All Chapters of เด็กเกียร์ NC 18+: Chapter 141 - Chapter 150

“ไม่เกี่ยวกับหล่อไม่หล่อ กูไม่กลัวมึงเพราะอย่างมึงอะจีบแก้วไม่ติดหรอก”“อ้าว ไอ้เชี่ยนี่ แม่งปากดีจริง ปากดีแบบนี้ วินนิ่งไหมสาด”“ก็ไปดิ ใครกลัว”ซีตอบรับคำท้า กอดล็อกคอคนท้าลงมาชั้นล่างเพื่อจะได้เล่นเกมที่ต่อเครื่องเพลย์สเตชันเครื่องหนึ่งไว้กับทีวีไม่นานเสียงเฮฮา เสียงด่ากันลั่นไปมาทั้งด่าคนเล่นและด่านักเตะในเกมดังโขมง กระทั่งเวลาล่วงเข้าครึ่งค่อนคืน...สองวันต่อมา ซีได้รับการติดต่อจากผู้ช่วยที่คอยดูแลเขามาตลอดสามปีนี้[“เจ้าสัวกลับจากเมืองนอกแล้วนะครับ ท่านอยากให้คุณซีเข้ามาที่บ้านกินข้าวด้วย เดี๋ยววันนี้ผมไปรับนะครับ”]“ไม่เป็นไรครับน้าปั้น ผมขับรถไปเอง”[“จะดีเหรอครับ”]“ดีสิ น้าจะได้ไม่ต้องเทียวไปเทียวมา อ้อ เรื่องที่ผมให้น้าช่วยเป็นไงบ้างครับ”[“ผมว่าจะโทรมารายงานเรื่องนี้แหละครับด้วย”]“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเจอกันที่โน่นค่อยบอกผมก็ได้”[“ครับคุณซี”]ปลายสายตอบรับน้ำเสียงนอบน้อม ตลอดสามปีมานี้ เขาเห็นหน้าปัญญาหรือปั้นมากกว่าหน้าพ่อซะอีก แต่ซีไม่ได้คิดน้อยใจอะไร ด้วยว่าพอมาอยู่ด้วยกัน เขาถึงรู้ว่าครอบครัวพ่อร่ำรวยมากขนาดไหน พ่อและแม่นาช่วยกันทำงานตัวเป็นเกลียว ต้องบินไปนั่นมานี่บ่อย

“อย่าเว่อร์ นายกลับไปได้แล้วไป”“ก็ได้ ๆ ถ้ามีอะไรก็โทรมา จำเบอร์เราได้ใช่ปะ”“จำได้ ๆ นายนี่ย้ำเหมือนเราเป็นเด็ก”“ทำไงได้ล่ะ เรารับปากลุงโกแล้วว่าจะดูแลเธอให้ดี”“จ้า ๆ รู้แล้วจ้า ไปได้แล้วไป เดี๋ยวเข้าเรียนสายตั้งแต่วันแรกหรอก”ซีมองคนทั้งสองด้วยใบหน้าที่นิ่งขึ้น ขณะรับรู้ว่าเพื่อนทั้งสองต่างมองหน้าเขาสลับกับหันไปมองนิสิตสาวคนนั้น ทำท่าทางอยากพูดบางอย่างหากไม่มีจังหวะ มัวฟังเธอคุยกับเพื่อน กระทั่งเธอหันกลับมาขอโทษอีกครั้ง“อ่า ขอโทษอีกทีนะ...” แก้วตาชะงักเมื่อมองเห็นคนที่เธอชนอย่างจัง ใบหน้าหล่อคมดูคมเข้มมากกว่าในรูปที่เธอเคยเห็นและดูมากว่าพันครั้งได้เนื่องจากไม่เคยได้นับ คนที่ไม่ได้เจอกันมาสามปีคิ้วเข้มเลิกขึ้นข้างหนึ่ง ดูกวน ๆ ติ่งหูข้างหนึ่งใส่จิลเล็ก ๆ ส่งเสริมให้เจ้าตัวดูหล่อเหลากระชากใจแบบแบด ๆ และน่ามองมากกว่าจะน่าหมั่นไส้แก้วตาปราดสายตาไปมองผู้ชายอีกสองคนที่ยืนข้างกัน เธอจำได้จากจดหมายว่าเขามีเพื่อนสนิทสองคน คนหน้าตี๋สวมแว่นตามีชื่อว่าภูมิ อีกคนชื่อบิ๊กหน้าตาติดขี้เล่นทะเล้น เธอถอนสายตากลับมาที่หน้าคมสันโดดเด่นอีกครั้ง ตัดสินใจไม่ทักด้วยไม่มั่นใจว่าเขาจะจำเธอได้ไหม ส่วนที

