Todos los capítulos de ร่านสวาทเพื่อนพ่อ Nc20++: Capítulo 11 - Capítulo 20

แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องลงมากระทบเรือนร่างขาวเนียนที่บิดเร่าอยู่บนผ้าปูที่นอนสีเข้ม อัคราก้มหน้าลงจัดการกับดอกไม้งามกลางกายสาวอย่างไม่ปรานี เขาใช้ลิ้นหนาบดขยี้ลงไปตรงจุดอ่อนไหวที่สุด ลากเลียสลับกับดูดดึงอย่างตะกละตะกลาม ราวกับจะสูบเอาวิญญาณของเธอออกมา“อ๊ะ... อ๊า... ป๋า...เสียว...”แอนนี่จิกผ้าปูที่นอนแน่น แอ่นสะโพกรับสัมผัสวาบหวาม แต่แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่ออัคราจงใจขบฟันลงบนเม็ดเสียวที่บวมเป่งเบาๆ แต่มันมากพอให้เจ็บจี๊ดผสมกับความเสียวซ่านจนน้ำตาเล็ด“ป๋าอื้อ... อย่ากัดหีของแอนนี่... อร๊ายย...เจ็บนะ!”อัคราเงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าคมคายเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำหวานจากกายเธอ เขายิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ“จะได้จำไงแอนนี่... จำความเจ็บปนเสียวนี้ไว้” เสียงเขาแหบพร่าและดุดัน “จำไว้ว่าตรงนี้เป็นของใคร... คราวหน้าทำอีก ป๋าจะกัดแรงๆ เลย ให้มันช้ำ ให้หนูเดินไม่ได้ไปสามวัน!”“คนซาดิสม์...” แอนนี่ครางประท้วง แต่ร่างกายกลับสั่นระริกด้วยความต้องการที่พุ่งสูงขึ้นอัคราไม่รอช้า เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ถอดเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมด เผยให้เห็นร่างกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามสมชายชาตรี และจุดกึ่งกลางลำตัวท

บรรยากาศยามค่ำคืนในคฤหาสน์เงียบสงบ แสงไฟสีเหลืองนวลสร้างบรรยากาศอบอุ่นแต่แฝงไปด้วยความตึงเครียดจางๆ ที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากเหตุการณ์เมื่อช่วงบ่าย คุณอรรถนั่งจิบชาสมุนไพรอยู่ในห้องนั่งเล่น สายตาเหม่อมองออกไปที่สวน พยายามทำใจยอมรับความจริงที่เพิ่งได้รับรู้ เสียงฝีเท้าเบาๆ เดินเข้ามาใกล้ คุณอรรถถอนหายใจรู้ทันทีว่าเป็นใคร เขาไม่หันไปมอง จนกระทั่งร่างบางของลูกสาวสุดที่รักมานั่งลงที่พื้นข้างๆ เก้าอี้โซฟา เอาคางเกยที่หน้าขาเขาอย่างออดอ้อนเหมือนสมัยเด็กๆ "แด๊ดดี้ขา..." เสียงหวานใสเอ่ยเรียกอย่างเอาใจ คุณอรรถก้มลงมองแอนนี่ แววตาของคนเป็นพ่อแม้จะโกรธแต่ก็แฝงด้วยความรักและความห่วงใย "กลับมาแล้วเหรอ? นึกว่าจะไปนอนค้างบ้าน 'ว่าที่คู่หมั้น' ซะแล้ว" น้ำเสียงประชดประชันเล็กน้อยทำให้แอนนี่หน้ามุ่ย เธอขยับตัวขึ้นมานั่งบนโซฟาข้างๆ กอดแขนพ่อแน่น "โธ่... แด๊ดดี้อ่า... อย่าประชดสิคะ" แอนนี่ซบหน้าลงกับไหล่พ่อ "หนูก็กลับมาหาแด๊ดดี้นี่ไง... มาคุยกันให้รู้เรื่อง" "จะคุยอะไรอีกล่ะ?" คุณอรรถวางถ้วยชาลง "พ่อก็เห็นหมดแล้ว ได้ยินหมดแล้ว... 'ป๋า' อย่างนั้น 'ป๋า' อย่างนี้... สนิทกันปานจะกลืนกินขนาดนั้น พ่อคงห้าม

เช้าวันใหม่ที่แสนสดใส อัคราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมานาน เขามองนาฬิกา เจ็ดโมงเช้า... ยังมีเวลาเตรียมตัวเขาเดินฮัมเพลงเข้าไปในห้องแต่งตัว เปิดเซฟขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่หลังรูปภาพ หยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงเข้มออกมาสามสี่กล่อง พร้อมกับแฟ้มเอกสารปึกหนา นี่คือ "หลักประกัน" ที่เขาตั้งใจจะนำไปมอบให้คุณอรรถ เพื่อยืนยันความจริงใจที่มีต่อแอนนี่มันไม่ใช่แค่สินสอดตามธรรมเนียม แต่มันคือการเทหมดหน้าตักของคนอย่างอัคราณ คฤหาสน์ของคุณอรรถรถยนต์คันสีดำแล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน อัคราก้าวลงมาจากรถด้วยท่วงท่าสง่างาม ในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปที่ทำให้เขาดูหนุ่มขึ้นกว่าวัย ผู้ติดตามสองคนเดินหิ้วของตามหลังมาเป็นขบวนคุณอรรถที่นั่งจิบกาแฟรออยู่ถึงกับต้องวางถ้วยลง ตาโตเท่าไข่ห่าน"เฮ้ย! คุณอัครา... นี่มันอะไรกันครับ?"อัครายกมือไหว้ผู้ใหญ่ "สวัสดีครับคุณพ่อ... เอ้อ คุณอรรถ" เขาแกล้งเรียกผิดเรียกถูกให้คุณอรรถเขินเล่น "ผมเอาของมาฝากครับ... เป็นของรับขวัญหลาน... เอ้ย รับขวัญว่าที่ลูกเขย"เขาพยักหน้าให้ลูกน้องวางของทั้งหมดลงบนโต๊ะรับแขก มีทั้งกล่องเครื่องเพชรชุดใหญ่ โฉนดที่ดินแปลงงามใจกลาง

