All Chapters of เด็กเกียร์ NC 18+: Chapter 131 - Chapter 140

บ้านพักตากอากาศส่วนตัวหลังใหญ่บนเกาะ บนเตียงกว้างหนุ่มสาวอิงแอบแนบชิดกันชมวิวทิวทัศน์ในเวลาที่พระอาทิตย์กำลังเคลื่อนลงต่ำ อีกไม่นานจะลับหายไปกลางผืนน้ำสุดสายตาที่ยามนี้ระยับด้วยแสงสีส้มนวล ท่ามกลางบรรยากาศสวยบริสุทธิ์และเย็นสบาย มันคือความสวยงามที่ธรรมชาติรังสรรค์ให้“สวยมากเลยค่ะ”“ชอบหรือเปล่า”“ชอบมาก”กายกดยิ้ม ลูบไหล่มนแผ่วเบาอย่างถนอม หลังจากที่โรงแรมและบ้านตากอากาศระดับไฮเอนด์ แห่งนี้ถูกสร้างขึ้น เขาสร้างบ้านพักส่วนตัวหลังนี้เพื่อไว้ให้ครอบครัวมาพักผ่อนหย่อนใจ ครั้งนี้เขาพาเมียรักมาพักผ่อนที่นี่ตามที่เธอต้องการ“ขอบคุณนะคะที่พาเค้ามา”นาเนียร์คลี่ยิ้มกว้างขวางสดใสให้กับคนเป็นสามี ตลอดหลายปีที่แต่งงานกันมานี้ กิจการที่เขารับผิดชอบมีเยอะมากขึ้น ขณะที่เธอมีหน้าที่เพียงดูแลลูกและดูแลคาเฟ่ แม้จะอยู่ใกล้กันแทบตลอดเวลาในแต่ละวัน แต่การมีเวลาพักผ่อนกันตามลำพังบ้างถือเป็นการหย่อนใจที่ดีมาก“พี่ล่ะ เหนื่อยมั้ยดูแลเค้ากับสาว ๆ พอว่างก็พาเค้ามาเที่ยวอีก”“ไม่เหนื่อยหรอก เห็นเรามีความสุข พี่ก็มีความสุขมาก”กายหอมหน้าผากเมียรักเบา ๆ คำพูดเหล่านั้นไม่ได้พูดเพื่อเอาใจ เขารู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ

หนึ่งเดือนต่อมา ผลของการรวมพลังใจพลังกายของกายกับนาเนียร์ก็สัมฤทธิผลกายรู้สึกว่าตนเองหูอื้อ สมองบื้อเบลอเมื่อเห็นขีดแดงสองเส้นบนแท่งตรวจ“ท้องแล้วค่ะ” เมียสาวเอ่ยยิ้ม ๆ“ท้องแล้ว”ทั้งที่เขาตั้งใจสุดแรงสุดฝีมือในการปั้นลูก พอรู้ว่ามีกลับตื่นเต้นยินดีจนพูดไม่ออก ผ่านไปหลายวินาทีเสียงหัวเราะทุ้มถึงดังขึ้น ร่างนุ่มถูกรวบไประดมจูบจนเธอแทบหายใจไม่ทันสองสาวน้อยเห็นพ่อแม่เย้าหยอกหัวเราะกันก็พากันนิ่วหน้า“กุนป้อดีใจไรเหรอคะ”“กุนแม่นาราอยากกอดด้วยค่า”พ่อและแม่ที่ยิ้มแก้มปริจึงรู้ตัว รีบพากันมากอดลูกน้อยทั้งสอง เป็นคุณพ่อสุดหล่อที่บอกข่าวดีลูกสาว“นารา นาเดีย ตอนนี้คุณแม่มีน้องให้เราแล้วนะครับ”“น้อน...”“น้อนอยู่ไหน”สองสาวเข้าใจคำว่าน้องแล้ว เพราะได้ไปเล่นกับลูกชายของลุงเกียร์บ่อย“อยู่ในนี้ครับ ในท้องคุณแม่”กายจับมือเล็กของลูกไปวางบนท้องแบนราบของเมียรัก“ตะไมน้อนอยู่ในนั้นอ่า”“ตอนนาเดียเล็ก ๆ ก็เคยอยู่ในท้องแม่นะ แม่ต้องรอให้หนูโตก่อนถึงจะออกมาได้จ้ะ”“ต้องโตก่องเหรอค้า”“ใช่ครับ ตอนนี้ที่เราต้องทำคือ ดูแลคุณแม่ดี ๆ กินแต่ของอร่อย น้องจะได้โตเร็ว ๆ แล้วออกมาเล่นกับพวกเราไงครับ”“โตมะไ

