LOGINสามปีผ่านไป เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กวัยกำลังซนดังก้องไปทั่วสวนหลังบ้านของคฤหาสน์อัครโยธิน สองฝาแฝดตัวน้อยกำลังวิ่งเตาะแตะไล่จับกันอย่างคึกคัก โดยมีอัคราในวัยเฉียดห้าสิบที่ยังดูภูมิฐานและฟิตเปรี๊ยะคอยก้าวตามประกบติด คอยระวังไม่ให้ลูกลิงทั้งสองตัวสะดุดล้ม "ปาป๊า จับ จับอลิน" น้องอลิน แฝดคนน้องในชุดกระโปรงสีหวานวิ่งร่าเข้ามากอดขาคุณพ่อไว้แน่น ก่อนที่น้องอลัน แฝดพี่จอมซนจะวิ่งปรี่ตามเข้ามากอดขาอีกข้างไว้พร้อมเสียงหัวเราะลั่นร่าเริง "โอ้โฮ ปาป๊าโดนรุมแล้ว ยอมแพ้แล้วครับ" อัคราแกล้งทิ้งตัวลงนอนหงายบนสนามหญ้านุ่ม รวบสองแฝดเข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยง หอมแก้มนุ่มนิ่มซ้ายขวาจนลูกลิงทั้งสองหัวเราะเอิ๊กอ๊ากลั่นสวน ใครจะคิดว่าในวัยเฉียดห้าสิบ เขาจะมีความสุขกับการเป็นคุณพ่อลูกอ่อนที่ต้องคอยฟิตร่างกายเพื่อวิ่งไล่จับเด็กๆ ได้ขนาดนี้ แอนนี่นั่งอมยิ้มมองภาพสามพ่อลูกอยู่ตรงศาลาริมสระน้ำ มือเรียวถือแก้วเครื่องดื่มเย็นๆ ไว้ รูปร่างของเธอดูมีน้ำมีนวลและเปล่งปลั่งขึ้นกว่าสมัยวัยรุ่น แต่ยังคงความสวยสะพรั่งไม่สร่าง โดยเฉพาะในชุดเดรสคลุมท้องตัวยาวที่เน้นให้เห็นหน้าท้องกลมนูนวัย 7 เดือนเด่นชัด ผลงานชิ
คฤหาสน์ของอัคราเวลานี้เงียบสงัด ตัดกับความเร่าร้อนบนเบาะรถเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง แอนนี่ก้าวฉับๆ นำขึ้นไปยังห้องนอนชั้นบนอย่างคุ้นเคย ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนปลายเตียง กอดอกมองผัวแก่ที่เดินตามเข้ามาพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ยับยู่ยี่ออก "ป๋าขา มาคุยกันก่อนดีกว่า" แอนนี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังผิดวิสัย พลางตบเบาะข้างตัวเรียกให้เขามานั่งใกล้ๆ อัคราเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยอมเดินมาทรุดตัวนั่งลงข้างๆ "มีอะไรหรือเปล่าคะ หรือเมื่อกี้ยังไม่อิ่ม อยากต่อรอบสองบนเตียง" ไม่พูดเปล่า มือหนายังเลื่อนไปลูบไล้รวบเอวคอดเข้ามาแนบชิด "ไม่ใช่เรื่องนั้นค่ะ เรื่องนั้นน่ะเดี๋ยวหนูจัดให้อยู่แล้ว แต่หนูหมายถึงเรื่องอนาคตของเรา แล้วก็เรื่องงานของหนูด้วย" คำว่าอนาคตกับเรื่องงานทำให้ประกายตาวิบวับของอัคราชะงักไป สีหน้าขี้เล่นเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความสุขุมจริงจังตามสัญชาตญาณนักธุรกิจ "ว่ามาสิ ป๋าฟังอยู่" "คือ...หนูยังอยากรับงานถ่ายแบบอยู่นะคะ หนูรู้ว่าสถานะหนูเปลี่ยนไปแล้ว ทั้งเป็นคู่หมั้นป๋า เป็นลูกสาวเจ้าของโรงแรม แต่หนูรักงานนี้จริงๆ ไม่อยากทิ้งไปแค่เพราะแต่งงาน" "ป๋าไม่เคยห้ามเรื่องงานของหนู ตรา