เช้าวันจันทร์ที่แสนวุ่นวายของกรุงเทพฯ บนถนนหน้ามหาวิทยาลัยชื่อดัง รถยนต์คันหรูสีดำเงาวับ เคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบท่าที่หน้าตึกคณะนิเทศน์อย่างนิ่มนวล ท่ามกลางสายตาของเหล่านักศึกษาที่เดินขวักไขว่ ต่างพากันชะลอฝีเท้าเพื่อดูว่าใครคือบุคคลสำคัญที่นั่งอยู่ข้างในภายในรถ อุณหภูมิเย็นฉ่ำสวนทางกับความร้อนรุ่มที่เบาะหลัง"กระโปรงสั้นไปมั้ยแอนนี่"เสียงทุ้มเข้มของอัคราเอ่ยทักขึ้น สายตาคมกริบกวาดมองเรียวขาขาวผ่องที่โผล่พ้นชายกระโปรงทรงเอเอวสูงรัดรูปขึ้นมาเกือบครึ่งขาอ่อนแอนนี่ที่กำลังเช็กความเรียบร้อยของหน้าผมในกระจกตลับแป้ง หันมายิ้มหวานสู้สายตาดุๆ"ไม่สั้นซะหน่อยค่ะป๋า... นี่ความยาวปกตินะคะ เพื่อนหนูใส่สั้นกว่านี้อีก" เธอเถียงข้างๆ คูๆ ขยับขาไขว่ห้างแกล้งให้กระโปรงร่นขึ้นไปอีกนิดจนเห็นผิวเนื้อเนียนละเอียด"อย่ามายั่ว..." อัคราดุเสียงต่ำ มือหนาวางแปะลงบนต้นขาขาวทันที บีบเคล้นเนื้อนุ่มเบาๆ อย่างมันเขี้ยว "ป๋าไม่อยากให้ใครเห็นขาเมียป๋า... หวง เข้าใจมั้ย""โธ่... ป๋าขา ก็หนูใส่มาเรียนนี่นา ไม่ได้ใส่ไปเที่ยวผับซะหน่อย" แอนนี่วางตลับแป้งลง เอียงตัวไปซบไหล่กว้าง ออดอ้อนเสียงกระเส่า "อีกอย่าง...ข้างใน

เย็นวันเสาร์ที่อากาศกำลังดี แอนนี่จัดแจงบอกแม่บ้านให้เตรียมอาหารมื้อพิเศษ เพราะวันนี้เธอชวน"มินนี่" เพื่อนสาวคนสนิทสุดซี้ปึ้กเพียงคนเดียวของเธอมาทานข้าวที่บ้าน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานเพราะมัวแต่ไปวุ่นวายกับเรื่องราวความรักอันเร่าร้อนกับป๋าอัครารถสปอร์ตสีแดงแล่นเข้ามาจอดที่หน้ามุขคฤหาสน์ มินนี่ก้าวลงจากรถในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเลือดหมูที่ขับผิวขาวโอโม่ให้โดดเด่น เว้าหน้าโชว์เนินอกอวบอิ่มและผ่าข้างสูงจนเห็นต้นขาขาวเนียน สมฉายา 'มินนี่ตัวแม่' ประจำคณะ"ฮายยย! คุณนายแอนนี่! ไม่เจอนาน ราศีคุณนายจับวิบวับเลยนะยะ!" มินนี่ทักทายเสียงใส เดินเข้ามากอดเพื่อนรักแล้วหอมแก้มซ้ายขวา"เวอร์ตลอดแกอะ เข้าบ้านก่อนเถอะ หิวจะแย่แล้ว" แอนนี่หัวเราะ ควงแขนเพื่อนเดินเข้าไปในห้องรับแขกแต่ทว่า... ก้าวแรกที่มินนี่เดินพ้นประตูเข้าไป สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับร่างสูงโปร่งของชายวัยกลางคนที่กำลังเดินลงมาจากบันไดพอดีคุณอรรถในชุดลำลองสบายๆ เสื้อโปโลสีขาวสะอาดตาที่พอดีตัวจนเห็นมัดกล้ามแขนที่ยังคงตึงกระชับจากการออกกำลังกาย กางเกงสีครีม ผมสีดอกเลาที่ถูกเซตทรงเปิดหน้าผากอย่างดี ใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่มีริ้วรอยแห่งวัยเพียง