ขณะที่แก้วตาเองก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เนื่องจากเป็นหนึ่งในรุ่นน้องสาวหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูและมีรอยยิ้มสดใสจึงถูกรุ่นพี่หนุ่มแกล้งให้ออกไปเต้นร่วมกับสาวสวยอีกหลายคน รุ่นน้องทุกคนถูกรับน้องกันพอหอมปากหอมคอเป็นการทักทายในคลาสแรก“กลับหอเลยไหม เดี๋ยวไปส่ง” ซีถามขณะเดินตามกันออกมานอกห้องประชุมใหญ่“เรายังไม่ได้นอนหอหรอก ว่าจะไปนอนกับพ่อน่ะ พ่อเรากับพ่อเอกพักอยู่บ้านญาติไม่ไกลจากมอเท่าไหร่ พรุ่งนี้ถึงจะพากันกลับ”“ที่ไหน เราไปด้วยดิ คิดถึงพ่อโกเหมือนกัน”หลังตกลงกันได้ บิ๊กกับภูมิอาสาไปส่งพัดกับไหม แต่ยังไม่มีใครได้ขยับ ก็ถูกสาว ๆ กลุ่มหนึ่งเรียกไว้“พวกนายขอเบอร์ได้ไหมอะ เผื่อตอนเรียนมีเรื่องต้องปรึกษาน่ะ อ้าว แก้วตารู้จักพวกซีด้วยเหรอ”“อือ เพื่อนกันน่ะ”“รู้จักกัน?” ชายหนุ่มถามเพื่อนสนิท“รูมเมดน่ะ”“งั้นเดี๋ยวเรากดเบอร์ให้” บิ๊กออกรับหน้า ซีจึงขอตัวพาแก้วตาออกไปขึ้นรถกลับก่อน เหตุว่าต้องไปธุระกันต่อ...“ไม่เจอกันตั้งนานโตเป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ยซี” อุดรพ่อของเอกลูบหลังลูบไหล่หลานชาย “อยู่กับพ่อเอ็งสบายดีนะ ไม่ได้กลับไปเยี่ยมทางนู้นเลย”“สบายดีครับ พ่อยุ่ง ๆ ผมเลยไม่ได้ไป”“สบายดีก็ดีแล้วล่