ช่วงสองทุ่ม เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มแว่วเข้ามาแต่ไกล ก่อนที่รถหรูจะแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบันได แอนนี่ที่ยืนรออยู่รีบวิ่งลงไปรับด้วยท่าทางกระตือรือร้น ผิดกับคุณอรรถที่ยืนกอดอกหน้านิ่งเคร่งขรึมอยู่ด้านบน โดยมีมินนี่คอยยืนเนียนอยู่ข้างๆ จนท่อนแขนแทบจะเบียดชิดติดกับคุณอาพลางส่งยิ้มให้กำลังใจเพื่อนรัก อัคราก้าวลงจากรถพร้อมกับยกมือไหว้คุณอรรถอย่างสุภาพตามมารยาท "สวัสดีครับคุณอรรถ ผมมารับน้องตามที่นัดไว้ครับ" "จะไปนอนค้างเลยเหรอ มันจะดูไม่งามหรือเปล่าแอนนี่ ยังไม่ได้หมั้นกันเป็นทางการเลยนะลูก ถึงผู้ใหญ่จะตกลงกันไว้แล้วก็เถอะ พ่อไม่อยากให้ใครเอาลูกสาวพ่อไปพูดเสียหาย" แอนนี่รีบเดินเข้าไปกอดแขนพ่อไว้แน่น ออดอ้อนหาเหตุผลข้างๆ คูๆ มาแก้ต่างทันควัน "โธ่ แด๊ดดี้ขา อย่าหัวโบราณสิคะ" หนูก็แค่ไปเรียนรู้งานบ้านงานเรือน ไปทำความคุ้นเคยกับที่ทางไว้ก่อนไงคะ ยังไงอีกไม่นานหนูก็ต้องไปเป็นคุณผู้หญิงของที่นั่นอยู่ดี จะให้หนูย้ายเข้าไปแบบเงอะๆ งะๆ เดี๋ยวจะขายหน้าเขาแย่เลย" เธอหันไปขยิบตาให้มินนี่ทีหนึ่ง ซึ่งมินนี่ก็รู้หน้าที่สุดๆ รีบผสมโรงทันที "จริงค่ะคุณอา สมัยนี้เขาเน้นทดลองอยู่ก่อนแต่งกันทั้
เย็นวันเสาร์ แอนนี่สั่งให้แม่บ้านเตรียมอาหารมื้อพิเศษเพื่อต้อนรับ มินนี่ เพื่อนสนิทคนเดียวในคณะที่ไม่ได้เจอกันพักใหญ่ เพราะช่วงที่ผ่านมาเธอมัวแต่ขลุกอยู่กับป๋าอัคราจนแทบไม่ได้โงหัว เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก่อนที่รถเก๋งสีแดงจะแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์ ร่างเพรียวระหงของมินนี่ก้าวลงจากรถในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเลือดหมู ตัวชุดคว้านลึกโชว์ร่องอกอวบอิ่ม ผ่าข้างสูงอวดเรียวขาขาวเนียน แซ่บสมฉายา มินนี่ตัวแม่ ของกลุ่ม "ฮาย คุณนายแอนนี่ ไม่เจอนาน ออร่าคุณนายจับจนแสบตาเลยนะยะ" มินนี่ทักทายเสียงใส เดินเข้ามากอดเพื่อนรักอย่างสนิทสนม "เวอร์ตลอดแกน่ะ รีบเข้าบ้านเถอะ หิวจะแย่อยู่แล้ว" แอนนี่หัวเราะพลางควงแขนเพื่อนเดินเข้าไปในห้องรับแขก ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นประตู มินนี่ก็เป็นฝ่ายชะงักเท้า สายตาสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่กำยำของชายวัยสี่สิบต้นๆ ที่กำลังเดินลงมาจากบันได รูปร่างสมส่วนในชุดลำลองแผ่ออร่าความรวยและความดุดันออกมาจนคนมองเผลอกลืนน้ำลาย คุณอรรถในชุดลำลองสบายๆ เสื้อโปโลสีขาวพอดีตัวขับมัดกล้ามแขนแน่นตึง กางเกงสแล็กสีครีมเข้ารูป ใบหน้าคมคายกับผมที่เซตเปิดหน้าผากอย่างดี ยิ่งขับให้ออร่าความหล่อ
