บททั้งหมดของ ร่านสวาทเพื่อนพ่อ Nc20++: บทที่ 1 - บทที่ 10

“แล้ว... ตกลงป๋ามีเมียไหมคะ” แอนนี่ช้อนตาขึ้นมอง นิ้วเล็กกรีดกรายเล่นบนแผงอกเปลือยเปล่าของคนรุ่นพ่อ ถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง ​อัคราไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขานิ่งไปชั่วอึดใจ นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย ก่อนที่มุมปากได้รูปจะกระตุกยิ้มร้ายกาจ เขาโน้มใบหน้าลงมากระซิบชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการถูกจูบ ​“ถ้าคืนนี้ หนูทำให้ป๋าพอใจได้อีกรอบ แล้วป๋าจะบอก” ​แอนนี่หลุดยิ้มกับคำท้าทายนั้น ​อัคราทิ้งตัวลงนอนหงาย หลับตาลงหมายจะพักสูดอากาศเข้าปอดสักห้านาที ทว่ายังไม่ทันที่ลมหายใจของเขาจะกลับมาเป็นปกติ สัมผัสยุกยิกข้างลำตัวก็เริ่มก่อกวน ​“ป๋าขา...” เสียงหวานกระซิบแผ่วเบาชิดใบหู ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอ ​อัคราถอนหายใจยาว เปลือกตาที่ปิดสนิทจำต้องลืมขึ้นอีกครั้ง เมื่อท่อนขาเรียวขาวของคนข้างๆ ตวัดขึ้นมาเกยทับ จงใจขยับหน้าขาเบียดเสียดเข้ากับสะโพกสอบของเขาอย่างแนบชิด สัมผัสนุ่มนิ่มที่ถูไถไปมาตรงหน้าขา ทำเอาเลือดในกายหนุ่มใหญ่สูบฉีดพล่าน ​สิ่งที่เพิ่งสงบลงไปได้ไม่ถึงห้านาที... เริ่มกระตุกเกร็งและตื่นตัวขึ้นมาสู้อีกครั้งอย่างรวดเร็ว ​แอนนี่ปรือตาฉ่ำเยิ้มมองหน้าเขา สะโพกบางจงใจขยั

แสงแดดยามสายสาดส่องเข้ามาในห้องนอนของแอนนี่ แต่ดูเหมือนความร้อนแรงของแดดจะเทียบไม่ได้เลยกับความร้อนรุ่มในใจของเด็กสาววัยสิบเก้าแอนนี่นอนบิดเร่าอยู่บนเตียง ผ้าห่มนวมผืนหนาถูกถีบลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้า ร่างกายที่สวมเพียงชุดนอนบางเบาชื้นไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ มือข้างหนึ่งของเธอกำลังสาละวนอยู่ใต้กระโปรงนอน ขยับข้อมือเป็นจังหวะถี่รัว“อื้อ... ป๋า... อัค...”เสียงหวานครางกระเส่าชื่อชายหนุ่มรุ่นพ่อที่เพิ่งแยกจากกันเมื่อวานซืน ภาพใบหน้าคมเข้มที่เต็มไปด้วยหนวดเคราจางๆ แววตาดุดันเวลาที่เขามองเธอ และสัมผัสหยาบโลนแต่เร้าใจ ยังคงฉายชัดอยู่ในหัวราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นิ้วเรียวสองนิ้วของเธอมุดเข้าไปในร่องกลีบที่เปียกแฉะ บดขยี้เม็ดเสียวและสอดใส่เข้าออกอย่างรวดเร็ว แต่ยิ่งทำ เธอก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด ความว่างเปล่าในช่องท้องมันไม่ได้รับการเติมเต็ม“อ๊า! ฮึก... ไม่ใช่... มันไม่เหมือน...” แอนนี่สบถออกมาอย่างขัดใจ เธอหยุดมือแล้วดึงนิ้วออกมาอย่างหงุดหงิดน้ำหวานสีใสไหลเยิ้มติดนิ้วออกมาเป็นสายมันเทียบไม่ได้เลย... นิ้วเรียวเล็กของเธอ เทียบไม่ได้เลยกับความใหญ่โตและความแข็งแกร่งของอัครา ความรู้สึกที่ถูกเติมเ

