All Chapters of เทพธิดาในดงอันธพาล (4P): Chapter 31 - Chapter 40

“เอาเลยค่ะพี่” หนูพูดแล้วฉีกยิ้มมุ่งมั่นออกมา “ทำให้มันจบเลย เพราะตอนนี้น้องหิวแถมง่วงแล้วด้วย”สมิงสบตาหนูกลับมา เขาดูมีแววตาแปลกๆ ที่แสดงออกได้ถึงความเห็นใจ แต่หนูไม่ต้องการมันหรอกนะ หนูแข็งแรงพอที่จะโดนย่ำยีไปเรื่อยๆ ได้โดยที่ยังคงความสดใสไว้อยู่เหมือนเดิม“อย่ามาทำตัวน่าสมเพชหน่อยเลย” เขาเงียบไปนานก่อนที่จะโพล่งคำพูดคำจาแดกดันแบบที่เป็นเขาในเวลาปกติขึ้นมา มือหนายังกอบกุมใบหน้าของหนูไว้ ก่อนที่ต่อมาเขาจะกัดฟันกรอด “จริงๆ เธอเองก็เจ็บเจียนจะตายอยู่แล้ว”“...”“คบกันเหอะ” แล้วอยู่ดีๆ สมิงที่แสนโหดร้ายคนนั้นก็พูดคำๆ นึงออกมา พูดมันออกมาโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง “คบเป็นแฟนกับพี่ แล้วพี่จะรับผิดชอบหนูทุกอย่างเอง”“!!”“ทั้งร่องรอยที่ไอ้คินทำ ทั้งที่ไอ้บุหรี่ทำ แม้กระทั่งร่องรอยที่พี่สร้าง”หนูเบิกตากว้าง แล้วก็เห็นว่าใบหน้าหล่อเหลาที่พราวไปด้วยหยดน้ำฝนมีสีหน้าจริงจังในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนใช่ค่ะ หนูเจ็บ หนูเจ็บปวดอยู่ลึกๆ ที่ตัวเองถูกย่ำยีเหมือนไม่มีความเป็นคนจากผู้ชายทั้งสามคน แต่หนูแค่พยายามต่อสู้กับมันต่อ หนูไม่ได้คิดว่าหนึ่งในพวกเขาจะเข้ามาเห็นใจ เพราะยังไงความรู้สึกเรื่องเพศของหนูก็เป

หนูที่หมดเรี่ยวแรงจากศึกรักถูกยกตัวขึ้นอุ้มด้วยมือแกร่งของสมิง เขาพันผ้าเช็ดตัวปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าของหนูไว้ แล้วพาฝ่าฝนขึ้นบันได้เดินผ่านสองคนที่ดูเหมือนจะเป็นแม่ลูกกัน พวกเขามองสภาพเปียกปอนของเราทั้งคู่อย่างตกใจ คงคิดว่าพวกเราบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่เข้าไปอาบน้ำด้วยกันกลางสายฝนแรงแบบนี้สมิงไม่ได้พูดขออนุญาตสักคำทั้งๆ ที่นี่ไม่น่าจะใช่บ้านของเขา ร่างสูงพาหนูเข้าไปในห้องห้องเดิมแล้วปิดประตูลงอย่างไร้มารยาท“วะ... วางลงด้วยนะคะ ขาน้องไม่มีแรง” หนูไม่ได้สลบเหมือนทุกครั้งที่น่าจะมีอะไรกับพวกเขา หากแต่ขอร้องเสียงผะแผ่ว สมิงหรี่ตาลงมองสภาพของหนูที่อิดโรย ก่อนที่เขาจะวางหนูให้นั่งลงบนฟูกตามที่หนูพูดนั่นทำให้หนูนึกแปลกใจในความว่าง่ายของเขานิดๆ“ไม่ได้ทำแรงขนาดนั้น” เขาพูดเสียงอ่อน แล้วเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าของหนูออก หนูเลยเม้มริมฝีปากแน่น เพราะตอนที่เดินฝ่าฝนมา เขาพยายามใช้ตัวเองบังเพื่อไม่ให้ฝนโดนหนูด้วยนะทำไมสมิงที่มักจะเป็นตัวตั้งตัวตีที่คอยทำร้ายรังแกหนูในทุกๆ เรื่อง กลับอ่อนโยนต่อหนูได้ขนาดนี้กันนะ?เขาชอบหนูอย่างที่แสดงออกมาขนาดนั้นจริงๆ เหรอ หรือเขาแค่ชอบเพราะว่าหนูยินยอมให้เขาทำเรื่อ

