครางประท้วงเสียงสั่น ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากัน ทว่าร่างกายเบื้องล่างกลับยิ่งสั่นระริก ตอบสนองความรุนแรง

​คฤหาสน์ทั้งหลังเงียบสงัด มีเพียงคุณอรรถที่ยังนั่งนิ่งอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น ถ้วยชาในมือแทบไม่พร่อง สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่างสวนอันมืดมิด เรื่องเมื่อช่วงบ่ายยังคงวนเวียนจนข่มใจให้สงบไม่ลง ​เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังใกล้เข้ามา คนเป็นพ่อถอนหายใจยาวโดยไม่ยอมหันไปมอง เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าเป็นใคร จนกระทั่งแอนนี่เดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งกับพื้นข้างโซฟา แล้ววางคางเกยบนหน้าขาของเขาอย่างออดอ้อนเหมือนตอนเด็กๆ ​"แด๊ดดี้ขา" เสียงใสๆ ของเด็กแสบเอ่ยเรียกอย่างเอาใจ ​คุณอรรถก้มลงมองลูกสาวคนเดียว ถอนหายใจยาวก่อนจะเอ่ยเหน็บแนม "กลับมาแล้วเหรอ นึกว่าจะไปนอนค้างบ้านว่าที่คู่หมั้นซะแล้ว" ​คำพูดประชดทำให้แอนนี่หน้ามุ่ย เธอขยับขึ้นไปนั่งบนโซฟาข้างๆ แล้วรวบแขนพ่อมากอดไว้แน่น ​"โธ่ แด๊ดดี้ อย่าประชดสิคะ หนูก็กลับมาหาแด๊ดดี้นี่ไง ตั้งใจกลับมาคุยกันให้เข้าใจ" ​"จะคุยอะไรอีกล่ะ พ่อเห็นหมดแล้ว ได้ยินหมดแล้ว เรียกป๋าอย่างนั้นป๋าอย่างนี้ สนิทกันขนาดนั้น พ่อคงห้ามอะไรแกไม่ได้แล้วมั้ง" ​แอนนี่สูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจเล่าความจริงบางส่วนให้คนเป็นพ่อคลายความกังวล ​"แด๊ดดี้ ฟังหนูนะค้าา ที่จริงหนูรู้จักกับคุณอัคร

​อัคราลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเจ็ดโมงเช้าด้วยความรู้สึกปลอดโปร่งอย่างที่ไม่ได้เป็นมานาน ร่างกายสดชื่นกระปรี้กระเปร่าหลังจากได้รีดพิษใส่ยัยตัวแสบไปเต็มคราบเมื่อคืน เขายิ้มมุมปากคนเดียว พอนึกถึงสภาพขาอ่อนแรงของเด็กขี้อ้อนที่โดนเขากระหน่ำจนร้องลั่นรถ ​ชายหนุ่มก้าวลงจากเตียงเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว ตรงไปปลดล็อกตู้เซฟขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่ด้านใน มือหนาหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงเข้มออกมาหลายกล่อง พร้อมกับแฟ้มเอกสารสิทธิ์และโฉนดที่ดินปึกหนา ​การไปพบพ่อตาเช้านี้ไม่ได้มีแค่แหวนหมั้นตามธรรมเนียม แต่เขาตั้งใจขนทรัพย์สินมาวางค้ำประกันให้เห็นชัดๆ ว่าคนอย่างอัคราพร้อมเทหมดหน้าตักเพื่อแลกกับการได้ครอบครองเด็กคนนี้อย่างถูกต้อง ​รถคันหรูสีดำแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบันไดคฤหาสน์ อัคราก้าวลงมาจากรถในชุดสูทที่เนี้ยบกริบ เสริมให้คนวัยสี่สิบต้นๆ ดูภูมิฐานและทรงอำนาจ ลูกน้องสองคนเดินหิ้วกระเป๋าเอกสารและกล่องของขวัญตามหลังมาติดๆ ​คุณอรรถที่นั่งจิบกาแฟอยู่ตรงห้องรับแขกถึงกับชะงักถ้วยกาแฟค้างไว้ มองสภาพขบวนของกำนัลตรงหน้าตาค้าง ​"เฮ้ย คุณอัครา นี่มันอะไรกันครับ" ​"สวัสดีครับคุณอรรถ หรือจะให้ผมเรียกคุณพ่อเลยดี" อัครายกมือไ

​รถหรูคันสีดำสนิทแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าตึกคณะนิเทศศาสตร์ เรียกสายตาของบรรดานักศึกษาที่เดินผ่านไปมาให้พากันเหลียวมองอย่างอยากรู้อยากเห็น ว่าใครกันแน่ที่นั่งอยู่ด้านในรถราคาแปดหลักคันนี้ ​ทว่ากระจกฟิล์มดำมืดสนิทบดบังทุกสายตาจากภายนอก ซ่อนภาพความร้อนรุ่มที่กำลังเดือดพล่านอยู่ตรงเบาะหลังไว้ได้อย่างมิดชิด ​"กระโปรงสั้นไปไหมแอนนี่" ​เสียงทุ้มเข้มของอัคราดังขึ้น สายตาคมดุกวาดมองเรียวขาขาวผ่องที่โผล่พ้นชายกระโปรงทรงเอรัดรูปขึ้นมาเกือบครึ่งขาอ่อน ​แอนนี่ที่กำลังเช็กความเรียบร้อยของหน้าผมในกระจกตลับแป้ง หันมายิ้มหวานสู้สายตาคนแก่ขี้หวง ​"ไม่สั้นสักหน่อยค่ะป๋า นี่ความยาวปกติเลยนะ เพื่อนหนูใส่สั้นกว่านี้ตั้งเยอะ" เธอเถียงตาใส ขยับขาไขว่ห้างแกล้งให้กระโปรงร่นสูงขึ้นไปอีกจนเห็นผิวเนื้อเนียน ​"อย่ามายั่ว" อัคราดุเสียงต่ำ มือหนาวางทาบลงบนต้นขาขาวทันที ออกแรงบีบเค้นเนื้อนุ่มอย่างมันเขี้ยว "ป๋าไม่อยากให้ใครมองขาเมียป๋า หวง เข้าใจไหม" ​"โธ่ ป๋าขา ก็หนูใส่มาเรียนนี่นา ไม่ได้ใส่ไปเที่ยวกลางคืนซะหน่อย" แอนนี่พับตลับแป้งเก็บ เอียงตัวเข้าไปซบไหล่กว้างพลางกระซิบออดอ้อน "อีกอย่าง ข้างในหนูก็ใส่แบบที่ป๋าช

​เย็นวันเสาร์ แอนนี่สั่งให้แม่บ้านเตรียมอาหารมื้อพิเศษเพื่อต้อนรับ มินนี่ เพื่อนสนิทคนเดียวในคณะที่ไม่ได้เจอกันพักใหญ่ เพราะช่วงที่ผ่านมาเธอมัวแต่ขลุกอยู่กับป๋าอัคราจนแทบไม่ได้โงหัว ​เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก่อนที่รถเก๋งสีแดงจะแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์ ร่างเพรียวระหงของมินนี่ก้าวลงจากรถในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเลือดหมู ตัวชุดคว้านลึกโชว์ร่องอกอวบอิ่ม ผ่าข้างสูงอวดเรียวขาขาวเนียน แซ่บสมฉายา มินนี่ตัวแม่ ของกลุ่ม ​"ฮาย คุณนายแอนนี่ ไม่เจอนาน ออร่าคุณนายจับจนแสบตาเลยนะยะ" มินนี่ทักทายเสียงใส เดินเข้ามากอดเพื่อนรักอย่างสนิทสนม ​"เวอร์ตลอดแกน่ะ รีบเข้าบ้านเถอะ หิวจะแย่อยู่แล้ว" แอนนี่หัวเราะพลางควงแขนเพื่อนเดินเข้าไปในห้องรับแขก ​ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นประตู มินนี่ก็เป็นฝ่ายชะงักเท้า สายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่กำยำของชายวัยสี่สิบต้นๆ ที่กำลังเดินลงมาจากบันได รูปร่างสมส่วนในชุดลำลองแผ่ออร่าความรวยและความดุดันออกมาจนคนมองเผลอกลืนน้ำลาย คุณอรรถในชุดลำลองสบายๆ เสื้อโปโลสีขาวพอดีตัวขับมัดกล้ามแขนแน่นตึง กางเกงสแล็กสีครีมเข้ารูป ใบหน้าคมคายกับผมที่เซตเปิดหน้าผากอย่างดี ยิ่งขับให้ออร่าความหล่อ