ปึง!!เสียงประตูกระแทกปิดดังสนั่นลั่นห้องนอน แอนนี่เหวี่ยงกระเป๋าถือใบหรูลงบนเตียงอย่างไม่ไยดี ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนคว่ำหน้ากับหมอน กรีดร้องระบายอารมณ์ที่อัดอั้นมาตลอดมื้อเที่ยง“คนบ้า! คนเจ้าเล่ห์! คนแก่บ้าอำนาจ!”เธอด่าทออัคราสารพัด ทั้งแค้นที่เขาเป็นเพื่อนของพ่อ ทั้งโกรธที่เขาต้อนเธอจนมุมเรื่องฝึกงาน และที่เจ็บใจที่สุดคือ... ร่างกายทรยศของเธอที่ดันร้อนวูบวาบเพียงแค่เขาส่งสายตาโลมเลียมาให้ความเงียบเข้าครอบงำห้องได้เพียงครู่เดียว เสียงสั่นครืดคราดของโทรศัพท์บนเตียงก็ทำลายมันลงอีกครั้งแอนนี่เงยหน้าขึ้น คราบมาสคาร่าเปรอะเปื้อนขอบตาเล็กน้อย เธอคว้าโทรศัพท์มาดู ตั้งใจว่าจะปิดเครื่องหนีโลก แต่ข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอล็อกกลับทำให้หัวใจที่กำลังเต้นแรงด้วยความโกรธ เปลี่ยนจังหวะไปอย่างสิ้นเชิงAkara:แอนนี่ของป๋า... เป็นอะไรคะAkara:ป๋าขอโทษ... ขอโอกาสให้ป๋าอีกครั้งได้ไหม?Akara:ออกมาคุยกันหน่อยได้ไหม หื้มมม? ป๋ารออยู่ตรงปากซอยAkara:แอนนี่มาหาป๋าก่อน เราต้องคุยกันนะ...ที่รักคำพูดของเขาเหมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ทิ้งลงกลางใจเด็กสาววัยสิบเก้า แอนนีกัดริมฝีปากแน่น อ่านข้อความนั้นซ้ำไปซ้ำมา มือไม้

รั้วขนาดใหญ่เลื่อนเปิดออกอัตโนมัติเมื่อรถเบนซ์สีดำมันขลับเคลื่อนตัวเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขของคฤหาสน์หรูสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา แสงไฟสีนวลตาที่ถูกออกแบบมาอย่างดีอัคราดับเครื่องยนต์ ความเงียบสงบเข้ามาแทนที่เสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ เขาหันมายิ้มให้ตุ๊กตาหน้ารถที่กำลังมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยดวงตาเบิกกว้าง“ถึงแล้วค่ะ... รังของป๋า”แอนนี่ก้าวลงจากรถ ลมแม่น้ำพัดมาปะทะผิวหน้าเบาๆ ให้ความรู้สึกสดชื่น เธอหมุนตัวมองไปรอบๆ บริเวณสวนที่ตกแต่งด้วยต้นไม้ใหญ่ราคานับแสนและประติมากรรมหินอ่อน“โห... บ้านหลังใหญ่จังเลยค่ะป๋า...” แอนนี่อุทานออกมาอย่างลืมตัว “ใหญ่กว่าบ้านคุณพ่ออีกมั้งเนี่ย”อัคราเดินอ้อมมาโอบเอวบางจากด้านหลัง วางคางเกยไหล่เธอแล้วกระซิบ “ชอบไหมคะ? ถ้าชอบก็มาบ่อยๆ สิ”เขาพาเธอเดินผ่านประตูบานใหญ่ที่สแกนลายนิ้วมือเข้าไป ภายในโถงกลางเพดานสูงโปร่ง ตกแต่งด้วยแชนเดอเลียร์คริสตัลระย้า พื้นปูด้วยหินอ่อนนำเข้าลายสวย ผนังกระจกบานยักษ์เผยให้เห็นวิวแม่น้ำยามค่ำคืนที่ระยิบระยับไปด้วยแสงไฟแอนนี่ถอดรองเท้าส้นเตี้ยของเธอวางไว้ที่ชั้น แล้วเดินเท้าเปล่าสัมผัสความเย็นเฉียบของ

บรรยากาศภายในคอนโดใจกลางเมืองที่เงียบสงัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน แอนนีนั่งกอดเข่าอยู่บนโซฟาตัวยาว สายตาจ้องมองโทรศัพท์มือถือที่วางนิ่งสนิทอยู่บนโต๊ะกระจกหลังจากแยกกับท็อปที่หน้าคอนโด เธอก็รีบขึ้นห้องมาทันที คำขู่ของอัครายังดังก้องอยู่ในหัว ยิ่งเห็นข้อความสุดท้ายที่เขาส่งมาAkara:ส่งโลเคชั่นคอนโดให้ป๋าด้วย เรามีเรื่องต้องคุยกันมือไม้ของเธอสั่นเทาขณะกดส่งพิกัดที่ตั้งไปให้เขา ใจหนึ่งก็กลัวพายุอารมณ์ของชายแก่ขี้หึง แต่อีกใจหนึ่ง... ลึกๆ แล้วเธอกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาดที่เห็นเขาเป็นเดือดเป็นร้อนเพราะเธอ“เฮ้อ...”แอนนี่ถอนหายใจ พยายามข่มตานอนรอหรือหาอะไรทำเพื่อฆ่าเวลา เธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนแขนยาวขายาวมิดชิดที่สุดเท่าที่จะหาได้ เพื่อไม่ให้เป็นการยั่วยวนเขาเพิ่ม แต่น้ำหอมกลิ่นวานิลลาอ่อนๆ ที่เธอเผลอฉีดพรมลงไปตามจุดชีพจรนั้นกลับทรยศความตั้งใจของเธอเวลาผ่านไปนานนับชั่วโมง จากสองทุ่มล่วงเลยเข้าสู่สามทุ่มครึ่ง แอนนี่เริ่มกระสับกระส่าย เดินไปเดินมาในห้อง หรือเขาจะไม่มาแล้ว? หรือเขาแค่ขู่?ปึง! ปึง! ปึง!เสียงทุบประตูห้องดังสนั่นหวั่นไหวทำเอาแอนนี่สะดุ้งโหยงจนตัวลอย