ประตูห้องนอนถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ก่อนจะปิดกระแทกลงเสียงดังปัง อัคราอุ้มแอนนี่เข้ามาแล้วทุ่มตัวเธอลงบนเตียงทันที "ป๋า ใจเย็น อื้อ" ยังไม่ทันได้อ้าปากท้วง เขาก็กดจูบลงมาบดขยี้ริมฝีปากเธออย่างดุดัน อัคราที่กำลังหึงจัดดูดิบเถื่อนกว่าทุกครั้ง เขาเหวี่ยงเสื้อสูททิ้งไปแบบไม่ไยดี แล้วลงมือกระชากเสื้อผ้าออกจากตัวเธออย่างไม่ปรานี ชุดนักศึกษาหลุดร่วงลงไปกองกับพื้น ตามด้วยบราลูกไม้สีหวาน เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าขาวเนียนที่นอนหอบหายใจอยู่บนเตียง แอนนี่มองอัคราที่ยืนถอดเสื้อเชิ้ตและกางเกงออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นมัดกล้ามแน่นกับท่อนเอ็นลำใหญ่ที่แข็งโด่จนเส้นเลือดปูดโปน จ่อรออยู่ตรงหน้าอย่างไม่คิดจะปรานี "วันนี้ป๋าจะลงโทษเด็กดื้อ" อัคราเอ่ยเสียงพร่า เขาจับสองขาขาวแยกออกจากกันกว้างจนเห็นร่องเนื้อที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำร่าน ร่างสูงคุกเข่าลงแทรกกลางหว่างขาทันทีโดยไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว ปลายลิ้นร้อนสากลากปาดผ่านรอยแยกอวบอูมตั้งแต่ล่างขึ้นบนอย่างหนักหน่วง แผล่บ จ๊วบ "อ๊ะ ป๋าขา ซี๊ด" แอนนี่สะดุ้งสุดตัว แอ่นสะโพกขึ้นรับสัมผัสจู่โจมจนมือจิกผ้าปูที่นอนแน่น "อืม หวานชิบหาย" อัครากดปลายลิ
รถหรูคันสีดำสนิทแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าตึกคณะนิเทศศาสตร์ เรียกสายตาของบรรดานักศึกษาที่เดินผ่านไปมาให้พากันเหลียวมองอย่างอยากรู้อยากเห็น ว่าใครกันแน่ที่นั่งอยู่ด้านในรถราคาแปดหลักคันนี้ ทว่ากระจกฟิล์มดำมืดสนิทบดบังทุกสายตาจากภายนอก ซ่อนภาพความร้อนรุ่มที่กำลังเดือดพล่านอยู่ตรงเบาะหลังไว้ได้อย่างมิดชิด "กระโปรงสั้นไปไหมแอนนี่" เสียงทุ้มเข้มของอัคราดังขึ้น สายตาคมดุกวาดมองเรียวขาขาวผ่องที่โผล่พ้นชายกระโปรงทรงเอรัดรูปขึ้นมาเกือบครึ่งขาอ่อน แอนนี่ที่กำลังเช็กความเรียบร้อยของหน้าผมในกระจกตลับแป้ง หันมายิ้มหวานสู้สายตาคนแก่ขี้หวง "ไม่สั้นสักหน่อยค่ะป๋า นี่ความยาวปกติเลยนะ เพื่อนหนูใส่สั้นกว่านี้ตั้งเยอะ" เธอเถียงตาใส ขยับขาไขว่ห้างแกล้งให้กระโปรงร่นสูงขึ้นไปอีกจนเห็นผิวเนื้อเนียน "อย่ามายั่ว" อัคราดุเสียงต่ำ มือหนาวางทาบลงบนต้นขาขาวทันที ออกแรงบีบเค้นเนื้อนุ่มอย่างมันเขี้ยว "ป๋าไม่อยากให้ใครมองขาเมียป๋า หวง เข้าใจไหม" "โธ่ ป๋าขา ก็หนูใส่มาเรียนนี่นา ไม่ได้ใส่ไปเที่ยวกลางคืนซะหน่อย" แอนนี่พับตลับแป้งเก็บ เอียงตัวเข้าไปซบไหล่กว้างพลางกระซิบออดอ้อน "อีกอย่าง ข้างในหนูก็ใส่แบบที่ป๋าช