“กูจะขอพ่อ จัดงานหมั้นของกูกับปูน้อยให้ได้”คำประกาศิตของสมิงทำให้หนูที่นั่งตัวเกร็งอยู่ในรถที่ประตูถูกเปิดค้างไว้มีสีหน้าตกใจใช่ค่ะ หนูไม่ได้รู้สึกยินดีอะไรเลย แต่หนูกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นลูกบอลที่ถูกจับโยนไปโยนมาระหว่างผู้ชายทั้งสองคนนี้“ก็เอาสิ” บุหรี่ที่นิ่งงันไปนานโพล่งขึ้นมา เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่แขนปูดโปน แล้วยกหมัดมาจ่ออยู่ตรงหน้าของสมิง “แล้วมาดูกัน ว่าพ่อมึงจะอนุญาตให้คบกับเด็กบ้านจนอย่างเธอรึเปล่า”เพี้ยะ!!ฝ่ามือหนาของสมิงฟาดเข้าที่สันกรามของบุหรี่ที่สูงเท่าๆ กันกับเขาอย่างเกรี้ยวกราด เขาเงื้อมือทำท่าจะฟาดเข้าไปอีก แต่หนูก็เม้มปากแล้วก้มหน้าลงมองมือตัวเองที่กำหมัดแน่นและสั่นเทาอยู่บนหน้าตักหนูไม่ใช่นางเอกละครที่จะเข้าไปห้ามเขาหรอก เพราะพี่บุหรี่ก็น่าตบจริงๆเอาตรงๆ มั้ยคะ พอปะติดปะต่อได้ว่าพี่บุหรี่เป็นคนทำให้หนูกลายเป็นผู้หญิงแปดเปื้อนแบบนี้ หนูก็อยากต่อยหน้าเขาให้ตายคามือด้วยตัวเองไปซะให้รู้แล้วรู้รอด“คนระยำอย่างมึงไม่มีสิทธิ์มาพูดแบบนี้กับยัยนี่ด้วยซ้ำ!” สมิงตวาดลั่น เขาฝากฝังแรงตบเข้าที่รอยเดิมของพี่บุหรี่อย่างสุดแรง และฟาดซ้ำๆ โดยที่ต่อมาก็มีการ์ดภายใ

หนูจ้องตาสู้กับพี่บุหรี่กลับไป แทนที่เขาจะหลบสายตา พี่บุหรี่กลับแสยะยิ้มออกมา ท่าทางของเขาเปลี่ยนไปแทบจะทันทีจากเมื่อกี้ มือหนาของพี่บุหรี่ลูบไล้หลังมือเล็กของหนูเบาๆ อย่างเสน่หา เขาขยับใบหน้าเข้าแตะริมฝีปากที่ฝ่ามือหนูเบาๆหนูรีบชักมือออกทันที หากแต่เขารั้งแรงไว้“กลับไปได้แล้วค่ะ” หนูกดเสียงพูดกับเขา เพราะพี่บุหรี่เองก็ไม่ได้ต่างจากใคร เขาวางแผนทุกอย่างอย่างแยบยล และมองเห็นหนูเป็นแค่เหยื่อที่เขาต้องการใช้งานเวลาที่ต้องการ เขาแค่เห็นหนูเป็นอุปกรณ์เอาไว้สำเร็จความใคร่เท่านั้นเองตอนนี้ก็เหมือนกัน เขาแค่มองเหมือนต้องการแค่ร่างกายของหนู แต่จริงๆ แล้วเขาก็แค่เห็นหนูเป็นที่ระบาย“... โดนทำร้ายจนด้านชาในความรู้สึกก็ไม่เลวนะ” เขาพูดเรื่องอะไรที่หนูไม่เข้าใจขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ พี่บุหรี่เปลี่ยนจากลูบไล้หลังมือเป็นกำรอบข้อมือของหนูไว้ แล้วดึงให้เข้ามาใกล้ “พี่โดนจนชินแล้ว”“...”“ถ้าเธอจะทำร้ายพี่อีกสักคน... ก็คงไม่เป็นไร” หนูชะงักไป หมายความว่ายังไงที่ว่าพี่บุหรี่โดนทำร้ายมาจนชิน? เขาต้องการจะสื่ออะไรกับหนู แถมวันนี้ยังดูพูดมากผิดปกติอีกต่างหากเพี้ยะแต่หนูก็ไม่ได้เห็นว่าความรู้สึกของเข

ทำยังไงดีล่ะกลายเป็นผู้หญิงไร้ยางอายอีกแล้ว แค่อคินพูดว่าชอบมาก ชอบที่สุด หนูก็มายืนอยู่กับเขาตรงนี้... ในโรงแรมม่านรูดใกล้ๆ กันกับบ้านของตัวเองหนูยืนน้ำตาคลอเบ้าอยู่ที่หน้าประตู อคินรูดบัตรเงินสดที่ดูท่าจะมีเงินมหาศาลในนั้นส่งให้กับพนักงาน โรงแรมม่านรูดที่ค่อนข้างจะแออัด มีเสียงครางครวญจากผู้คนที่มาร่วมรักกันข้างกำแพงดังคลอแว่วๆ พร้อมกับเสียงเพลงที่ถูกเปิดจากมือถือสุดแพงระยับของอคิน“ฮึก...”หนูกอดตัวเองเอาไว้แน่น ในนี้หนาวจังเลย แอร์ถูกปรับที่กี่องศากันนะ?อคินยืนจ้องหน้าหนูอยู่ในห้อง เขาเม้มริมฝีปากที่น่าจูบนั่น ยืนนิ่งกันอยู่นานจนหนูน้ำตาร่วงลงมา แล้วเขาก็ขยับเรือนกายกำยำนั่นเข้ามาใกล้ แตะปลายนิ้วมือที่แก้มใสของหนูเบาๆ แล้วปาดน้ำตาออก“ฝืนใจรึเปล่า ปูน้อย?” น้ำเสียงของอคินแหบพร่าเซ็กซี่ ไม่เคยคิดว่าอคินจะดูกำยำแข็งแรง และมีเสน่ห์ได้ขนาดนี้เลย หรือเพราะว่าเรามาอยู่ในที่ที่ไม่ควรอยู่ก็ไม่รู้“... อคินล่ะ” หนูไม่ได้ตอบ แต่เลือกที่จะถามเขากลับไป แล้วค่อยๆ ช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ “ฝืนใจรึเปล่า?”“ถามเราเหรอ ไม่เลย” เขาตอบคำถามนั่นออกมาอย่างตรงไปตรงมา ร่างสูงเผลอแลบลิ้นเ