“จ้ะพ่อ”คล้อยหลังผู้เป็นพ่อ แก้วตายิ้มแฉ่งให้เพื่อนหลังพาขึ้นเรือนซึ่งเป็นบ้านไม้ยกพื้นสูง ถุงขนมที่พ่อบอกวางอยู่บนระเบียง เธอจึงหยิบขนมปลาสีเหลืองมาแบ่งครึ่งให้เพื่อนใหม่ด้วย“เห็นไหม พ่อเราไม่ดุ ใจดีม้ากมากด้วยนะ”“อื้อ งั้นเราจะให้แก้วเรียกแม่เราว่าแม่ด้วยนะ แม่เดือนของเราใจดีมากเหมือนกัน”“ได้เลย นี่มีขนมโก๋ปลาด้วย นายเคยกินไหม”“ไม่เคย”แก้วตาหยิบขนมโก๋รูปปลาสีขาวออกมาแบ่งครึ่งให้เพื่อนอย่างมีน้ำใจ“อร่อยมากเลยล่ะ”ซีกัดไปคำหนึ่ง ตัวขนมติดคอนิดหน่อยแต่รสชาติอร่อยถูกใจ“อร่อยจริงด้วย งั้นวันหลังแก้วไปดูทีวีบ้านเรานะ บ้านเรามีทีวีด้วย แม่เดือนซื้อให้”“โห จริงอะ เราอยากดูทีวีมากแต่หมู่บ้านเรามีแค่บ้านไอ้เอกกับร้านยายสุก เราไม่ชอบเอก เอกชอบแกล้งเพื่อนเลยไม่ไปขอดู”“ต่อไปนี้ก็ไปดูบ้านเราได้ แต่ว่าเราต้องทำการบ้านก่อน ถ้าไม่ทำการบ้านแม่ไม่ให้ดู”ซีเล่าว่าพรุ่งนี้มีการ์ตูนป๊อปอาย แก้วตาซักใหญ่ว่าเป็นไง พอได้ฟังยิ่งอยากดู ซีเล่าเรื่องการ์ตูนนั้นให้ฟังไปพลางหยิบสมุดออกมาเขียนการบ้าน ซึ่งคุณครูสั่งให้เขียนกอไก่ไปส่งหนึ่งหน้ากระดาษระหว่างนั้น โกศลที่เดินไปบ้านป้าแต๋วก็กลับมาพร้อมกับเดือน

ตลอดหลายปีมานี้ เด็กสาวนอนที่บ้านของเดือนประดับบ่อยครั้งเหมือนกัน บางครั้งเธออ้อนพ่อขอมานอน บางครั้งพ่อติดงานกลับบ้านดึกหรือต้องออกแต่เช้ามืดจึงมาฝากเธอไว้ที่บ้านอีกฝ่าย“จะรบกวนแม่เดือนหรือเปล่า”“ไม่รบกวนหรอกพี่ ดีซะอีกฉันกับซีจะได้มีเพื่อน ตั้งแต่พ่อกับแม่เสียไป บ้านนี้เงียบเหงาอยู่เหมือนกัน เกรงแต่ว่าจะทำให้พี่โกต้องอยู่คนเดียวน่ะสิ”“ไม่เป็นไรหรอกเรื่องนั้น พอดีพรุ่งนี้พี่ต้องออกแต่ตีสามไปเก็บเห็ดน่ะ ยังคิดอยู่ว่าจะให้แก้วมานอนกับเดือน แต่เห็นเดือนไม่ค่อยสบายพี่เลยเกรงใจ”“อ้าว นี่เห็ดฟางที่ปลูกจะได้เก็บแล้วเหรอพี่”“จ้ะ” นอกจากทำนาทำไร่แล้ว โกศลยังปลูกพืชผักต่าง ๆ เก็บขายให้พ่อค้าคนกลาง และไม่นานมานี้ได้เพาะเห็ดฟางขายด้วย แต่ก่อนการออกจากบ้านแต่เช้ามืดหรือกลับดึกไม่เป็นปัญหาเพราะยังมีแม่ช่วยดูแก้วตาให้ แต่เมื่อหลายปีก่อนแม่ก็ได้จากไป ไล่ ๆ กับพ่อแม่ของเดือนประดับ จึงทำให้สองครอบครัวสนิทสนมกันมากขึ้นเพราะต่างพึ่งพาอาศัยกัน โดยที่เขาเองเอ็นดูห่วงใยเธอแบบน้องสาว เดือนประดับเคารพเขาเหมือนพี่ชายบทสรุปจึงเป็นว่าแก้วตาได้นอนที่บ้านกับซี หลังพูดคุยย่อยอาหารพักหนึ่ง โกศลขอตัวกลับบ้านโดย

นับแต่นั้นเธอกลับไม่เคยติดต่อเขาเลย พอเขาไปที่โรงงานอีกครั้งก็ได้รู้ว่าเธอลาออกไปแล้ว ในวันนี้ที่เธอกลายเป็นแม่ของลูกชายวัยสิบห้า เธอเข้มแข็งและจิตใจสวยงามมาก เขารู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก ทันทีที่ได้อ่านจดหมาย เขาไม่สงสัยว่าเด็กคนนั้นอาจไม่ใช่ลูก เมื่อเกิดปัญหาขึ้นเขาจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ภรรยาฟัง ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่อยู่ร่วมกันมาหลายสิบปีไม่ได้ต่อว่าอะไร ซ้ำยังเร่งเร้าให้เขารีบมาที่นี่เพื่อรับลูกชายอีกด้วย “ไม่ต้องห่วงนะเดือน ฉันจะดูแลลูกชายของเดือนอย่างดีที่สุดแน่นอน”“ขอบคุณค่ะคุณท่าน”จากนั้นไม่กี่วันต่อมา เดือนประดับก็จากไปอย่างสงบ สร้างความเศร้าโศกให้กับซีเป็นอย่างมาก หากหลังผ่านพ้นงานศพ เด็กหนุ่มกลับขออยู่ที่บ้านนี้อีกสักพักด้วยเหตุผลว่าอีกไม่นานก็จะสอบปลายภาคและจบมอสามแล้ว ซึ่งตอนแรกชวลิตจะไม่ยอม เพราะเป็นห่วงลูกชายที่ต้องอยู่คนเดียว แต่ถูกปริศนาค้านไว้ด้วยเหตุผลว่าเด็กจะได้ไม่เสียเวลาการเรียน หลังเรียบจบค่อยมารับอีกทีก็ได้ และได้ฝากฝังให้โกศลและญาติคนอื่น ๆ ช่วยดูแลเด็กชายให้และมอบเงินให้ก้อนหนึ่งซึ่งโกศลไม่ได้รับเงินและบอกว่าเขารักซีเหมือนลูก จะช่วยดูแลให้อย่างเต็มที่ และ