All Chapters of Sevañas Obsession: Chapter 11 - Chapter 20

REXIt was morning when we arrived at the house I bought here in Batangas three years ago. No one else knows about it other than the two ladies who are the caretakers of this property, and Garry— my trusted body guard and driver. Hindi sila ordinaryong tagapangalaga o tagapagbantay lang. Mapili ako sa taong pinagkakatiwalaan ko, kaya sinigurado ko na maaasahan sila kapag kinailangan ko dahil malayo ang lugar na ito. Kakailanganin pa ng sasakyang pangtawid sa dagat bago makalabas dito. “She's fine now, Sir. Bumaba na ang lagnat niya. Kailangan lang nito nang pahinga para magtuluy-tuloy ang pag-galing niya.”“Thank you,” I answered in a low tone. “You're welcome, Sir.” Yumuko ito saka umalis. Hinatid ko nang tingin si Emmanuel hanggang makalabas ito ng kwarto ko. Isa siyang nurse. Anak ito ni manang Evie, ang naaasahan ko rito sa bahay. Binalik ko ang tingin kay Mirea nang gumalaw ito sa kama. Pinagmasdan ko siya habang mahimbing na natutulog. Gusto kong hawakan ang maganda niyang

MIREAKatatapos ko lang maligo at magbihis, nang hawakan ko ang aking phone upang kumustahin ang kapatid kong si Keeth. Nagtitipa na'ko ng mensahe nang biglang may kumatok sa pintuan. Sandali akong napaisip. Kailanman ay hindi ako kinatok ni Rex, kaya malakas ang kutob ko na hindi siya ang nasa labas. “Good afternoon, Ma'am,” bungad nito nang buksan ko ang pintuan. I knew it. Tipid akong ngumiti sa babaeng nasa aking harapan. Ewan ko pero bigla akong nakaramdam nang hiya dahil sa itinawag nito sa'kin. Hindi ako sanay. “G-Good afternoon po,” naiilang kong sagot. Hindi ko alam ang itatawag sa kanya, halata rin kasi na may edad na ito. Puti na ang kanyang buhok, gayunpaman ay kita pa rin ang angking ganda nito. “Ako nga pala si Evie, Hija.” Pakilala niya. “Pwede mo ako tawaging Manay Evie, tulad ng nakasanayan ko na tinatawag sa akin dito,” magiliw siyang ngumiti sa akin. “Isa ako sa caretaker dito ni Rex,” dagdag niya pa. Tumikhim ako bago sumagot sa kanya. “Ako po si Mirea, M

REX“WHAT OUTRAGE IS THAT?”I violently hit the papers that Garry handed me on my table!“How did they fire so many employees without my permission?” umalingawngaw ang boses ko sa aking opisina dahil sa galit. “Walang nagsasalita kahit isa sa kanila, Sir. Maliban kay Ms. Dhana. Ayon dito, pinagpasa raw po ng resignation paper lahat nang ‘yan para palabasin na nagkusa ang mga ito sa pag-alis.”My eyebrows twitched as my nerves fluttered! “May nagsabi rin daw sa kanya na marami na ang pinapabago sa course. Bukod doon, dumarami na rin po ang nagrereklamo mula sa iba't ibang department. Isa sa inirereklamo ang delay na sahod at kakulangang bayad sa mga over time. Sa aking palagay, sinasadya ito para marami talaga ang umalis.”Tumalim ang tingin ko sa mga tumalsik na papel sa sahig. “Mananagot sa akin ang mga gumawa nito.” I smirked. “Padalhan mo ng mensahe lahat nang pinaalis. Pwede kang magpatulong kay Emmanuel. Sabihin mo sa kanila, mag report sa akin within this week. Babalik tayo bu

MIREATahimik akong nag-cellphone habang nakasandal ang ulo sa bintana ng sasakyan. Kanina pa ako nakakaramdam ng antok, mula pa lamang nang bumaba kami sa yate na sinakyan namin palabas ng bayan. I can't say enough about the wealth that Rex has. And as time goes by, I know more and more about him, I am amazed. I felt that everything I saw belonged to him. What else can't he afford? Pabalik na kami sa manila ngayon. Wala pa sa kalahati ng byahe, ramdam ko na ang pagod. I was tired from what Rex and I did before getting down the town. Dalawang beses lang naman niya ‘kong hinila kung saan, at sabay na pinagsaluhan ang init ng aming katawan. After that, he snorted for another round, luckily there was no one else on the yacht but us. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko kanina habang ginagawaran niya nang halik ang pagitan ng aking mga hita. Inaamin kong na-enjoy ko ang bawat sandaling magkasama kami, at ginagawa ang bagay na dapat ay ginagawa lamang nang mag-asawa. Natatakot a

MIREA“Bakit ka ba nandito, girl? O-order ka ba?”“Lunch break ko, Ateng! Masama bang magkape nang mamahalin? Wala pa rin namang na-order, ah? Kaloka ka!”“Anong lunch break? Eh, ala-una na kaya! Hay nako! Kilala kita, Candy, huh! Dakilang tsismosa ka kaya! Kasama mo pa talaga ‘yang Jerica na ‘yan? Do'n nga kayo sa department niyo, mga bakla kayo nang taon.”“Sungit mo naman, Dhanabels!”“Gora na kayo mamaya makita pa kayo dito ni Ms. Viela, madamay pa kami sa inyo! Hindi naman kayo o-order!” Tahimik akong nakikinig habang nakikipag diskusyon si Dhana sa mga caddy. Abala ako sa pag-aayos ng mga ini-inventory ko ngayon, pero sa kanila nakatuon ang atensyon ko. Kanina pa ‘ko hindi mapakali. Hindi ako makapag-focus sa trabaho ko. Buhat nang dumating ako rito sa range, mabigat na ang pakiramdam ko dahil sa mga matang nakatingin sa akin. Kung isa nga lang akong bagay na natutunaw ay kanina pa ako nawala.“Lunch ka na, Bi.” Napatingin ako sa nagsalitang si Dhana. “Ikaw?” tanong ko. “Sige