Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

“Bingi ka ba? Green ‘to! Sinabi ko na sa 'yo, yung green dito dapat nilalagay!” galit na sigaw ni Ethaniel.Nangilid ang luha sa mga mata ni Athena, pero pinigilan niya ang sarili na umiyak.“Sorry, Kuya Ethan…”“Enough! Pagod na akong makipaglaro sa batang kasing-bobo mo!”Hindi na kinaya ni Athena ang lungkot. Simula nang matapos magturo si Tita Shane, abala sina Charles at Sanya sa pag-uusap sa labas ng playroom.Hindi narinig nina Sanya at Charles ang patuloy na paninigaw ni Ethaniel at ang masasakit na salitang ibinabato nito kay Athena.“Hu hu—hup—”Mabilis na tinakpan ni Ethaniel ang bibig ni Athena nang marinig niyang halos umiyak na ito. Lumingon-lingon siya para tingnan kung nakatingin sina Charles at Sanya, saka napabuntong-hininga nang makitang hindi sila napapansin.“Huwag kang iiyak! Kapag umiyak ka, hindi na kita magiging kaibigan!” banta ni Ethaniel.Mabilis na pinunasan ni Athena ang luha sa pisngi. “Pero huwag mo po akong sigawan, Kuya Ethan. Ayoko ng ganun.

“Cough… cough…” sunod-sunod ang ubo ni Athena nang malanghap niya ang matapang na amoy ng sigarilyo na kumalat sa buong lugar.Dahan-dahan siyang dumilat at tumingin sa paligid. Madilim ang silid, parang abandonadong lugar. May kaunting liwanag lang na pumapasok mula sa mga siwang ng parang pansamantalang dingding.“Gising na siya, Boss,” sabi ng isa sa mga lalaking nasa loob.“Hayaan mo lang,” sagot ng boss nila, walang pakialam.“Mommy… Daddy...” mahina at nanginginig na ungol ni Athena.Hindi niya kilala ang mga lalaking nasa harap niya. Hindi sila tulad ng mga guard na sanay niyang makita sa bahay. Nakakatakot ang mga mukha nila, mabagsik ang mga mata, at halos lahat ay may malalaking tattoo na lalong nagpapanginig sa kanya.Mas lalo siyang kinabahan nang maramdaman niyang nakatali ang mga kamay at paa niya.Gusto niyang umiyak, pero ni boses ay hindi niya mailabas. Takot na takot siya. Hindi niya namalayang gumalaw ang katawan ni Ethaniel sa tabi niya.“Urgh…” daing ni Eth

“Palitan n’yo lahat ng kasambahay. Gusto ko bagong tao, ’yung mapagkakatiwalaan,” utos ni Adler.“Opo, Sir. Yung naglagay ng pampatulog, dinala na sa police station kasama si Sendro at ang grupo niya.”“Nahuli na ba si Belle?”“Ayaw pa rin nilang umamin sa pulis. Lahat ng sisi, ibinagsak nila kay Sendro. Sinabi niyang kailangan lang daw niya ng pera at plano nilang mangikil sa mga magulang. Kung ibibigay natin ang recording ng interrogation kahapon, puwede tayong baliktarin ni Sendro at sabihin na pinilit natin siya.”“Okay. Umuwi ka na.”Tahimik na napangiti si Charles habang bahagyang yumuko. “Yes, Sir.”Medyo gumaan na ang trabaho ni Charles simula nang magdagdag si Adler ng isa pang assistant para sa office matters, at mabilis ding kumilos ang bagong secretary.Mas may oras na si Charles ngayon, kaya nagiging dahilan na lang niya ang “security” para makasama at makipaglaro sa mga bata.Nang aabutin na sana ni Charles ang door knob, biglang bumukas ang pinto mula sa labas. H

“Nalaman na ba ni Don Augustine ang tungkol kay Athena?” tanong ni Charles.Pareho sila ng iniisip ni Sanya. Ginamit ni Augustine ang pangalan ng anak niya bilang banta. Pero kung alam talaga nito ang tungkol kay Athena, dapat pati si Adler ay ipinatawag na rin.“Hindi puwede. Siguradong mauuna muna akong bugbugin ni Lolo bago niya ipatawag si Sanya,” sabi ni Adler, na parang pinagtibay ang hinala ni Sanya.“Kung ganun, ano ang gagawin mo, Sanya? Sabihin mo na lang na busy ka or nasa labas ka ng city,” suhestiyon ni Charles.“Hindi puwede. Hahanapin niya ako at tiyak na malalaman niyang nakatira ako sa bahay ng apo niya,” sabi ni Sanya at sumulyap kay Adler.“Ayaw kong may mangyaring masama kay Sanya,” singit ni Elvira. “Ikaw ang maghatid sa kanya, Adler. Kami na ni Charles ang bahala sa mga bata.”Tumayo na sana si Adler at hihingin na ang susi ng sasakyan kay Charles.“Hindi,” mariing tanggi ni Sanya. “Ako na lang ang pupunta. Baka tungkol lang sa catering ang gusto niyang pag

“Pagkatapos nating ikasal, hindi na pwedeng pilitin ni Belle na pakasalan ako. Si Lolo rin, wala na siyang magagawa kundi tanggapin kayo ni Athena. At mas madali kitang mapoprotektahan kapag kasal na tayo,” sabi ni Adler.Napalingon sana si Sanya kay Adler, pero biglang itinulak ni Adler ang ulo niya para hindi siya makatingin. Lalong naintriga si Sanya. Anong itsura kaya ng mukha ni Adler ngayon?Gustong-gusto siyang makita ni Sanya. Kahit pa ramdam niyang namumula na ang mukha niya dahil sa sinabi ni Adler kanina. At kahit alam niyang ang alok na kasal nito ay hindi dahil sa pagmamahal, kundi para lang tapusin ang gulo at para sa kinabukasan ni Athena.“Hindi tayo pwedeng magpakasal nang ganoon kabilis. Lalo na kung walang basbas ni Don Augustine. At… hindi pa ako ready,” sagot ni Sanya, mahina pero malinaw.“Hindi kailangan ang basbas ni Lolo para makasal. At hindi naman kita tinatanong. Sinasabi ko lang sa 'yo ang plano ko,” matigas na sagot ni Adler.“Ano bang ibig mong sabih