“เก็บไว้เถอะ พ่อตั้งใจจะให้แก้วซื้ออยู่แล้ว” โกศลเองก็ไม่ยอม ยัดเงินใส่มือลูกสาวจนได้“จ้ะพ่อ ไว้ปิดเทอมแก้วจะกลับไปหานะ”แก้วตาโผเข้ากอดพ่อ ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้งแล้วเมื่อถึงเวลาต้องห่างกับพ่อ เธอมีแต่ความใจหายไปหมดโกศลลูบหัวลูบหลังลูกสาวด้วยความเอ็นดูรักใคร่“พ่อโกฝากแก้วด้วยนะซี เอก”“ผมจะดูแลแก้วอย่างดีครับพ่อโก”ซีเข้าใจดีว่าการต้องห่างจากบุคคลอันเป็นที่รักนั้นใจหายขนาดไหน ตัวเขาเองตั้งมั่นว่าจะดูแลแก้วตาให้ดีที่สุดเพื่อตอบแทนโกศลที่ช่วยดูแลเขาและแม่เมื่อก่อน ทั้งเธอยังเป็นเพื่อนสนิทของเขา ย่อมจะดูแลเธอสุดกำลังอยู่แล้ว“ไม่ต้องห่วงครับ ผมเองก็จะช่วยดูแลแก้วเต็มที่เลย” เอกให้คำมั่นอีกคน“เอ็งก็ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยล่ะ” อุดรตบไหล่ลูกชายเบา ๆ“ครับพ่อ”แก้วตาก็ใช้เวลาทุกวินาทีอยู่ข้างกายพ่อกระทั่งพนักงานประจำรถเรียกให้ผู้โดยสารขึ้นรถได้ เธอยังขอยืนรอส่งจนถึงเวลารถเคลื่อนออกจากท่า“ไปเถอะ”ซีเอ่ยชวนหลังยืนมองรถบัสทัวร์คันใหญ่แล่นออกไปจนลับสายตาแล้ว“อือ”“แล้วมึงให้กูส่งที่ไหน” จากนั้นหันไปถามเอก“กูต้องไปเอาของบ้านญาติก่อน” ตอนออกมาเขาลืมหยิบออกมาด้วย“เดี๋ยวกูไปส่งมึงที่นั่นแล้วกัน

“บ๊อง”ถกเถียงเย้าแหย่กันไม่ทันไร ซีก็พารถมาจอดหน้าหอพักหญิงตึกหลังที่ห้า“รีบไปเปลี่ยนชุด เดี๋ยวรอ”“โอเค”ชายหนุ่มมองจนเพื่อนวิ่งหายเข้าไปในตึก ถึงจะเป็นหอหญิงแต่อนุญาตให้นิสิตชายเข้ามานั่งเล่นเดินเล่นบริเวณหน้าตึกได้ แต่ห้ามขึ้นบนตึก ระหว่างรอซีจึงหยิบโทรศัพท์มือถือรุ่นยอดนิยม ‘โนเกีย8210’ ออกมากดเล่นเกมที่กำลังฮิตเล่นกัน ‘เกมงูน้อย’ เป็นการฆ่าเวลาโดยที่ไม่ได้สังเกตว่าตนเองตกเป็นเป้าสายตาของสาวสวยบนชั้นสาม“นั่นมันซีที่แกชอบไม่ใช่เหรอธิดา เมื่อกี้ฉันเห็นแก้วตาซ้อนท้ายเขามาอะ สองคนนี้คบกันเหรอ” เสียงของเพื่อนที่ยืนตรงระเบียงเรียกให้อีกสองสาวออกมามองด้วย หนึ่งในนั้นไม่ได้อยู่ห้องนี้แต่แต่งตัวเสร็จแล้วลงมาหาเพื่อนนั่นคือแนนซึ่งเป็นคนตอบ“ได้ยินว่าเป็นเพื่อนกันนะโดนัท รู้จักกันตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว ฉันไปเผือกกับเด็กเครื่องกลมานิดหน่อย”“มิน่าถึงติดซีแจเลยว่ะ แน่ใจได้ไหมเนี่ยว่านางคิดกับซีแค่เพื่อนน่ะ เมื่อกี้กอดเอวซีแน่นติ๊กเลย เมื่อคืนก็ไม่กลับมานอนหอ”“ยายนั่นคิดไงไม่สำคัญหรอก ยังไงธิดาก็สวยกว่า ซีต้องชอบธิดาอยู่แล้วถ้าได้ใกล้ชิดกันสักหน่อย”เจ้าของชื่อธิดาเชิดหน้าขึ้นน้อย ๆ เมื่อถูกชม